إدارة الأخبار الكاذبة في أصعب مكان بالنسبة للنّساء المسلمات
إدارة الأخبار الكاذبة في أصعب مكان بالنسبة للنّساء المسلمات

الخبر:   هناك ثلاث دول هي أكثر الأماكن صعوبةً بالنسبة للمرأة المسلمة، وهي: السعودية وإيران وأفغانستان. وقد تمّ الاستشهاد بالسبب على النحو التالي؛ "من القيود المفروضة على التعليم والتوظيف إلى إنكار حقوق الإنسان الأساسية، تشكل هذه البلدان واقعاً صارخاً لملايين النساء. تحكم المبادئ الإسلامية النظام القانوني في البلدان التي تسود فيها الشريعة الإسلامية. ورغم أنها تملي جوانب مختلفة من الحياة، بما في ذلك السلوك الشخصي، والشؤون الأسرية، والقانون الجنائي، ...

0:00 0:00
Speed:
December 30, 2024

إدارة الأخبار الكاذبة في أصعب مكان بالنسبة للنّساء المسلمات

إدارة الأخبار الكاذبة في أصعب مكان بالنسبة للنّساء المسلمات

(مترجم)

الخبر:

هناك ثلاث دول هي أكثر الأماكن صعوبةً بالنسبة للمرأة المسلمة، وهي: السعودية وإيران وأفغانستان. وقد تمّ الاستشهاد بالسبب على النحو التالي؛ "من القيود المفروضة على التعليم والتوظيف إلى إنكار حقوق الإنسان الأساسية، تشكل هذه البلدان واقعاً صارخاً لملايين النساء. تحكم المبادئ الإسلامية النظام القانوني في البلدان التي تسود فيها الشريعة الإسلامية. ورغم أنها تملي جوانب مختلفة من الحياة، بما في ذلك السلوك الشخصي، والشؤون الأسرية، والقانون الجنائي، والمعاملات الاقتصادية، فإن تطبيقها يؤثر بشكل غير متناسب على حقوق المرأة وحرياتها في العديد من البلدان. يختلف تفسير الشريعة الإسلامية عبر البلدان المختلفة، ما يؤدي إلى ظهور أنظمة قانونية فريدة بدرجات متفاوتة من الشدة. وفي بعض البلدان، أصبح هذا النظام أداة لترسيخ عدم المساواة وتقييد حريات المرأة. وقد تصدر هذا النظام عناوين الصحف مؤخراً في أفغانستان عندما حظرت حركة طالبان على النساء "سماع أصوات النساء الأخريات". ولكن أين نجد الشريعة الإسلامية قاسية بشكل خاص على النساء؟ فمن القيود المفروضة على التعليم وفرص العمل إلى محدودية الوصول إلى الرعاية الصحية وحرمان النساء من حقوقهن الأساسية، تشكل هذه البلدان واقعاً صارخاً بالنسبة لملايين النساء". (المصدر)

التعليق:

إنّ الهجمات على أسلوب الحياة الإسلامي ووجهة النظر المبدئية في المقال تمثل اللغة الرخيصة والمفرطة الاستخدام التي استخدمها المستشرقون والمستعمرون وأعداء التاريخ لإضفاء بعض التكافؤ الأخلاقي على الثقافة الغربية.

هل حظر الحجاب في الديمقراطيات مثل فرنسا ليس نتيجة قانونية خطيرة؟!

هل النساء اللاتي اعتقلن وعذبن وقتلن في (الحرب على الإرهاب) والحكّام الدمى المدعومون في بلادنا مثال على "إنكار حقوق الإنسان الأساسية"؟!

إنّ الأطفال الذين دفنوا وأحرقوا أحياء في منازلهم، وقصف المدارس والجامعات في غزة، هي بوضوح "قيود على التعليم" نظّمها أبطال "حقوق المرأة".

والحقيقة أن مثل هذه المقالات ليست سوى محاولة وهمية لإخفاء الجرائم نفسها ضد النساء المسلمات التي تحدثوا عنها.

وفي حالة كلاسيكية من السخرية، يتصرف المعلقون الليبراليون أنفسهم وكأن نساءهم تخلين عن النسوية لأن وضعهن ممتاز للغاية! والحقيقة هي أن النسوية عندهم حيّة وبصحة جيدة لأن هناك حاجة مستمرة لكل جيل من النساء للشكوى والنضال من أجل حقوقهن.

والحقيقة أن الإسلام لم يكن لديه قط حركة لحقوق المرأة لأن التطبيق الحقيقي للشريعة سمح للمرأة المسلمة وغير المسلمة بالحصول على حقوقها الإنسانية كمسألة قاعدة كما كانت مسؤولية الخلفاء.

وأي دولة من الدول المذكورة أعلاه ليست دولة إسلامية وليس لها مكان ممثل على هذا النحو. بل هي مثال على نماذج رأسمالية مختلطة من القمع صممتها الديمقراطيات التي تنتقدها.

إننا لا بدّ وأن نفترض وقوع المزيد من هذه الهجمات مع انهيار الواجهة الغربية الضعيفة للقوة الزائفة وظهور المزيد من المحاولات اليائسة للتشبث بصورة النجاح الرأسمالي.

ولكن لا ينبغي لنا أن ننسى أبداً أن الله سبحانه وتعالى جعل الإسلام متفوقاً على كل أشكال الحياة الأخرى. والسؤال الوحيد هو: كيف نقوم بدورنا لتحقيق ذلك؟

﴿يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُوا نُورَ اللهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عمرانة محمد

عضو المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان