إدارة ترامب تمهّد الطريق أمام إدارة بايدن القادمة
إدارة ترامب تمهّد الطريق أمام إدارة بايدن القادمة

الخبر:   في الأيام الأخيرة لرئاسة دونالد ترامب، كان مايك بومبيو وزير خارجيته وأحد أكثر مساعديه ولاء مصمما على ترك بصمته على التاريخ من خلال زيارة أخيرة له كوزير خارجية أو كما يطلق عليها "أغنية البجعة" (وهي عبارة تطلق على أي عمل أخير قبل التقاعد أو الموت). (بي بي سي)

0:00 0:00
Speed:
November 25, 2020

إدارة ترامب تمهّد الطريق أمام إدارة بايدن القادمة

إدارة ترامب تمهّد الطريق أمام إدارة بايدن القادمة

الخبر:

في الأيام الأخيرة لرئاسة دونالد ترامب، كان مايك بومبيو وزير خارجيته وأحد أكثر مساعديه ولاء مصمما على ترك بصمته على التاريخ من خلال زيارة أخيرة له كوزير خارجية أو كما يطلق عليها "أغنية البجعة" (وهي عبارة تطلق على أي عمل أخير قبل التقاعد أو الموت). (بي بي سي)

التّعليق:

في الوقت الذي يدور فيه الحديث في أمريكا حول رفض ترامب لهزيمته في الانتخابات الرئاسية، تنشط إدارته على مختلف الجبهات للقيام بأعمال كبيرة محليا وخارجيا، وهي بالأصل أعمال تحتاج إلى إدارة قوية ومتماسكة في المواقف السياسية بين مختلف الأقطاب السياسية في البلد، ومع ذلك تقوم هذه الإدارة بإقرار والشروع بتنفيذ سحب أعداد كبيرة نسبيا للجنود الأمريكان من أفغانستان والعراق، وإسناد الحفاظ على عملاء أمريكا في أفغانستان لباكستان، ولعل زيارة عمران خان الأخيرة لغاني كانت لهذا الغرض، وإسناد أمن عملاء أمريكا في المنطقة الخضراء في العراق للسعودية، ولعل فتح معبر عرعر الحدودي بين البلدين بعد قطيعة امتدت لثلاثين عاما، مؤشر على ذلك، وهذان الملفان الشائكان تنازعت عليهما مختلف الإدارات التي تعاقبت على البيت الأبيض منذ إرسال القوات الأمريكية إلى كلا البلدين، ولم يتمكن أي منهما من الإقدام على هذا السحب لشدة الاختلاف بين المؤيدين والمعارضين، وفي زحمة الانتخابات وانشغال الإعلام بنتائجها، أقدمت إدارة ترامب على هذه الخطوات بكل هدوء ومن دون إبداء أي اعتراض يذكر من الأطراف السياسية في أمريكا.

ومثل هذه الخطوة زيارة وزير خارجية ترامب بومبيو الخارجية، والتي تركزت على إكمال ما بدأته الإدارة في إتمام صفقات تطبيع دول الضرار مع كيان يهود، وكان آخرها لقاء رئيس وزراء دولة يهود نتنياهو مع ابن سلمان وبومبيو في بلاد الحجاز، وهذا الملف هو أيضا من الملفات التي استعصت على ساسة أمريكا على مر العصور، بينما تمكّنت إدارة ترامب من فرض الرؤية الأمريكية بفرض دولة يهود على البلاد الإسلامية والتطبيع معها والتعامل معها ككيان وجسم طبيعي في المنطقة، وهو ما فشلت فيه أو قل عجزت عنه السياسة الاستعمارية فيما يتعلق بقضية الشرق الأوسط.

لقد نجحت السياسة الأمريكية في فصل ترامب وسياسته عنها وعن أعماله التي تبدو مستنكرة من مختلف الجهات الداخلية والعالمية، وتوصف بالرعناء والدكتاتورية، وربما ما سيقوم به خلال الفترة القادمة، ستكون أعمالاً أكثر استنكارا، فبعد فرض عقوبات على إيران ربما يقوم بضربها لإيجاد ظرف سياسي جديد في المنطقة، وهذه الأعمال ما كان ليقوم بها رئيس تقليدي يحوز على دعم ولو ظاهري من المؤسسات الأمريكية وصناع القرار، بينما هذه الأعمال كلها تصب في مصلحة أمريكا وهي من الغايات التي طالما حلمت أمريكا بتحقيقها، وعجزت عن تبرير هذه الأعمال، فلطالما كانت أمريكا تحلم في استعباد الصين ونهبها جهارا نهارا، وطالما حلموا ببناء سور فصل عنصري بين أمريكا والمكسيك، وفرض وممارسة بلطجتها على أوروبا، ونهب ثروات المسلمين من دون حساب، وفرض كيان يهود على الأمة وتمرير ذلك طبيعيا بحجة وجود رئيس مصارع أرعن، وهكذا باقي الأعمال والقوانين التي سيوّقع عليها ترامب في الأيام والساعات الأخيرة من وجوده في البيت الأبيض.

لا يخطر في بال المتابع للسياسة الأمريكية وواقع التشكيلة السياسية في البلاد والدستور والقوانين المعمول بها وواقع وحقيقة صناع القرار فيها، لا يخطر بالبال إمكانية قيام ترامب بأعمال لا تخدم فريقاً ما من الرأسماليين وكأنه شمشون الأسطورة الذي هدم المعبد على رأسه ورأس من فيه، أو تمرد ترامب على نتائج الانتخابات التي كانت لصالح خصمه، فهو محكوم بكل هذه المحددات ولا يمكنه الخروج عنها إلا بانقلاب عسكري أو سياسي، وهو غير ممكن وغير مطروح، ولكن الأمريكان أهل لاستغلال الفرص "Investing the opportunities"، ووجود رجل أهوج كترامب فرصة لا يمكن تعويضها لأمريكا، يحققون ما عجزوا عنه على مر الزمن بحجة خروج ترامب عن المألوف، بينما هم يفرحون لما يقوم به، ولو كانت أعماله تضر ببعض الرأسماليين في أمريكا مثل شركات التكنولوجيا.

إن أعمال ترامب هذه تمهّد الطريق أمام مهمة بايدن القادمة، سواء أكان ذلك بقصد واتفاق بين صناع القرار وترامب، أم كان بغير قصد، فالنتيجة هي أن بايدن سيكمل الطريق عن ترامب بأسلوب الخبث والدهاء وبأسلوب الابتسامات الصفراء العريضة، يُظهر فيها أمريكا بوجه جديد حضاري، تمكّنه من مزيد من التدخل في مختلف القضايا الدولية، وفرض رؤيتها وصياغتها لها، ولن يتراجع عن أي خطوة قام بها ترامب إلا بمقابل ربما يكون أعظم مكسبا من العمل نفسه، وهذا معنى الحصاد الذي دأبت عليه الإدارات الامريكية في الحكم، فعادةً الجمهوريون يقومون ببناء المشاريع وفتحها ويعقبهم الديمقراطيون بالحصاد.

ما لم يكن هناك دولة مبدئية منافسة حقيقية لأمريكا ونظامها الشيطاني، فإن أمريكا ستظل تعبث في شئون العالم دون حسيب أو رقيب، لذلك يجب على الأمة الإسراع في العمل لإقامة الخلافة على منهاج النبوة التي تحبط وتبطل هذه المكائد التي تقوم بها أمريكا ضد العالم وضد الأمة الإسلامية، وهذا الحل هو الوحيد الذي ينقذ العالم من ظلمات الرأسمالية ويخرجها إلى نور الإسلام وعدله. ﴿يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيراً مِمَّا كُنْتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ قَدْ جَاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَكِتَابٌ مُبِينٌ * يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ﴾.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

بلال المهاجر – ولاية باكستان

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان