إطلاق نار جماعي في مركز تسوق كوبنهاغن
إطلاق نار جماعي في مركز تسوق كوبنهاغن

  الخبر: يوم الأحد 3 تموز/يوليو 2022، شكل مركز التسوق الذي يزوره عدد كبير من الزوار في كوبنهاغن، فيلدز، مسرحاً لإطلاق نار جماعي خلال ساعات العمل. حيث دخل رجل دنماركي يبلغ من العمر 22 عاماً المركز التجاري ببندقية وأطلق النار على المدنيين الموجودين من العائلات والأطفال. وأصيب 10 منهم بالرصاص، فقُتل 3 منهم والبقية أصيبوا بجروح خطيرة. ولا يزال من غير الواضح ما هي دوافع الجاني، ولم تصنف السلطات الدنماركية الهجوم على أنه إرهابي، بدعوى عدم وجود دافع له. هذا، على الرغم من أن العديد من شهود العيان أفادوا أنه تعمد ملاحقة المسلمين أو الأشخاص الذين يشبهون الأجانب.

0:00 0:00
Speed:
July 10, 2022

إطلاق نار جماعي في مركز تسوق كوبنهاغن

إطلاق نار جماعي في مركز تسوق كوبنهاغن

(مترجم)

الخبر:

يوم الأحد 3 تموز/يوليو 2022، شكل مركز التسوق الذي يزوره عدد كبير من الزوار في كوبنهاغن، فيلدز، مسرحاً لإطلاق نار جماعي خلال ساعات العمل. حيث دخل رجل دنماركي يبلغ من العمر 22 عاماً المركز التجاري ببندقية وأطلق النار على المدنيين الموجودين من العائلات والأطفال. وأصيب 10 منهم بالرصاص، فقُتل 3 منهم والبقية أصيبوا بجروح خطيرة. ولا يزال من غير الواضح ما هي دوافع الجاني، ولم تصنف السلطات الدنماركية الهجوم على أنه إرهابي، بدعوى عدم وجود دافع له. هذا، على الرغم من أن العديد من شهود العيان أفادوا أنه تعمد ملاحقة المسلمين أو الأشخاص الذين يشبهون الأجانب.

التعليق:

سلطت السلطات ووسائل الإعلام الدنماركية في بيانات عدة لها الضوء على أن الجاني معروف في نظام الطب النفسي، لإعلام الجمهور بأن مرضه العقلي هو سبب الاعتداء. شخص مريض عقليا تصرف فجأة دون دافع سوى عقله المريض. بعد ذلك، دار الجدل في الغالب حول ما إذا كان السياسيون يعيرون ما يكفي من الانتباه للمرضى العقليين، وأنه قد ترك دون مراقبة بسبب نظام الطب النفسي، الذي هو في حاجة ماسة إلى المزيد من الموارد.

اختارت السلطات الدنماركية منذ البداية عدم تسميته هجوماً إرهابياً محتملاً، واختارت الشرطة عدم التحقيق فيه على أنه هجوم إرهابي محتمل، وهو ما يعد نقطة البداية القياسية لحالات مماثلة. يشهد هذا على حقيقة أن هناك نصوصاً مختلفة لكيفية عرض الهجمات في مراحلها المبكرة وتأطيرها في الأماكن العامة، اعتماداً على ما إذا كان الجاني مسلماً أم لا، كما يظهر بوضوح إطلاق النار الأخير في النرويج. فهذا يحافظ على رواية "الإرهاب الإسلامي" ويضمن استمرار تبرير "الحرب على الإرهاب".

إن مفهوم الإرهاب برمته والخطاب حول الإرهاب هو موضوع سياسي بحت، كما أنه مرتبط ارتباطاً وثيقاً بـ"الحرب على الإرهاب"، التي عملت فيها الدنمارك كذيل للولايات المتحدة. إن المحاولات المستمرة لربط العنف والإرهاب بالإسلام والمسلمين هي رواية سياسية، يرعاها الغرب باستمرار ويحافظ عليها لإضفاء الشرعية على حروب العدوان والاحتلال الدموية التي تسببت في خسائر في صفوف المدنيين بالملايين. شكلت الرواية نفسها أساساً لسياسة الاستيعاب القسري التي دارت خلال العقدين الماضيين والتي تستهدف المسلمين على وجه التحديد في الدنمارك، والتي يغذيها التهديد والتشهير والتمييز ضد المسلمين في وسائل الإعلام والقانون والسياسة، وفي الوقت نفسه فإنه بمثابة عقبة في أذهان الناس في الدنمارك من التفكير في الإسلام.

لهذا يصر الغرب، بما في ذلك الدنمارك، على الحفاظ على هذه الرواية. وبالتالي فإن "الإرهاب" يستخدم كمفهوم سياسي وكذلك في الإعلام والنظام القضائي بشكل انتقائي موجه إلى الجناة المسلمين. حتى في الحالات التي يقوم فيها إرهابي يميني أبيض بارتكاب عمل إرهابي بشكل علني، وحتى عندما يتم إصدار إدانة بالإرهاب، تظهر الدراسات المكثفة للتغطية الإعلامية العالمية أن مثل هذه الهجمات لا يشار إليها في كثير من الأحيان بالإرهاب، مقارنة في الحالات التي يكون فيها الجاني من خلفية مسلمة.

عندما تؤتي الأكاذيب والكراهية التي تم زرعها وتسميدها وسقيها بشق الأنفس لعقود من الزمان، ثماراً فاسدة على شكل زيادة في العنف والقتل اللذين يرتكبهما الغربيون البيض ضد المسلمين، فإن الحكومة في هذا البلد والدول الغربية الأخرى ستبذل قصارى جهدها لتجنب الإشارة الواضحة على من تعود المسؤولية والمناقشة الضرورية بشكل حتمي حول نوع الثقافة والسياسة والأيديولوجية التي تخلق الكراهية والعنف.

إن "الحرب على الإرهاب" في حد ذاتها خير دليل على أن الحكومات الغربية، في جهودها لمحاربة الإرهاب، لم تكن مدفوعة أبداً بالاهتمام بحياة المدنيين أو أمن مواطنيها.

من المؤكد أن النفاق والتمييز الواضحين في الحالات الحساسة لقتل المدنيين ينطبق أيضاً على الوضع الحالي للهجوم في مركز التسوق في فيلد. هذا، على الرغم من تفاصيل القضية التي لا تزال غير واضحة للجمهور.

هنالك العديد من روايات شهود العيان عن أشخاص كانوا حاضرين أثناء الهجوم وكانوا يراقبون الجاني، حيث يصفون بشكل مستقل نمطاً مشابهاً يستهدف فيه الجاني عن قصد أشخاصاً أجانب أو ذوي مظهر إسلامي، إن هذه الروايات يجب أن تقود على الأقل لهذه الزاوية التي تتستر عليها وسائل الإعلام والجمهور. إن رفض هذه الروايات المباشرة بشكل قاطع على أنها مجرد شائعات غير مؤكدة هو نهج غامض للتشكيك في الحالات التي تكون فيها الدوافع مهمة جداً للجمهور ولتتحمل الجهات مسؤوليتها عن مثل هذه الحوادث وليس فقط العواقب السياسية المحتملة. هذا، بغض النظر عن العواقب القانونية، وما إذا تم تأكيد هذه الحسابات المباشرة لاحقاً أم لا.

يمكن أن يتسم الأشخاص المصابون بأمراض عقلية، في سلوكهم، بما هو أكثر من مرضهم. تتأثر العقول المريضة أيضاً بمحيطها ومجتمعها. من الغامض أن يتم إسكات النقاش حول الدافع أو النمط بسبب المرض العقلي. وهذا، تماشياً مع التمييز المذكور أعلاه، لم يكن كذلك بالتأكيد في حالات مماثلة، حيث كان الجاني مسلماً مختلاً عقلياً.

هذه النقاط ووجهات النظر الواسعة حول خطاب الإرهاب برمته تستحق الاهتمام العام ومزيداً من النقاش، بغض النظر عن تفاصيل ونتائج الأحداث المأساوية الأخيرة في كوبنهاغن.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

إبراهيم الأطرش

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان