إيران تتشبّث بمصطلح الخليج الفارسي بعنصرية بغيضة
إيران تتشبّث بمصطلح الخليج الفارسي بعنصرية بغيضة

الخبر: نقلت وكالة الأنباء الإيرانية (إرنا) تصريحاً لوزير الخارجية الإيراني حسين أمير عبد اللهيان قال فيه: "إنّه تم استدعاء السفير العراقي لدى طهران إلى مقر وزارة الخارجية بعد استخدام السلطات العراقية لمصطلح وهمي (والمقصود الخليج العربي) بدلا من مصطلح الخليج الفارسي"، وأضاف: "وعكسنا حساسية الشعب الايراني تجاه استخدام المصطلح الدقيق والكامل للخليج الفارسي إلى الجانب العراقي".

0:00 0:00
Speed:
January 13, 2023

إيران تتشبّث بمصطلح الخليج الفارسي بعنصرية بغيضة

إيران تتشبّث بمصطلح الخليج الفارسي بعنصرية بغيضة

الخبر:

نقلت وكالة الأنباء الإيرانية (إرنا) تصريحاً لوزير الخارجية الإيراني حسين أمير عبد اللهيان قال فيه: "إنّه تم استدعاء السفير العراقي لدى طهران إلى مقر وزارة الخارجية بعد استخدام السلطات العراقية لمصطلح وهمي (والمقصود الخليج العربي) بدلا من مصطلح الخليج الفارسي"، وأضاف: "وعكسنا حساسية الشعب الايراني تجاه استخدام المصطلح الدقيق والكامل للخليج الفارسي إلى الجانب العراقي".

وأكد عبد اللهيان أنّه "على الرغم من أن لدينا علاقات استراتيجية وأخوية وعميقة مع العراق، فقد أعربنا بوضوح عن احتجاجنا على هذا الموضوع، واستدعينا السفير العراقي لدى طهران إلى مقر وزارة الخارجية، للتأكيد على حساسية الشعب الإيراني، تجاه استخدام المصطلح الدقيق والكامل للخليج الفارسي والإعلان عنها إلى الجانب العراقي".

التعليق:

إنّ تشبّث إيران بتسمية الخليج الذي يفصل بينها وبين الدول العربية بـ"الخليج الفارسي"، ومُحاولة فرضها لهذه التسمية على العراق، وعلى الدول العربية، إنّما يعبّر عن استكبار وعنجهية لديها تصل إلى حد العنصرية البغيضة الكائنة في ثقافتها الشعوبية المُتوارثة عبر الأجيال، كما يدل على حقد أعمى تجاه العرب بدوافع قومية جاهلية.

فالأصل أنّ لكل دولة حريّة إطلاق ما تشاء من أسماء على الأشياء الموجودة تحت سيادتها، فلماذا هذا الاستدعاء للسفير العراقي الذي استخدمت حكومته اسم الخليج العربي في مُباريات دول الخليج العربية، ولماذا كل هذه الضجة التي لا معنى لها؟

فهل يتوقع وزير الخارجية الإيراني أن تُجرى مُباريات خاصة بالدول العربية تحت شعار الخليج الفارسي؟ فعلى الأقل هذا الجانب من الخليج يقع تحت سيادة هذه الدول فعلاً، فلا يُعقل أنْ يُطلقوا عليه الخليج الفارسي وجميع المُشاركين في المُباريات هم من الدول العربية.

فماذا يُضير الدول لو اختارت ما تشاء من تسميات على بحارها طالما أنّها تسميات واقعية وغير عنصرية؟ وما دخل إيران في تسميات الدول العربية لخليجها؟

فلإيران أنْ تُسمّي الخليج من جهتها بالفارسي، وللدول العربية أنْ تُسميه من جهتها بالعربي فلا توجد أي مُشكلة، لأنّ للعرب دلالة ونسبة في تسميتهم كما لإيران، فلماذا تُريد إيران فرض الاسم الذي تُريد على الدول العربية، ولماذا هذا الاحتكار لأنْ يكون الخليج فارسياً؟

أمّا إن قيل بأن الخليج كان يُطلق عليه خليج فارس فهذا كان قبل أنْ تُزال دولة فارس من الوجود على يد الصحابة رضوان الله عليهم، أمّا بعد أنْ أزيلت فيجوز التغيير، بل ويُفضلّ. فمثلاً البحر الأبيض المتوسط كان يُسمّى بحر الروم قبل هزيمة الدولة البيزنطية على يد المسلمين، أمّا بعد هزيمتها فتغيّر الاسم، وكذلك مدينة القدس كان اسمها في فجر الإسلام إيلياء ولكن بعد فتحها تغيّر اسمها إلى بيت المقدس والقدس الشريف.

فيفترض بالمسلمين أنْ يُغيّروا أسماء البحار والمدن بحسب تغيّر أنظمة الحكم فيها، فلو كانت إيران مُنصفة فيما تراه حقاً لها لاقترحت تسمية الخليج الإسلامي بدلاً من الخليج العربي، أمّا التشبّث بتسمية الخليج الفارسي ففيه دلالة واضحة على العنصرية الكامنة في عقول حكامها الذين يُفترض أنهم يُمثّلون الثورة الإسلامية، والإسلام من صنيعهم براء.

فإذا كانت إيران تدّعي حقاً أنّها جمهورية إسلامية فلماذا لا تُسمّي الخليج بالإسلامي وتحل المُشكلة حلاً إسلامياً يقبل به جميع المُسلمين، ولماذا تُصرّ بتعنت بالغ على التسمية الفارسية؟

الحقيقة أنّنا لا نجد جواباً على اختيارهم لهذه التسمية العنصرية إلا ما يبدو عليهم من تمسكهم بالقومية الفارسية النتنة، وتغطيتها بشعارات مُزيّفة من الإسلام.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

أحمد الخطواني

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان