برکناری نخست وزیر مالزی بدون انتخابات عمومی راه حل واقعی نیست
اسلام تنها راه حل مشکلات امت است
(مترجم)
خبر:
در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵، مالزی شاهد تظاهرات گستردهای بود که خواستار استعفای نخست وزیر داتوک سری انور ابراهیم بودند. حامیان اپوزیسیون، سازمانهای غیردولتی و افراد عادی ناراضی از آنچه که ناکامی در رهبری میدانستند، در این تظاهرات شرکت کردند. بسیاری بر این باور بودند که انور ابراهیم مسئول تشدید مشکلاتی است که مردم با آن مواجه هستند. در حالی که برخی استدلال میکردند که نخست وزیر را تنها از طریق انتخابات میتوان تغییر داد، نخست وزیر سابق دکتر مهاتیر محمد اصرار داشت که هر نخست وزیری را میتوان بدون انتظار برای انتخابات عمومی برکنار کرد. اظهارات وی جنجال گستردهای را برانگیخت و شکافهای سیاسی بین حامیان دولت و اپوزیسیون را تشدید کرد.
نظر:
اعتراضات نارضایتی عمیق در بین مالزیایی ها را برجسته کرد، اما جایگزینی نخست وزیر مالزی بدون رسیدگی به ریشه مشکلات ملی بحران را حل نمی کند. یک رهبر در چارچوب یک نظام حکومتی عمل می کند، و اگر خود نظام فاسد باشد، هیچ فردی - صرف نظر از صداقت یا حسن نیت او - نمی تواند اصلاحات واقعی ایجاد کند. تاریخ مالزی، که شاهد پانزده انتخابات عمومی بوده است، نشان می دهد که تغییرات رهبری به طور مداوم در حل مشکلات فوری در اقتصاد، سیاست، آموزش و زندگی اجتماعی با شکست مواجه شده است. هر دولت جدیدی با وعده بهبود می آید، اما واقعیت مردم تا حد زیادی به همان شکل باقی می ماند، زیرا نظام موجود به تولید همان نتایج ادامه می دهد. برخی به تظاهرات و آنچه به اصطلاح قدرت مردم خوانده می شود به عنوان جایگزینی برای تغییر نگاه می کنند. با این حال، تجربیات سایر کشورهای دارای اکثریت مسلمان نقاط ضعف این مسیر را آشکار می کند. بهار عربی و رویدادهای بنگلادش نظامها را سرنگون کردند، اما عدالت یا ثبات را برقرار نکردند، زیرا مبتنی بر اسلام نبودند. سقوط یک دولت راه را برای دیگری باز کرد، در حالی که فساد، سرکوب و شکست های سیستمی ادامه یافت. علاوه بر این، تظاهرات اغلب گروه های متنوعی را با اهداف متضاد متحد می کند، که تدوین یک مسیر روشن و متحد پس از موفقیت را غیرممکن می کند. در بسیاری از موارد، قدرت های خارجی از بی ثباتی ناشی از آن برای پیشبرد اهداف خود استفاده می کنند و مردم را بدون هیچ پیشرفت واقعی رها می کنند.
برای دستیابی به تحولی واقعی، تمرکز باید از افراد به خود نظام تغییر کند. الگوی نبوی برای تغییر تنها هدایت واقعی را ارائه می دهد. هنگامی که پیامبر ﷺ دعوت خود را در مکه آغاز کرد، خواستار سرنگونی خشونت آمیز نظام قریش نشد، بلکه بر ایجاد عقیده صحیح و تربیت افراد با اعتقادی راسخ تمرکز کرد. حکومت اسلامی به طور کامل ظاهر نشد مگر پس از آنکه مردم مدینه منوره او را به عنوان رهبر خود پذیرفتند. این دولت، که توسط وحی هدایت می شد، ظلم جاهلیت را با عدالت، انصاف و رفاه جایگزین کرد، و نزدیک به ۱۳۰۰ سال دوام آورد، که مسلمانان و غیرمسلمانان به طور یکسان از آن بهره مند شدند.
درس آموخته شده برای مالزی واضح است و آن این است که تغییر رهبران یا احزاب بحران هایی را که امت از آن رنج می برد حل نمی کند، زیرا چارچوب اساسی حکومت به همان شکل باقی می ماند. تظاهرات یا انتخابات، اگرچه دریچه ای موقت برای خشم عمومی فراهم می کند، اما نمی تواند عیوب ساختاری را از بین ببرد. راه حل های واقعی و پایدار را تنها با احیای نظام حکومت اسلامی مبتنی بر روش پیامبر ﷺ می توان به دست آورد. این مسیر نیازمند صبر، یقین و تعهد به دعوت سیاسی همراه با توکل قوی بر خداوند متعال است، اما این تنها مسیری است که عدالت، ثبات و رفاه واقعی را برای مردم تضمین می کند.
نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع رسانی مرکزی حزب التحریر
د. محمد – مالزی
