2025-10-01
روزنامه الرایه: التماس به یهود زمینی را آزاد نمی کند
و امنیتی را حفظ نمی کند
احمد الشرع، رئیس جمهور سوریه برای دوره انتقالی، روز چهارشنبه 24/9/2025 در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک سخنرانی کرد، این اولین حضور یک رئیس جمهور سوریه از زمان نورالدین الاتاسی در سال 1967 بود. الشرع در سخنرانی خود دیدگاه خود را از مرحله انتقالی ارائه کرد و از کشورهایی که گفت از مردم سوریه حمایت کرده اند تشکر کرد و به طور خاص از ترکیه، قطر، عربستان سعودی و همه کشورهای اسلامی، آمریکا و اتحادیه اروپا نام برد. وی افزود: "تهدیدات (اسرائیل) علیه کشور ما از 8 دسامبر تا به امروز فروکش نکرده است." با این حال، تاکید کرد که "دمشق از گفتگو و دیپلماسی برای غلبه بر این بحران استفاده می کند و متعهد می شود که به توافقنامه جدایی سال 1974 پایبند باشد و از جامعه بین المللی می خواهد که برای مقابله با این خطرات در کنار آن بایستد."
احمد الشرع در سخنانی در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت که رژیم یهود از زمان به دست گرفتن قدرت دمشق توسط نظام جدید، حملات زیادی به سوریه انجام داده است و بمباران کاخ ریاست جمهوری در اوایل ماه مه گذشته را اعلام جنگ دانست و افزود که وی به مرحله پیشرفته ای در گفتگوهای امنیتی با رژیم یهود دست یافته است و امیدوار است که حاکمیت سوریه را حفظ کند و نگرانی های امنیتی یهود را از بین ببرد. وی ادامه داد: مرحله اول توافق امنیتی است و اگر این رژیم نگرانی هایی دارد، می توان از طریق واسطه ها در مورد آنها بحث کرد و خاطرنشان کرد که سوریه در مسیری قرار دارد که سرزمین های آن هیچ تهدیدی برای هیچ منطقه ای ایجاد نکند. وی تاکید کرد که خشم در سوریه و سراسر جهان نسبت به آنچه در غزه می گذرد، بر موضع کشورش در قبال توافقنامه های ابراهیم تأثیر می گذارد و همچنین از واشنگتن خواست تحریم های اعمال شده علیه کشورش را که مربوط به قانون سزار است، لغو کند.
الشرع در دیدار با ژنرال دیوید پترائوس، فرمانده نظامی سابق در عراق و افغانستان و مدیر سابق آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا، در جلسه ای که در چارچوب کنفرانس سالانه دانشگاه کنکوردیا در مورد امنیت و دموکراسی، روز دوشنبه 22/9/2025 در نیویورک، در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد برگزار شد، اظهارات متعددی بیان کرد، از جمله:
- "از زمان ورود ما به دمشق، (اسرائیل) حملات زیادی به سوریه انجام داده است، تقریباً حدود هزار حمله داشته است که در آن بسیاری از نهادهای نظامی، امنیتی و غیرنظامی سوریه را نیز تخریب کرده است"... "(اسرائیل) 400 بار به صورت زمینی وارد خاک سوریه شده است، بنابراین ما مراحلی برای ورود به مذاکره با آن داریم."
- "سیاست سوریه این است که روابط آرامی با همه کشورها داشته باشد و منبع تهدید برای کسی نباشد."
- اگر توافق می خواهیم، باید به دنبال راه هایی برای همزیستی بین سوری ها و (اسرائیلی ها) باشیم.
- سوریه به دنبال اجتناب از جنگ است زیرا در مرحله ساخت و ساز است.
- بحث با (اسرائیل) در مورد توافق امنیتی در جریان است و ما به مراحل پیشرفته ای رسیده ایم، و توپ در زمین (اسرائیل) و جامعه بین المللی است تا مسیرهای واقعی را که باید وارد آن شویم، تعیین کنند.
- منافع همسانی بین سوریه و آمریکا و غرب در مرحله فعلی وجود دارد.
یکی از خطرناک ترین چیزهایی که پترائوس در خطاب به الشرع گفت این بود: "شما طرفداران زیادی دارید و من یکی از آنها هستم، ما برای شما آرزوی موفقیت می کنیم زیرا در نهایت موفقیت شما موفقیت ماست."
احمد الشرع در یک جلسه گفتگو در موسسه خاورمیانه در نیویورک گفت: "ما نمی توانیم سیستم های آماده را وارد کنیم یا سیستم هایی را از تاریخ وارد کنیم و آنها را کپی و در سوریه اعمال کنیم." وی در سخنانی درباره رژیم یهود گفت: "فقط زور برای (اسرائیل) صلح نمی آورد" و افزود: "ما نیستیم که برای (اسرائیل) مشکل ایجاد می کنیم، ما از آن می ترسیم نه برعکس"! با وجود اینکه مردم انقلاب در شام افراد سرسخت و عزیزی هستند که نظام جنایتکار را تحقیر کردند و با صبر، ثبات، ایمان و یقین خود به همراهی پروردگارشان سبحانه آن را سرنگون کردند، علی رغم میل یهود و علی رغم میل حامیان آن به ویژه آمریکا و سازمان ملل متحد توطئه گر و همدست.
ممکن است به نظر برخی برسد که سفر احمد الشرع به سازمان ملل متحد و سخنرانی او در آنجا گامی پیشرفته و دستاوردی بی سابقه است، به ویژه با توجه به بزرگنمایی و تبلیغات همراه آن در صحنه و از طریق رسانه های سیاسی، اما این گام حجم بحران و خطری را که پس از سرنگونی بشار در سایه شتاب به سمت سازمان ملل متحد و نظام بین المللی که آمریکا آن را کنترل می کند تا رضایت و پذیرش را به دست آوریم به جای اینکه به دین خود افتخار کنیم و پس از آنکه همراهی خداوند ما را پیروزمندانه به دمشق رساند، به اجرای اصول انقلاب خود ادامه دهیم، آشکار می کند. زیرا سازمان ملل متحد و تریبون آن منبع عدالت نیستند، بلکه شریک اصلی در جنایتی است که در طول دهه ها علیه مردم شام انجام شده است. در این شورا به بشار جنایتکار اختیار داده شد تا قتل عام های خود را انجام دهد، و در آنجا استفاده او از بشکه ها، مواد شیمیایی و انواع بمباران، سرکوب و آواره کردن مردم لاپوشانی شد، و در آنجا وجود او از طریق کرسی ها و کمیته هایش مشروعیت یافت، در حالی که مردم سوریه سلاخی و آواره می شدند. این سازمان هرگز حامی حق نبوده است، بلکه همواره ابزاری در دست قدرت های بزرگ برای تحمیل سیاست های خود و تحقق منافع خود حتی به قیمت خون مردم شام بوده است، آیا می توان از خار انگور انتظار داشت؟!
رفتن به سازمان ملل متحد پیروزی و مایه افتخار نیست، بلکه یک لغزش سیاسی خطرناک است، زیرا به معنای درخواست مشروعیت از همان طرفی است که به بشار جنایتکار مشروعیت داد و به او اجازه داد تا این همه سال بماند.
مشروعیت واقعی را یک نهاد بین المللی که اعتبار خود را از دست داده است نمی دهد، بلکه مردم انقلاب با خون، استقامت و فداکاری های خود که در برابر توطئه گران و از جمله این سازمان ارائه کردند، آن را نوشتند. همچنین، ارزیابی این سفر از غزل دشمنان، لبخندهای زرد آنها یا رسانه های سیاسی خبیث آنها گرفته نمی شود، بلکه در توافقنامه ها و تصمیماتی که پشت پرده تحمیل شده است، نتایج فاجعه بار آن در روزهای آینده آشکار خواهد شد، چه در زمینه مبارزه با "افراط گرایی و تروریسم"، چه تحمیل بقایای نظام در موقعیت تصمیم گیری، چه سوق دادن به سمت عادی سازی روابط با رژیم یهود، چه تحمیل یک نظام سکولار که دین را از زندگی، دولت و جامعه جدا می کند، در سرزمینی که مردم آن تقریباً دو میلیون شهید تقدیم کرده اند.
یکی از خطرناک ترین دام های سیاسی، تلاش برای کسب رضایت و پذیرش و قرار گرفتن زیر عبای نظام بین المللی و سازمان ملل متحد است، زیرا آنها انجمن های خیریه نیستند، بلکه کفتارهای استعماری هستند که می خواهند مردم را تسلیم کنند و تصمیمات کشورها را سلب کنند و آنها را کنترل کنند و تصمیمات آنها را کنترل کنند و آنها را مجبور کنند که وفاداری مطلق به غرب به رهبری آمریکا داشته باشند.
و در سایه غیبت دولت مسلمانان و امام آنها، صرف ورود به زیر عبای بین المللی، کشور را مجبور می کند که در رکاب خطوطی که کشورهای استعماری ترسیم می کنند و تصمیماتی که تصویب می کنند و دیکته هایی که تحمیل می کنند، حرکت کند، این حقیقت به دور از هر سراب دروغینی است.
شایسته است که مردم انقلاب خطر راضی کردن یک نهاد همدست یا یک نظام توطئه گر را درک کنند، بلکه واجب است که آنچه را که انجام داده و انجام می دهد از توطئه گری فاش کنند و همه کسانی را که به نظام نابود شده جنایتکار کمک کرده اند، افشا کنند.
اما برخورد با رژیم یهود و عربده کشی، تکبر و غرور آن نباید با گشودن ریسمان های نرمش و راضی کردن آن باشد، مذاکره ای که آمریکا آن را اداره می کند برای آن سودی ندارد و عادی سازی روابط یا ورود به جرم توافقنامه های ابراهیم با آن جایز نیست، زیرا آن دشمن غاصبی است که خون ما را می ریزد و برخورد با آن بر اساس مرزهای ملی و "اسلام ملی" که مشایخ سلطان و علمای حلقه زده بر سر سفره های آن ترویج می کنند، جایز نیست، بلکه آن دین عزت و غیرت، دین یاری و کمک، دین فتح، پیروزی و آزادی، دینی است که عنوان آن این است: "ای عمرو بن سالم تو را یاری کردم"، این نبض امت از مشرق تا مغرب آن است، امتی که برای روز لشکرکشی و آزادی بی قرار است. درگیری ما با یهود درگیری وجود است نه درگیری مرز، درگیری که خداوند نتیجه آن را در کتاب خود و پیامبرش ﷺ در احادیثش مشخص کرده است.
زمان التماس از خارج به پایان رسیده است، و زمان چاپلوسی و بندگی برای آمریکا جنایتکار واقعی و سازمان ملل متحد و نظام بین المللی آن به پایان رسیده است، و زمان عزت ما به اسلام و حکومت آن در سایه دولتی که رسول خدا ﷺ بازگشت آن را به ما بشارت داد فرا رسیده است، آن خلافت راشده دوم است، تنها با آن دوباره عزیز می شویم، و سرور دنیا می شویم، و تنها با آن اسلام را به عنوان پیام عدالت و رحمت برای همه جهان حمل می کنیم، سرافراز و مطمئن و سرهای خود را با عزت اسلام بالا می بریم نه سرهای خم شده ذلیل برای دشمنان اسلام که در کمین ما هستند، ﴿وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ﴾.
به قلم: استاد ناصر شیخ عبدالحی
عضو دفتر رسانه ای حزب التحریر در ولایت سوریه
منبع: روزنامه الرایه