2025-07-23
روزنامه الرایه: اوجالان و تسریع خلع سلاح حزبش
کلمه مصوری در تاریخ 2025/7/9 از عبدالله اوجالان، رهبر حزب کارگران کردستان منتشر شد که در آن متعهد میشود روند خلع سلاح حزبش را تسریع بخشد. او گفت: «در چارچوب عمل به وعدههایی که دادهایم، باید سازوکاری برای زمین گذاشتن سلاح ایجاد شود که به پیشرفت در این روند کمک کند و به مبارزه مسلحانه به طور داوطلبانه پایان داده و به مرحله قانونی و سیاست دموکراتیک منتقل شود.»
به نظر میرسد حزبش که در تاریخ 2025/5/12 به دعوت او برای انحلال خود و زمین گذاشتن سلاح پاسخ مثبت داده بود، در روند خلع سلاح تعلل ورزیده است، که این امر خروج او از زندان را به تاخیر انداخته است. گویا نیروهای مخالفی در داخل حزب وجود دارند که تعلل میکنند تا موضوع معلق بماند؛ زیرا مذاکرات محرمانه بین دو طرف از سال 2009 آغاز شده و سپس متوقف شد، و او میترسید که تعطیلی دیگری رخ دهد و او زندانی بماند، زیرا هدفش منافع شخصی اوست. او از هدف خود که به خاطر آن در سال 1984 شورش مسلحانه خود را اعلام کرد، دست کشیده و میگوید: «حزب از هدف دولت ملی دست کشیده است، و بنابراین از استراتژی جنگ دست کشیده است. و در مرحله تاریخی کنونی، امیدهایی برای دستیابی به پیشرفت بیشتر وجود دارد.»
به همین دلیل او میخواهد روند زمین گذاشتن سلاح را تسریع بخشد و میگوید: «در خصوص زمین گذاشتن سلاح، روشهای مناسب تعیین و گامهای عملی سریع برداشته خواهد شد.» برای تحقق این امر، او گفت: «در حال حاضر کمیتهای در داخل پارلمان ترکیه برای خلع سلاح داوطلبانه و در چارچوب قانونی تشکیل شده است و این امر بسیار مهم است... ضروری است که گامهای برداشته شده حساس و به دور از منطق تنگنظرانه باشد.» به نظر میرسد که او به کسانی که تعلل میورزند یا مانع میشوند حمله میکند و منطق آنها را تنگنظرانه میداند. و گفت: «من این گام را نشانه حسن نیت میدانم و به آن ایمان دارم و ایمان من به سیاست و صلح جامعه است نه به سلاح، از شما میخواهم که این اصل را اجرا کنید.» و در اینجا او به این افراد تاکید میکند که در اجرای آنچه با آن موافقت کردهاند تسریع کنند تا مدت آن طولانی نشود و فرصت خود را به عنوان رهبری که قادر است اراده خود را بر پیروانش تحمیل کند از دست ندهد، و فرصت خروج از زندانی را که از سال 1999 در آن به سر میبرد از دست ندهد.
آنچه این موضوع را تایید میکند این است که کلمه او در تاریخ 2025/6/19 در خبرگزاری "فرات" نزدیک به حزبش ثبت شده است، اما در تاریخ 2025/7/9 منتشر شده است، که نشان میدهد پخش آن به تاخیر افتاده است تا پاسخ واقعی از سوی عناصر حزب و رهبری آن دریافت شود، زیرا تعلل و کندی در اجرا مشاهده شده است، که این امر باعث میشود اعلامیه اوجالان و همچنین حزبش ارزش واقعی نداشته باشد، و موضوع مانند وعدههای بدون اجرا در جای خود باقی بماند.
به همین دلیل، همین خبرگزاری گزارش داد که در یک اقدام نمادین، گروهی متشکل از 30 نفر از عناصر حزب، از جمله 4 رهبر، در تاریخ 2025/7/11، تعدادی سلاح را در سلیمانیه در شمال عراق با حضور نمایندگانی از سازمان اطلاعات ترکیه و دولت اقلیم کردستان در شمال عراق و حزب اتحاد میهنی کردستان و حزب برابری و دموکراسی خلقها، واسطه بین دولت ترکیه و اوجالان، نابود کردند.
ابراهیم کالین، رئیس سازمان اطلاعات ترکیه، در تاریخ 2025/7/8 از بغداد بازدید کرد و با مقامات ارشد عراقی برای بحث در مورد جنبههای لجستیکی روند خلع سلاح دیدار کرد، همانطور که یک مقام عراقی به خبرگزاری فرانسه گزارش داد.
از آنجا که ترکیه حزب را به تعلل متهم کرد، خواستار تسریع در روند زمین گذاشتن سلاح شد. رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه، در تاریخ 2025/7/6 گفت: «تلاشهای صلح کمی تسریع خواهد شد زمانی که سازمان تروریستی شروع به اجرای تصمیم خود برای زمین گذاشتن سلاح کند.» هیئتی از حزب برابری و دموکراسی خلقها در تاریخ 2025/7/7 با اوجالان دیدار کرد و روز بعد با اردوغان با حضور ابراهیم کالین دیدار کرد.
اردوغان پس از اعلام تعهد اوجالان به تسریع روند خلع سلاح حزبش، اظهار داشت: «وارد مرحله جدیدی میشویم که در روزهای آینده اخبار مثبتی دریافت خواهیم کرد. امیدواریم این روند در اسرع وقت و بدون هیچ حادثه یا تلاش برای خرابکاری با موفقیت به پایان برسد.»
آمریکا، که دارای نفوذ در منطقه است، در حال حاضر پروژهای برای ایجاد یک کشور کردی ندارد، بنابراین از ایجاد آن در شمال عراق خودداری کرد و به خودمختاری اکتفا کرد. به همین دلیل، در تلاش است تا سازمان "قسد" را که توسط ناسیونالیستهای کرد رهبری میشود، منحل کند و آن را در نظام سوریه به ریاست احمد الشرع ادغام کند. اوجالان این موضوع را درک کرده است، او که برای آمریکا کار میکرد و آمریکا از او علیه ترکیه در زمان سلطه عوامل انگلیسی بر حکومت در آن استفاده میکرد، اما در حال حاضر به وحدت ترکیه که در مدار آن با ریاست اردوغان که خود را دوست و متحد آمریکا مینامد، پایبند است.
ترکیه فشار میآورد تا این پرونده را به پایان برساند تا اردوغان یک دستاورد تاریخی بزرگ در تاریخ ترکیه به دست آورد، مبنی بر اینکه توانسته است به شورش ملی مسلحانه کردها پایان دهد و کردهای ناسیونالیست را در فعالیتهای سیاسی در ترکیه ادغام کند، و این امر امتیازاتی را برای بسیج آرا برای حمایت از نامزدی او برای ریاست جمهوری با اصلاح قانون اساسی که مانع از نامزدی او برای دور سوم میشود یا برگزاری انتخابات زودهنگام، ثبت خواهد کرد، زیرا او مشتاق است که زندگی خود و آخرین روزهای خود را در حالی که مورد غضب خداوند است به پایان برساند و نظام کفر سکولار دموکراتیک را اجرا کند، و افراد سادهلوح و زودباور فریب او را خوردند که او اسلام را به تدریج اجرا خواهد کرد، همانطور که آنها را در موضوع یاری رساندن به مردم فلسطین فریب داد، و اینک غزه به مدت 21 ماه ذبح و نابود میشود و او حتی یک گلوله یا لقمه نانی یا جرعه آبی به آن ارائه نکرده است، بلکه به عادی سازی روابط با رژیم یهود ادامه داده است. و آنچه برای او مهم است منافع ملی تنگنظرانه ترکیه و منافع شخصی او برای ماندن در قدرت با حمایت آمریکا است که مانع از هرگونه تعرض به رژیم یهود، پایگاه اصلی خود در منطقه، میشود.
به نظر میرسد اوجالان، که سکولاریسم و سوسیالیسم را به عنوان ایدئولوژی حزب خود پذیرفته است، برای خروج از زندان و ورود به روند سیاسی یا اینکه راهنمای پیروانش در آن باشد، عجله دارد، تا عشق به رهبری و حاکمیت شخصی را ارضا کند، زیرا او و امثال او که اهداف ملی و میهنی دارند، انقلابهایشان با دادن یک مقام به آنها به پایان میرسد، همانطور که برای رهبران انقلابهای ملی که استعمار برای ضربه زدن به دولت خلافت عثمانی به راه انداخت، اتفاق افتاد، و آن را به کشورهای کوچک تقسیم کرد و مزدوران خود، مبلغان ملیگرایی و وطنپرستی را بر آنها منصوب کرد و کسانی که از آنها پیروی کردند و راه آنها را دنبال کردند.
و کلامی عمیق و روشنگر در کتاب تکتل حزبی، از حزب التحریر، آمده است که روشنفکر با ایدههای خارجی مانند سکولاریسم، دموکراسی و سوسیالیسم را به طور دقیق توصیف میکند و میگوید: «و بنابراین او نمیداند چه چیزی امت را به پیش میبرد جز تقلید از خارجی... و احساسات او به خاطر اصل تحریک نمیشود، بلکه به خاطر وطن و مردم تحریک میشود و این حرکتی نادرست است... و او برای کشورش یک انقلاب درست به پا نمیکند و برای مردم یک فداکاری کامل نمیکند... و اگر فرض کنیم که او قیام کند و خواستار رستاخیز شود، این انقلابی است که ناشی از شوکی از شوکها با منافع شخصی او یا انقلابی تقلیدی از انقلابهای مردم است... که به محض اینکه شوک با دادن یک شغل یا ارضای تمایلاتش از بین برود، یا به محض اینکه با خودخواهی و منافعش برخورد کند یا آسیبی از آن به او برسد، از بین میرود.»
پس رستاخیز امت تنها با اصل اسلامی و با وجود دولتی که آن را اجرا کند و آن را به عنوان رسالتی برای رهایی همه مردم از افکار و اصول باطل و تعصبات عصبی قومی و میهنی حمل کند، برپا میشود.
به قلم: استاد اسعد منصور
منبع: روزنامه الرایه