2025-07-23
روزنامه الرایه:
حقایق سیاسی و عقیدتی
که رویدادهای خونین سویدا آن را تأیید میکند
در تاریخ 2025/7/16، به شکلی تکان دهنده و ناگهانی، وزارت دفاع سوریه، آغاز خروج نیروهای ارتش سوریه از شهر سویدا را پس از توافق بین دولت و مشایخ عقل دروز و اعلام رئیس جمهور سوریه برای مرحله انتقالی احمد الشرع، مبنی بر واگذاری مسئولیت حفظ امنیت در سویدا به گروههای محلی و مشایخ عقل دروز، پس از چند روز درگیری شدید و خونین که صدها تن از برادران ما به شهادت رسیدند، و این پس از دعوت آمریکا برای خروج نیروهای دولتی از استان بود، و پس از آن که هواپیماهای رژیم یهود سلسله حملات هوایی شدیدی را به دمشق انجام دادند که ساختمان ستاد مشترک و وزارت دفاع و اطراف کاخ ریاست جمهوری را هدف قرار داد، و پس از بمبارانهای قبلی که مناطق متعددی را در حومه دمشق و درعا و سویدا هدف قرار داد و تعداد زیادی شهید و زخمی بر جای گذاشت. به دنبال این عقب نشینی، اعمال خیانتکارانه انتقام جویانه کثیفی صورت گرفت که باعث شرمساری شد و خون و ناموس مردم ما، بادیه نشینان سویدا را هدف قرار داد؛ ربودن، قتل، شکنجه و کشیدن با خودروها در خیابانها، توسط شبه نظامیان دروزی که به رژیم یهود متکی هستند و با تحریکات گسترده حکمت الهجری که به نمادی از جنایت و تحریک علیه دولت و دعوتهای جدایی طلبانه و درخواست حمایت بین المللی و حکومت خودمختار مستقل تبدیل شده است.
در سایه این صحنه و جزئیات دردناک آن، فریادهای استغاثه برای یاری خواستن از غیرت مسلمانان و مردانگی صادقان بلند شد، و ناگهان با صحنه ای مهیب روبرو شدیم، کاروان های عظیمی از فرزندان امت و عشایر آن که نور خورشید را پوشانده بودند، در پاسخ به این ندا، از شمال کشور تا جنوب آن و از شرق آن تا غرب آن، بلکه حتی از مرزهای سایکس پیکو که استعمارگر آن را ترسیم کرده بود فراتر رفت، غیرت مردم عراق با قدرت حاضر بود، و همچنین مردم اردن و عربستان سعودی و غیره، تا شبه نظامیانی که به یهود متکی هستند ضربات مهلکی دریافت کنند و در برابر ضربات فرزندان عشایر و حملات جوانان امت فرو ریختند. و همانطور که انتظار می رفت، صداهای آمریکا و غرب و یهود برای ضرورت دخالت دولت سوریه برای حل مناقشه بلند شد. و به دنبال آن توافق ذلت بار جدیدی در پاسخ به فشارهای آمریکا و خواسته های یهود صورت گرفت! جایی که وزارت کشور سوریه توقف درگیری ها در شهر سویدا و تخلیه منطقه از جنگجویان عشایر را پس از استقرار نیروهای امنیتی سوریه برای اجرای آتش بس اعلام کرد، در حالی که الهجری با شرایط ذلت بار خود برای دولت لاف می زد، از جمله اینکه امنیت عمومی در مرزهای اداری استان باشد، یعنی فقط گارد مرزی باشد، و نظارت او بر پذیرش کمک ها و جلوگیری از ورود وزرای دولت، یعنی عدم اعتراف او به دولت یا نمایندگان آن! علاوه بر خواسته های او برای بازگشایی گذرگاه مرزی با اردن و حمایت بین المللی!
در نتیجه، حالت نارضایتی، بلکه خشم مردمی و عشایری گسترده ای از اصرار دولت فعلی بر توقف جنگ ها در داخل سویدا در اجرای دستورات آمریکا و پاسخ به خواسته های یهود قبل از آنکه آزادگان مسیر خود را برای عقب راندن مزدوران یهود از باندهای مسلح که کودکان ما را کشتند و به حرمت اهل ما تجاوز کردند و مجاهدان ما را در حالی که زنده بودند تکه تکه کردند، تکمیل کنند، گسترش یافت! و به این بسنده نکردند، بلکه با فشار شدید برای توقف آتش بس و انتشار موانع برای جلوگیری از ورود مهمات به انقلابیون و جلوگیری از رسیدن نیروهای کمکی به آنها، چه رسد به غارت سلاح انقلابیون و محدود کردن آنها، اقدام کردند. شایان ذکر است که تعداد زیادی از جنگجویان هنوز در شهر هستند و از خروج خودداری می کنند و بر عزم خود برای ادامه جنگ ها تا پایان پرونده باندهای مسلح مزدور یهود تاکید می کنند، علاوه بر تعداد دیگری که امنیت عمومی با تحت فشار قرار دادن و محروم کردن آنها از مهمات و تدارکات، آنها را مجبور به ترک سویدا کرد.
با توجه به همه رویدادها و واقعیت ها و حقایق فوق، باید بر موارد زیر تاکید کرد:
اولاً: مردم شام، از جمله عشایر، ثابت می کنند که به حق اهل صدق و مردانگی و یاری رسانی و میدان هستند، و اینکه آنها چه مردان خوبی و چه حامی خوبی و چه پشتیبان خوبی هستند برای کسی که حق آنها را بشناسد و به آنها احترام بگذارد و آنها را در جایگاه خود قرار دهد.
ثانیاً: حرکت عشایر یک حقیقت عقیدتی و سیاسی ریشه دار را تایید کرد، اینکه ما یک امت واحد بدون مردم هستیم، بله، قدرت امت را تایید کرد و سستی نظام ها را آشکار کرد. همانطور که تعامل امت با این رویداد ثابت کرد که اسلام در قلب آن ریشه دوانده است و وحدت آن بر اساس اسلام نبض و آرمان آن در آینده است، پس از آنکه مرزهای موهومی را که کافر استعمارگر با دستان گناهکار خود ترسیم کرده بود شکست. حرکتی مبارک که نفس انقلاب و جهاد را در قلب جوانان امت زنده می کند و کینه را نسبت به یهود و نزدیکی دیدار موعود و حدیث غرقد به ارث می گذارد.
ثالثاً: قدرت واقعی هر دولت و پشتیبان واقعی هر رهبری مخلصی که زمام امور را در دست می گیرد، پس از توکل به خدا، امت و حامی مردمی است با تمام توانایی های بشری و مادی و آگاهی سیاسی و روحیه انقلابی و جهادی که دارد. و نقش حامی انقلاب در طول 14 سال معلوم است. بنابراین، کسی جز یک فرد صادق و ماهر به آن احترام نمی گذارد و جایگاه آن را بالا نمی برد، و کسی جز یک نادان که با نادانی خود به سوی پرتگاه می رود، منکر آن نمی شود و به دشمنان آن نزدیک نمی شود.
رابعاً: باندهای خائن در سویدا، و بزرگ آنها که با حمایت یهود باد کرده است، هیچ عهد و پیمانی ندارند، هیچ جنایتی را علیه مردم ما نگذاشتند مگر اینکه مرتکب شدند و هیچ عمل ناشایستی را نگذاشتند مگر اینکه در آن افتادند، در برابر دیدگان جهان همدست و توطئه گر، و جرم است که آنها را راضی کرد و به خاطر کارهایی که انجام داده اند با تثبیت مدیریت آنها بر کانون های جرم و جنایت خود تحت هر بهانه یا توجیهی پاداش داد. بنابراین، نحوه برخورد سهل انگارانه با پرونده دروزها نشان دهنده تحقیر خطرناک دولت جدید است، جایی که نمایندگان آنها اخراج شدند، و درخواست حمایت بین المللی شد، و با رژیم یهود ارتباط برقرار شد، که این یک خیانت آشکار است.
خامساً: دشمنان ما نمی خواهند ما برپا شویم، آنها در تضعیف ما و پراکنده کردن جمع ما و تجزیه کشور ما اصرار دارند تا ما برای آنها پیرو ذلیل باقی بمانیم و بدون آنها نتوانیم برپا شویم، و آنها می خواهند جنوب سوریه از حضور ارتش و سلاح آن خالی بماند تا رژیم یهود در امان باشد، رژیمی که قهرمانان غزه با تجهیزات و سلاح های اندک و مبارک خود سستی آن را فاش کردند.
سادساً: ما باید یقین داشته باشیم که تسلیم شدن به دیکته های بین المللی و اعتماد به وعده های آمریکا ما را جز به زیان آشکار در دنیا و آخرت نمی رساند، و اینکه رها کردن دولت سرگردان برای قاطعیت و اراده، و تسریع آن در عادی سازی روابط با یهود، و راضی کردن آن به شرق و غرب برای به دست آوردن عزت از آنها، به حساب اهل انقلاب و اصول آن به جای تکیه بر خدا و تمسک به شریعت او و تقویت با بندگانش، تأکید می کند که به مسیری خطرناک می رود، رها کردن آن از اجرای شریعت خدا، همراهی خدا را که ما را پیروزمندانه به دمشق رساند، از دست می دهد، و تکرار اشتباهات مشابه، هیبت انقلاب را تضعیف می کند و دستاوردهای بزرگی را که مجاهدان با خون خود بهای آن را پرداخته اند، از بین می برد، و ما به او سخن خداوند متعال را یادآوری می کنیم: ﴿وَلَا تَرْکَنُواْ إِلَى الَّذِینَ ظَلَمُواْ فَتَمَسَّکُمُ النَّارُ وَمَا لَکُم مِّن دُونِ اللهِ مِنْ أَوْلِیَاء ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ﴾.
سابعاً: عقیده ما ماهیت رابطه با رژیم یهود غاصب سرزمین ما و هتک حرمت مقدسات ما را که مرتکب فجیع ترین جنایات علیه مردم ما در غزه و سراسر فلسطین می شود، برای ما مشخص کرده است، اینکه این رابطه یک رابطه جنگ و درگیری وجودی است، نبردی که حتماً در پیش است، و اجتناب ناپذیر است، و تأخیر در آن جز به معنای هدر دادن بیشتر جان ها و امکانات نیست، بنابراین باید برای آن آماده شویم و با تمام امکانات خود برای آن آماده شویم. بنابراین، عادی سازی روابط با یهود یا ورود به هر شکلی از معاهداتی که حاکمیت آنها را ولو بر یک وجب از سرزمین مسلمانان به رسمیت می شناسد، جایز نیست.
و در پایان، اولین گام در راه تحقق پیروزی، اعلام التزام واقعی به اجرای شریعت خدا، بدون هیچگونه ابهام یا تاخیری است، برای طلب رضایت خدا و یاری او، نه رضایت آمریکا و نه هیچ کس دیگری، زیرا بدون آن ما برپا نخواهیم شد، و امنیت و حاکمیت برای کشور ثابت نخواهد شد، و باید به حامی انقلاب و فرزندان صادق آن تکیه کنیم، زیرا آنها پس از خداوند عز و جل، پشتیبان واقعی در زمان بحران ها و سختی ها هستند، ﴿وَمَن یَتَوَکَّلْ عَلَى اللهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللهُ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْراً﴾.
به قلم: استاد ناصر شیخ عبدالحی
عضو دفتر رسانه ای حزب التحریر در ولایت سوریه
منبع: روزنامه الرایه