2025-07-09
روزنامه الرایه:
جنگ نسل کشی در غزه ادامه دارد
و کمک ها تله های مرگ هستند
رهبران یهود از همان روزهای نخست جنگ، چه از طریق اظهارات خود و چه از طریق ماشین جنگی جنایتکارانه خود، نیات خود را در قبال نوار غزه پنهان نکردند. خالی کردن غزه از ساکنانش و کوچاندن مردم آن از اهدافی است که رژیم یهود با قدرت در پی تحقق آن است و در این تلاش های شیطانی خود متکی به حمایت سیاسی و مادی غرب به ویژه آمریکا است، همچنین متکی به تبانی حاکمان مسلمان به طور کلی، به ویژه حاکمان به اصطلاح کشورهای پیرامونی است و تمام اظهاراتی که از آنها خارج می شود و مدعی رد کوچاندن هستند، صرفاً دروغ است و این اظهارات برای مصرف رسانه ای و گمراه کردن افکار عمومی است، در حالی که واقعیت تحرکات سیاسی آنها و تعامل آنها با فاجعه جاری در غزه، شراکت آنها با اشغالگران برای تحقق هدف کوچاندن را تایید می کند و رژیم یهود تا کنون از این هدف دست نکشیده است یا آن را از محاسبات خود حذف نکرده است، همچنین جنگ نسل کشی هنوز پایان نیافته است، زیرا اشغالگران در تلاشند از هر فرصتی که برای اعمال فشار در جهت تحقق کوچاندن در اختیارشان قرار می گیرد، استفاده کنند و بسیاری از رهبران سیاسی و نظامی آن، گمشده خود را در آنچه به عنوان طرح ترامپ برای راه حل در غزه شناخته می شود، یافته اند که در هر مناسبتی اصرار دارند که هدفشان تحقق آن طرح جنایتکارانه است.
در طول 20 ماه یا بیشتر از جنگ دیوانه وار، سیاست های رژیم جنایتکار و نقشه های آن در قبال مردم نوار غزه از نسل کشی، قتل، محاصره، گرسنگی دادن، نادان نگه داشتن و تخریب هر شکلی از زندگی خارج نشده است، زبان حال و مقال آن این است: "ای مردم غزه، شما را در آن جایی نیست، یا مرگ یا کوچاندن".
و برای تأیید ماهیت جنایتکارانه و تمایل شدید آن به کشتار، اشغالگران با پرونده کمک ها که قرار است بشردوستانه باشد، با منطق نظامی گری برخورد کردند و تلاش کردند از آن به عنوان بخشی از سیاست کشتار و گرسنگی دادن و ابزاری از ابزارهای جنگ نسل کشی استفاده کنند و پذیرش آن برای ورود این کمک ها به نوار غزه، تنها نتیجه فشارهایی بود که به دلیل تشدید افکار عمومی جهانی علیه اقدامات جنایتکارانه آن علیه زنان، کودکان و پیران بی دفاع متحمل شد. واقعیت این است که پاسخ آن به خواسته های ورود کمک ها، چیزی جز خاک پاشیدن به چشم صاحبان آن خواسته ها از کشورها، موسسات و سازمان ها و جذب خشم افکار عمومی و گمراه کردن جهان نبود، در حالی که تلاش کرد پرونده کمک ها را در چارچوب دستور کار جنگ خود و به عنوان ابزاری از ابزارهای آن مدیریت کند.
و برای افزایش گمراهی، تمام تحرکات و رفتارهای جنایتکارانه خود را در موضوع کمک ها با بهانه عدم تسلط جنبش حماس بر کمک ها و تضمین جلوگیری از دستیابی آن به بودجه لازم که بتواند خود را بازسازی کند، توانایی های خود را ترمیم کند و هر شکلی از مدیریت و کنترل آن در نوار غزه را از بین ببرد، پوشش داد و تلاش کرد با موسسات و سازمان های بین المللی و منطقه ای که به ارائه خدمات بشردوستانه می پردازند، مبارزه کند و آنها را به حمایت از تروریسم متهم کرد و در راس این موسسات، آژانس امداد و کار سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی (آنروا) بود و این در چارچوب اهداف سیاسی بزرگتر از صرفاً جلوگیری از ارائه کمک ها، خدمات و اشتغال است، زیرا بر کسی پوشیده نیست که نابودی آنروا با تمام معایبش، بخشی از طرح از بین بردن مسئله فلسطین است.
آنچه که روزانه در به اصطلاح مراکز توزیع کمک ها - یا تله های مرگ، همانطور که سازمان ملل متحد نامیده است - و نحوه مدیریت آن و آنچه در آن می گذرد، می بینیم، تأیید می کند که اشغالگران از آن کمک ها به همان روش و با همان اهدافی استفاده می کنند که پرونده کمک ها را از روزهای نخست جنگ مدیریت می کردند و تحت همان عنوان؛ یا مرگ از گرسنگی یا کوچاندن.
در جزئیات، پلیدی و وحشیگری اشغالگران به شکل زشت تری به نظر می رسد، زیرا تلاش کرد از موضوع کمک ها برای تحقق اهداف شیطانی خود سرمایه گذاری کند، بنابراین کمک ها وسیله ای بودند یا برای شناسایی برخی از افراد تحت تعقیب، یا به دام انداختن افراد ضعیف النفس در باتلاق مزدوری با سوء استفاده از وضعیت نیاز و گرسنگی، یا برای گسترش اعتیاد و تخریب بافت اجتماعی از درون، زیرا چهار مورد ثبت شده است که در آن شاهدان گزارش داده اند که قرص های مخدر از نوع "Oxycodone" را در داخل کیسه های آردی که از مراکز کمک های آمریکا به دست آنها رسیده است، پیدا کرده اند، به گفته بیانیه دفتر رسانه های دولتی در غزه، یا برنامه ریزی برای ایجاد نهادها و سازمان های جدید برای مدیریت نوار غزه، مانند تلاش ناموفق آن در استفاده از عشایر و خانواده ها، یا ایجاد نوعی هرج و مرج و شکاف داخلی و دامن زدن به تعصبات، همانطور که در مورد باندهای سرقت کمک ها وجود دارد که یاسر ابوشباب برجسته ترین نمونه آن است، زیرا او رهبری گروهی از راهزنان را در شرق شهر رفح بر عهده دارد که منطقه ای است که تحت کنترل ارتش یهود قرار دارد، یا توزیع مجدد تمرکز مردم در اطراف مراکز کمک ها و تخلیه بیشتر مناطق نوار غزه از ساکنان آن، همانطور که در منطقه مرکزی محور (نتساریم) و منطقه رفح در جنوب نوار غزه که مرکز آمریکایی توزیع کمک ها در آن قرار دارد، اتفاق می افتد.
در هر صورت، رژیم یهود از کشتار حتی در داخل مراکز توزیع در یک حالت سادیسم، هرج و مرج و انتشار وحشت و ترس دست نکشیده است، زیرا روزانه صحنه های تکان دهنده ای از سازوکار توزیع کمک ها و نحوه برخورد نیروهای اشغالگر با مردم مخابره می شود، همچنین روزانه خبر شهادت و زخمی شدن ده ها گرسنه ای که منتظر آن کمک ها هستند، اعلام می شود، دفتر رسانه های دولتی در غزه روز جمعه 27/06/2025 گزارش داد که پس از گذشت یک ماه از ایجاد تله های مرگ و استدراج جمعی توسط اشغالگران، 549 شهید، 4066 زخمی و 39 مفقود شده اند، که این امر زمینه ای را که با آن کمک ها برخورد می شود، که یک زمینه نظامی صرف است، تأیید می کند و ورود کمک ها تنها پاسخی به فشارها بود، در حالی که این رژیم سیاست کشتار و گرسنگی دادن برای تحقق هدف خود در کوچاندن را ترجیح می دهد، اما وقتی بر آن تحمیل شد، مشتاق بود از آن سرمایه گذاری شیطانی کند.
ما بارها و بارها تأکید کرده ایم که مسئله غزه مسئله غذا، نوشیدنی و کمک نیست، بلکه مسئله اشغال است که باید از بین برود و سرزمین اسلامی غصب شده ای است که باید آزاد شود و هرگونه طرح مسئله از زاویه انسانی و کمک ها، تنها برای تحمیل الگوی مداخله و مدیریت برای خروج از بحران نوار غزه است، در حالی که اصل این است که وضعیت غزه به عنوان بخشی از امت اسلامی مطرح شود که در برابر دشمن خود که عادت به تسلیم و فروتنی از همگان داشته، ایستادگی کرده است، در حالی که غزه سرپیچی کرد و در برابر جلاد جنایتکار خود ایستاد، بنابراین لازم بود که تاوان آن را بپردازد، مسئله غزه مسئله امتی است که می خواهند آن بخش درخشان، آن بخش کوچک باقی مانده و پایداری که از شکست امتناع می ورزد، در آن خاموش شود، می خواهند آن را درهم بشکنند و خرد کنند تا الگویی در مجازات و عبرتی برای هر پندگیرنده ای باشد.
مسئله غزه مسئله امتی است که ناتوانی و ترس آن را از پای درآورده است و مصیبت ها یکی پس از دیگری بر آن نازل می شود و ضربات را بر سر خود بدون حرکت دریافت می کند، در حالی که تنها به تماشای آنچه به دلیل سکوت سال های طولانی تسلیم و فروتنی در برابر دشمنان و مزدوران حاکمش بر سرش می آید، بسنده می کند.
و در سوال از راه حل و راه نجات، مشکل غزه کمک نیست، بلکه در وجود رژیم یهود و وجود نظام های حاکم در کشورهای مسلمان است که از آن محافظت می کنند و وجود آن را حفظ می کنند و در برابر این، مسئولیت کامل امروز بر دوش امت اسلامی و نیروهای زنده آن برای بازگرداندن قدرت خود و رهایی از سلطه گروه حاکم نشسته بر سینه آن است، زیرا این حاکمان شریک یهود در قتل و نسل کشی مردم غزه هستند و رهایی از آنها راه را به سوی فلسطین تمام فلسطین و نه فقط غزه باز می کند، پس بگذارید غزه الهام بخش شما در پایداری، استقامت و فداکاری خود باشد و چراغی باشد که راه را به سوی رهایی برای شما روشن می کند و مطمئن باشید که هر چیزی که می توانید در راه رهایی از سلطه نظام های حاکم از دست بدهید، بسیار آسان تر از آن چیزی است که از دست داده اید و در صورت باقی ماندن آنها بر تاج و تخت های خود و پذیرش تسلیم در برابر آنها و زندگی تحت بار حکومت جبری آنها از دست خواهید داد.
به قلم: استاد خالد سعید
منبع: روزنامه الرایه
