جريدة الراية: من بريد القراء المشهد السياسي في الجزائر: أكذوبة "الدولة المدنية" ووهم "الانتقال الديمقراطي" (1)
February 09, 2016

جريدة الراية: من بريد القراء المشهد السياسي في الجزائر: أكذوبة "الدولة المدنية" ووهم "الانتقال الديمقراطي" (1)

Raya sahafa

2016-02-10

جريدة الراية: من بريد القراء

المشهد السياسي في الجزائر:

أكذوبة "الدولة المدنية" ووهم "الانتقال الديمقراطي"

(1)

مع بداية الانتفاضات الشعبية والثورات التي اجتاحت البلادَ العربية في هذه الآونة، بدت الجزائر كأنها تجاوزت خطرَ ثوراتِ الشعوب من أجل التغيير، على الأقل من منظور الرسميين، إلا أن النظام بات متخوفاً كغيره من الأنظمة في البلاد العربية خاصة، ويتوجس ويترقب الأسوأ بالنسبة له في كل حين، ما جعله (منذ فترة) يحاول استباقَ الوضع بمباشرة إصلاحاتٍ وتغييرات شكليةٍ عبر استشارات سياسية مسرحية مع مَنْ يختارهم هو مِن الشخصيات، ويسعى لتقديم تسهيلاتٍ مادية مغرية (رشوةً) للشباب في شكل قروض ووظائف وسكنات وغيرها، لعلها تمتص شيئا من غضبِ الشارع، كما باشر النظام إعادةَ تشغيل بعض المؤسسات العمومية المملوكة والتابعة للدولة، وبعث الحياة فيها (ذراً للرماد في العيون) في محاولة لتخفيف البطالة، وشراء السلم الأهلي.

وفي هذا السياق أيضاً يندرج ما سمي "إصلاحات بوتفليقة" ومنها التعديلات الدستورية التي يعتزم النظام في قابل الأيام تمريرَها عبر البرلمان (بغرفتيه)، وكل ما تقوم به السلطة هذه الأيام من إعادة هيكلة وتغييراتٍ في أجهزة الأمن والمخابرات والاستعلامات، ومنه اعتقال أو إسكات أو إبعاد بعض رموز المؤسسة العسكرية من الجنرالات من أمثال محمد مدين (المدعو "توفيق") و"حسان" وحتى "بن حديد" (الذي كان قائد ناحية عسكرية في غرب البلاد ولم يكن في جهاز المخابرات)، للإيحاء بأن الجزائر تستعد لتكتسي حلة جديدة (وهو وَهْمُ تمدين الحياة السياسية)!! كما يتوقع أيضاً إبعاد "عثمان طرطاق" (المدعو بشير) المدير الحالي لمديرية المصالح الأمنية (وهو الاسم الجديد لدائرة الاستعلام والأمن بعدما سُلخت عنها بعضُ مصالحها (أو حلت) وفصلت عن وزارة الدفاع وقيادة الأركان وألحقت مؤخراً بالرئاسة، ولم يبق من الأجهزة الأمنية التابعة لقيادة الأركان سوى مديرية أمن الجيش). وهو الرجل الذي ما جيء به إلا مرحلياً لترتيب "الانتقال"، علماً أنه كان يمثل الذراع الأيمن لرئيس جهاز الاستعلام والأمن السابق "توفيق"، خصوصاً فيما سمي الحرب على الإرهاب في فترة العمل المسلح (1992-1999م). كما أنه سيتم - استكمالاً للمشهد - الإبعادُ عن الواجهة السياسية لكل العسكريين الذين تلطخت أيديهم بدماء أهل الجزائر خلال ما سمي العشرية السوداء. يذكر أن النظام الجزائري دأب على تغيير اسم الجهاز المذكور وفق مقتضيات المرحلة وطبيعة الصراع منذ عقود.

إلا أنه في الجزائر التي يقوم نظامُها على الظلم والقهر والعنف والقسوة (وهي سمة المستعمِر عندما كان يحكم البلدَ بشكل مباشر)، ونظراً للوضع المتأزم على جميع الأصعدة في الداخل بشكل غيرِ مسبوق، أي نظراً لحالة الاحتقان السياسي-الاقتصادي-الاجتماعي التي باتت اليومَ تُـنذر بالكارثة، ومع هبوط سعر النفط بشكل دراماتيكي غير محسوب، علماً أن واردات الجزائر من العملة الأجنبية هي من النفط والغاز بنسبة 97%، بينما يستورد البلد أكثر من70% من احتياجاته من الخارج، ونظراً للأوضاعِ الأمنية الخطيرة على الحدود (مع ليبيا وتونس ومالي..) بحكم شساعة البلاد جغرافيا وبشرياً، ونظراً للضغائن الموجودة أصلاً نتيجة "المصالحة الوطنية" المغشوشة بعد الأحداث الأليمة (1992-1999م)، ووجود الجماعات المسلحة مع الخبرة القتالية التي تعززت لديها خلال العقدين الماضيين، ونتيجةً لما جرى في دول الجوار من تجارب ما زالت تعيشها تلك البلدانُ (الثورات العربية ونتائجها السلبية المزرية في بعضها...)، وما زرعه النظامُ المتخصص في الإفساد من فُرقة في أوساط الشعب على أساس الجهوية و"العروشية" (القبلية) والفئوية، والتناحر على المال و"البزنسة" المرتبطة بالاستيراد واستغلال النفوذ السياسي-العسكري والريع والسطو على الملكية العامة ونهب المال العام، خاصة منذ بداية تسعينيات القرن الماضي، وبالأخص منذ عودة بوتفليقة وزمرته وزبانيته إلى واجهة الحكم والرئاسة سنة 1999م.

نظراً لكل ذلك... فإن الأعداء باتوا يخشون بالفعل من مآلات التحولِ الذي لا بد ولا مناص منه، لأن رموزَ النظام الذين ضمِنوا للكفار الأوروبيين في هذه البلاد أكثر من خمسين عاماً من التبعية بعد "الاستقلال" باتوا فعلاً من فئة الديناصورات الذين انتفخت بطونهم (من السحت) وحُفرت قبورهم. لذا ولضمان ألا تخرج الأمور عن السيطرة، هم الآن في سباق مع الزمن لاحتواء الوضع وتدارك الأمر. ومعنى خروجها عن السيطرة هنا هو دخول أمريكا على الخط في عملية صنع مستقبل هذا البلد الممسوك أوروبياً، وليس معناه شيئاً آخر، كون الشعب في الجزائر لا يمتلك وعياً سياسياً كبيراً على مصيره ومصير أمته التي ينتمي إليها (وهو جزء منها)، وهو لا يزال بعيداً كل البعد عن أن يملك زمامَ أمره أو أن يأخذَ مصيرَه بيده، وذلك بقبوله إبعادَ دينه عن السياسة. والدليل على ذلك أيضاً أن جميعَ فئاته ونخبه وعائلاته السياسية - مع أن كل أفرادها من المسلمين (!) - لا تقوى في مطالبها على الخروج من عباءة وسقف الدولة العلمانية الوطنية الضيقة التي تُقزِّم الإسلامَ وتُخرجه من ساحة الصراع مع الأعداء الحقيقيين، علماً أن هذا الإسلام العظيم هو مصدر القوة وسلاحُ الأمة الإسلامية الوحيد وبالتالي هو أيضاً السلاح الأوحد بيد هذا الشعب: وهل يقوى على المجابهة مَنْ يدخل المعركةَ من دون سلاح؟؟

ومن أجل إدراك حقيقة ما يحدث في الجزائر اليوم، كان لا بد من الرجوع إلى الوراء قليلاً:

شكلُ السلطة في الجزائر كانت قد بدأت تظهر ملامحُه منذ اجتماع المجلس الوطني للثورة الجزائرية في كانون الأول (ديسمبر) 1959م فيما عُرف بمؤتمر طرابلس الغرب في ليبيا، بتأثير وتدبير أجنبي واضح من الإنجليز، وكان من أهم ما تمخض عن المؤتمر إنشاء هيئة أركان عامة للقوات المسلحة أُسندت للعقيد هواري بومدين. ومنذ ذلك الحين بدأت تظهر أعمال هذا الأخير واستراتيجيته لأخذ السلطة، ومنها إعداده وتنظيمه الجيد لما كان عُرف حينها بجيش الحدود (مع تونس والمغرب) لإنهاك فرنسا عسكرياً واقتصادياً من جهة، ولكن من جهة أخرى لجعله قوة عسكريةً وسياسيةً في ذات الوقت يكون بوسعه الاعتمادُ عليها (إلى جانب القوى الموالية له في الداخل) في اللحظة الحاسمة أي عندما تتهيأ ظروف أخذ الحكم، وليكون كذلك سنداً بعد الاستقلال كلما لزم الأمر، للمحافظة على النفوذ والبقاء في السلطة، وهذا ما كان.

لذا فإنه يجب ألا يغيب عن الأذهان - عند محاولة فهم ما يجري اليومَ في الجزائر - ما كان يمثله الراحل هواري بومدين ومؤيدوه في جيش التحرير وجبهة التحرير الوطنيين، وهو الرجل القوي في الجيش من أيام الثورة، حيث كانت تدعمه يومها وزمرتَه في الخفاء جهاتٌ أجنبية عبر الحدود مع المغرب (الإنجليز)، خصوصاً في الانقلاب الذي كانوا قد خططوا له ودبروه (بعد "الاستقلال") لسلفه أحمد بن بلا صديق عبد الناصر في العمالة والتبعية للأمريكان. كان الراحل بن بلا مرتبطاً بعبد الناصر وبالتالي بأمريكا، وكان كأول رئيس للجمهورية الجزائرية "المستقلة" يريد أن يتجه بالجزائر نحو النظام الناصري. إلا أن نفوذ الإنجليز استحكم في الجزائر منذ الانقلاب عندما قرَّر بومدين وجماعتُه (ومنهم الرئيس الحالي بوتفليقة) أن الفرصة قد صارت مواتيةً وأن بن بلا قد انتهى دورُه. وهذا ما كان فيما عُرف بانقلاب 19 حزيران (جوان) 1965م، عندما قام العقيد هواري بومدين بمساعدة محمد خيضر وبعض رفاقه الآخرين ومؤيديه، منهم على الخصوص الطاهر الزبيري، وبدعم من ملك المغرب الحسن الثاني، قام بانقلابه المعروف على بن بلا ووضعه في السجن ثم حبسه في إقامة جبرية (إلى غاية تشرين الأول/أكتوبر 1980م).

سيطر العقيد بومدين يومَها على كافة أجهزة الدولة باسمِ ومن خلالِ مجلس الثورة الذي أنشأه وضمَّنه رجالاتِه وصار فعلياً هو من يحكم البلاد (رئيساً للجمهورية ورئيساً لمجلس الثورة وقائداً للجيش الشعبي الوطني ووزيراً للدفاع!!). كما سيطر باسم الشرعية الثورية على جبهة التحرير من خلال جهاز الحزب، الذي كان يختار أعضاءه من "المناضلين المخلصين" سواء العسكريين أو المدنيين، أي من الموالين من أمثال قايد أحمد ومساعديه وغيرهما إلى غاية وفاته في 1978م.

وقد كان أيضاً من ألاعيب الإنجليز أن استخدم بومدين (وهو أبرز قادة "مجموعة وجدة" التاريخية المرتبطة بالإنجليز والمدعومة من قِبلهم مادياً وعسكرياً وأمنياً وسياسياً في الخفاء) استخدم في اللحظة المناسبة (في أواخر أيام الثورة) دعمَ وتأييد القيادة السياسية لجبهة التحرير الوطني المتمَثلة تحديداً  في أحمد بن بلا ومحمد خيضر على وجه الخصوص، ليمنحا قيادةَ الأركان بُعداً سياسياً ضرورياً في لحظة "استقلال" الجزائر، وهو الأمر الذي جعل أحمد بن بلا الانتهازي الطامع والطامح هو الآخر إلى السلطة والرئاسة، والذي كان يبحث عن الدعم في الداخل من قِبَل العسكريين لتحقيق مبتغاه، يبدو في الظاهر سياسياً كأنه هو الرئيس الفعلي لما عُرف حينها بمجموعة وجدة، وليس الأمر كذلك حقيقةً. وذلك عندما قَبِل عرضَ بومدين المتمثل في التحالف معه على أن يُتوج رئيساً للجزائر "المستقلة"! وكان هذا مناورةً من عملاء الإنجليز وفخاً مميتاً أفضى به فيما بعدُ إلى نهايته سياسياً وإبعاد مؤيديه نهائياً! كما استخدمهما بومدين (بن بلا وخيضر) أيضاً لكسب الدعم السياسي المطلوب دولياً، وليستفيد منهما (أيضاً سياسياً) في النزاع المفتعل من جانبه بين هيئة الأركان العامة (التي يرأسها) والحكومة الجزائرية المؤقتة حول المفاوضات بين هذه الأخيرة والسلطة الاستعمارية الفرنسية، بغرض شرعنة الانقلاب على هذه الحكومة، التي كانت تتأهب لاستلام حكم الجزائر بعد خروج القوات الاستعمارية في 1962م.

يتبع إن شاء الله

صالح عبد الرحيم – الجزائر

المصدر: جريدة الراية

More from null

روزنامه الرایه: متفرقه های الرایه - شماره 573

Al Raya sahafa

2025-11-12

روزنامه الرایه:متفرقه های الرایه – شماره 573

ای مردم سودان: تا کی درگیری در سودان و غیره هیزمی برای طمع های بین المللی و جنگ آنان با نقشه های خبیثانه، مداخلات و تجهیز طرف های درگیر به سلاح برای تسلط کامل بر آن باقی می ماند؟! زنان و کودکان شما بیش از دو سال است که از این درگیری خونین رنج می برند که جز منافع غرب و مزدورانش در تسلط بر سرنوشت سودان، که همواره به دلیل موقعیت و ثروتش مورد طمع آنان بوده، چیزی عاید نمی کند، پس مصلحت آنان در پاره پاره کردن و پراکنده کردن آن است. و تسلط نیروهای پشتیبانی سریع بر فاشر، حلقه دیگری از این نقشه هاست، زیرا آمریکا با این کار می خواهد اقلیم دارفور را جدا کرده و نفوذ خود را در سودان متمرکز کند و نفوذ بریتانیا را در آن از بین ببرد.

===

هدف از سفر اورتاگوس

به لبنان!

در سایه هجوم آمریکا به لبنان و منطقه با پروژه عادی سازی و تسلیم، و تلاش دولت آمریکا به رهبری ترامپ و تیمش برای پیوند دادن حاکمان بیشتری از کشورهای مسلمان به توافقنامه های ابراهیم، سفر فرستاده آمریکا، مورگان اورتاگوس، به لبنان و رژیم یهودی غاصب، با فشارهای تهدیدآمیز و شروط سیاسی، امنیتی و اقتصادی بر لبنان همراه است، با توجه به اینکه این سفر همزمان با سفر دبیرکل اتحادیه عرب و مدیر اطلاعات مصر بوده است، تا ظاهراً در همان راستا قرار گیرد.

در قبال این سفرها، یک بیانیه رسانه ای از دفتر رسانه ای حزب التحریر در ایالت لبنان بر موارد زیر تأکید کرد:

اولاً: مداخلات آمریکا و پیروانش در کشورهای مسلمان، برای خدمت به منافع آمریکا و رژیم یهود است و نه برای خدمت به منافع ما، به ویژه اینکه آمریکا اولین حامی رژیم یهود در سیاست، اقتصاد، امور مالی، سلاح و رسانه است، آشکارا و به طور علنی.

ثانیاً: سفر فرستاده یک سفر بی طرفانه نیست، همانطور که ممکن است برخی تصور کنند! بلکه در چارچوب یک سیاست آشکار آمریکایی در منطقه صورت می گیرد که از رژیم یهود حمایت می کند و به توانمندسازی نظامی و سیاسی آن کمک می کند، و آنچه فرستاده آمریکا ارائه می دهد، تحمیل سلطه و تثبیت وابستگی و کاستن از حاکمیت است، و این نوعی تسلیم و خضوع در برابر یهودیان است، و این چیزی است که خداوند برای اهل اسلام نمی پسندد.

ثالثاً: پذیرش این دیکته ها و امضای هرگونه توافقنامه ای که قیمومیت خارجی را تثبیت کند، خیانت به خدا، رسول او و امت است، و به هر کسی که جنگیده یا برای بیرون راندن این رژیم غاصب از لبنان و فلسطین تلاش کرده است.

رابعاً: معامله با رژیم یهود نزد اکثریت قریب به اتفاق مردم لبنان، مسلمان و غیرمسلمان، به مفهوم شرعی بلکه حتی در قانون موضوعه ای که قدرت لبنان به آن رجوع می کند، یا قانون بشردوستانه به طور کلی، جرم است، به ویژه پس از اینکه رژیم جنایتکار نسل کشی را در غزه انجام داد، که از انجام چنین اقدامی در لبنان و سایر کشورهای مسلمان دریغ نخواهد کرد.

خامساً: حمله و هجوم آمریکا به منطقه نخواهد گذشت و آمریکا در تلاش خود برای شکل دادن به منطقه آنگونه که می خواهد موفق نخواهد شد، و اگر این کشور پروژه خود را برای منطقه دارد که مبتنی بر استعمار و غارت مردم و گمراه کردن مسلمانان و خارج کردن آنها حتی از دین خود با دعوت به (دین ابراهیمی) است، در مقابل، مسلمانان پروژه موعود خود را دارند که خداوند سبحانه و تعالی آن را آشکار خواهد کرد. پروژه خلافت دوم بر اساس روش نبوت، که به اذن خداوند متعال بسیار نزدیک است، و این پروژه است که منطقه، بلکه کل جهان را از نو ترسیم خواهد کرد، و این مصداق سخن رسول خدا ﷺ است: «إِنَّ اللَّهَ زَوَى لي الأرْضَ، فَرَأَيْتُ مَشارِقَها ومَغارِبَها، وإنَّ أُمَّتي سَيَبْلُغُ مُلْكُها ما زُوِيَ لي مِنْها» (خداوند زمین را برای من جمع کرد و من مشرق ها و مغرب های آن را دیدم و همانا پادشاهی امت من به آنچه از آن برای من جمع شده است خواهد رسید) (روایت مسلم)، و رژیم یهود از بین خواهد رفت همانطور که رسول خدا ﷺ در حدیث خود بشارت داده است: «لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُقَاتِلَ الْمُسْلِمُونَ الْيَهُودَ، فَيَقْتُلُهُمُ الْمُسْلِمُونَ...» (قیامت برپا نمی شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند و مسلمانان آنها را بکشند...) (متفق علیه).

در پایان، حزب التحریر/ ایالت لبنان به اتخاذ موضعی برای جلوگیری از حمله و هجوم آمریکا با عادی سازی و تسلیم بر لبنان و منطقه ادامه می دهد و هیچ چیزی مانع آن نخواهد شد، و ما به قدرت لبنان هشدار می دهیم که در مسیر عادی سازی و تسلیم گام برندارد! و از آن می خواهیم که برای مقابله با آن به مردم خود پناه ببرد و با بهانه مرزها یا بازسازی و تأثیر نظام بین المللی، در این مورد بازی نکند، ﴿وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَىٰ أَمْرِهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴾.

===

هیئتی از حزب التحریر/ ایالت سودان

با تعدادی از بزرگان شهر الأبیض دیدار می کند

هیئتی از حزب التحریر/ ایالت سودان، روز دوشنبه 3 نوامبر 2025، از تعدادی از بزرگان شهر الأبیض، مرکز کردفان شمالی، بازدید کرد. این هیئت به ریاست استاد النذیر محمد حسین ابو منهاج، عضو شورای حزب التحریر در ایالت سودان، به همراه مهندس بانقا حامد و استاد محمد سعید بوکه، دو عضو حزب التحریر بود.

این هیئت با هر یک از افراد زیر دیدار کرد:

استاد خالد حسین - رئیس حزب اتحادیه دموکراتیک، جناح جلاء الأزهری.

دکتر عبدالله یوسف أبو سیل - وکیل و استاد حقوق دانشگاه ها.

شیخ عبدالرحیم جوده - از جماعت انصار السنه.

آقای أحمد محمد - خبرنگار خبرگزاری سونا.

در این دیدارها به موضوع روز، یعنی سقوط فاشر و جنایات شبه نظامیان علیه مردم شهر و خیانت فرماندهان ارتش، که به وظیفه خود در قبال مردم فاشر عمل نکردند و محاصره را از آنها رفع نکردند، در حالی که در طول دوره محاصره و حملات مکرر به آنها بیش از 266 حمله، قادر به این کار بودند، پرداخته شد.

سپس این هیئت نسخه ای از نشریه حزب التحریر/ ایالت سودان با عنوان: "سقوط فاشر راه را برای طرح آمریکا برای جدا کردن اقلیم دارفور و تمرکز نفوذ خود در سودان باز می کند، تا کی هیزم جنگ بین المللی باشیم؟!" را به آنها تحویل دادند. واکنش های آنها متمایز بود و خواستار ادامه این دیدارها شدند.

===

تمرینات "فینیکس اکسپرس 2025"

فصلی از فصول خضوع تونس در برابر سلطه آمریکا

آمادگی تونس برای میزبانی از نسخه جدید تمرین دریایی چندجانبه "فینیکس اکسپرس 2025" در ماه نوامبر جاری، که تمرینی است که فرماندهی آمریکا برای آفریقا پس از آنکه رژیم تونس کشور را با امضای توافقنامه همکاری نظامی با آمریکا در تاریخ 2020/09/30 به دام انداخت، سالانه آن را برگزار می کند، و مارک اسپر وزیر دفاع آمریکا آن را نقشه راهی خواند که ده سال ادامه دارد.

در این راستا، یک بیانیه مطبوعاتی از حزب التحریر/ ایالت تونس یادآوری کرد که حزب هنگام امضای این توافق خطرناک بیان کرد که این موضوع فراتر از توافقات سنتی است، زیرا آمریکا در حال ترسیم یک پروژه بزرگ است که تکمیل آن به 10 سال کامل نیاز دارد، و نقشه راه به ادعای آمریکا مربوط به نظارت بر مرزها و حفاظت از بنادر و مبارزه با اندیشه افراطی و مقابله با روسیه و چین است، و این به معنای بی شرمانه، کاستن از حاکمیت تونس است، بلکه قیمومیت مستقیم بر کشورمان است.

این بیانیه تأکید کرد که حزب التحریر در ایالت تونس، علیرغم مزاحمت ها، دستگیری ها و محاکمات نظامی که جوانان ما به دلیل بیان کلمه حق با آن روبرو هستند، بار دیگر دعوت خود را برای لغو این توافق استعماری شوم که هدف از آن کشاندن کشور و کل کشورهای مغرب اسلامی و مطیع کردن آنها به سیاست های خبیث آمریکا است، تأیید می کند و همچنین ندای خود را به اهل قدرت و توانایی در تونس و سایر کشورهای مسلمان تکرار می کند که مراقب نیرنگ دشمنان امت باشند و آنها را به آن بکشانند، و وظیفه شرعی ایجاب می کند که دین خود را یاری کنند و دشمنی را که در کمین کشور و امتشان است دفع کنند و با یاری کسانی که برای حاکم کردن شریعت او و برپایی دولت او، دولت خلافت راشده دوم بر اساس روش نبوت موعود که به زودی به اذن خدا محقق خواهد شد، تلاش می کنند، کلمه خدا را بلند کنند.

===

تحقیر آمریکا نسبت به اتباع خود

زنان و کودکان را گرسنه رها می کند

برنامه کمک غذایی تکمیلی (اسنپ) یک برنامه فدرال است که به افراد و خانواده های کم درآمد و دارای معلولیت کمک می کند تا یارانه های الکترونیکی دریافت کنند که برای خرید غذا و نوشیدنی، به جز مشروبات الکلی و گیاهان برای کاشت غذای خود استفاده می شود. گزارش ها نشان می دهد که 42 میلیون آمریکایی برای تغذیه خود و خانواده هایشان به یارانه های (اسنپ) متکی هستند. 54 درصد از بزرگسالانی که یارانه غذایی دریافت می کنند زن هستند و بیشتر آنها مادران مجرد هستند و 39 درصد آنها کودک هستند، به این معنی که تقریباً از هر پنج کودک یک کودک برای اطمینان از گرسنه نماندن به این یارانه ها متکی است. همچنین، تعطیلی فدرال برخی از ایالت ها را مجبور کرد تا راه های دیگری برای تأمین مالی برنامه های غذایی رایگان و کم هزینه در مناطق آموزشی خود پیدا کنند، تا کودکانی که در طول روز مدرسه به غذا متکی هستند مجبور نشوند بدون غذا زندگی کنند. در نتیجه، انبارهای غذایی متعددی که در سراسر کشور پراکنده شده اند، تصاویری از قفسه های خالی منتشر می کنند و از مردم می خواهند که غذا و کارت های هدیه فروشگاه های مواد غذایی را برای تأمین تقاضای رو به رشد غذا اهدا کنند.

بر این اساس، بخش زنان در دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر در بیانیه ای مطبوعاتی گفت: ما باید بپرسیم چگونه ممکن است ثروتمندترین کشور جهان این واقعیت را نادیده بگیرد که میلیون ها نفر از آسیب پذیرترین اتباع آن چیزی برای خوردن پیدا نمی کنند؟ ممکن است بپرسید آمریکا پول خود را کجا خرج می کند، حتی در زمان تعطیلی؟ خوب، به جای اطمینان از اینکه آمریکایی ها غذای کافی دریافت می کنند، میلیاردها دلار به رژیم یهود می فرستند تا فلسطینی ها را بکشند. این حاکمی است که می بیند ساختن یک سالن جشن مجلل مهمتر از هر چیز دیگری است، در حالی که دیگر نمایندگان منافع شخصی خود را بر رفاه مردمی که قرار است نمایندگی کنند، ترجیح می دهند! همانطور که می بینید، آمریکای سرمایه داری هرگز به فکر رسیدگی به امور اتباع خود نبوده است، بلکه فقط به ارائه حمایت نظامی و مالی به کسانی که کودکان را در سراسر جهان از حق امنیت، غذا، سرپناه و آموزش، که ضروریات اساسی هستند، محروم می کنند، اهمیت داده است. بنابراین، کودکان را در آمریکا نیز از گرسنگی و ناامنی رنج می برند و از آموزش و مراقبت های بهداشتی مناسب محروم می کند.

===

«كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ؛ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ»

به هر مسلمانی، به هر افسر و سرباز و پلیسی، به هر کسی که سلاحی در اختیار دارد: خداوند متعال به ما عقل داده است تا در آن بیندیشیم و بر ما واجب کرده است که از آن به درستی استفاده کنیم، پس فرد نباید هیچ اقدامی انجام دهد و هیچ کاری نکند و هیچ سخنی نگوید مگر اینکه حکم شرعی آن را بداند، و شناخت حکم شرعی مستلزم فهم واقعیتی است که قرار است حکم شرعی بر آن نازل شود، پس مسلمان باید از آگاهی سیاسی برخوردار باشد، تا امور را به درستی درک کند و به دنبال نقشه های کفار مستعمر که خیری برای ما و برای اسلام نمی خواهند، نرود و با تمام توان و مکر و حیله خود برای تجزیه ما و تسلط بر کشورمان و غارت توانایی ها و ثروت هایمان تلاش می کنند، پس چگونه یک مسلمان می پذیرد که ابزاری در دست آن کفار مستعمر باشد یا دستورات مزدوران آنها را اجرا کند؟! آیا به چیز کمی از متاع دنیای زوال پذیر طمع می ورزد و آخرت خود را از دست می دهد و از اهل آتش می شود و در آن جاودانه می ماند و ملعون و رانده شده از رحمت خدا می شود؟ آیا یک مسلمان می پذیرد که یکی از انسان های مخلوق عاجز را راضی کند در حالی که خداوند سبحانه و تعالی را که دنیا و آخرت در دست اوست، خشمگین می کند؟!

حزب التحریر شما را به ارتقای سطح آگاهی سیاسی و التزام به احکام خداوند سبحانه و تعالی و به کار کردن با آن برای حکومت کردن به آنچه خداوند نازل کرده است، دعوت می کند، تا دست کفار مستعمر و مزدوران آنها را از شما دور کند و نقشه های آنها را در کشورمان خنثی کند.

===

شما مسلمانان را گرسنه کردید

ای مسعود پزشکیان!

دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر در بیانیه ای مطبوعاتی با این عنوان گفت: ایران ورشکستگی بزرگترین بانک خصوصی خود یعنی بانک (آینده) را اعلام کرد. این بانک پس از افزایش بدهی هایش به بیش از پنج میلیارد دلار، 270 شعبه در ایران دارد. نکته شگفت انگیز در این مورد، انتقاد مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران، از شکست مدیریتی است که گفت: "ما نفت و گاز داریم، اما گرسنه هستیم!"

این بیانیه تأکید کرد: مسئول این شکست مدیریتی که رئیس جمهور ایران از آن سخن می گوید، خود رئیس جمهور است، پس چرا مردم ایران گرسنه هستند - ای مسعود پزشکیان - در حالی که شما نفت و گاز و سایر ثروت ها و معادن را دارید؟ آیا این نتیجه سیاست های احمقانه شما نیست؟ آیا به دلیل دوری شما از حکومت با اسلام نیست؟ و همین امر در مورد سایر کشورهای مسلمان نیز گفته می شود، حاکمان نادان در آن کشورها ثروت های هنگفت امت را هدر می دهند و کفار مستعمر را بر آن مسلط می کنند و امت را از آن ثروت ها محروم می کنند، سپس یکی از آنها می آید و علت گرسنگی را شکست مدیریتی توجیه می کند!

این بیانیه مطبوعاتی در پایان خطاب به مسلمانان گفت: حماقت این حاکمانی که امور شما را بر عهده دارند، برای هر صاحب بینش و بصیرتی آشکار شده است و آنها شایسته بر عهده گرفتن آن نیستند، زمان آن فرا رسیده است که آنها را از تصرف در امور منع کنید، زیرا این حکم سفیه است: منع او از تصرف در اموال و تحت قیمومت قرار دادن او، و با یک خلیفه بیعت کنید که شما را به شریعت خداوند متعال حکومت کند و نظام ربا را در کشور شما لغو کند تا پروردگارتان سبحانه و رسولش ﷺ از شما راضی شوند و ثروت های غارت شده شما را بازگرداند و کرامت و عزت شما را احیا کند و اینک حزب التحریر پیشرو که اهل آن دروغ نمی گویند، شما را به کار کردن با آن برای برپایی خلافت راشده دوم بر اساس روش نبوت دعوت می کند.

===

به مخلصان نوادگان قهرمانان عثمانی

ما از مخلصان نوادگان قهرمانان عثمانی می پرسیم: ای ارتش بزرگ چه اتفاقی افتاده است؟! این خواری و ضعف چیست؟! آیا به دلیل کمبود تجهیزات است؟! چگونه این ممکن است در حالی که شما قوی ترین ارتش در خاورمیانه هستید؟ و در بین قوی ترین ارتش های جهان رتبه هشتم را دارید، در حالی که رژیم یهود رتبه یازدهم را دارد. یعنی شما در تمام موارد از آن پیشی می گیرید، پس چگونه این خواری برای شما رواست؟!

ارتش جهادی ممکن است یک دور را ببازد، اما جنگ را نخواهد باخت، زیرا عزمی که فرماندهان و سربازان آن را شعله ور کرده است، همان عزمی است که بدر و حنین و یرموک را ساخت، همان عزمی است که اندلس را فتح کرد و محمد فاتح را مصمم به فتح قسطنطنیه کرد. و همان عزمی است که الاقصی را آزاد خواهد کرد و امور را به روال خود باز خواهد گرداند.

ما تأکید می کنیم که عقیده نظامی ملی از بین رفته و حفظ نشده است، این عقیده سستی و خواری است، شکوه ارتش را از بین می برد، زیرا هیچ دری را برای جنگ در راه خدا باز نمی کند. این عقیده ای است که خدمت سربازی را شغلی برای دریافت حقوق قرار داده است، بنابراین سربازی برای جوانان باری سنگین بر دوش شده است که از آن فرار می کنند. این عقیده ای است که درجات نظامی را برای فخر فروشی قرار داده است، بنابراین ارتش را از معنای واقعی خود تهی کرده است.

ما در حزب التحریر از فرزندان خود در ارتش ترکیه می خواهیم که به ترک جهاد و یاری نکردن مسلمانانی که از آنها کمک می خواهند ادامه ندهند، زیرا این منکر است و چه منکری.. پس قله این دین را ترک نکنید تا در دو جهان پیروز شوید.

===

روزنامه الرایه: مهمترین عناوین شماره (573)

روزنامه الرایه: مهمترین عناوین شماره (573)

برای دانلود شماره اینجا را کلیک کنید

برای بازدید از سایت روزنامه اینجا را کلیک کنید

برای اطلاعات بیشتر از سایت دفتر رسانه ای مرکزی اینجا را کلیک کنید

چهارشنبه، 21 جمادی الاول 1447 هـ مطابق با 12 نوامبر/نوامبر 2025 م