جريدة الراية: من بريد القراء المشهد السياسي في الجزائر: أكذوبة "الدولة المدنية" ووهم "الانتقال الديمقراطي" (2)
February 16, 2016

جريدة الراية: من بريد القراء المشهد السياسي في الجزائر: أكذوبة "الدولة المدنية" ووهم "الانتقال الديمقراطي" (2)

Raya sahafa

2016-02-17

جريدة الراية: من بريد القراء المشهد السياسي في الجزائر: أكذوبة "الدولة المدنية" ووهم

"الانتقال الديمقراطي"

(2)

 مثل هذه الحقائق مما حدث في الجزائر (وما ورد في الجزء الأول من هذا المقال)، تُبرز أهميةَ الوعي السياسي من زاوية الإسلام في العمل الجاد بقصد تصحيح أوضاع الأمة الإسلامية، وتكشف ألاعيبَ ومكائدَ الدول الرأسمالية الاستعمارية الخبيثة، التي يستحيل معها قيامُ كيان سياسي للمسلمين من شأنه أن يُعيد الأمورَ إلى نصابها في بلادهم الغنية بالثروات من كل صنف والواسعة بَشَرياً وجغرافياً، ويمكِّنهم من حمل رسالتهم إلى العالم ومن إيصال دعوتهم إلى شعوب الأرض، إلاَّ أن تمتلك نخبـُهم في مجملها فكراً سياسياً راقياً يعالج الواقعَ، ووعياً سياسياً على مستوى أو يفوق ما تمتلكه الدول الكبرى ونخبـُها.

إلا أنه بالنظر إلى ما أحرزه جناحُ جنرالات فرنسا في الحكم من تقدم في مواقع الساحة السياسية في الجزائر بعدما جيء بالشاذلي بن جديد رئيساً للبلاد، وتحضيراً لانقلاب كانون الثاني/يناير 1992م الذي كان بمثابة نقطة تحول جديد في مسار البلد، وبناءً على ما حققه هؤلاء خاصةً بعد 1986م على حساب خصومهم السياسيين من الطرف الآخر (جماعة الإنجليز) الذي كانت تمثله في الواجهة جبهةُ التحرير الوطني بما لها من حضور واسع في الأوساط المدنية كما في الأوساط العسكرية، وبما لها من امتداد كبير في الذاكرة الجماعية للشعب أثناء ثورة التحرير وما بعدها، دخلت البلاد فصلاً جديداً من الصراع على المواقع في جهاز الحكم. فكانت التعددية السياسية الكاذبة والديمقراطية الزائفة في 1988م تحت إشراف الاستخبارات العسكرية والجهات الفاعلة أيام الرئيس الراحل بن جديد، والمحسوبة بدقة من طرف النافذين من العسكريين حينها (أمثال الجنرالات بلخير ونزار وتواتي ورفاقهم...)، لكي تُفضيَ إلى ما كان يطمح إليه أصحابُ انقلاب 1992م ("حزب فرنسا" في الجزائر) بعد ضرب الإسلاميين بالوطنيين والوطنيين بالإسلاميين، فيما سمي العشرية السوداء التي استُخدم فيها "الإسلام السياسي" وأنصارُ جبهة الإنقاذ الإسلامية كأداة في الاقتتال والعنف المادي والصراع المسلح، ولكي تكونَ النتيجة في النهاية تقوية نفوذهم وتعزيز مواقعهم ووضع رجالاتهم في كل مفاصل الدولة بدءًا بالجيش ومنه الأمن العسكري والدرك والأمن الوطني (الشرطة)، وفي كل الوزارات والأماكن الحساسة في منظومة الحكم والاقتصاد والإدارة وغيرها.

إلا أن هؤلاء الخصوم السياسيين (فريق الإنجليز) كانوا على موعد مع أخذ السلطة في الجزائر مرة أخرى في 1999م عندما استقدمت بريطانيا عميلَها بوتفليقة وأحضرته من سويسرا وأعادته مجدداً إلى الواجهة في الجزائر ضمن صفقةٍ مع الجنرالات الموالين لفرنسا في الجيش، الذين أخفقوا في تسيير وإدارة شئون البلاد، والذين تلطخت أيديهم بدماء أهل الجزائر المسلمين بعدما ارتكبوا في حقهم مجازر وجرائم وفظائع رهيبة بعد انقلاب 1992م، على ألا تمسهم مساءلة أو محاسبة، فكانت مبادرة الوئام المدني وميثاق السلم والمصالحة مع عودة بوتفليقة رئيساً للبلاد.

فالصراع بالشكل الدقيق في الجزائر منذ نشوء الدولة هو بين عملاء الإنجليز (مدنيين وعسكريين) وبين عملاء فرنسا الفكريين والسياسيين (مدنيين من جميع الفئات، وعسكريين أيضاً وخاصةً مَن هم الآن في المؤسسة العسكرية مِن الجنرالات الموالين لها). وكل منهما يسعى للسيطرة على ما أمكنه من أجهزة الدولة ومواقع التأثير ومراكز القرار، وأهمها: الرئاسة وقيادة أركان الجيش وأجهزة الأمن والاستخبارات. فترجحُ كفةُ هذا الطرف أو ذاك بحسب ما استطاع السيطرةَ عليه من هذه المؤسسات. هذه هي النظرة الصحيحة لواقع الحكم وحقيقةِ مَن يحكم في الجزائر "المستقلة"!

وحيث إنَّ كلا الطرفين تُحركهما جهات استعمارية دولية هي على التوالي فرنسا (في الظاهر) وبريطانيا (في الخفاء)، وحيث إن ما يهم أصحابَ القرار من وراء المتوسط (والدول الغربية عموماً) حقيقةً، هو ألا تقوم أية دولة حقيقية في شمال إفريقيا بل وفي البلاد الإسلامية كلها، فضلاً أن تكون إسلامية، ثم بحكم أن الخصومةَ بين هاتين القوتين الأجنبيتين في المستعمَرات (بريطانيا وفرنسا) ليست أيديولوجية، وبحكم الروابط والعلاقات التاريخية بينهما في تقاسم المنافع فيها، أي في المستعمرات، وأنهما تخشيان معاً من لاعبٍ دولي أقوى وأكبر منهما معاً هو أمريكا تحديداً..

فبالنظر إلى كل ذلك، دخلت الجزائر طبيعياً ومنطقياً على مستوى السلطة في لعبة توافق بين الفريقين في النفوذ، وصار النظام الحاكم في البلد يتكون منهما معاً، وبات الصراع بين الطرفين صراعَ مصالح ومواقع وليس صراعَ تصفية وجودٍ ولا هو صراع حياةٍ أو موت. وهذا ما تجسد بالفعل - بشكل واضح - مع مجيء فريق بوتفليقة، أي منذ 1999م إلى الآن، حيث أعاد الجزائر سياسياً مجدداً إلى أحضان ونفوذ الإنجليز. علماً أن ضباط فرنسا صار لهم هم أيضاً واجهة سياسية منافِسة لجبهة التحرير بدأت تشتغل في الساحة وتكتسح المواقـع منذ 1997م هي التجمع الوطني الديمقراطي التابع للمؤسسة العسكرية مباشرة (جنرالات فرنسا تحديداً)، بالإضافة إلى قوى سياسية أخرى ثانوية.

ثم خلال كل هذه الفترة (أي منذ عودة بوتفليقة في 1999م لكي لا نذهب بعيداً) كان يجري التلاعبُ بالتشكيلات السياسية والمرشحين، وبالصناديق والانتخابات في كل مرة، وبمواد الدستور - من أجل التمديد للرئيس مثلاً - وبقانون الانتخاب وغير ذلك، لكي تخرج النتائجُ المحسوبة والمرتبة مسبقاً، وكان كل ذلك يحصل باتفاق بينهما في أعلى الهرم، وهو ما أوجدَ نوعاً من الاستقرار - طوال كل هذه السنوات - في ظل تقاسم المصالح بينهما وفي ظل العمالة والتبعية للأجنبي (الأوروبي)، على حساب الشعب المثقل باللاوعي السياسي وبجراح الجهل وبهموم المعيشة.

ومع التحولات السياسية في المنطقة، وفي الجزائر بالذات نظراً لأهميتها وموقعها، وعلى ضوء المستجدات في ساحة الصراع الدولي بين الأوروبيين والأمريكيين، فإن هؤلاء الأعداء الكفار في أوروبا اختاروا أن يوجِدوا في الجزائر التنسيقَ المطلوب بين الفئات والعائلات السياسية في البلاد من "إسلاميين" (معتدلين) ويساريين وعلمانيين وليبراليين ووطنيين منذ الآن، وأن يجعلوا مطالبَ هذه الفئات لا تخرج عما رُسم لها: الحريات، المواطنة، الديمقراطية، العدالة الاجتماعية، مدنية الدولة، رفع "الحقرة" (الإقصاء والتهميش)، الوظائف، السكن، حقوق الإنسان، المساواة بين الرجل والمرأة... وحرصوا جميعاً أشد الحرصِ على ألا يكون فيها مجرد رائحة ما يجب أن يكون (!!)، وهو بناء الدولة والمجتمع على أساس الإسلام، الضامن لكل الحقوق، وذلك لكي يهيئوا الأرضية المطلوبةَ للمرحلة التوافقية المقبلة: مرحلة الشرعية الشعبية، ومرحلة (وهم) الدولة المدنية المزعومة!

وواضح مما جاء مثلاً في ديباجة وثيقةٍ (مفعمة بالوطنية والعلمانية) صادرةٍ عن أقطاب"المعارضة" في الجزائر، المشكِّلة للتنسيقية من أجل الحريات والانتقال الديمقراطي، أن كل أعضائها من الشخصيات والتشكيلات السياسية (بما في ذلك "الإسلاميين")، أجمعوا على ترك الإسلام وراء ظهورهم، وتوافقوا على اعتباره ديناً مفصولاً عن الحكم وعن الدولة وعن السياسة، وسقطوا جميعاً في مستنقع التوافق الديمقراطي ومستنقع "الحرية أولاً!"، تحت سقف الوطنية الدنيئة والقطرية الضيقة، وبناءً على مرجعية فاسدةٍ وساقطة شرعاً، وضمن الإطار الجمهوري والدولة الوطنية الضامنة لبقاء هيمنة ونفوذ المستعمر الغربي (الأوروبي خاصة) في البلاد،.. إلى أن يأذن الله بقيام الخلافة، وهي دولة المسلمين التي تجعل من الإسلام منطلقاً وأساساً لها في الحكم وفي الرعاية وفي التشريع وفي حمل الدعوة وفي علاقات الدولة الخارجية، وفي كل شأن من شئونها.

ولا شك أن أصابع القوى الدولية الكبرى ليست بمنأى عن هذه الأطراف السياسية الموجودة في الساحة، إذ نلمس بشكل واضح حضورَ القوى الدولية الغربية فيما تقوم به بريطانيا من أعمال سياسية من أجل احتواء وتوظيف كلِّ من ينشد التغييرَ في الجزائر، وذلك مثلاً عبر توفير منبر القناة الفضائية "المغاربية" التي تبث من لندن (واحدة بالعربية والأخرى بالأمازيغية) ومثيلاتها، ضمن إعلامٍ هادف وموجهٍ يخدم التوافق الأوروبي (البريطاني-الفرنسي) بغرض توجيه المطالب والإشراف على مآل التحول السياسي في المغرب العربي ككل - وفي الجزائر خاصة - من خلال بلورةِ مسار سياسي يكون مطلباً للثائرين، ومن خلال تطويعِ المطالبين بالتغيير على أساس الإسلام بأساليب غاية في المكر والدهاء.

ولا نستبعد في هذا السياق أن يجري توظيفُ جبهة الإنقاذ الإسلامية مرة أخرى في مسار سياسي يُفضي في النهاية إلى ما تريده أوروبا الاستعمارية الحاقدة، وذلك بعد تبرئة هذه الجبهة تماماً من تبعات العمل المسلح وما جرى في تسعينات القرن الماضي، وهو ما سيهيئها للزج بها مجدداً في الساحة السياسية وفق معطيات الشرعية في المرحلة الجديدة، وهو بالضبط ما نراه يجري في هذه الآونة.كل ذلك من أجل الإبقاء على النظام وبالتالي التبعية للغرب، ولكن بوجه جديد يضمن الاستمرارية، ولو بإشراك جبهة الإنقاذ أو بعضها (بهذا الاسم أو بغيره) في اللعبة السياسية، أي في بناء "الدولة المدنية الجديدة"، وهي الآن تتهيأ لذلك. فضلاً عن جبهة التحرير الوطني (بواجهة جديدة) وجبهة القوى الاشتراكية (المروَّضة) والتجمع الوطني الديمقراطي وطلائع الحريات (حزب بن فليس) وغيرها من القوى السياسية. لذا فإننا لا نأمن أن يتم دفعها أو سحبها مجدداً إلى مستنقع الديمقراطية والأرضية التوافقية و"الحرية أولاً"، بعد اختفاء المطالبة بالدولة الإسلامية وبتطبيق الشريعة الإسلامية من خطاب قادتها.

بقلم: صالح عبد الرحيم – الجزائر

المصدر: جريدة الراية

More from null

روزنامه الرایه: متفرقه های الرایه - شماره 573

Al Raya sahafa

2025-11-12

روزنامه الرایه:متفرقه های الرایه – شماره 573

ای مردم سودان: تا کی درگیری در سودان و غیره هیزمی برای طمع های بین المللی و جنگ آنان با نقشه های خبیثانه، مداخلات و تجهیز طرف های درگیر به سلاح برای تسلط کامل بر آن باقی می ماند؟! زنان و کودکان شما بیش از دو سال است که از این درگیری خونین رنج می برند که جز منافع غرب و مزدورانش در تسلط بر سرنوشت سودان، که همواره به دلیل موقعیت و ثروتش مورد طمع آنان بوده، چیزی عاید نمی کند، پس مصلحت آنان در پاره پاره کردن و پراکنده کردن آن است. و تسلط نیروهای پشتیبانی سریع بر فاشر، حلقه دیگری از این نقشه هاست، زیرا آمریکا با این کار می خواهد اقلیم دارفور را جدا کرده و نفوذ خود را در سودان متمرکز کند و نفوذ بریتانیا را در آن از بین ببرد.

===

هدف از سفر اورتاگوس

به لبنان!

در سایه هجوم آمریکا به لبنان و منطقه با پروژه عادی سازی و تسلیم، و تلاش دولت آمریکا به رهبری ترامپ و تیمش برای پیوند دادن حاکمان بیشتری از کشورهای مسلمان به توافقنامه های ابراهیم، سفر فرستاده آمریکا، مورگان اورتاگوس، به لبنان و رژیم یهودی غاصب، با فشارهای تهدیدآمیز و شروط سیاسی، امنیتی و اقتصادی بر لبنان همراه است، با توجه به اینکه این سفر همزمان با سفر دبیرکل اتحادیه عرب و مدیر اطلاعات مصر بوده است، تا ظاهراً در همان راستا قرار گیرد.

در قبال این سفرها، یک بیانیه رسانه ای از دفتر رسانه ای حزب التحریر در ایالت لبنان بر موارد زیر تأکید کرد:

اولاً: مداخلات آمریکا و پیروانش در کشورهای مسلمان، برای خدمت به منافع آمریکا و رژیم یهود است و نه برای خدمت به منافع ما، به ویژه اینکه آمریکا اولین حامی رژیم یهود در سیاست، اقتصاد، امور مالی، سلاح و رسانه است، آشکارا و به طور علنی.

ثانیاً: سفر فرستاده یک سفر بی طرفانه نیست، همانطور که ممکن است برخی تصور کنند! بلکه در چارچوب یک سیاست آشکار آمریکایی در منطقه صورت می گیرد که از رژیم یهود حمایت می کند و به توانمندسازی نظامی و سیاسی آن کمک می کند، و آنچه فرستاده آمریکا ارائه می دهد، تحمیل سلطه و تثبیت وابستگی و کاستن از حاکمیت است، و این نوعی تسلیم و خضوع در برابر یهودیان است، و این چیزی است که خداوند برای اهل اسلام نمی پسندد.

ثالثاً: پذیرش این دیکته ها و امضای هرگونه توافقنامه ای که قیمومیت خارجی را تثبیت کند، خیانت به خدا، رسول او و امت است، و به هر کسی که جنگیده یا برای بیرون راندن این رژیم غاصب از لبنان و فلسطین تلاش کرده است.

رابعاً: معامله با رژیم یهود نزد اکثریت قریب به اتفاق مردم لبنان، مسلمان و غیرمسلمان، به مفهوم شرعی بلکه حتی در قانون موضوعه ای که قدرت لبنان به آن رجوع می کند، یا قانون بشردوستانه به طور کلی، جرم است، به ویژه پس از اینکه رژیم جنایتکار نسل کشی را در غزه انجام داد، که از انجام چنین اقدامی در لبنان و سایر کشورهای مسلمان دریغ نخواهد کرد.

خامساً: حمله و هجوم آمریکا به منطقه نخواهد گذشت و آمریکا در تلاش خود برای شکل دادن به منطقه آنگونه که می خواهد موفق نخواهد شد، و اگر این کشور پروژه خود را برای منطقه دارد که مبتنی بر استعمار و غارت مردم و گمراه کردن مسلمانان و خارج کردن آنها حتی از دین خود با دعوت به (دین ابراهیمی) است، در مقابل، مسلمانان پروژه موعود خود را دارند که خداوند سبحانه و تعالی آن را آشکار خواهد کرد. پروژه خلافت دوم بر اساس روش نبوت، که به اذن خداوند متعال بسیار نزدیک است، و این پروژه است که منطقه، بلکه کل جهان را از نو ترسیم خواهد کرد، و این مصداق سخن رسول خدا ﷺ است: «إِنَّ اللَّهَ زَوَى لي الأرْضَ، فَرَأَيْتُ مَشارِقَها ومَغارِبَها، وإنَّ أُمَّتي سَيَبْلُغُ مُلْكُها ما زُوِيَ لي مِنْها» (خداوند زمین را برای من جمع کرد و من مشرق ها و مغرب های آن را دیدم و همانا پادشاهی امت من به آنچه از آن برای من جمع شده است خواهد رسید) (روایت مسلم)، و رژیم یهود از بین خواهد رفت همانطور که رسول خدا ﷺ در حدیث خود بشارت داده است: «لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُقَاتِلَ الْمُسْلِمُونَ الْيَهُودَ، فَيَقْتُلُهُمُ الْمُسْلِمُونَ...» (قیامت برپا نمی شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند و مسلمانان آنها را بکشند...) (متفق علیه).

در پایان، حزب التحریر/ ایالت لبنان به اتخاذ موضعی برای جلوگیری از حمله و هجوم آمریکا با عادی سازی و تسلیم بر لبنان و منطقه ادامه می دهد و هیچ چیزی مانع آن نخواهد شد، و ما به قدرت لبنان هشدار می دهیم که در مسیر عادی سازی و تسلیم گام برندارد! و از آن می خواهیم که برای مقابله با آن به مردم خود پناه ببرد و با بهانه مرزها یا بازسازی و تأثیر نظام بین المللی، در این مورد بازی نکند، ﴿وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَىٰ أَمْرِهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴾.

===

هیئتی از حزب التحریر/ ایالت سودان

با تعدادی از بزرگان شهر الأبیض دیدار می کند

هیئتی از حزب التحریر/ ایالت سودان، روز دوشنبه 3 نوامبر 2025، از تعدادی از بزرگان شهر الأبیض، مرکز کردفان شمالی، بازدید کرد. این هیئت به ریاست استاد النذیر محمد حسین ابو منهاج، عضو شورای حزب التحریر در ایالت سودان، به همراه مهندس بانقا حامد و استاد محمد سعید بوکه، دو عضو حزب التحریر بود.

این هیئت با هر یک از افراد زیر دیدار کرد:

استاد خالد حسین - رئیس حزب اتحادیه دموکراتیک، جناح جلاء الأزهری.

دکتر عبدالله یوسف أبو سیل - وکیل و استاد حقوق دانشگاه ها.

شیخ عبدالرحیم جوده - از جماعت انصار السنه.

آقای أحمد محمد - خبرنگار خبرگزاری سونا.

در این دیدارها به موضوع روز، یعنی سقوط فاشر و جنایات شبه نظامیان علیه مردم شهر و خیانت فرماندهان ارتش، که به وظیفه خود در قبال مردم فاشر عمل نکردند و محاصره را از آنها رفع نکردند، در حالی که در طول دوره محاصره و حملات مکرر به آنها بیش از 266 حمله، قادر به این کار بودند، پرداخته شد.

سپس این هیئت نسخه ای از نشریه حزب التحریر/ ایالت سودان با عنوان: "سقوط فاشر راه را برای طرح آمریکا برای جدا کردن اقلیم دارفور و تمرکز نفوذ خود در سودان باز می کند، تا کی هیزم جنگ بین المللی باشیم؟!" را به آنها تحویل دادند. واکنش های آنها متمایز بود و خواستار ادامه این دیدارها شدند.

===

تمرینات "فینیکس اکسپرس 2025"

فصلی از فصول خضوع تونس در برابر سلطه آمریکا

آمادگی تونس برای میزبانی از نسخه جدید تمرین دریایی چندجانبه "فینیکس اکسپرس 2025" در ماه نوامبر جاری، که تمرینی است که فرماندهی آمریکا برای آفریقا پس از آنکه رژیم تونس کشور را با امضای توافقنامه همکاری نظامی با آمریکا در تاریخ 2020/09/30 به دام انداخت، سالانه آن را برگزار می کند، و مارک اسپر وزیر دفاع آمریکا آن را نقشه راهی خواند که ده سال ادامه دارد.

در این راستا، یک بیانیه مطبوعاتی از حزب التحریر/ ایالت تونس یادآوری کرد که حزب هنگام امضای این توافق خطرناک بیان کرد که این موضوع فراتر از توافقات سنتی است، زیرا آمریکا در حال ترسیم یک پروژه بزرگ است که تکمیل آن به 10 سال کامل نیاز دارد، و نقشه راه به ادعای آمریکا مربوط به نظارت بر مرزها و حفاظت از بنادر و مبارزه با اندیشه افراطی و مقابله با روسیه و چین است، و این به معنای بی شرمانه، کاستن از حاکمیت تونس است، بلکه قیمومیت مستقیم بر کشورمان است.

این بیانیه تأکید کرد که حزب التحریر در ایالت تونس، علیرغم مزاحمت ها، دستگیری ها و محاکمات نظامی که جوانان ما به دلیل بیان کلمه حق با آن روبرو هستند، بار دیگر دعوت خود را برای لغو این توافق استعماری شوم که هدف از آن کشاندن کشور و کل کشورهای مغرب اسلامی و مطیع کردن آنها به سیاست های خبیث آمریکا است، تأیید می کند و همچنین ندای خود را به اهل قدرت و توانایی در تونس و سایر کشورهای مسلمان تکرار می کند که مراقب نیرنگ دشمنان امت باشند و آنها را به آن بکشانند، و وظیفه شرعی ایجاب می کند که دین خود را یاری کنند و دشمنی را که در کمین کشور و امتشان است دفع کنند و با یاری کسانی که برای حاکم کردن شریعت او و برپایی دولت او، دولت خلافت راشده دوم بر اساس روش نبوت موعود که به زودی به اذن خدا محقق خواهد شد، تلاش می کنند، کلمه خدا را بلند کنند.

===

تحقیر آمریکا نسبت به اتباع خود

زنان و کودکان را گرسنه رها می کند

برنامه کمک غذایی تکمیلی (اسنپ) یک برنامه فدرال است که به افراد و خانواده های کم درآمد و دارای معلولیت کمک می کند تا یارانه های الکترونیکی دریافت کنند که برای خرید غذا و نوشیدنی، به جز مشروبات الکلی و گیاهان برای کاشت غذای خود استفاده می شود. گزارش ها نشان می دهد که 42 میلیون آمریکایی برای تغذیه خود و خانواده هایشان به یارانه های (اسنپ) متکی هستند. 54 درصد از بزرگسالانی که یارانه غذایی دریافت می کنند زن هستند و بیشتر آنها مادران مجرد هستند و 39 درصد آنها کودک هستند، به این معنی که تقریباً از هر پنج کودک یک کودک برای اطمینان از گرسنه نماندن به این یارانه ها متکی است. همچنین، تعطیلی فدرال برخی از ایالت ها را مجبور کرد تا راه های دیگری برای تأمین مالی برنامه های غذایی رایگان و کم هزینه در مناطق آموزشی خود پیدا کنند، تا کودکانی که در طول روز مدرسه به غذا متکی هستند مجبور نشوند بدون غذا زندگی کنند. در نتیجه، انبارهای غذایی متعددی که در سراسر کشور پراکنده شده اند، تصاویری از قفسه های خالی منتشر می کنند و از مردم می خواهند که غذا و کارت های هدیه فروشگاه های مواد غذایی را برای تأمین تقاضای رو به رشد غذا اهدا کنند.

بر این اساس، بخش زنان در دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر در بیانیه ای مطبوعاتی گفت: ما باید بپرسیم چگونه ممکن است ثروتمندترین کشور جهان این واقعیت را نادیده بگیرد که میلیون ها نفر از آسیب پذیرترین اتباع آن چیزی برای خوردن پیدا نمی کنند؟ ممکن است بپرسید آمریکا پول خود را کجا خرج می کند، حتی در زمان تعطیلی؟ خوب، به جای اطمینان از اینکه آمریکایی ها غذای کافی دریافت می کنند، میلیاردها دلار به رژیم یهود می فرستند تا فلسطینی ها را بکشند. این حاکمی است که می بیند ساختن یک سالن جشن مجلل مهمتر از هر چیز دیگری است، در حالی که دیگر نمایندگان منافع شخصی خود را بر رفاه مردمی که قرار است نمایندگی کنند، ترجیح می دهند! همانطور که می بینید، آمریکای سرمایه داری هرگز به فکر رسیدگی به امور اتباع خود نبوده است، بلکه فقط به ارائه حمایت نظامی و مالی به کسانی که کودکان را در سراسر جهان از حق امنیت، غذا، سرپناه و آموزش، که ضروریات اساسی هستند، محروم می کنند، اهمیت داده است. بنابراین، کودکان را در آمریکا نیز از گرسنگی و ناامنی رنج می برند و از آموزش و مراقبت های بهداشتی مناسب محروم می کند.

===

«كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ؛ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ»

به هر مسلمانی، به هر افسر و سرباز و پلیسی، به هر کسی که سلاحی در اختیار دارد: خداوند متعال به ما عقل داده است تا در آن بیندیشیم و بر ما واجب کرده است که از آن به درستی استفاده کنیم، پس فرد نباید هیچ اقدامی انجام دهد و هیچ کاری نکند و هیچ سخنی نگوید مگر اینکه حکم شرعی آن را بداند، و شناخت حکم شرعی مستلزم فهم واقعیتی است که قرار است حکم شرعی بر آن نازل شود، پس مسلمان باید از آگاهی سیاسی برخوردار باشد، تا امور را به درستی درک کند و به دنبال نقشه های کفار مستعمر که خیری برای ما و برای اسلام نمی خواهند، نرود و با تمام توان و مکر و حیله خود برای تجزیه ما و تسلط بر کشورمان و غارت توانایی ها و ثروت هایمان تلاش می کنند، پس چگونه یک مسلمان می پذیرد که ابزاری در دست آن کفار مستعمر باشد یا دستورات مزدوران آنها را اجرا کند؟! آیا به چیز کمی از متاع دنیای زوال پذیر طمع می ورزد و آخرت خود را از دست می دهد و از اهل آتش می شود و در آن جاودانه می ماند و ملعون و رانده شده از رحمت خدا می شود؟ آیا یک مسلمان می پذیرد که یکی از انسان های مخلوق عاجز را راضی کند در حالی که خداوند سبحانه و تعالی را که دنیا و آخرت در دست اوست، خشمگین می کند؟!

حزب التحریر شما را به ارتقای سطح آگاهی سیاسی و التزام به احکام خداوند سبحانه و تعالی و به کار کردن با آن برای حکومت کردن به آنچه خداوند نازل کرده است، دعوت می کند، تا دست کفار مستعمر و مزدوران آنها را از شما دور کند و نقشه های آنها را در کشورمان خنثی کند.

===

شما مسلمانان را گرسنه کردید

ای مسعود پزشکیان!

دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر در بیانیه ای مطبوعاتی با این عنوان گفت: ایران ورشکستگی بزرگترین بانک خصوصی خود یعنی بانک (آینده) را اعلام کرد. این بانک پس از افزایش بدهی هایش به بیش از پنج میلیارد دلار، 270 شعبه در ایران دارد. نکته شگفت انگیز در این مورد، انتقاد مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران، از شکست مدیریتی است که گفت: "ما نفت و گاز داریم، اما گرسنه هستیم!"

این بیانیه تأکید کرد: مسئول این شکست مدیریتی که رئیس جمهور ایران از آن سخن می گوید، خود رئیس جمهور است، پس چرا مردم ایران گرسنه هستند - ای مسعود پزشکیان - در حالی که شما نفت و گاز و سایر ثروت ها و معادن را دارید؟ آیا این نتیجه سیاست های احمقانه شما نیست؟ آیا به دلیل دوری شما از حکومت با اسلام نیست؟ و همین امر در مورد سایر کشورهای مسلمان نیز گفته می شود، حاکمان نادان در آن کشورها ثروت های هنگفت امت را هدر می دهند و کفار مستعمر را بر آن مسلط می کنند و امت را از آن ثروت ها محروم می کنند، سپس یکی از آنها می آید و علت گرسنگی را شکست مدیریتی توجیه می کند!

این بیانیه مطبوعاتی در پایان خطاب به مسلمانان گفت: حماقت این حاکمانی که امور شما را بر عهده دارند، برای هر صاحب بینش و بصیرتی آشکار شده است و آنها شایسته بر عهده گرفتن آن نیستند، زمان آن فرا رسیده است که آنها را از تصرف در امور منع کنید، زیرا این حکم سفیه است: منع او از تصرف در اموال و تحت قیمومت قرار دادن او، و با یک خلیفه بیعت کنید که شما را به شریعت خداوند متعال حکومت کند و نظام ربا را در کشور شما لغو کند تا پروردگارتان سبحانه و رسولش ﷺ از شما راضی شوند و ثروت های غارت شده شما را بازگرداند و کرامت و عزت شما را احیا کند و اینک حزب التحریر پیشرو که اهل آن دروغ نمی گویند، شما را به کار کردن با آن برای برپایی خلافت راشده دوم بر اساس روش نبوت دعوت می کند.

===

به مخلصان نوادگان قهرمانان عثمانی

ما از مخلصان نوادگان قهرمانان عثمانی می پرسیم: ای ارتش بزرگ چه اتفاقی افتاده است؟! این خواری و ضعف چیست؟! آیا به دلیل کمبود تجهیزات است؟! چگونه این ممکن است در حالی که شما قوی ترین ارتش در خاورمیانه هستید؟ و در بین قوی ترین ارتش های جهان رتبه هشتم را دارید، در حالی که رژیم یهود رتبه یازدهم را دارد. یعنی شما در تمام موارد از آن پیشی می گیرید، پس چگونه این خواری برای شما رواست؟!

ارتش جهادی ممکن است یک دور را ببازد، اما جنگ را نخواهد باخت، زیرا عزمی که فرماندهان و سربازان آن را شعله ور کرده است، همان عزمی است که بدر و حنین و یرموک را ساخت، همان عزمی است که اندلس را فتح کرد و محمد فاتح را مصمم به فتح قسطنطنیه کرد. و همان عزمی است که الاقصی را آزاد خواهد کرد و امور را به روال خود باز خواهد گرداند.

ما تأکید می کنیم که عقیده نظامی ملی از بین رفته و حفظ نشده است، این عقیده سستی و خواری است، شکوه ارتش را از بین می برد، زیرا هیچ دری را برای جنگ در راه خدا باز نمی کند. این عقیده ای است که خدمت سربازی را شغلی برای دریافت حقوق قرار داده است، بنابراین سربازی برای جوانان باری سنگین بر دوش شده است که از آن فرار می کنند. این عقیده ای است که درجات نظامی را برای فخر فروشی قرار داده است، بنابراین ارتش را از معنای واقعی خود تهی کرده است.

ما در حزب التحریر از فرزندان خود در ارتش ترکیه می خواهیم که به ترک جهاد و یاری نکردن مسلمانانی که از آنها کمک می خواهند ادامه ندهند، زیرا این منکر است و چه منکری.. پس قله این دین را ترک نکنید تا در دو جهان پیروز شوید.

===

روزنامه الرایه: مهمترین عناوین شماره (573)

روزنامه الرایه: مهمترین عناوین شماره (573)

برای دانلود شماره اینجا را کلیک کنید

برای بازدید از سایت روزنامه اینجا را کلیک کنید

برای اطلاعات بیشتر از سایت دفتر رسانه ای مرکزی اینجا را کلیک کنید

چهارشنبه، 21 جمادی الاول 1447 هـ مطابق با 12 نوامبر/نوامبر 2025 م