2025-09-10
روزنامه الرایه: متفرقات الرایه – شماره 564
مسئله فلسطین را نه سازمانی نمایندگی میکند و نه طایفهای مالک آن است، بلکه مسئله یک امت کامل است، و مردم فلسطین سزاوارتر از بقیه مسلمانان در آن نیستند، و تکلیف در قبال آن نیز همینطور است، زیرا مسئله دین و عقیده است، و مسئله سرزمین مبارکی است که با دولت نحیفی در میان چنگالهای اشغال حل نمیشود، بلکه با دستان مؤمنان راستین از امت محمد ﷺ آزاد میشود، تا همانطور که بود، گل شام و مناره آن بازگردد و آنگونه که پیامبر ﷺ بشارت داد، مرکز جهان اسلام شود.
===
پل کرامت
بین ازدحام و فساد
و طبقه ممتازی VIP
در سایه تکاپوی کشورهای منطقه پیرامون سرزمین مبارک فلسطین برای تنگ کردن عرصه بر مردم آن، و آسیب رساندن به آنها، و سوق دادنشان به کوچ از سرزمینشان و تسلیم آن به یهود، پل کرامت شریان اصلی حیات برای مردم فلسطین به سوی جهان خارج را تشکیل میدهد. جز اینکه این گذرگاه، که قرار است وسیلهای برای رفتوآمد باشد، به منبع رنج روزانه برای مسافران، بهویژه در سمت اردنی، تبدیل شده است، جایی که عوامل انسانی، اداری و سیاسی به هم میرسند تا صحنهای بسیار دردناک را رقم بزنند.
این موضوع را بیانیه مطبوعاتی دفتر رسانهای حزب التحریر/ ولایت اردن روشن ساخت، که افزود: سفر عبور در هر دو جهت از طریق پل ممکن است ساعتها طول بکشد و گاهی به بیش از ده ساعت برسد، در شرایطی که فاقد حداقل خدمات انسانی است. سالمندان، بیماران و زنان به طور مضاعف رنج میبرند، زیرا صندلیهای کافی و مکانهای مناسب برای انتظار راحت وجود ندارد، در حالی که گرمای شدید در تابستان و سرمای سوزناک در زمستان، سنگینی تجربه را بر عابران بیشتر میکند.
این بیانیه ادامه داد: آنچه اوضاع را بدتر کرد این است که مقامات اردنی اخیراً سیستم رزرو قبلی از طریق دفاتر مسافرتی مشخصی را معرفی کردهاند، به این بهانه که ازدحام را کاهش داده و ترافیک را تنظیم میکنند. با این حال، واقعیت نشان داد که این سیستم به ابزاری برای انحصار، فساد و محدود کردن مسافران تبدیل شده است؛ زیرا برای مسافر عادی دشوار است که رزرو زودهنگام داشته باشد، که راه را برای بازار سیاه و دلالان بلیط باز کرده است، که غالباً از مقامات دولتی، بهویژه کارکنان خود پل هستند. مسافران شکایت دارند که دلالان در همکاری با برخی از دفاتر بلیطها را میخرند و سپس آنها را با قیمتهای گزاف میفروشند. این عمل به بار اضافی بر دوش خانوادههای فلسطینی تبدیل شده است که مجبور میشوند مبالغ هنگفتی را برای دریافت رزرو فوری پرداخت کنند، که از توطئهای برنامهریزی شده پرده برمیدارد و راه را برای فساد و اخاذی باز میکند، علاوه بر تبانی رژیم اردن با رژیم یهودیان در روند تنگ کردن عرصه بر مردم فلسطین برای کوچ اجباری آنها و فرار از جهنم سفر از و به سرزمین مبارک.
همچنین افزود: در کنار بازار سیاه، سیستم VIP وضعیتی از تبعیض آشکار را تقویت میکند؛ در ازای مبالغ بالا، که ممکن است از 150 دینار برای هر نفر فراتر رود، مسافر از رفتار ویژه برخوردار میشود که شامل عبور از صفها، خلاصه کردن مراحل و رفتوآمد با اتوبوسهای مطبوع است. این سرویس عبور را به صحنهای طبقاتی تبدیل کرده است؛ هر کس پول داشته باشد سریع عبور میکند و هر کس نداشته باشد اسیر صفهای طولانی میماند. و منتفعان از این سرویس اغلب مقامات دولتی اردنی هستند که با یهود در استثمار مردم و غارت اموالشان و تقسیم آن همکاری میکنند.
تأکید کرد که: موضوع فقط به ازدحام و فساد محدود نمیشود، بلکه فراتر از آن به بعد روانی و سیاسی عمیقتری میرسد؛ رنج روی پل نزد فلسطینیها به عنوان تحقیر سیستماتیک و پیامی غیرمستقیم مبنی بر اینکه حرکت آنها آزاد نیست و سفرشان مشروط به توانایی مالی یا صبرشان بر رنج طولانی است، تعبیر میشود. و پل به جای اینکه پلی برای وصل باشد، به نمادی از دست دادن کرامت و نابرابری اجتماعی تبدیل شده است.
بیانیه مطبوعاتی را اینگونه به پایان رساند: ناظر به وضعیت پل متوجه خلاصه توطئهای میشود که یهود و همراهان مجری آن؛ تشکیلات خودگردان فلسطین و رژیم اردن، به هدف تنگ کردن عرصه بر مردم فلسطین، و آسیب زدن به عزم و پایداری آنها، میبافند تا به فرار از سرزمین مبارک پناه ببرند تا برای یهود خالی شود. و رژیم اردن همچنان نگهبانی امین برای آنها در طولانیترین مرزها باقی میماند، در حالی که تشکیلات خودگردان فلسطین همچنان به عنوان جاسوس و بازوی امنیتی در کنار یهود بر سر باقیمانده مردم فلسطین عمل میکند.
===
هیئتی از حزب التحریر/ ولایت سودان
با رئیس حزب عدالت در سودان دیدار کرد
هیئتی از حزب التحریر/ ولایت سودان، به امارت استاد النذیر محمد حسین، عضو شورای حزب التحریر در ولایت سودان، به همراهی مهندس بانقا حامد، و استاد عصام الدین عبد القادر، دو عضو حزب التحریر، از استاد التجانی عبد الوهاب، رئیس حزب عدالت در سودان، در خانهاش در شهر الأبیض، در روز جمعه 2025/09/05م، در چارچوب کارزاری که حزب برای به شکست کشاندن طرح جدایی دارفور سازماندهی میکند، دیدار کرد.
در آغاز دیدار، امیر هیئت، استاد النذیر، گفت: وحدت کیان امت و دولت مسئلهای سرنوشتساز است، که در قبال آن اقدام به زندگی یا مرگ صورت میگیرد، همانطور که اسلام به ما امر کرده است، و دلایل آن در قرآن و سنت بسیار است، و معلوم است که آمریکا میخواهد سودان را به پنج دولت کوچک تقسیم کند و در جداسازی جنوب موفق شده است، و اکنون با همان ابزارها به دنبال جداسازی دارفور است، با این تفاوت که فرزند محبوب خود، نیروهای پشتیبانی سریع، را قویترین جنبشهای مسلح دارفور قرار داده است، تا دارفور را با مردان خود جدا کند، نه با مردان اروپایی، همانطور که قبلاً این کار را انجام داد، با قرار دادن مزدور خود جان قرنق و جنبش او در رأس گروههای شورشی. سپس از ایده تقسیم قدرت و ثروت بر اساس مبانی قومی و نژادی، و ایده درگیری مرکز و حاشیه، و سپس خروج نیروهای پشتیبانی سریع از مرکز سودان و پایتخت استفاده کرد، تا در دارفور مستقر شوند، سپس تشکیل دولت موازی در نیالا. همه این اقدامات نقشه خبیث را نشان میدهد، بنابراین کارزار حزب التحریر برای افشای این نقشه و به شکست کشاندن آن، با کار با نیروهای زنده و امت بود، و این دیدار با شما نیز در همین راستا بود.
از طرفی استاد التجانی گفت: «من خوشحالم که مرا در این دیدار سهیم کردید و مرا بخشی از این کار بزرگ قرار دادید، و شما همیشه دغدغه امت و کشور را دارید، و من با شما هستم تا این طرحی را که کشورهای استعمارگر پشت آن هستند، به شکست بکشانیم، و با توجه به پیگیریام از رویدادها، متوجه بودم که این جنگ شعلهور خواهد شد».
===
جوانان حزب التحریر در العباسیة تقلی
طرح آمریکا برای جداسازی دارفور را به شکست بکشانید
در چارچوب کارزاری که حزب التحریر/ ولایت سودان برای به شکست کشاندن طرح تجزیه سودان با جداسازی اقلیم دارفور سازماندهی میکند، و با توجه به اینکه وحدت امت مسئلهای سرنوشتساز است، که در قبال آن اقدام به زندگی یا مرگ صورت میگیرد، جوانان حزب التحریر در العباسیة تقلی در روز جمعه 6 ربیع الاول 1447هـ، مطابق با 2025/8/29م، پس از نماز جمعه، در مسجد شیخ یحیی برای حفظ قرآن کریم، اقدام به صدور فراخوانی گرم به مسلمانان با گرایشهای مختلف خود کردند؛ از سیاستمداران، رسانهها، علما، افسران و سربازان و غیره، و از آنها خواستند که به وظیفه شرعی خود در قبال جلوگیری از جدایی دارفور عمل کنند.
این فراخوان در میان جمعیت زیادی از نمازگزاران توسط استاد عبد الرحیم عبد الله، عضو حزب التحریر، قرائت شد، و برخی از جوانان حزب در حالی که پوسترهایی را حمل میکردند که به طرد جدایی دعوت میکردند و پوسترهای دیگری که به چنگ زدن به ریسمان الهی دعوت میکردند، در سمت راست و چپ او ایستاده بودند.
حضار با فراخوان تعاملی قوی نشان دادند و برای جوانان حزب دعا کردند که خداوند اجرشان را ثابت کند و به تلاشهایشان برکت دهد.
===
آمریکا از نسلکشی در غزه حمایت میکند
و ازبکستان را به عنوان شریک امنیتی وارد میکند!
در 28 اوت 2025، شوکت میرزایف، رئیسجمهور ازبکستان، از پائولو زامبولی، فرستاده ویژه رئیسجمهور آمریکا در امور مشارکت جهانی، استقبال کرد. طبق گزارش یک بیانیه مطبوعاتی از سوی سرویس مطبوعاتی ریاستجمهوری: «در این دیدار، روابط مشارکت استراتژیک بین ازبکستان و آمریکا و گسترش همکاریهای چندجانبه مورد بحث و بررسی قرار گرفت».
دفتر رسانهای حزب التحریر در ازبکستان در بیانیهای مطبوعاتی گفت: آمریکا مدل همکاری اقتصادی را از طریق ساختارهای وابسته به خود؛ صندوق بینالمللی پول، بانک جهانی، مؤسسه مالی بینالمللی و شرکتهای مالی، اجرا میکند. سرمایهگذاری از طریق این ساختارها منجر به فعال شدن مکانیسم فشار سیاسی از طریق فشار بر بدهیها در آینده میشود. بنابراین، اقتصاد کشور و تصمیمات سیاسی آن تحت کنترل واشنگتن قرار خواهد گرفت. دلیل بارز این امر این است که بدهی عمومی ازبکستان از 70 میلیارد دلار فراتر رفته است و بار بدهیها و مالیاتها بر دوش مردم در حال افزایش است.
آمریکا همچنین «همکاری» در بخش امنیت ارائه میدهد، و سؤال این است که آمریکا کجا امنیت را تأمین کرده است؟! در عراق، افغانستان یا لیبی؟! و تحت پوشش دفاع از دموکراسی، خون تعداد بسیار زیادی از بیگناهان در این کشورها برای دههها ریخته شده است و شهرها و روستاها ویران شدهاند. و در غزه، آمریکا با حمایت قاطع خود از رژیم یهودی غاصب که روزانه دهها کودک و زن را میکشد، این نسلکشی تاریخی را رهبری میکند. بنابراین، مسلماً شعارهایی که آمریکا سر میدهد مانند مبارزه با تروریسم و همکاری امنیتی پنهانکننده ورود سازمانهای اطلاعاتی خود به کشور، و کنترل عملیات داخلی، و استراتژیای با هدف تضمین امنیت خود است نه امنیت ازبکستان.
===
کنیا و 15 سال
از شکست قانون اساسی سکولار
27 اوت 2025، پانزدهمین سالگرد صدور قانون عالی سال 2010 است. قانون اساسی کنیا در سال 2010 به عنوان تحولآفرین مورد ستایش قرار گرفت، زیرا اصلاحات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی اساسی را با هدف پایان دادن به دههها بیثباتی تحت قانون اساسی قبلی معرفی کرد.
در این راستا، استاد شعبان معلم، نماینده رسانهای حزب التحریر در کنیا، در بیانیه مطبوعاتیای اظهار داشت: از زمان صدور آن، بحرانهای قانون اساسی در کنیا عمدتاً حول محور شکافها در اجرا، اختلافات انتخاباتی، تفکیک قوا، قاعده نوع جنس، و روند اصلاح بوده است.... این ایده که یک قانون اساسی جدید قادر خواهد بود مشکلاتی را که قانون اساسی استعماری در رسیدگی به آنها ناکام مانده است، حل کند، 15 سال گواه کافی بر شکست فاحش قانون اساسی سکولار است، و تنها داستان موفقیتآمیز، طولانی کردن زندگی نکبتبار، تشدید فساد، وضعیت اقتصادی رو به وخامت، کشتارهای فراقانونی و بسیاری موارد دیگر است.
ما از مردم از همه اقشار جامعه از جمله روشنفکران، دانشگاهیان و سیاستمداران دعوت میکنیم تا برای تحکیم هدایت الهی که متمایل به اصلاح نیست و قربانی رهبری خودمحور نیست، تلاش کنند. مسلماً، انسان به هدایت از جانب خداوند سبحانه وتعالی نیاز دارد. و این رهایی به وضوح در سخنان ربعی بن عامر به رستم، فرمانده امپراتوری فارس، تجلی یافت: «خداوند ما را برانگیخت تا بندگان را از بندگی بندگان به بندگی پروردگار بندگان، و از ستم ادیان به دادگری اسلام و از تنگنای دنیا به گشایش دنیا و آخرت بیرون آوریم».
قانون اساسی سند حیاتی است که شکل نظام حکومتی را تعیین میکند، و قراردادی بین حاکمان و رعایا ایجاد میکند، و همچنین بیانگر عقیده امت و ارزشهای آن است که همه جوانب زندگی را تنظیم میکند. اسلام، به عنوان یک عقیده جامع، نیازمند قانون اساسیای مبتنی بر شریعت خدا است. و این قانون اساسی را تنها میتوان از طریق دولت خلافت، که به زودی به اذن خدا برپا خواهد شد، اجرا کرد.
===
غرب کافر استعمارگر
قلبهایی پراکنده و منافعی در تضاد
نشست اخیر ترامپ با رهبران اروپا به منزله آینهای بود که به وضوح از همپاشیدگی عمیقی را که در هسته تمدن غربی نفوذ کرده است، بازتاب داد. غرب، علیرغم ادعاهای گزاف خود مبنی بر آزادی و عدالت، در چنین دیدارهایی به عنوان موجودیتی فرسوده ظاهر میشود که هوسهای رهبرانش آن را به این سو و آن سو میکشاند و منافع تنگنظرانه در آن در حال ستیز است.
این از هم پاشیدگی محصول لحظه نیست، بلکه ویژگی اساسی در ساختار روابط غربی است، جایی که منافع ملی با هم برخورد میکنند و شکنندگی وحدت آنها آشکار میشود. غرب علیه مسلمانان متحد میشود و از خصومتی ریشهدار برانگیخته میشود، اما زمانی که طمعهایش در تضاد قرار میگیرد، پراکنده میشود.
این نشست، با تمام دلالتهایی که داشت، واقعیت غرب را برملا میکند: قلبهایی پراکنده، منافعی در تضاد و تجرد از ارزشهایی که ادعای دفاع از آنها را دارد. همانطور که خداوند سبحانه وتعالی فرمود: ﴿تَحْسَبُهُمْ جَمِيعاً وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى﴾، دشمنی با اسلام و منفعتطلبی آنها را گرد هم میآورد، و خودخواهی و ستیز بر سر سلطه آنها را از هم میپراکند. و در مقابل این از هم پاشیدگی، امت اسلامی دعوت شده است تا دولت رشید خود را احیا کند، که به اذن خدا مناره عدل و کرامت خواهد بود، پراکندگی مسلمانان را جمع میکند و با قدرت اعتقادی و وحدت خود بر غرب برتری مییابد. بازگشت خلافت راشده بر منهاج نبوت صرفاً یک رؤیا نیست، بلکه وعدهای الهی است که مسلمانان با آن بر دشمنان خود چیره میشوند و نور عدل و رحمت را به بشریت بازمیگردانند، تا همه جهان گواه باشند که تنها اسلام قادر است تمدن را رهبری کند و بشریت را از تاریکیهای منفعتطلبی و از هم پاشیدگی نجات دهد.
===
نقشه سیاسی عراق
توسط آمریکا بر اساس منافعش ترسیم میشود
محمد شیاع السودانی، نخستوزیر عراق، در دیدار با دریاسالار براد کوپر، فرمانده جدید فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) در بغداد، گفت: مشارکت با ایالات متحده به تقویت امنیت و ثبات در سطح محلی، منطقهای و بینالمللی کمک کرده است.
در بیانیهای که از سوی دفتر نخستوزیری عراق صادر شد، آمده است که در این دیدار «همکاری امنیتی و نظامی، و پیگیری اجرای توافق خروج نیروهای ائتلاف که در سپتامبر 2024 امضا شد، مورد بحث و بررسی قرار گرفت، که بر اساس آن یک گروه از نیروها در این ماه خارج میشوند، و خروج تا پایان سال آینده تکمیل میشود». (الشرق، 11 ربیع الاول 1447هـ، 2025/9/3م).
الرایه: از زمانی که آمریکا در سال 2003 عراق را اشغال کرد تا به امروز، این آمریکاست که آن را در همه مفاصل نظامی، سیاسی و اقتصادی رهبری میکند.
و با این دولتهای دستساز خود به امنیت آن دست درازی کرده و وقایع فتنههای فرقهای پی در پی در برابر چشمان نیروهایش در حال نفوذ در بازوی مردمش روز به روز بوده است بدون اینکه برای متوقف کردن آن اقدامی کند، سپس امروز ناماً از عراق خارج میشود، در حالی که واقعیت این است که از نظر سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و حتی نظامی به نام همکاری امنیتی باقی میماند.
شایسته است مردم عراق اشغالگر آمریکایی را بدترین طرد از خود دور کنند، و به اوامر خدا گردن نهند و شریعت او را در سایه دولت خود؛ خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت حاکم کنند.
===
اگر کسی به دنبال بزرگی باشد، به بزرگی میرسد *