جريدة الراية: قضية الصحراء بؤرة توتر تستغلها أمريكا لمصالحها في الشمال الإفريقي
November 14, 2016

جريدة الراية: قضية الصحراء بؤرة توتر تستغلها أمريكا لمصالحها في الشمال الإفريقي

Raya sahafa

2016-11-13

جريدة الراية: قضية الصحراء بؤرة توتر تستغلها أمريكا لمصالحها في الشمال الإفريقي

من المرتقب أن تنشر الأمم المتحدة يوم الجمعة 2016/11/04 التقرير الذي عرضه، الخميس، نائب الأمين العام لعمليات حفظ السلام للأمم المتحدة، هرفي لادسوس، حول أداء المينورسو، في الصحراء، وآخر مستجدات الوضع بمنطقة "الكركرات" أمام مجلس الأمن الدولي، وذلك بعد الزيارة التي قام بها للمنطقة من 21 إلى 10/25.

ويأتي هذا التقرير بعد اللقاء العادي النصف السنوي للأمم المتحدة بـ 2016/10/18 الذي عرف اجتماعا مغلقا قدم فيه المبعوث الشخصي للأمين العام الأممي إلى الصحراء كريستوفر روس عرضا شفهيا حول جهوده لعقد جولة خامسة من المفاوضات. وقد كان كريستوفر روس مرفوقا برئيسة بعثة الأمم المتحدة إلى الصحراء الغربية كيم بولدوك التي تطرقت هي الأخرى لأنشطة المينورسو خاصة بمنطقة الكركرات التي عرفت في الشهر الماضي توترا بين المغرب والبوليساريو، كما تحدثت عن نتائج تحركاتها من أجل إعادة موظفي بعثة المينورسو الذين أقدمت السلطات المغربية على طردهم الربيع الماضي احتجاجا على تصريحات الأمين العام الأممي بان كي مون خلال زيارته إلى مخيمات اللاجئين الصحراويين.

ووزع المغرب ورقة على أعضاء المجلس قبل الاجتماع يوضح فيها رؤيته لأحداث الكركرات وأنها عملية أمنية بحتة لمنع التهريب وبتنسيق مع المينورسو.

كما تقدمت الولايات المتحدة الأمريكية، على هامش تقرير كريستوفر روس، بمقترح جديد يقضي بإرسال بعثة من مجلس الأمن من أجل تسريع القيام بعملية تسوية وحل النزاع. وأشارت أمريكا في مقترحها أن هذه اللجنة الأممية، ستقوم بزيارة الصحراء ومخيمات تندوف وذلك بهدف تقييم الوضع ميدانيا سواء في الأقاليم الصحراوية أو على مستوى مخيمات تندوف، وهو الأمر الذي سيعطي للمجلس كل المعطيات من أجل اتخاذ قرار، بشأن التطورات والإسهام في تسريع الجهود الهادفة إلى حل النزاع.

رغم التقارير التي عُرضت عن الوضع بالكركرات ووضعية قوات المينورسو وعن تقدم المفاوضات بين المغرب والبوليساريو ورغم التقارير الدورية التي يرفعها المبعوث الخاص للصحراء والتقارير الدورية التي ترسلها قوات المينورسو للأمم المتحدة والتقارير السنوية للأمين العام للأمم المتحدة عن الوضع بالصحراء، ورغم أن أمريكا تقف على تفاصيل قضية الصحراء وهي من نسجت خيوطها، رغم كل هذا لم تستحي أمريكا من التقدم بطلب إيفاد بعثة للوقوف على حقيقة الوضع بالصحراء والمخيمات واتخاذ القرار الذي من شأنه التسريع بالتسوية.

إن مطالبة أمريكا ببعث لجنة أممية للصحراء يذكرنا بالخطوة الأولى التي خطتها أمريكا في رحلتها للنفاذ إلى المغرب وشمال إفريقيا، والحلول محل المستعمر القديم. ففي سنة 1975 وبتأثير من أمريكا شكلت الأمم المتحدة بعثة تقصي الحقائق وأرسلتها إلى الصحراء، ورفعت هذه البعثة تقريرها إلى الجمعية العامة في 75/6/9 توصي فيه باستقلال الصحراء عن إسبانيا وتضيف أن منظمة البوليساريو هي الحركة المسيطرة في الإقليم ولها تأثير معتبر فيه. وهكذا أبرزت أمريكا البوليساريو ودعمتها كممثل للشعب الصحراوي وكان الغرض من ذلك أن لا تعود الصحراء للمغرب بعد خروج إسبانيا منها لتبقى بؤرة توتر تطالب بالاستقلال تستغلها أمريكا لمصالحها في الشمال الإفريقي. وكذلك كان؛ فبعد انسحاب إسبانيا في 1976/2/26 أعلن المجلس الوطني الصحراوي قيام الجمهورية العربية الصحراوية. ثم خطت أمريكا الخطوة الثانية بالتدخل الفعلي بالصحراء باستصدار قرار عن طريق الأمم المتحدة يدعو لتقرير المصير بالصحراء حيث تبنت الجمعية العامة للأمم المتحدة في 79/11/21 قرارا ينص على (تأكيد الحق المشروع للشعب الصحراوي في تقرير مصيره واعترف بالبوليساريو ممثلاً شرعياً وحيداً للشعب الصحراوي). وبعد سنين من الحرب وافق المغرب وجبهة البوليساريو سنة 1988 على خطة السلام المقترحة من طرف الأمين العام للأمم المتحدة، والتي تنص على وقف لإطلاق النار وتنظيم استفتاء لتقرير المصير في الصحراء بالانضمام للمغرب أو الاستقلال عنه. وفي 19 نيسان/أبريل 1991 أعلن مجلس الأمن عن تشكيل بعثة الأمم المتحدة للاستفتاء في الصحراء الغربية (المينورسو).

فأخذت أمريكا بزمام الحل السلمي حيث عين في سنة 1997 الدبلوماسي الأمريكي جيمس بيكر مبعوثاً شخصياً للأمين العام للأمم المتحدة لتنفيذ قرار الاستفتاء حول قضية الصحراء. وبعد فشله في تنفيذ قرار الاستفتاء بسبب الخلاف بين المغرب والجبهة حول تحديد هوية من لهم أهلية التصويت. تقدمت أمريكا وفرنسا بمبادرة للحل السياسي في عام 2000 تبناها مجلس الأمن وأصدر قرارا بذلك دعا فيه جيمس بيكر إلى حل تفاوضي بين الطرفين، فقدمت أمريكا في عام 2001 من خلال بيكر مقترحا أسمته "اتفاق الإطار" يمكن إجماله في إرساء فترة حكم ذاتي موسع لمدة خمس سنوات يعقبها استفتاء لتقرير مصير. لكن لفشل بيكر في الوصول لاتفاق بين الطرفين استقال في 2004. وفي 2006 أعلن ملك المغرب اقتراح منح الصحراء حكما ذاتيا في إطار السيادة المغربية، وفي 11 نيسان/أبريل 2007 قدم المغرب للأمين العام للأمم المتحدة المبادرة المغربيـة للتفاوض بشأن نظام للحكم الذاتي في الصحراء. فانطلقت بعدها المفاوضات بين المغرب والجبهة للوصول لحل تفاوضي. وفي 2009 عين الدبلوماسي الأمريكي كريستوفر روس مبعوثا خاصا للأمين العام للأمم المتحدة إلى الصحراء، لكن علاقته بالمغرب لم تكن على سواء فأعلن المغرب في 2012 فقدانه الثقة في كريستوفر روس. ومنذ ذلك الحين سارت المفاوضات إلى الطريق المسدود حتى توقفت لأن المغرب جعل سقف تنازلاته الحكم الذاتي بينما البوليساريو تطالب بأن يتضمن الحل استفتاء لتقرير المصير.

ثم تتالت الأحداث منذ 2013 منبئة بتوتر العلاقة بين المغرب وأمريكا، حيث طالبت أمريكا بتوسيع صلاحيات المينورسو لمراقبة حقوق الإنسان بالصحراء فقام المغرب بتوقيف المناورات العسكرية الأسد مع أمريكا وهدد بالانسحاب من الحل الأممي بالصحراء، مرورا بتأسف الأمين العام بان كيمون في 2015/11/05 بأن أيا من مقترح المغرب أو البوليساريو للحل لم يرقَ لفتح مفاوضات جدية ثم تصريحه في 2016/03/05 أن المغرب دولة محتلة للصحراء مما جعل المغرب يقوم بطرد الشق المدني من بعثة المينورسو، ثم أحداث الكركرات منذ منتصف شهر 08 التي ظهر فيها تناقض بيّنٌ في تصريحات المسؤولين بالأمم المتحدة بين عدم وجود خرق لاتفاق وقف إطلاق النار وبين وجود الخرق تلتها تحقيقات وتقارير للوقوف على حقيقة الأمر انتهت بمطالبة أمريكا بإيفاد بعثة للمنطقة.

إن تاريخ قضية الصحراء يكشف بجلاء أن أمريكا تتحكم بالقضية من خلال استصدار قرارات من الأمم المتحدة وعن طريق الدبلوماسيين الأمريكيين الذي يتولون مهامَّ متعلقة بالصحراء تحت غطاء الأمم المتحدة. وهو الأمر الذي لم يعد مخفيا بعد أن قال الملك محمد السادس بخطابه بالرياض في 2016/04/20: "ومع التمادي في المؤامرات، أصبح شهر نيسان/أبريل، الذي يصادف اجتماعات مجلس الأمن حول قضية الصحراء، فزاعة ترفع أمام المغرب، وأداة لمحاولة الضغط عليه أحيانا، ولابتزازه أحيانا أخرى". ثم قال "وماذا يمكن للأمين العام القيام به، وهو رهينة بين أيدي بعض مساعديه ومستشاريه، الذين يفوض لهم الإشراف على تدبير عدد من القضايا المهمة، ويكتفي هو بتنفيذ الاقتراحات التي يقدمونها له. ومعروف أن بعض هؤلاء الموظفين لهم مسارات وطنية، وخلفيات سياسية، ويخدمون مصالح أطراف أخرى، دون التزام بما يقتضيه منهم الانتماء لمنظمة الأمم المتحدة، من واجب الحياد والموضوعية، الذي هو أساس العمل الأممي".

إن المغرب ومعه أوروبا وبريطانيا يريد إنهاء قضية الصحراء لإغلاق الباب أمام أمريكا لأن بقاء هذا المشكل سيبقي الابتزاز الأمريكي قائما وسيبقى المغرب والمنطقة مهددة بعدم الاستقرار، ولهذا فالمغرب يسير في حل الحكم الذاتي الموسع من طرف واحد وهو على الواقع يكرس هذا الحل من خلال المشاريع السياسية والتنموية للأقاليم الجنوبية. فالواقع على الأرض هو لصالح المغرب. ومن جهة ثانية قرر المغرب العودة للاتحاد الإفريقي وهو يريد بعودته أن يسحب الاتحاد الإفريقي اعترافه بالجمهورية الصحراوية وأن يُغْلَق باب الاتحاد على أمريكا فلا تستغله في قضية الصحراء.

وهذا الأمر لا تريده أمريكا ولهذا فهي تضغط ليعود المغرب لطاولة المفاوضات مع البوليساريو لأجل حل متفاوض عليه حتى يتسنى لها قيادة المفاوضات وفرض حلها بالشكل الذي يمكنها من وضع أرجلها بالمغرب والتركز بالمنطقة. وهي لذلك هددت المغرب بتوسيع صلاحيات المينورسو لمراقبة حقوق الإنسان، وفي كل تقرير عن الصحراء تخوفه (بالإرهاب) وبانتقال الأعمال العسكرية للتنظيمات المسلحة إلى الحدود الجنوبية للمغرب إن لم يسعَ لحل مع الجبهة، أي إن لم يعد للمفاوضات، وتدفع بالبوليساريو للتصعيد والعودة لحمل السلاح كما حصل في أحداث الكركرات، وتضايق المشاريع الاقتصادية والتنموية بالجنوب المغربي بذريعة أن المغرب لا يحق له استغلال الثروات الموجودة بالصحراء فتحرك البوليساريو وأنصاره لرفع قضايا أمام المحاكم لمنع المغرب من استغلال هذه الثروات، وبين الفينة والأخرى ترتفع أصوات بفرض حل عسكري على الأطراف من خلال الفصل السابع. وهي تستغل أيضا عملاءها بالمنطقة لدعم البوليساريو والتشويش على المغرب فقد رفضت مصر التوقيع على وثيقة مطالبة المغرب العودة للاتحاد الإفريقي وتجميد عضوية البوليساريو به أثناء انعقاد القمة 27 للاتحاد في تموز/يوليو 2016، واستقبلت مصر كذلك وفدا عن الجمهورية الصحراوية للمشاركة في أعمال مؤتمر البرلمان العربي الإفريقي في 14 تشرين الأول/أكتوبر 2016.

وأمريكا لنفاذها للمغرب لا تستغل فقط قضية الصحراء وإنما تستغل أيضا تقاريرها عن حقوق الإنسان بالمغرب آملة أن تتخذ من القضية الأمازيغية مطية لتهديد المغرب بالاضطرابات العرقية، ومن قضايا التعذيب سببا لمتابعة المسؤولين المغاربة، وتجعل من هذه التقارير آلية لدفع المغرب لتغيير قوانينه ولفتح أبوابه أمام المنظمات الدولية والمبعوثين الدوليين لمراقبة حقوق الإنسان الذي يجوبون البلد طولا وعرضا للقاء الفاعلين في المجال، ومعروف أن هذه اللقاءات تفضي لإيجاد العملاء والخونة ولشراء الذمم الضعيفة. كما أنها تستغل المعهد الديمقراطي الوطني الأمريكي للنفاذ للطبقة السياسية عبر الدورات التكوينية التي تقدمها للبرلمانيين بالمغرب أو للشباب القيادي وللسياسيين بأمريكا. ناهيك عن أعمال الوكالة الأمريكية للتنمية الدولية واتفاق التبادل الحر والحوار الاستراتيجي المغربي الأمريكي والتعاون المغربي الأمريكي لمحاربة (الإرهاب) والمناورات العسكرية المشتركة بينهما وجعل المغرب حليفا رئيسيا لأمريكا من خارج الناتو، كل هذا يمكّن أمريكا من ربط المغرب بها اقتصاديا وسياسيا وأمنيا وعسكريا.

فإمساك أمريكا بخيوط مشكلة الصحراء وتوفرها على العديد من الوسائل الاقتصادية والمشاريع السياسية للنفاذ لشمال إفريقيا والمغرب ولطرد النفوذ الفرنسي والبريطاني والحلول مكانه، جعل سيرها في فرض حلولها في الصحراء يشتد ويتراخى حسب نجاحها في مشاريعها السياسية والاقتصادية بالمنطقة لأن غايتها من قضية الصحراء ليس إنشاء وطن للصحراويين وإنما النفاذ للمغرب والمنطقة.

ولما كانت أمريكا تريد إنشاء قاعدة أفريكوم بالمغرب أو الجزائر لكنها قوبلت بالصد وقد ساير المغرب أمريكا بداية ثم حول الأمر إلى مجرد مناورات عسكرية سنوية بمنطقة طانطان وليس قاعدة عسكرية دائمة، وقد ربطت أمريكا حسب العديد من التقارير الإعلامية بين قبول المغرب بوجود قاعدة أفريكوم فوق أراضيه وبين دعم أمريكا لمقترح الحكم الذاتي المغربي لكن المغرب رفض لتستقر القاعدة حاليا بالسنغال. لهذا بدأت حبال التوتر بين المغرب تشتد منذ 2008 سنة إنشاء أفريكوم مع كل تقرير حول الصحراء وبعد تعيين كريستوفر روس في 2009.

ثم بعد ثورات الربيع العربي في 2011 وقتل القذافي رجل بريطانيا بإفريقيا وسير أمريكا بخطى متسارعة ليكون لها موطئ قدم بليبيا من خلال عميلها حفتر ومن خلال استغلال أعمال تنظيم الدولة للتدخل عسكريا بالمنطقة، ولَعِبِ المغرب دورا محوريا ضد أمريكا وإلى جانب أوروبا باحتضانه مفاوضات الفرقاء الليبيين بالصخيرات، إضافة إلى عمل المغرب على التوصل لحل بين الحركة الوطنية لتحرير أزواد والسلطات المالية، وكذلك عودة المغرب لإفريقيا من خلال اتفاقيات اقتصادية وسياسية وثقافية مع دول غرب إفريقيا (السنغال، مالي، ساحل العاج، غينيا، الغابون) ومؤخرا دول من شرق إفريقيا (تنزانيا ورواندا)، ومطالبة المغرب للعودة للاتحاد الإفريقي مما ترى معه أمريكا أن المغرب يريد ملء الفراغ الذي أحدثه قتل القذافي وهذا يربك مشاريعها بإفريقيا، فهي تضغط على المغرب من خلال قضية الصحراء.

كما أن دور المغرب إلى جانب الإمارات العربية باليمن غير مرضي عنه أمريكياً فهو لدعم رجالات بريطانيا باليمن.

مع كل هذه الأمور ترى أمريكا أن مشاريعها بالمنطقة يقف المغرب في الصف المناوئ لها مع بريطانيا وأوروبا لهذا فالعلاقة معه متوترة وهي تسعى للتضييق عليه من خلال ملف الصحراء وغيره من الوسائل وهي كذلك تهدده بعودة الموجة الثانية من ثورات الربيع العربي وتهدده بانتقال أعمال التنظيمات المسلحة للحدود المغربية.

وستبقى العلاقة بين أمريكا والمغرب في الأفق المنظور متوترة إلا أن تطمئن أمريكا لسير مشاريعها السياسية والاقتصادية والعسكرية بالمنطقة والمغرب، بانحناء المغرب لها أو باطمئنانها لتشكل طبقة موالية لها تتقوى داخل المغرب، حينها سترخي الحبال.

وإن البعثة التي دعت أمريكا لتشكلها إن تبنت الأمم المتحدة هذا المقترح فسيكون تقرير البعثة على هوى أمريكا فليس عسيرا عليها أن تضع رجالاتها بالبعثة، فستثبت أن المغرب يعرقل المفاوضات وأنه ينتهك حقوق الإنسان وقد خرق اتفاق وقف إطلاق النار ويضيق على القوات الأممية إن كانت مصلحتها تقتضي ذلك وسيكون بخلاف ما ذكر إن أعطاها المغرب ما تريد أو بعض ما تريد.

إن الناظر لقضية الصحراء يدرك أن سببها الاستعمار وهو من خلفها وأنها ما طالت إلا بعبث الدول الاستعمارية بحلها خاصة أمريكا وفرنسا وبريطانيا وإسبانيا كمستعمر سابق للمنطقة وسير أطراف النزاع وراءهم وأن الحل المستعجل لوقف هذا النزيف هو في:

  1. إقامة العدل بين الرعية وإحسان الرعاية وعدم التمييز بين رعايا الدولة عرقيا أو جهويا أو لأي سبب من الأسباب.
  2. إعادة قضية الصحراء لأهلها فتعالج كمشكلة داخلية لا كقضية دولية وذلك بطرد قوات المينورسو نهائيا والانسحاب من الحل الأممي،
  3. النظر في مظالم أهلنا بالصحراء ومعالجتها عاجلا بما يرد الحقوق لأصحابها،
  4. منع أي دعوة للانفصال، قال تعالى: ﴿وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَىٰ فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّىٰ تَفِيءَ إِلَىٰ أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ﴾ ]سورة الحجرات].

إن هذا الحل يتعذر تطبيقه إلا إذا أقيم على أساس العقيدة الإسلامية فتكون الأحكام الشرعية هي الموجه للمعالجات وتكون الغاية المرجوة من الانخراط في هذا العمل العظيم لحقن دماء المسلمين وجمع كلمتهم هو نيل رضوان الله وتكون الرابطة بين الرعايا هي الأخوة الإسلامية. ولن تُقْدِم الأطراف على هذا الحل إلا إذا قطعت حبالها مع المستعمر ومع المنظمات الاستعمارية وعادت إلى أحضان أمتها بوصفها أمة إسلامية ربها واحد ودينها واحد ورسولها واحد. ولئن تتنازل الأطراف لبعضها لجمع شمل إخوة جمعهم الإسلام لقرون وفرقهم المستعمر خير لنا من أن تسيل دماؤنا وأن نصبح مزقا دولا تابعة وعميلة للمستعمر الكافر.

إن الأمة الإسلامية اليوم تتطلع إلى كيان يجمعها من المشرق إلى المغرب، وإنه ليعيش خارج التاريخ أو يعمل ضد أمته من يريد تمزيق الممزق وتفتيت المفتت.

إن الحل الجذري لقضية الصحراء ولباقي قضايا المسلمين هو في اتخاذ الإسلام مبدأ ومنهج حياة فتقوم على أساسه دولة العدل والرعاية والكفاية، دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة التي يرضى عنها ساكن السماء والأرض.

بقلم: محمد بن عبد الله

المصدر: جريدة الراية

More from null

روزنامه الرایه: متفرقه های الرایه - شماره 573

Al Raya sahafa

2025-11-12

روزنامه الرایه:متفرقه های الرایه – شماره 573

ای مردم سودان: تا کی درگیری در سودان و غیره هیزمی برای طمع های بین المللی و جنگ آنان با نقشه های خبیثانه، مداخلات و تجهیز طرف های درگیر به سلاح برای تسلط کامل بر آن باقی می ماند؟! زنان و کودکان شما بیش از دو سال است که از این درگیری خونین رنج می برند که جز منافع غرب و مزدورانش در تسلط بر سرنوشت سودان، که همواره به دلیل موقعیت و ثروتش مورد طمع آنان بوده، چیزی عاید نمی کند، پس مصلحت آنان در پاره پاره کردن و پراکنده کردن آن است. و تسلط نیروهای پشتیبانی سریع بر فاشر، حلقه دیگری از این نقشه هاست، زیرا آمریکا با این کار می خواهد اقلیم دارفور را جدا کرده و نفوذ خود را در سودان متمرکز کند و نفوذ بریتانیا را در آن از بین ببرد.

===

هدف از سفر اورتاگوس

به لبنان!

در سایه هجوم آمریکا به لبنان و منطقه با پروژه عادی سازی و تسلیم، و تلاش دولت آمریکا به رهبری ترامپ و تیمش برای پیوند دادن حاکمان بیشتری از کشورهای مسلمان به توافقنامه های ابراهیم، سفر فرستاده آمریکا، مورگان اورتاگوس، به لبنان و رژیم یهودی غاصب، با فشارهای تهدیدآمیز و شروط سیاسی، امنیتی و اقتصادی بر لبنان همراه است، با توجه به اینکه این سفر همزمان با سفر دبیرکل اتحادیه عرب و مدیر اطلاعات مصر بوده است، تا ظاهراً در همان راستا قرار گیرد.

در قبال این سفرها، یک بیانیه رسانه ای از دفتر رسانه ای حزب التحریر در ایالت لبنان بر موارد زیر تأکید کرد:

اولاً: مداخلات آمریکا و پیروانش در کشورهای مسلمان، برای خدمت به منافع آمریکا و رژیم یهود است و نه برای خدمت به منافع ما، به ویژه اینکه آمریکا اولین حامی رژیم یهود در سیاست، اقتصاد، امور مالی، سلاح و رسانه است، آشکارا و به طور علنی.

ثانیاً: سفر فرستاده یک سفر بی طرفانه نیست، همانطور که ممکن است برخی تصور کنند! بلکه در چارچوب یک سیاست آشکار آمریکایی در منطقه صورت می گیرد که از رژیم یهود حمایت می کند و به توانمندسازی نظامی و سیاسی آن کمک می کند، و آنچه فرستاده آمریکا ارائه می دهد، تحمیل سلطه و تثبیت وابستگی و کاستن از حاکمیت است، و این نوعی تسلیم و خضوع در برابر یهودیان است، و این چیزی است که خداوند برای اهل اسلام نمی پسندد.

ثالثاً: پذیرش این دیکته ها و امضای هرگونه توافقنامه ای که قیمومیت خارجی را تثبیت کند، خیانت به خدا، رسول او و امت است، و به هر کسی که جنگیده یا برای بیرون راندن این رژیم غاصب از لبنان و فلسطین تلاش کرده است.

رابعاً: معامله با رژیم یهود نزد اکثریت قریب به اتفاق مردم لبنان، مسلمان و غیرمسلمان، به مفهوم شرعی بلکه حتی در قانون موضوعه ای که قدرت لبنان به آن رجوع می کند، یا قانون بشردوستانه به طور کلی، جرم است، به ویژه پس از اینکه رژیم جنایتکار نسل کشی را در غزه انجام داد، که از انجام چنین اقدامی در لبنان و سایر کشورهای مسلمان دریغ نخواهد کرد.

خامساً: حمله و هجوم آمریکا به منطقه نخواهد گذشت و آمریکا در تلاش خود برای شکل دادن به منطقه آنگونه که می خواهد موفق نخواهد شد، و اگر این کشور پروژه خود را برای منطقه دارد که مبتنی بر استعمار و غارت مردم و گمراه کردن مسلمانان و خارج کردن آنها حتی از دین خود با دعوت به (دین ابراهیمی) است، در مقابل، مسلمانان پروژه موعود خود را دارند که خداوند سبحانه و تعالی آن را آشکار خواهد کرد. پروژه خلافت دوم بر اساس روش نبوت، که به اذن خداوند متعال بسیار نزدیک است، و این پروژه است که منطقه، بلکه کل جهان را از نو ترسیم خواهد کرد، و این مصداق سخن رسول خدا ﷺ است: «إِنَّ اللَّهَ زَوَى لي الأرْضَ، فَرَأَيْتُ مَشارِقَها ومَغارِبَها، وإنَّ أُمَّتي سَيَبْلُغُ مُلْكُها ما زُوِيَ لي مِنْها» (خداوند زمین را برای من جمع کرد و من مشرق ها و مغرب های آن را دیدم و همانا پادشاهی امت من به آنچه از آن برای من جمع شده است خواهد رسید) (روایت مسلم)، و رژیم یهود از بین خواهد رفت همانطور که رسول خدا ﷺ در حدیث خود بشارت داده است: «لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُقَاتِلَ الْمُسْلِمُونَ الْيَهُودَ، فَيَقْتُلُهُمُ الْمُسْلِمُونَ...» (قیامت برپا نمی شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند و مسلمانان آنها را بکشند...) (متفق علیه).

در پایان، حزب التحریر/ ایالت لبنان به اتخاذ موضعی برای جلوگیری از حمله و هجوم آمریکا با عادی سازی و تسلیم بر لبنان و منطقه ادامه می دهد و هیچ چیزی مانع آن نخواهد شد، و ما به قدرت لبنان هشدار می دهیم که در مسیر عادی سازی و تسلیم گام برندارد! و از آن می خواهیم که برای مقابله با آن به مردم خود پناه ببرد و با بهانه مرزها یا بازسازی و تأثیر نظام بین المللی، در این مورد بازی نکند، ﴿وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَىٰ أَمْرِهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴾.

===

هیئتی از حزب التحریر/ ایالت سودان

با تعدادی از بزرگان شهر الأبیض دیدار می کند

هیئتی از حزب التحریر/ ایالت سودان، روز دوشنبه 3 نوامبر 2025، از تعدادی از بزرگان شهر الأبیض، مرکز کردفان شمالی، بازدید کرد. این هیئت به ریاست استاد النذیر محمد حسین ابو منهاج، عضو شورای حزب التحریر در ایالت سودان، به همراه مهندس بانقا حامد و استاد محمد سعید بوکه، دو عضو حزب التحریر بود.

این هیئت با هر یک از افراد زیر دیدار کرد:

استاد خالد حسین - رئیس حزب اتحادیه دموکراتیک، جناح جلاء الأزهری.

دکتر عبدالله یوسف أبو سیل - وکیل و استاد حقوق دانشگاه ها.

شیخ عبدالرحیم جوده - از جماعت انصار السنه.

آقای أحمد محمد - خبرنگار خبرگزاری سونا.

در این دیدارها به موضوع روز، یعنی سقوط فاشر و جنایات شبه نظامیان علیه مردم شهر و خیانت فرماندهان ارتش، که به وظیفه خود در قبال مردم فاشر عمل نکردند و محاصره را از آنها رفع نکردند، در حالی که در طول دوره محاصره و حملات مکرر به آنها بیش از 266 حمله، قادر به این کار بودند، پرداخته شد.

سپس این هیئت نسخه ای از نشریه حزب التحریر/ ایالت سودان با عنوان: "سقوط فاشر راه را برای طرح آمریکا برای جدا کردن اقلیم دارفور و تمرکز نفوذ خود در سودان باز می کند، تا کی هیزم جنگ بین المللی باشیم؟!" را به آنها تحویل دادند. واکنش های آنها متمایز بود و خواستار ادامه این دیدارها شدند.

===

تمرینات "فینیکس اکسپرس 2025"

فصلی از فصول خضوع تونس در برابر سلطه آمریکا

آمادگی تونس برای میزبانی از نسخه جدید تمرین دریایی چندجانبه "فینیکس اکسپرس 2025" در ماه نوامبر جاری، که تمرینی است که فرماندهی آمریکا برای آفریقا پس از آنکه رژیم تونس کشور را با امضای توافقنامه همکاری نظامی با آمریکا در تاریخ 2020/09/30 به دام انداخت، سالانه آن را برگزار می کند، و مارک اسپر وزیر دفاع آمریکا آن را نقشه راهی خواند که ده سال ادامه دارد.

در این راستا، یک بیانیه مطبوعاتی از حزب التحریر/ ایالت تونس یادآوری کرد که حزب هنگام امضای این توافق خطرناک بیان کرد که این موضوع فراتر از توافقات سنتی است، زیرا آمریکا در حال ترسیم یک پروژه بزرگ است که تکمیل آن به 10 سال کامل نیاز دارد، و نقشه راه به ادعای آمریکا مربوط به نظارت بر مرزها و حفاظت از بنادر و مبارزه با اندیشه افراطی و مقابله با روسیه و چین است، و این به معنای بی شرمانه، کاستن از حاکمیت تونس است، بلکه قیمومیت مستقیم بر کشورمان است.

این بیانیه تأکید کرد که حزب التحریر در ایالت تونس، علیرغم مزاحمت ها، دستگیری ها و محاکمات نظامی که جوانان ما به دلیل بیان کلمه حق با آن روبرو هستند، بار دیگر دعوت خود را برای لغو این توافق استعماری شوم که هدف از آن کشاندن کشور و کل کشورهای مغرب اسلامی و مطیع کردن آنها به سیاست های خبیث آمریکا است، تأیید می کند و همچنین ندای خود را به اهل قدرت و توانایی در تونس و سایر کشورهای مسلمان تکرار می کند که مراقب نیرنگ دشمنان امت باشند و آنها را به آن بکشانند، و وظیفه شرعی ایجاب می کند که دین خود را یاری کنند و دشمنی را که در کمین کشور و امتشان است دفع کنند و با یاری کسانی که برای حاکم کردن شریعت او و برپایی دولت او، دولت خلافت راشده دوم بر اساس روش نبوت موعود که به زودی به اذن خدا محقق خواهد شد، تلاش می کنند، کلمه خدا را بلند کنند.

===

تحقیر آمریکا نسبت به اتباع خود

زنان و کودکان را گرسنه رها می کند

برنامه کمک غذایی تکمیلی (اسنپ) یک برنامه فدرال است که به افراد و خانواده های کم درآمد و دارای معلولیت کمک می کند تا یارانه های الکترونیکی دریافت کنند که برای خرید غذا و نوشیدنی، به جز مشروبات الکلی و گیاهان برای کاشت غذای خود استفاده می شود. گزارش ها نشان می دهد که 42 میلیون آمریکایی برای تغذیه خود و خانواده هایشان به یارانه های (اسنپ) متکی هستند. 54 درصد از بزرگسالانی که یارانه غذایی دریافت می کنند زن هستند و بیشتر آنها مادران مجرد هستند و 39 درصد آنها کودک هستند، به این معنی که تقریباً از هر پنج کودک یک کودک برای اطمینان از گرسنه نماندن به این یارانه ها متکی است. همچنین، تعطیلی فدرال برخی از ایالت ها را مجبور کرد تا راه های دیگری برای تأمین مالی برنامه های غذایی رایگان و کم هزینه در مناطق آموزشی خود پیدا کنند، تا کودکانی که در طول روز مدرسه به غذا متکی هستند مجبور نشوند بدون غذا زندگی کنند. در نتیجه، انبارهای غذایی متعددی که در سراسر کشور پراکنده شده اند، تصاویری از قفسه های خالی منتشر می کنند و از مردم می خواهند که غذا و کارت های هدیه فروشگاه های مواد غذایی را برای تأمین تقاضای رو به رشد غذا اهدا کنند.

بر این اساس، بخش زنان در دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر در بیانیه ای مطبوعاتی گفت: ما باید بپرسیم چگونه ممکن است ثروتمندترین کشور جهان این واقعیت را نادیده بگیرد که میلیون ها نفر از آسیب پذیرترین اتباع آن چیزی برای خوردن پیدا نمی کنند؟ ممکن است بپرسید آمریکا پول خود را کجا خرج می کند، حتی در زمان تعطیلی؟ خوب، به جای اطمینان از اینکه آمریکایی ها غذای کافی دریافت می کنند، میلیاردها دلار به رژیم یهود می فرستند تا فلسطینی ها را بکشند. این حاکمی است که می بیند ساختن یک سالن جشن مجلل مهمتر از هر چیز دیگری است، در حالی که دیگر نمایندگان منافع شخصی خود را بر رفاه مردمی که قرار است نمایندگی کنند، ترجیح می دهند! همانطور که می بینید، آمریکای سرمایه داری هرگز به فکر رسیدگی به امور اتباع خود نبوده است، بلکه فقط به ارائه حمایت نظامی و مالی به کسانی که کودکان را در سراسر جهان از حق امنیت، غذا، سرپناه و آموزش، که ضروریات اساسی هستند، محروم می کنند، اهمیت داده است. بنابراین، کودکان را در آمریکا نیز از گرسنگی و ناامنی رنج می برند و از آموزش و مراقبت های بهداشتی مناسب محروم می کند.

===

«كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ؛ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ»

به هر مسلمانی، به هر افسر و سرباز و پلیسی، به هر کسی که سلاحی در اختیار دارد: خداوند متعال به ما عقل داده است تا در آن بیندیشیم و بر ما واجب کرده است که از آن به درستی استفاده کنیم، پس فرد نباید هیچ اقدامی انجام دهد و هیچ کاری نکند و هیچ سخنی نگوید مگر اینکه حکم شرعی آن را بداند، و شناخت حکم شرعی مستلزم فهم واقعیتی است که قرار است حکم شرعی بر آن نازل شود، پس مسلمان باید از آگاهی سیاسی برخوردار باشد، تا امور را به درستی درک کند و به دنبال نقشه های کفار مستعمر که خیری برای ما و برای اسلام نمی خواهند، نرود و با تمام توان و مکر و حیله خود برای تجزیه ما و تسلط بر کشورمان و غارت توانایی ها و ثروت هایمان تلاش می کنند، پس چگونه یک مسلمان می پذیرد که ابزاری در دست آن کفار مستعمر باشد یا دستورات مزدوران آنها را اجرا کند؟! آیا به چیز کمی از متاع دنیای زوال پذیر طمع می ورزد و آخرت خود را از دست می دهد و از اهل آتش می شود و در آن جاودانه می ماند و ملعون و رانده شده از رحمت خدا می شود؟ آیا یک مسلمان می پذیرد که یکی از انسان های مخلوق عاجز را راضی کند در حالی که خداوند سبحانه و تعالی را که دنیا و آخرت در دست اوست، خشمگین می کند؟!

حزب التحریر شما را به ارتقای سطح آگاهی سیاسی و التزام به احکام خداوند سبحانه و تعالی و به کار کردن با آن برای حکومت کردن به آنچه خداوند نازل کرده است، دعوت می کند، تا دست کفار مستعمر و مزدوران آنها را از شما دور کند و نقشه های آنها را در کشورمان خنثی کند.

===

شما مسلمانان را گرسنه کردید

ای مسعود پزشکیان!

دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر در بیانیه ای مطبوعاتی با این عنوان گفت: ایران ورشکستگی بزرگترین بانک خصوصی خود یعنی بانک (آینده) را اعلام کرد. این بانک پس از افزایش بدهی هایش به بیش از پنج میلیارد دلار، 270 شعبه در ایران دارد. نکته شگفت انگیز در این مورد، انتقاد مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران، از شکست مدیریتی است که گفت: "ما نفت و گاز داریم، اما گرسنه هستیم!"

این بیانیه تأکید کرد: مسئول این شکست مدیریتی که رئیس جمهور ایران از آن سخن می گوید، خود رئیس جمهور است، پس چرا مردم ایران گرسنه هستند - ای مسعود پزشکیان - در حالی که شما نفت و گاز و سایر ثروت ها و معادن را دارید؟ آیا این نتیجه سیاست های احمقانه شما نیست؟ آیا به دلیل دوری شما از حکومت با اسلام نیست؟ و همین امر در مورد سایر کشورهای مسلمان نیز گفته می شود، حاکمان نادان در آن کشورها ثروت های هنگفت امت را هدر می دهند و کفار مستعمر را بر آن مسلط می کنند و امت را از آن ثروت ها محروم می کنند، سپس یکی از آنها می آید و علت گرسنگی را شکست مدیریتی توجیه می کند!

این بیانیه مطبوعاتی در پایان خطاب به مسلمانان گفت: حماقت این حاکمانی که امور شما را بر عهده دارند، برای هر صاحب بینش و بصیرتی آشکار شده است و آنها شایسته بر عهده گرفتن آن نیستند، زمان آن فرا رسیده است که آنها را از تصرف در امور منع کنید، زیرا این حکم سفیه است: منع او از تصرف در اموال و تحت قیمومت قرار دادن او، و با یک خلیفه بیعت کنید که شما را به شریعت خداوند متعال حکومت کند و نظام ربا را در کشور شما لغو کند تا پروردگارتان سبحانه و رسولش ﷺ از شما راضی شوند و ثروت های غارت شده شما را بازگرداند و کرامت و عزت شما را احیا کند و اینک حزب التحریر پیشرو که اهل آن دروغ نمی گویند، شما را به کار کردن با آن برای برپایی خلافت راشده دوم بر اساس روش نبوت دعوت می کند.

===

به مخلصان نوادگان قهرمانان عثمانی

ما از مخلصان نوادگان قهرمانان عثمانی می پرسیم: ای ارتش بزرگ چه اتفاقی افتاده است؟! این خواری و ضعف چیست؟! آیا به دلیل کمبود تجهیزات است؟! چگونه این ممکن است در حالی که شما قوی ترین ارتش در خاورمیانه هستید؟ و در بین قوی ترین ارتش های جهان رتبه هشتم را دارید، در حالی که رژیم یهود رتبه یازدهم را دارد. یعنی شما در تمام موارد از آن پیشی می گیرید، پس چگونه این خواری برای شما رواست؟!

ارتش جهادی ممکن است یک دور را ببازد، اما جنگ را نخواهد باخت، زیرا عزمی که فرماندهان و سربازان آن را شعله ور کرده است، همان عزمی است که بدر و حنین و یرموک را ساخت، همان عزمی است که اندلس را فتح کرد و محمد فاتح را مصمم به فتح قسطنطنیه کرد. و همان عزمی است که الاقصی را آزاد خواهد کرد و امور را به روال خود باز خواهد گرداند.

ما تأکید می کنیم که عقیده نظامی ملی از بین رفته و حفظ نشده است، این عقیده سستی و خواری است، شکوه ارتش را از بین می برد، زیرا هیچ دری را برای جنگ در راه خدا باز نمی کند. این عقیده ای است که خدمت سربازی را شغلی برای دریافت حقوق قرار داده است، بنابراین سربازی برای جوانان باری سنگین بر دوش شده است که از آن فرار می کنند. این عقیده ای است که درجات نظامی را برای فخر فروشی قرار داده است، بنابراین ارتش را از معنای واقعی خود تهی کرده است.

ما در حزب التحریر از فرزندان خود در ارتش ترکیه می خواهیم که به ترک جهاد و یاری نکردن مسلمانانی که از آنها کمک می خواهند ادامه ندهند، زیرا این منکر است و چه منکری.. پس قله این دین را ترک نکنید تا در دو جهان پیروز شوید.

===

روزنامه الرایه: مهمترین عناوین شماره (573)

روزنامه الرایه: مهمترین عناوین شماره (573)

برای دانلود شماره اینجا را کلیک کنید

برای بازدید از سایت روزنامه اینجا را کلیک کنید

برای اطلاعات بیشتر از سایت دفتر رسانه ای مرکزی اینجا را کلیک کنید

چهارشنبه، 21 جمادی الاول 1447 هـ مطابق با 12 نوامبر/نوامبر 2025 م