2025-06-25
روزنامه الرایه: ماهیت روابط بین بریتانیا و روسیه
روابط روسیه و بریتانیا از قرن هجدهم متزلزل و بسیار پرتنش بوده است و خصومت بین آنها آشکار و واضح است. به عنوان مثال، دیمیتری مدودف، معاون رئیس شورای امنیت روسیه، روز چهارشنبه گفت که بریتانیا "دشمن ابدی" مسکو است و هر مقام بریتانیایی که به اوکراین در جنگ جاری بین دو کشور کمک کند، می تواند یک هدف نظامی مشروع تلقی شود.
مدودف در پاسخ به اظهارات جیمز کلورلی، وزیر امور خارجه بریتانیا مبنی بر اینکه اوکراین حق دارد از نیروی خود در خارج از مرزهای خود استفاده کند، گفت که "مقامات احمق بریتانیایی" باید به یاد داشته باشند که بریتانیا می تواند "در وضعیت جنگی" با مسکو تلقی شود.
روسیه، اتحاد جماهیر شوروی را با مشکلات و دیدگاه هایش به ارث برده است، از جمله دیدگاه نسبت به انگلیسی ها، و خصومت ذاتی را با تفاوت در توانایی ها و امکانات به ارث برده است.
در کتاب "دیدگاه های سیاسی" حزب التحریر آمده است: "سیاست بریتانیا همچنان با قدرت و به روش های مختلف علیه روسیه عمل می کند، هم در سطح بین المللی و هم در سیاست های خرد. این سیاست همچنان با احتیاط، فریب و روش های پنهانی عمل می کند تا آمریکا را به عنوان پشتیبان خود حفظ کند و در برابر سیاست آمریکا که علیه انگلیس انجام می دهد، مقاومت کند. و اگر امیدی به سازش روسیه با انگلیس وجود نداشته باشد،...".
بریتانیا همانطور که مشخص است یک جنگ افروز است و در جنگ اوکراین گمشده خود را به دلایل زیر پیدا کرده است:
1- جستجوی یک نقش جهانی و اروپایی و جای پا برای خود، در حالی که صاحب حیله گری، زیرکی و خباثت است.
2- مشغول کردن آمریکا در جنگ و تلاش برای طولانی کردن آن و در صورت امکان درگیر کردن ناتو در آن.
3- تفاوت اولویت های سیاست بریتانیا با آمریکا. در حالی که آمریکا اولویت سیاست خارجی را مهار خطر چین و سپس ضربه زدن به روسیه با اروپا می داند تا هر دو طرف را تضعیف کند و روسیه را درگیر کند، سیاست آمریکا برای تضعیف کامل روسیه عمل نمی کند، بلکه آن را به اندازه ای دارای شوکت می خواهد که برای اروپا یک لولو باشد و تحت حمایت خود باقی بماند و هزینه حمایت از آن را بپردازد، و این فقط با داشتن روسیه به عنوان یک پنجه وحشی امکان پذیر است. برخلاف سیاست بریتانیا که روسیه را در اولویت های خود می بیند نه خطر چین که بعداً می آید. چین یک خطر اقتصادی دور از بریتانیا است و خصومت تاریخی بین آنها وجود ندارد، همانطور که با روسیه وجود دارد، و با درک خطرناک بودن چین، آن را در اولویت های خود قرار نمی دهد، همانطور که سیاست خارجی آمریکا این کار را می کند.
بریتانیا گمشده خود را در جنگ بین روسیه و اوکراین پیدا کرده است، زیرا از همان ابتدا به گرم کردن فضا پرداخته است. "بریتانیا آموزش سربازان جدید اوکراینی را در خاک خود به عنوان بخشی از کمک های خود به کییف برای مقابله با جنگ روسیه آغاز کرده است. بن والاس، وزیر دفاع بریتانیا، در جریان بازدید از یکی از اردوگاه های آموزشی سربازان اوکراینی در شنبه گذشته گفت: "با استفاده از تخصص جهانی ارتش بریتانیا، ما به اوکراین کمک خواهیم کرد تا نیروهای خود را بازسازی کند و مقاومت خود را افزایش دهد."
بریتانیا همانطور که در خبر اسکای نیوز در 6 مارس 2022 آمده است، گفت: "آتش بس پیشنهادی روسیه در شهر ماریوپل اوکراین به احتمال زیاد تلاشی برای منحرف کردن محکومیت های بین المللی است در حالی که به آن اجازه می دهد نیروهای خود را برای انجام یک حمله مجدد سازماندهی کند."
مسکو پاسخ داد که "نقش لندن در تسلیح کییف با سلاحهایی که علیه نیروها و سربازان روسی استفاده میشود را فراموش نخواهد کرد."
روزنامه آی پیپر که در لندن توسط موسسه رسانه ای دیلی میل منتشر می شود، گزارش داد که بریتانیا پس از آب شدن یخ روابط بین واشنگتن و مسکو، به "دشمن شماره 1" روسیه تبدیل شده است. این روزنامه در گزارشی از ریچارد هولمز، خبرنگار ارشد خود، این تغییر را به "نقش پیشرو بریتانیا در برابر تجاوز روسیه به اوکراین نسبت داد که منجر به تثبیت جایگاه آن به عنوان دشمن شماره یک مسکو شده است."
در برابر رابطه نزدیک بین روسای جمهور آمریکا، ترامپ و روسیه، پوتین، به نقل از یکی از منابع، آمده است که بی اعتمادی اخیراً در تبادل اطلاعات اطلاعاتی بین مقامات امنیتی بریتانیا و همتایان آمریکایی آنها رو به افزایش گذاشته است. استفن بلانکی، محقق موسسه سلطنتی خدمات متحد، یک مرکز تحقیقاتی در زمینه دفاع و امنیت مستقر در لندن، گفت: "آژانس های اطلاعاتی آمریکا در حال حاضر آنقدر سیاسی شده اند که شرکای آنها از آژانس های اطلاعاتی خارجی نمی توانند تضمین کنند که اطلاعات محرمانه آنها به دست روسیه نرسد. وی افزود: یک تمایل در بین تصمیم گیرندگان از افراد یا واحدهای کاری در آژانس های اطلاعاتی آمریکا وجود دارد که سیاست های مخفیانه خاص خود را دنبال کنند. بلانکی این را یک تحول بسیار خطرناک دانست که می تواند امنیت منابع را به خطر اندازد."
مشخص است که بریتانیا از خرس روسی نمی ترسد، با وجود تفاوت زیاد بین آنها در سلاح، تجهیزات و ارتش، زیرا عضو ناتو است. این کشور روسیه را به بهانه تجاوز روسیه مورد آزار و اذیت قرار می دهد و با تمام توان خود در تلاش است تا روسیه را شیطانی جلوه دهد و آن را به عنوان یک کشور سرکش و خارج از قوانین بین المللی نشان دهد. بریتانیا کمک های مالی، تجهیزات، آموزش، اطلاعات و هر کاری که می تواند در جنگ انجام دهد را ارائه کرده است. آی پیپر در گزارش خود در وب سایت خود به نقل از یک مقام اطلاعاتی بریتانیا گفت که در غیاب همکاری با واشنگتن، شرکت های دفاعی و امنیتی خصوصی ممکن است برای پر کردن شکافی که ممکن است به دلیل عدم دریافت اطلاعات از اطلاعات آمریکا رخ دهد، مداخله کنند.
حتی موضوع به تهدید به مشارکت واقعی در جنگ رسید، زیرا کر استارمر، نخست وزیر بریتانیا روز یکشنبه آمادگی کشورش را برای اعزام نیرو به اوکراین ابراز کرد و امنیت کییف را برای تضمین امنیت بریتانیا و اروپا ضروری دانست. وی در دیلی تلگراف نوشت که بریتانیا آماده است در صورت لزوم نیروهای خود را روی زمین قرار دهد و به شرکت خود در یک نشست اروپایی در پاریس اشاره کرد. استارمر بر اهمیت هماهنگی نزدیک با ایالات متحده تاکید کرد و معتقد بود که "حمایت آمریکا برای صلح پایدار" در برابر هرگونه اقدام جدید روسیه ضروری است.
جدی بودن بریتانیا در موضع خود آشکار شد، زیرا این کشور در واقع پشت عملیات شبکه عنکبوتی بود که منجر به انهدام 41 فروند هواپیما، از جمله بمب افکن های استراتژیک شد و بیش از یک سوم ناوگان هواپیماهای استراتژیک روسیه (بین 7 تا 9 فروند بمب افکن استراتژیک از مدل های "A-50"، توپولف-95 و توپولف-22 ام3) منهدم شد. این عملیات کیفی بدون کمک بین المللی و پوشش بین المللی قابل توجه توسط اوکراین قابل انجام نیست.
کیلین گفت: "ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه دیروز با دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا صحبت کرد و در مورد موضوع حمله اوکراین گفتگو کردند، و امیدواریم که از لندن نیز واکنشی دریافت کنیم، زیرا این نوع حمله شامل استفاده از فناوری پیشرفته، به اصطلاح داده های فضایی-جغرافیایی است که فقط لندن و واشنگتن آن را دارند."
سیاست ترامپ در حال حاضر کاملاً مخالف این اقدامات است، زیرا کارولین لویت، سخنگوی ریاست جمهوری آمریکا، گفت که ترامپ از قبل از حملات کییف با پهپاد به روسیه اطلاعی نداشته است.
اما موضع بریتانیا که سکوت را نشان داده است، این است که جنگ را تشدید می کند و سپس منتظر پاسخ روسیه می ماند. اگر قاطعانه نبود، اروپا را به جنگ مستقیم می کشاند و پس از مدتی این اقدام را می پذیرفت.
اما روسیه می داند که بریتانیا پشت این عملیات است، زیرا آندری کیلین، سفیر روسیه در لندن، بریتانیا را به مشارکت در حمله گسترده اوکراین به پنج پایگاه هوایی در داخل خاک روسیه متهم کرد که منجر به انهدام ده ها هواپیمای جنگی شد و این عملیات را تشدید خطرناکی توصیف کرد که "ممکن است جهان را به یک جنگ جهانی سوم بکشاند."
آندری کیلین، سفیر روسیه در لندن، در مصاحبه با شبکه خبری اسکای نیوز گفت که عملیاتی که با نام "شبکه عنکبوتی" انجام شد، بدون پشتیبانی فنی و اطلاعاتی از کشورهایی که دارای قابلیت های پیشرفته در جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده های جغرافیایی مانند بریتانیا هستند، قابل اجرا نبود. وی افزود: "این نوع حملات به داده های فضایی-جغرافیایی نیاز دارد که فقط لندن و واشنگتن آن را دارند. ما به خوبی از میزان دخالت بریتانیایی ها در اوکراین آگاه هستیم."
بریتانیا از خطر پاسخ غیرمستقیم روسیه آگاه است، زیرا پوتین بیش از یک بار ذکر کرده است که مسکو "قصد حمله به کشورهای ناتو را ندارد" و تاکید کرد که این "بی معنی است". با توجه به بی اعتمادی به متحد آمریکایی، به ویژه با دولت ترامپ، بریتانیا برنامه های قوی و آماده ای را برای مجموعه ای از شرایط اضطراری احتمالی فعال کرده است. روزنامه تلگراف بریتانیا گزارش داد که بریتانیا مخفیانه برای احتمال وقوع یک حمله نظامی مستقیم از سوی روسیه آماده می شود، در بحبوحه نگرانی ها از اینکه این کشور برای جنگ آماده نیست. روزنامه دیلی اکسپرس در مورد افزایش هزینه های دفاعی بریتانیا، اظهارات هیلی را نقل کرد که گفت: "این پیامی به مسکو است. بریتانیا نیروهای مسلح و پایگاه صنعتی خود را تقویت می کند. این بخشی از آمادگی ما برای جنگ در صورت لزوم است."
در پایان، خصومت ذاتی بین دو کشور برای همه دنبال کنندگان آشکار است و به سطح آمده است و این درگیری برای همه آشکار شده است.
نویسنده: استاد حسن حمدان
منبع: روزنامه الرایه