خبر وتعليق   "أبت المهازل أن تفارق أهلها..."   اليوم: علم تونس يدخل موسوعة غينيس للأرقام القياسية
خبر وتعليق   "أبت المهازل أن تفارق أهلها..."   اليوم: علم تونس يدخل موسوعة غينيس للأرقام القياسية

  الخبر: أشرفت اليوم مؤسسة خاصة برعاية وزارة السياحة والصناعات التقليدية بإنجاز أكبر "علم" تحقق به تونس رقما قياسيا لموسوعة غينيس وتمت الاحتفالية في إحدى مدن الجنوب التونسي بـ"عنق الجمل" معتمدية نفطة ولاية توزر بحضور وفود إعلامية محلية ومحطات تلفزيونية عالمية وقد تم عرض "العلم العملاق" على أنغام النشيد الوطني الرسمي وبحضور تشكيلات من الجيش والأمن.. لتكون رسالة إلى كل العالم بأن تونس بلد السلام وجهة السياح من كل مكان.. التعليق: تواصل مؤسسات النظام الرأسمالي في بلاد المسلمين تعليق آمال شعوبها بزجّها في متاهات التظاهرات والاحتفالات التي لا تسمن ولا تغني من جوع فترة بعد فترة تداري بها عجزها عن إشباع الحاجات الأساسية للناس. وها هي اليوم تتمادى في خداع عقولنا بهذا الحدث الذي حسبه وجهاء ومثقفو هذا البلد حدثا عظيما تذكر به تونس في الريادة. وقد كان هذا الاقتراح المتمثل في صناعة علم عملاق خصصت له من ميزانية الشعب ليكون بدوره رمزا مشعا في كتاب غينيس للأرقام القياسية علّه يحرّك عجلة الدينار السياحي في بلادنا.. فكان هذا المقترح المقرر لمشروع تنمية شاملة بالمناطق الداخلية... "تنمية" ببضعة أمتار من القماش علم ونشيد وطني وكأننا اليوم لا نعيش أزمة معيشية خانقة.. وكأننا لا نعاني غلاء أسعار ولا من رعاية صحية متدنية ولا بطالة ولا تعليم فاسد ولا أي مما يجدر بساسة هذا البلد طرحه على طاولة المداولات.. إن ما تطرحه وزيرة السياحة وما تواريه مثل هذه الأعمال لهو الفشل عينه في البرامج والآليات والأساليب المحدثة، وهو ببساطة عبارة عن صورة مبهرجة خالية من أي عمل سياسي جدي... فمن خلال هذه الأعمال يتضح العجز والغياب الواضح لاستراتيجية عمل وتصورات تضمن أداء المهام الموكولة لهؤلاء الساسة على الوجه الذي يحقق النجاح والتقدم، هذا من جهة ومن جهة ثانية فإن في هذه الأعمال دلالة واضحة على عدم التزام السياسيين حتى بوعودهم التي أوهموا الناس بها، وإن كنا نقر بعدم صحتها في معالجة الواقع إلا أنها غائبة حتى عن التطبيق. وهكذا نرى عدة مفارقات عجيبة في العمل السياسي في البلاد فلا أفكار تعالج حقيقة المشكلة الاقتصادية ولا نزاهة في الطرح ولا وفاء بالوعود، بل زد على ذلك استهتاراً واستهزاء بمشاعر الشعب وآلامه التي أصبحت تواجه بطريقة أقرب إلى السخرية من أي شي آخر، فهؤلاء السياسيون هم آخر من يستحق أن يتحمل الأمانة ويتقلد المناصب. فهل هذا حقا مكتسب تذكر به هذه المرحلة الجادة لتونس ما بعد الثورة؟ هكذا تكون رعاية شؤون العباد في بلاد تزخر بالثروات وتنبض بالخيرات وتتكالب عليها المطامع من هنا وهناك تحت مسميات عدة، إنهم اليوم بزعمهم يحاربون "الإرهاب" بالرقص والمجون والتظاهرات المستلهمة من أفكار منحطة لا ترتقي بالإنسان ولا تنهض به.. فالمسلم يبتغي العيش بأنظمة توافق فطرته وتحقق له العيش القويم... يستقي أحكامه وآراءه مما انبثق عن عقيدته الإسلامية؛ فهو لا يرى في هذا "العلم" ما يمثل عقيدته ولا ما يكنّه الناس في صدورهم وما يؤمنون به.. فماذا قدم هذا النظام الذي لا يعترف إلا بهذا العلم رمزا يمثل البلد وأهله وفي واقع الأمر ما هو إلا شاهدٌ على الاستعمار وتداعياته... فليعلم المستعمر وكل من والاه من سياسيين وإعلاميين وغيرهم أن الناس قد طرحوا أعلام سايكس بيكو أرضا ورفعوا راية رسول الله صلى الله عليه وسلم، راية المجد والعزة التي امتدت على الحصون العالية شاهدة على خير زمان للمسلمين.     كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحريرإيناس حمدي باشا - تونس

0:00 0:00
Speed:
May 10, 2015

خبر وتعليق "أبت المهازل أن تفارق أهلها..." اليوم: علم تونس يدخل موسوعة غينيس للأرقام القياسية

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان