خبر وتعليق   ألغوا مهرجان اختيار ملكة جمال سيدات العالم...   توقيراً واحتراماً لضحايا طائرتنا التي أسقطت في الأجواء الأوكرانية!   (مترجم)
August 29, 2014

خبر وتعليق ألغوا مهرجان اختيار ملكة جمال سيدات العالم... توقيراً واحتراماً لضحايا طائرتنا التي أسقطت في الأجواء الأوكرانية! (مترجم)


الخبر:


أصيبت ماليزيا، خلال فترة لا تتجاوز خمسة أشهر، بكارثتين طالتا اثنتين من طائرات الركاب لديها، ما أحدث صدمة كبيرة للشعب الماليزي والعالم بأسره. فقد اختفت طائرة الرحلة MH370 عن شاشات الرادار في آذار/مارس 2014 ولم يعثر على أثر لها حتى الآن. وتلاها في 17 تموز/يوليو 2014 إسقاط طائرة الرحلة MH17 التي كانت في طريقها من أمستردام إلى كوالالمبور في الأجواء الأوكرانية. فعم الحزن والأسى جميع الماليزيين جراء هذين الحادثين المؤلمين.

وعندما وصلت جثامين ضحايا طائرة الرحلة MH17 إلى البلاد يوم الجمعة الماضي (22 آب/أغسطس 2014)، أعلنت الحكومة يوم حدادٍ، وتأجلت بموجبه كل الفعاليات والأحداث الترفيهية والاحتفالية بكافة أشكالها. وقد كان من اللائق بالفعل توقير أرواح ضحايا هذا الحادث المروع واحترام مشاعر ذويهم بخاصة، ومشاعر الشعب الماليزي بعامة. إلا أنه وبينما كانت أجواء الاحترام للضحايا تسود المشهد، كان البعض هنا يدبرون لما ينم عن قلة الاحترام المتعمدة لعفاف المرأة وكرامتها بين أبناء هذا الشعب "المتعدد الأعراق" و "المتعدد الثقافات". فهذا مهرجان اختيار ملكة جمال سيدات العالم لسنة 2014 سيعقد ولأول مرة في ماليزيا وآسيا بتاريخ 29 آب/أغسطس، حيث تنظمه شركة محلات دائرة SOGO (كوالالمبور) المحدودة. ما يشير إلى أن المزيد من بنود أجندة الكفار بات يتدفق إلى أوصال حياة هذا الشعب دونما مقاومة أو اهتمام من قبل الحكومة الماليزية. ورفضاً منه لهذا المنكر العظيم، قام حزب التحرير بتنظيم مسيرة استنكارٍ يوم الحداد، وسلّم خلالها مذكرة احتجاج على عقد المهرجان إلى وزارة السياحة والثقافة الماليزية.

التعليق:


لقد دأبت الحكومات العلمانية المتعاقبة، ومنها الحكومة الحالية، لهذا الشعب المسلم على إبداء الضعف في الدفاع عن طريقة العيش الإسلامية الطاهرة النبيلة. وربما تكون الحكومة قد "دافعت" عن الإسلام في المسائل المتصلة بالمأكولات والعبادات الفردية، مثلما فعلت بشأن الأطعمة الحلال قبل بضعة شهور، غير أنها فشلت فشلاً ذريعاً في الدفاع عن طريقة العيش الإسلامي فيما يخص جوانب أخرى كثيرة من مجالات الحياة. وهذا مهرجان اختيار ملكة جمال سيدات العالم واحد من الأمثلة على هذا الفشل. فقد أعطي الإذن لعقد هذا المهرجان كما لو كان جزءًا من طريقة عيش الماليزيين، خصوصاً المسلمون منهم. وكان جواب دائرة الشؤون الدينية في ولاية سيلانغور عندما وُجه لها الانتقاد لصمتها إزاء هذا الحدث أن قالت: "ليست هناك مشارِكاتٌ مسلمات في المهرجان، ولذلك فإن هذه القضية تقع خارج نطاق صلاحيات الدائرة". لكن الحقيقة هي أن مجرد انعقاد هذا الحدث في بلد أغلب أهله مسلمون ليس بأقل من صفعة قوية على وجه السلطات المسلمة فيه، كما أنه عمل لا يليق البتّة أن يحدث لدى شعب يدّعي أنه "مثالٌ يحتذى للدولة المسلمة". وفي ضوء ما سبق، نظم حزب التحرير اعتصاماً احتجاجياً أمام وزارة السياحة والثقافة الماليزية، الجهة المسؤولة عن إصدار الإذن بعقد هذا المهرجان في ماليزيا. كما قام بتسليم الوزارة مذكرة إدانة شديدة اللهجة بهذا الشأن تضمنت المطالب وبيان الأحكام الشرعية التالية:


• المطالبة بإلغاء المهرجان لأنه مخالف لأحكام الإسلام جملةً وتفصيلا.


• إن فعاليات من هذا القبيل تنطوي على العديد من الشرور المستطيرة، وقد سبق لها أن تسببت بالفعل في آثار وتبعات مؤلمة. وما الحفلات القريبة السابقة من هذا الطراز عنا ببعيد!


• يعدّ المهرجان استغلالاً رخيصاً صارخاً لجسد المرأة وجمالها من أجل تحقيق منافع اقتصادية. والأسوأ من ذلك، أنه يعيد ماليزيا القهقرى إلى فترة ما قبل الإسلام، حيث لم تكن النساء آنذاك سوى سلعٍ للتجارة وأدوات لإشباع نزوات الرجال الجنسية. وعليه، فإن هذا المهرجان هو احتقار وامتهان لكرامة المرأة.


• إن هذا المهرجان وكل الفعاليات التي على شاكلته من شأنها إفساد الجيل المسلم الجديد، وذلك من خلال وضعه وجهاً لوجه مع أجندات التحرر الثقافي التي تهدف إلى حرف المسلمين صوب القيم الليبرالية الغربية الفاسدة المفسدة.


• إن الفعاليات والاحتفالات من هذا النوع تدرّ دخلاً حراماً للبلاد من خلال السياحة وما يصاحبها من منكَرات ومعاصٍ وآثام.


وإننا لنرى أن مهرجان اختيار ملكة جمال سيدات العالم هذا لن يكون آخر حدث يمثل تسلل القيم الغربية إلى داخل هذا الشعب المسلم. بل الحقيقة أنه ما دام هذا الشعب يُحكم على أساس النظام الديمقراطي الرأسمالي، النظام الذي يرتكز بنيانه كله على الحريات، فسيتم السماح بدخول أي شيء، وكل شيء، إلى البلاد باسم الحريات. وقد كان من الأسهل لرئيس الوزراء نجيب أن يستفيد من الأحداث المحزنة، مثل فقد الطائرتين، فيذكي مشاعر الأسى المخيمة على الماليزيين ويطالب باحترام أرواح الضحايا من خلال الدعوة لتأجيل، بل إلغاء، الاحتفالات والمهرجانات. ولكن من الواضح أن الموقف الذي أعلنته الحكومة بخصوص الطائرتين والضحايا كان مجرد أقوال لم تتجاوز حناجر المسؤولين فيها. والحق أنهم لو كانوا صادقين في احترامهم وتوقيرهم لهؤلاء الضحايا وذويهم، لكانوا ألغوا المهرجان بصورة نهائية ودون انتظار أو تردد!!!


إن الإسلام مبدأ يكرم المرأة فيضعها موضعاً يظلله الإعزاز والإكبار من كل جانب، كما يحفظ ويحافظ على طهرها وعفتها واحترامها لذاتها. فقد جاء وانتشلها مما كانت تعانيه قبل مجيئه من امتهان واستعباد. أما الآن، فلن يكون في مقدور أحد أن يحفظ كرامة المرأة وشرفها أبداً ما بقينا نعيش تحت أنظمة الكفر. أما دولة الخلافة، التي تطبق الإسلام كله في جميع جوانب حياة الفرد والمجتمع والدولة، فهي وحدها التي ستعيد للمرأة عزتها وكرامتها، وتحمي المجتمع من شرور الحريات المنفلتة التي نفذت إلى أعماق المجتمع المسلم. ولذلك، ندعو كل المسلمين في العالم إلى العمل معنا في حزب التحرير من أجل إقامة الخلافة. فدولة الخلافة هي درعنا الواقية، التي توفر لنا الحماية من المفاسد والشرور، ونضمن بها نشر الإسلام، دين العفة والعزة والعدل والرحمة في ربوع العالم.


كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
الدكتور محمد / ماليزيا

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان