خبر وتعليق   القانون الأفغاني للقضاء على العنف ضد المرأة
May 25, 2013

خبر وتعليق القانون الأفغاني للقضاء على العنف ضد المرأة


الخبر:


ذكرت "بي بي سي"، و "سي بي سي"، و"الجارديان البريطانية"، والعديد من وسائل الإعلام في جميع أنحاء العالم، في 18 أيار/مايو2013، أن النقاش في البرلمان الأفغاني بشأن قانون القضاء على العنف ضد المرأة (LEVAW) تم إيقافه من قبل بعض النواب الأفغان الذين قالوا بأن بعض أجزاء القانون تنتهك مبادئ الإسلام. دخل القانون حيز التنفيذ في عام 2009 بمرسوم من قبل الرئيس حامد كرزاي لكنه لم يصدّق من قبل البرلمان. طُرح هذا القانون الآن أمام البرلمان من قبل النائب الأفغانية والناشطة في حقوق المرأة فوزية كوفي التي ترغب في أن يثبّت القانون بتصويت برلماني خوفاً من أن يتم إلغاؤه من قبل أي رئيس جديد في المستقبل. يذكر أن القانون، يجرم زواج الأطفال والزواج القسري، والعنف المنزلي، و"البعاد" - الممارسة التقليدية المتمثلة في بيع وشراء النساء لتسوية المنازعات. وقد وصفت عدد من الناشطات في مجال حقوق المرأة وأصوات غربية وعلمانية أخرى فشل صدور القانون بمثابة ضربة ضد حماية وتقدم حقوق المرأة في البلاد.


التعليق:


قوانين مثل "القضاء على العنف ضد المرأة"، أو المعاهدات الدولية المتعلقة بالمرأة مثل اتفاقية "سيداو" CEDAW هي بمثابة ذئاب في ثياب الخراف، تسعى إلى استيراد مزيد من العلمانية الغربية والقيم الليبرالية إلى أفغانستان والبلاد الإسلامية الأخرى من خلال تغليف هذه المثل الفاسدة بشعارات جذابة ومخادعة مثل حقوق المرأة أو منع العنف أو سوء المعاملة للمرأة التي لا يستطيع أي شخص سليم التفكير - مسلما كان أم غيره أن يرفضها. عن طريق خلط مقاييس مثل تجريم الزواج القسري، والعنف المنزلي، و'البعاد' - وهي أمور يمقتها الإسلام ويرفضها، مع المقاييس التي تتعارض مع الأحكام الاجتماعية الإسلامية مثل تجريم الزواج المبكر الذي أوصى به الإسلام، تحت عناوين مثيرة مثل "منع زواج الأطفال"، يسعى دعاة القيم الغربية المستوحاة من LEVAW وCEDAW لإخفاء قصدهم من تهميش الإسلام ووضع العقيدة الليبرالية العلمانية كأساس يتم من خلاله تعريف حقوق المرأة. والهدف في نهاية المطاف، كما هو الحال في الغرب، هو إعطاء المرأة والرجل 'الحرية' في لبس ما يريدون ومتابعة أي أسلوب حياة أو علاقة حميمة يشتهون، بغض النظر عن الفوضى التي ستنتج عنه في الأسرة والمجتمع. وعلاوة على ذلك، تعامل المعلقون العلمانيون الغربيون ووسائل الإعلام مع رفض بعض النواب لهذه القوانين بتلاعب. فاتهموا الإسلام زورا بقبول وتأييد الممارسات القمعية غير الإسلامية مثل الزواج القسري، والعنف ضد المرأة، وتجريدهن من التعليم أو الحياة العامة النشطة. إنها إعادة لفرض الخطاب الاستشراقي الغربي القديم والسرد الزائف بأن الشريعة تضطهد المرأة، والذي تم هندسته ويستمر الترويج له لإبعاد النساء المسلمات عن عقيدتهن وعن دعم الحكم الإسلامي في أراضيهن. كل ذلك لكي تساهم في الحفاظ على الأنظمة الموجودة في العالم الإسلامي لتستمر في تلبية مصالح القوى الغربية بدلا من تلبية مصالح الإسلام وشعوب المنطقة.


مثل هذه القوانين ذات التوجه العلماني والخطاب الغربي حول حقوق المرأة تقدم للمرأة المسلمة خيارا زائفا - إما أن تتبنى الطريقة العلمانية الليبرالية للحياة وقيمها ونظامها، إذا كانت تريد أن تكون خالية من العنف وكذلك الحصول على حقوقها التعليمية والاقتصادية والقانونية، والسياسية، أو الخضوع (حسب زعمهم) ل 'نسخة متطرفة من الإسلام" التي من شأنها أن تعرضهم للعنف، وعزلهن عن المجتمع، وحرمانهن من جميع الحقوق. كلا الخيارين زائفان لسببين. أولا، قد تتمتع المرأة في الدول العلمانية الغربية بإمكانية الوصول إلى التعليم والرعاية الصحية، والتوظيف، والإدلاء بصوتها سياسيا، لكنها تتصارع أيضا مع مستويات هائلة من التمييز في الحياة العامة فضلا عن انتشار وباء العنف ضدها. في الولايات المتحدة، ثلاث نساء يُقتلن كل يوم على أيدي أزواجهن أو أصدقائهن، بينما تعاني ما يقرب من 20٪ من النساء من جرائم الاغتصاب أو محاولة الاغتصاب. في أوروبا، تواجه واحدة من كل أربع نساء العنف المنزلي، بينما في إنجلترا وويلز، واحدة من بين كل خمس نساء وقعن ضحايا للجريمة الجنسية. وثانيا، إن الحقيقة المعروفة جيدا أن الإسلام هو الذي كان رائداً في منح المرأة كافة حقوقها التعليمية والاقتصادية والسياسية، والقانونية منذ 1400 سنة وكذلك في حظر أي شكل من أشكال الاستغلال أو العنف ضدهن. تلك الحقوق التي تم تأمينها من خلال النظام الرباني الموجود في قوانين الشريعة الإسلامية المنفذة في إطار دولة الخلافة التي كانت بمثابة الوصي والحامي لنسائها لأكثر من 13 قرنا. إن ما تواجهه المرأة اليوم في أفغانستان، وباكستان، وبقية العالم الإسلامي من هضم للحقوق ليس هو بسبب الإسلام ولكن بسبب الأنظمة المفروضة من قبل الغرب التي هي من صنع الإنسان والحكام في أراضينا والتي حلت محل الخلافة. وقد أُجبرت المرأة تحت ظل هذه الأنظمة للنضال من أجل العدالة، أو الدخول في إجراءات قضائية مطولة ومكلفة لتأمين حقوقها التي غالباً ما تنتهي بالفشل بسبب عدم الكفاءة أو الفساد. ولذلك ليس من الممكن للمرأة أن تحصل على حقوقها إلا بتطبيق قوانين وأحكام الله سبحانه وتعالى بشكل تام وشامل تحت نظام الخلافة.


وبالتالي، فإن الدعاة لهذه القوانين العلمانية الليبرالية بحاجة إلى التساؤل بصدق وإخلاص عما حققه النظام العلماني الليبرالي، الذي هو من صنع الإنسان، للمرأة في الغرب والشرق، عندها سيأتون إلى إدراك أن تبني هذه القيم ليس هو الطريق لحماية المرأة من العنف أو انتهاك الحقوق. إضافة إلى ذلك، فإن أولئك النواب الأفغان الذين رفضواLEVAW على أساس أن بعض عناصره تناقض الإسلام، في حاجة أيضا إلى الاعتراف بأن النظام البرلماني الغربي القائم الذي يقوم بتشريع القوانين بدلا من الله (سبحانه وتعالى)، هو في حد ذاته واحد من أعظم الإنتهاكات ضد الإسلام لأنه يعطي السيادة للبشر بدلا من خالق الكون. هذا النظام الديمقراطي هو الذي يعطي أعضاء البرلمان الفرصة لمناقشة فرض القوانين التي تتعارض مع الشريعة الإسلامية. لذلك، إن كانوا مخلصين للإسلام، فإن عليهم أن يرفضوا هذا النظام البرلماني الديمقراطي جنبا إلى جنب مع كل قانون يتعارض مع الشريعة الإسلامية، ويتبنوا مكانه الخلافة التي وحدها سوف تنفذ جميع أحكام الله سبحانه وتعالى وتضمن حماية النساء في أفغانستان والعالم الإسلامي كله من العنف، وحصولهن على حقوقهن المضمونة كاملة تحت نظام الإسلام العادل. يقول الله سبحانه وتعالى: ((يأيہا ٱلناس ٱتقوا ربكم ٱلذى خلقكم من نفس وٲحدة وخلق منہا زوجها وبث منہما رجالا كثيرا ونساء وٱتقوا ٱلله ٱلذى تساءلون به وٱلأرحام إن ٱلله كان عليكم رقيبا)) [سورة النساء: 1].

أم مصعب
عضو المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from اخبار

اظهارات نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" اعلان جنگ است که پیمان‌ها را لغو و به سبب آن ارتش‌ها به حرکت درمی‌آیند و غیر از آن خیانت است

بیانیه مطبوعاتی

اظهارات نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" اعلان جنگ است

که پیمان‌ها را لغو و به سبب آن ارتش‌ها به حرکت درمی‌آیند و غیر از آن خیانت است

این هم جنایتکار جنگی نتانیاهو که آن را به صراحت و بدون تأویلی که به نفع حاکمان عرب سازشکار و بلندگوهایشان باشد، اعلام می‌کند و در مصاحبه با کانال عبری i24 می‌گوید: «من در مأموریت نسل‌ها و با تفویض تاریخی و روحانی هستم، من به شدت به رؤیای اسرائیل بزرگ، یعنی رؤیایی که شامل فلسطین تاریخی و بخش‌هایی از اردن و مصر می‌شود، باور دارم.» پیش از او جنایتکار سموتریچ نیز با اظهارات مشابه بخش‌هایی از کشورهای عربی اطراف فلسطین از جمله اردن را ضمیمه کرده بود، و در همین راستا، دشمن اول اسلام و مسلمانان، رئیس جمهور آمریکا، ترامپ، به او چراغ سبز برای گسترش داد و گفت: «اسرائیل در مقایسه با این توده‌های عظیم زمینی، لکه کوچکی است و تعجب کردم که آیا می‌تواند زمین‌های بیشتری به دست آورد، زیرا واقعاً بسیار کوچک است.»

این اظهارات پس از اعلام رژیم یهود مبنی بر قصد خود برای اشغال نوار غزه پس از اعلام کنست مبنی بر الحاق کرانه باختری و گسترش شهرک سازی و بدین ترتیب، پایان دادن به راه حل دو دولتی در واقعیت، و همچنین اظهارات امروز سموتریچ در مورد طرح شهرک سازی عظیم در منطقه "E1" و اظهارات او در مورد جلوگیری از تشکیل دولت فلسطین است که به هر امیدی به یک کشور فلسطینی پایان می‌دهد.

این اظهارات به منزله اعلام جنگ است، این رژیم مسخره جرات انجام آن را نداشت اگر رهبرانش کسی را می‌یافتند که آنها را ادب کند و به تکبرشان پایان دهد و پایانی برای جنایات مستمر آنها از زمان ایجاد رژیمشان و گسترش آن با کمک غرب استعمارگر و خیانت حاکمان مسلمان بگذارد.

دیگر نیازی به بیانیه‌هایی نیست که دیدگاه سیاسی او را واضح‌تر از آفتاب در رابعه النهار نشان دهد، و آنچه در واقعیت در حال وقوع است با پخش مستقیم تجاوزات رژیم یهود در فلسطین و تهدید به اشغال بخش‌هایی از سرزمین‌های مسلمانان در اطراف فلسطین از جمله اردن، مصر و سوریه و اظهارات رهبران جنایتکار آن، تهدیدی جدی است که نباید ادعاهای بیهوده‌ای تلقی شود که تندروها در دولت او آن را پذیرفته‌اند و وضعیت بحرانی آن را منعکس می‌کند، همانطور که در بیانیه وزارت خارجه اردن آمده است که طبق معمول به محکوم کردن این اظهارات بسنده کرد، همانطور که برخی از کشورهای عربی مانند قطر، مصر و عربستان سعودی انجام دادند.

تهدیدات رژیم یهود، بلکه جنگ نسل کشی که در غزه مرتکب می‌شود و الحاق کرانه باختری و نیاتش برای گسترش، متوجه حاکمان اردن، مصر، عربستان سعودی، سوریه و لبنان است، همانطور که متوجه مردم این کشورهاست. اما حاکمان، امت حداکثر واکنش‌های آنها را که محکومیت و استنکار و درخواست از نظام بین‌المللی و همسویی با معاملات آمریکایی برای منطقه است، به رغم مشارکت آمریکا و اروپا در جنگ رژیم یهود علیه مردم فلسطین، شناخته‌اند و آنها جز اطاعت از آنها چیزی ندارند و عاجزتر از آن هستند که بدون اجازه یهود قطره‌ای آب به کودک در غزه برسانند.

اما مردم خطر و تهدیدات یهود را واقعی می‌دانند و نه اوهام بیهوده‌ای که وزارت خارجه اردن و عربی برای شانه خالی کردن از پاسخ واقعی و عملی به آن ادعا می‌کنند و حقیقت وحشیگری این رژیم را در غزه می‌بینند، پس برای این مردم و به ویژه اهل قدرت و بازدارندگی در آن و به طور خاص ارتش‌ها جایز نیست که در پاسخ به تهدیدات رژیم یهود حرفی نداشته باشند، اصل در ارتش‌ها همانطور که روسای ستاد آنها ادعا می‌کنند این است که برای حفاظت از حاکمیت کشورشان هستند، به ویژه هنگامی که می‌بینند حاکمانشان با دشمنانشان که کشورشان را به اشغال تهدید می‌کنند، همدستی می‌کنند، بلکه باید از 22 ماه پیش به یاری برادران خود در غزه می‌شتافتند، مسلمانان یک امت واحد هستند بدون مردم که مرزها و تعدد حاکمان آنها را از هم جدا نمی‌کند.

خطابه‌های مردمی جنبش‌ها و عشایر در پاسخ به تهدیدات رژیم یهود، تا زمانی که پژواک خطابه‌هایشان باقی بماند باقی می‌ماند و سپس به سرعت از بین می‌رود، به ویژه هنگامی که با واکنش‌های محکومیت توخالی وزارت خارجه و حمایت از نظام همسو شود، اگر نظام برای انجام اقدامی عملی که منتظر دشمن در خانه خود نباشد، بلکه خود برای نابودی آن و کسانی که بین او و آنها حائل می‌شوند حرکت کند، مهار نشود، خداوند متعال فرمود: ﴿وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ﴾ و کمترین کاری که کسی که ادعا می‌کند در کمین رژیم یهود و تهدیدات آن است، می‌تواند انجام دهد این است که با لغو پیمان خائنانه وادی عربه و قطع همه روابط و توافقنامه‌ها با آن، نظام را مهار کند، در غیر این صورت خیانت به خدا و رسول و مسلمانان است، با این حال، راه حل مسائل مسلمانان برپایی دولت اسلامی آنها بر منهج نبوت است، نه تنها برای از سرگیری زندگی اسلامی، بلکه برای نابودی استعمارگران و حامیان آنها.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ

دفتر رسانه‌ای حزب التحریر

در ولایت اردن

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

الرادار شعار

2025-08-14

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

به قلم استاد/غاده عبدالجبار (ام اواب)

هفته گذشته، دانش‌آموزان مدارس ابتدایی در شهر کریمه در ایالت شمالی، در اعتراض به قطع برق برای چندین ماه در یک تابستان سوزان، تحصن مسالمت‌آمیزی برگزار کردند که منجر به فراخوانی معلمان توسط سازمان اطلاعات عمومی در کریمه در منطقه مروی در شمال سودان در روز دوشنبه شد، پس از مشارکت آنها در تحصن در اعتراض به قطع برق برای حدود 5 ماه در این منطقه. عایشه عوض، مدیر مدرسه عبیدالله حماد، به سودان تریبون گفت: «سازمان اطلاعات عمومی او و 6 معلم دیگر را احضار کرده است» و اظهار داشت که اداره آموزش در واحد کریمه، تصمیمی برای انتقال او و وکیل مدرسه، مشاعر محمد علی، به مدارس دیگری که در فواصل دور از واحد قرار دارند، به دلیل شرکت در این تحصن مسالمت‌آمیز، صادر کرده است، و توضیح داد که مدرسه ای که او و وکیل مدرسه به آن منتقل شده اند، برای رسیدن به آن روزانه به 5000 (واحد پول) برای جابجایی نیاز است، در حالی که حقوق ماهانه او 140 هزار (واحد پول) است. (سودان تریبون، 2025/08/11)

توضیح:


چه کسی مسالمت آمیز شکایت کند و با احترام در مقابل دفتر مسئول بایستد و پلاکاردها را بالا ببرد و خواستار ساده ترین عناصر زندگی شرافتمندانه شود، تهدیدی برای امنیت تلقی می شود، پس احضار می شود و مورد تحقیق قرار می گیرد و به طریقی مجازات می شود که طاقت آن را ندارد، اما چه کسی سلاح حمل کند و با خارجیان تبانی کند، پس بکشد و حریم ها را نقض کند و ادعا کند که می خواهد حاشیه نشینی را از بین ببرد، این جنایتکار مورد تکریم قرار می گیرد و وزیر می شود و سهمیه ها و سهم ها در قدرت و ثروت به او داده می شود! آیا در میان شما مرد رشیدی نیست؟! چه شده است شما را، چگونه قضاوت می کنید؟! این چه اختلالی در موازین است و این چه معیارهای عدالتی است که این افراد که ناگهانی بر کرسی های قدرت نشسته اند، دنبال می کنند؟


اینها هیچ ارتباطی با حکومت ندارند و هر فریادی را علیه خود می دانند و فکر می کنند که ترساندن رعیت بهترین راه برای تداوم حکومت آنهاست!


سودان از زمان خروج ارتش انگلیس، با یک نظام واحد با دو چهره حکومت کرده است، نظام سرمایه داری است و دو چهره آن دموکراسی و دیکتاتوری هستند، و هیچ یک از این دو چهره به آنچه اسلام رسیده است، نرسیده است، اسلامی که به همه رعایا؛ مسلمان و کافر، اجازه می دهد از سوء سرپرستی شکایت کنند، بلکه به کافر اجازه می دهد از سوء اجرای احکام اسلام بر او شکایت کند و رعیت باید حاکم را برای کوتاهی اش محاسبه کند، همانطور که باید احزاب را بر اساس اسلام برای محاسبه حاکم ایجاد کند، پس کجا هستند این متنفذین، که امور رعیت را با ذهنیت جاسوسانی که با مردم دشمنی می ورزند، اداره می کنند، از سخن فاروق رضی الله عنه: (خداوند رحمت کند کسی را که عیب هایم را به من هدیه دهد)؟


و با داستانی از خلیفه مسلمین معاویه به پایان می برم تا برای امثال اینها که معلمان را به خاطر شکایتشان مجازات می کنند، باشد که چگونه خلیفه مسلمین به رعیت خود می نگرد و چگونه می خواهد آنها مرد باشند، زیرا قدرت جامعه قدرت دولت است و ضعف و ترس آن ضعف دولت است اگر بدانند؛


روزی مردی به نام جاریه بن قدامه سعدی بر معاویه وارد شد و او در آن زمان امیرالمومنین بود و سه وزیر از قیصر روم نزد معاویه بودند، معاویه به او گفت: "آیا تو با علی در تمام مواضعش تلاش نکردی؟" جاریه گفت: "علی را رها کن، خدا روی او را گرامی بدارد، ما از زمانی که او را دوست داشتیم از او متنفر نشدیم و از زمانی که به او نصیحت کردیم به او خیانت نکردیم". معاویه به او گفت: "وای بر تو ای جاریه، چقدر نزد خانواده ات خوار بودی که تو را جاریه نامیدند...". جاریه در پاسخ به او گفت: "تو نزد خانواده ات خوارتر هستی که تو را معاویه نامیدند، و او سگی است که جفت گیری کرد و زوزه کشید، پس سگ ها زوزه کشیدند". معاویه فریاد زد: "ساکت باش مادر نداشته باشی". جاریه پاسخ داد: "بلکه تو ساکت باش ای معاویه، مادری دارم که مرا برای شمشیرهایی به دنیا آورده است که با آنها با تو روبرو شدیم، و ما به تو گوش و اطاعت دادیم تا در میان ما بر اساس آنچه خداوند نازل کرده است، حکومت کنی، پس اگر وفا کنی، به تو وفا می کنیم، و اگر روی گردانی، پس ما مردانی سخت و زره هایی گشاده را ترک کرده ایم، آنها تو را رها نمی کنند که به آنها تعدی کنی یا آزارشان دهی". معاویه بر سر او فریاد زد: "خداوند امثال تو را زیاد نکند". جاریه گفت: "ای مرد، حرف خوبی بزن و ما را رعایت کن، زیرا بدترین چوپانان نابودگر هستند". سپس خشمگینانه بدون اجازه بیرون رفت.


سه وزیر به معاویه نگاه کردند، یکی از آنها گفت: "قیصر ما را هیچ یک از رعایایش جز در حالی که رکوع می کند و پیشانی اش را به پایه های تختش می چسباند، خطاب نمی کند، و اگر صدای بزرگترین خواصش بلند شود، یا نزدیکترین خویشاوندش را ملزم کند، مجازاتش قطعه قطعه کردن عضو یا سوزاندن است، پس چگونه این بادیه نشین جلف با رفتارش خشن است، آمده است تو را تهدید می کند، گویا سرش از سر توست؟". معاویه لبخندی زد، سپس گفت: "من مردانی را اداره می کنم که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند، و همه قوم من مانند این بادیه نشین هستند، در میان آنها کسی نیست که برای غیر خدا سجده کند، و در میان آنها کسی نیست که بر ستم سکوت کند، و من بر کسی فضیلتی ندارم مگر به تقوا، و من مرد را با زبانم آزار دادم، پس از من انتقام گرفت، و من آغازگر بودم، و آغازگر ستمکارتر است". بزرگترین وزیران روم گریست تا اینکه ریشش خیس شد، معاویه از او در مورد دلیل گریه اش پرسید، او گفت: "ما تا امروز خودمان را در بازدارندگی و قدرت همتای شما می دانستیم، اما اکنون که در این مجلس آنچه را که دیدم، می ترسم که روزی سلطنت خود را بر پایتخت پادشاهی ما بگسترانید...".


و آن روز در واقع فرا رسید، بیزانس زیر ضربات مردان فرو ریخت، گویی خانه عنکبوت بود. آیا مسلمانان دوباره مرد می شوند، که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند؟


فردا برای بیننده نزدیک است، زمانی که حکومت اسلام بازگردد، زندگی زیر و رو می شود و زمین با نور پروردگارش با خلافت راشده بر منهاج نبوت روشن می شود.

آن را برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر نوشتم
غاده عبد الجبار - ایالت سودان

منبع: الرادار