April 22, 2010

خبر وتعليق الرأسمالية تثبت عجزها التام عن تلبية حاجات النّاس في بنغلادش

ها قد بدأ فصل الصيف والناس في مختلف المدن البنغالية يكتوون بلهيبه في ظل النقص الحاد في الغاز والماء والكهرباء. وأكثر المتضررين من هذا النقص القطاع التجاري والعائلات والطلاب الذين يدرسون لامتحانات الثانوية العامة، مما دفع الناس إلى القول أنّهم لم يشهدوا مثيلاً لهذه الأزمة من قبل.
ففي ثاني أكبر مدن بنغلادش " شيتاغونغ" التي يسكنها أكثر من أربعة ملايين، والذين لا تتعدى حاجتهم اليومية من المياه ال (550 مليون لتر)، إلا أنّ كمية المياه التي تصلهم لا تتعدى ثلث هذه الكمية، وبسبب تقطع التيار الكهربائي فإنّ كمية المياه التي تصلهم أقل من ثلث الكمية المطلوبة وهي (15 مليون لتر) فقط. وكذلك النقص الحاد في الغاز، فحاجة الناس في نفس المدينة من الغاز تبلغ 366 مليون قدم مكعب، إلا أنّ ما يصلهم لا يتعدى ال 200 قدم مكعب، وبهذا يتضرر القطاع التجاري بشكل كبير. وبالنسبة للكهرباء فهناك نقص حاد فيها يتراوح ما بين 200 إلى 350 ميغاوت يومياً.
أما في العاصمة دكا، فالحال أسوء من ذلك، فالتيار الكهربائي لا يصل النّاس سوى 10 ساعات في اليوم، باستثناء المناطق التي يسكن فيها الحكام، حيث لا ينقطع في مناطقهم. وبالنسبة للماء فحاجة الناس في العاصمة 250 مليون لتر يوميا، إلا أن القدرة الإنتاجية لا تتعدى ال 200 مليون لتر، وبسبب انقطاع التيار الكهربائي فإنّ الإنتاج الفعلي لا يتعدى ال 160 مليون لتر، وبهذا فإنّ العجز في إنتاج الماء يتراوح ما بين 80 إلى 90 مليون لتر يومياً، حتى يوم الجمعة وهو يوم العطلة الرسمية فإنّ الماء ينقطع لأكثر من 8 ساعات بسبب انقطاع التيار الكهربائي، وقد نقلت الصحف أنّ بعض المناطق في العاصمة لم يصلها الماء منذ أكثر من 15 يوماً.
إنّ القدرة الإنتاجية للتيار الكهربائي لا تتجاوز ال4000 ميغاوت بالرغم من أنّ الحاجة الإجمالية للكهرباء تبلغ 5200 ميغاوت، أي بنقص 1200 ميغاوت. وقد وعدت الحكومة الحالية النّاس في فترة الانتخابات الماضية بأنّه إن تم انتخابها فإنّها ستتبنى سياسة عاجلة تحل من خلالها مشكلة الكهرباء خلال ثلاثة أشهر، وأنها ستتمكن من رفع إنتاج الكهرباء ليصل إلى 5000 ميغاوت عام 2011 وأنها ستصل إلى 7000 ميغاوت عام 2013. وقد مر على قدوم هذه الحكومة 15 شهرا إلا أنّها لم تف بما وعدت به، وفي الاجتماع الأخيرة للحزب الحاكم والذي عقد برئاسة الأمين العام لحزب رابطة عوامي، وأعضاء البرلمان (النواب) من مدينة دكا، أعربوا عن تخوفهم من تعاظم الرأي العام ضد الحكومة، وقالوا بأنّ الأزمة الحادة في الكهرباء والماء والغاز والتي تعصف بالبلاد، لم تمر على البلاد منذ أكثر من 50 عاماً، ما يشير إلى اعترافهم بفشلهم في الإيفاء بوعودهم. وفي الإجابة عن سؤال أحد الصحفيين لوزير المالية " أبو المال المحيث" عن أزمة الطاقة المزعجة في اجتماع ما قبل إقرار الميزانية في وزارة المالية قال " إنّ زيادة إنتاج الطاقة خلال ثلاث سنين ربما لن يتحقق".
نعم، إنّ هذا هو أقصى ما تستطيع الحكومة الرأسمالية الديمقراطية الحالية تقديمه لسد حاجات الناس الأساسية. وللمفارقة فإنّ الحكومة تمكنت من إنتاج الحد الأقصى من الطاقة الكهربائية (4000 ميغاوت) في يوم 14/4/2010 وهو يوم رأس السنة البنغالي، وذلك ليتأكدوا من عدم انقطاع الأغاني والمجون والمهرجانات وخشية إفساد مسيرة تماثيل الأسد والقط والنسر والغزال والفيل تشبهاً بالمشركين الهندوس، في جو احتفالي واختلاط بين الرجال والنساء، وللتأكد من عدم توقف محطات التلفزيون الحكومية والخاصة عن بث الفساد والفتنة والفاحشة على مدار اليوم لأمة محمد صلى الله عليه وسلم، خير أمة أخرجت للناس!.
على أية حال، فإنّ إغراق الناس في يوم "الأذى" بالمجون لم يمكّن الحكومة من تضليل الناس عن مآسيهم اليومية، لذلك فقد تظاهر الناس في مختلف المدن ضد الحكومة للاحتجاج على عدم توفير الماء والغاز والكهرباء، فقد سُيرت أكثر من 20 مسيرة في البلاد ومن بينها مسيرات عدة نظمت من قبل أعضاء ومؤيدي حزب التحرير. وقد خرجت ربات البيوت في مناطق مختلفة ومعهن جرار الماء ويحملن يافطات احتجاجية. وفي مناطق عديدة خرج الرجال والنساء إلى آماكن تواجد مضخات المياه ومحطات توليد الكهرباء للاحتجاج على تقصير الحكومة.
وفي تحرك لهذه الحكومة المفلسة والفاقدة لأدنى شعبية عند الناس تجاه هذه الأزمة، طلبت من التجار استخدام مولدات كهرباء خاصة أو عدم فتح محالهم التجارية في ساعات الليل، ومنعتهم من استخدام المكيفات، وأثارت الضغناء بين المرضى والمستشفيات والإدارات العامة والمؤسسات التعليمية والفنادق..الخ. ولفشل الحكومة في تزويد النّاس بالماء وفشلها في تهدئة الرأي العام عمدت هذه الحكومة، عديمة المسئولية، إلى نشر الجيش لحماية مضخات المياه اعتباراً من الأول من نيسان 2010. وسيراً وراء إتباع السياسة غير المسئولة للحكومة فقد عمدت الحكومة إلى رفع أجور الرئيس ورئيس الوزراء وأعضاء البرلمان بنسبة 80%.
باستمرار الناس في العيش بضنك، وبعد أربعين عاماً مرت على البلاد، حكم مجيب الرحمان وضياء، ودكتاتورية أرشاد وديمقراطية حسينة وخالدة، فأنّهم جميعا أثبتوا فشلهم في توليد الكهرباء الكافي للناس! وأنّهم غير قادرين على توفير الماء الصالح للشرب! وأنّهم عاجزون عن استخراج الغاز وتزويد الناس به بالرغم مما مَن الله سبحانه وتعالى به على أهل بنغلادش من خيرات ومقدرات!
لقد آن الأوان لخلع الرأسمالية من جذورها، وآن أوان الإطاحة بالسياسيين الذين تبنوا الكفر وحكموا به.


عبد الله أبو حمزة
عضو حزب التحرير/ بنغلادش

More from اخبار

اظهارات نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" اعلان جنگ است که پیمان‌ها را لغو و به سبب آن ارتش‌ها به حرکت درمی‌آیند و غیر از آن خیانت است

بیانیه مطبوعاتی

اظهارات نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" اعلان جنگ است

که پیمان‌ها را لغو و به سبب آن ارتش‌ها به حرکت درمی‌آیند و غیر از آن خیانت است

این هم جنایتکار جنگی نتانیاهو که آن را به صراحت و بدون تأویلی که به نفع حاکمان عرب سازشکار و بلندگوهایشان باشد، اعلام می‌کند و در مصاحبه با کانال عبری i24 می‌گوید: «من در مأموریت نسل‌ها و با تفویض تاریخی و روحانی هستم، من به شدت به رؤیای اسرائیل بزرگ، یعنی رؤیایی که شامل فلسطین تاریخی و بخش‌هایی از اردن و مصر می‌شود، باور دارم.» پیش از او جنایتکار سموتریچ نیز با اظهارات مشابه بخش‌هایی از کشورهای عربی اطراف فلسطین از جمله اردن را ضمیمه کرده بود، و در همین راستا، دشمن اول اسلام و مسلمانان، رئیس جمهور آمریکا، ترامپ، به او چراغ سبز برای گسترش داد و گفت: «اسرائیل در مقایسه با این توده‌های عظیم زمینی، لکه کوچکی است و تعجب کردم که آیا می‌تواند زمین‌های بیشتری به دست آورد، زیرا واقعاً بسیار کوچک است.»

این اظهارات پس از اعلام رژیم یهود مبنی بر قصد خود برای اشغال نوار غزه پس از اعلام کنست مبنی بر الحاق کرانه باختری و گسترش شهرک سازی و بدین ترتیب، پایان دادن به راه حل دو دولتی در واقعیت، و همچنین اظهارات امروز سموتریچ در مورد طرح شهرک سازی عظیم در منطقه "E1" و اظهارات او در مورد جلوگیری از تشکیل دولت فلسطین است که به هر امیدی به یک کشور فلسطینی پایان می‌دهد.

این اظهارات به منزله اعلام جنگ است، این رژیم مسخره جرات انجام آن را نداشت اگر رهبرانش کسی را می‌یافتند که آنها را ادب کند و به تکبرشان پایان دهد و پایانی برای جنایات مستمر آنها از زمان ایجاد رژیمشان و گسترش آن با کمک غرب استعمارگر و خیانت حاکمان مسلمان بگذارد.

دیگر نیازی به بیانیه‌هایی نیست که دیدگاه سیاسی او را واضح‌تر از آفتاب در رابعه النهار نشان دهد، و آنچه در واقعیت در حال وقوع است با پخش مستقیم تجاوزات رژیم یهود در فلسطین و تهدید به اشغال بخش‌هایی از سرزمین‌های مسلمانان در اطراف فلسطین از جمله اردن، مصر و سوریه و اظهارات رهبران جنایتکار آن، تهدیدی جدی است که نباید ادعاهای بیهوده‌ای تلقی شود که تندروها در دولت او آن را پذیرفته‌اند و وضعیت بحرانی آن را منعکس می‌کند، همانطور که در بیانیه وزارت خارجه اردن آمده است که طبق معمول به محکوم کردن این اظهارات بسنده کرد، همانطور که برخی از کشورهای عربی مانند قطر، مصر و عربستان سعودی انجام دادند.

تهدیدات رژیم یهود، بلکه جنگ نسل کشی که در غزه مرتکب می‌شود و الحاق کرانه باختری و نیاتش برای گسترش، متوجه حاکمان اردن، مصر، عربستان سعودی، سوریه و لبنان است، همانطور که متوجه مردم این کشورهاست. اما حاکمان، امت حداکثر واکنش‌های آنها را که محکومیت و استنکار و درخواست از نظام بین‌المللی و همسویی با معاملات آمریکایی برای منطقه است، به رغم مشارکت آمریکا و اروپا در جنگ رژیم یهود علیه مردم فلسطین، شناخته‌اند و آنها جز اطاعت از آنها چیزی ندارند و عاجزتر از آن هستند که بدون اجازه یهود قطره‌ای آب به کودک در غزه برسانند.

اما مردم خطر و تهدیدات یهود را واقعی می‌دانند و نه اوهام بیهوده‌ای که وزارت خارجه اردن و عربی برای شانه خالی کردن از پاسخ واقعی و عملی به آن ادعا می‌کنند و حقیقت وحشیگری این رژیم را در غزه می‌بینند، پس برای این مردم و به ویژه اهل قدرت و بازدارندگی در آن و به طور خاص ارتش‌ها جایز نیست که در پاسخ به تهدیدات رژیم یهود حرفی نداشته باشند، اصل در ارتش‌ها همانطور که روسای ستاد آنها ادعا می‌کنند این است که برای حفاظت از حاکمیت کشورشان هستند، به ویژه هنگامی که می‌بینند حاکمانشان با دشمنانشان که کشورشان را به اشغال تهدید می‌کنند، همدستی می‌کنند، بلکه باید از 22 ماه پیش به یاری برادران خود در غزه می‌شتافتند، مسلمانان یک امت واحد هستند بدون مردم که مرزها و تعدد حاکمان آنها را از هم جدا نمی‌کند.

خطابه‌های مردمی جنبش‌ها و عشایر در پاسخ به تهدیدات رژیم یهود، تا زمانی که پژواک خطابه‌هایشان باقی بماند باقی می‌ماند و سپس به سرعت از بین می‌رود، به ویژه هنگامی که با واکنش‌های محکومیت توخالی وزارت خارجه و حمایت از نظام همسو شود، اگر نظام برای انجام اقدامی عملی که منتظر دشمن در خانه خود نباشد، بلکه خود برای نابودی آن و کسانی که بین او و آنها حائل می‌شوند حرکت کند، مهار نشود، خداوند متعال فرمود: ﴿وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ﴾ و کمترین کاری که کسی که ادعا می‌کند در کمین رژیم یهود و تهدیدات آن است، می‌تواند انجام دهد این است که با لغو پیمان خائنانه وادی عربه و قطع همه روابط و توافقنامه‌ها با آن، نظام را مهار کند، در غیر این صورت خیانت به خدا و رسول و مسلمانان است، با این حال، راه حل مسائل مسلمانان برپایی دولت اسلامی آنها بر منهج نبوت است، نه تنها برای از سرگیری زندگی اسلامی، بلکه برای نابودی استعمارگران و حامیان آنها.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ

دفتر رسانه‌ای حزب التحریر

در ولایت اردن

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

الرادار شعار

2025-08-14

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

به قلم استاد/غاده عبدالجبار (ام اواب)

هفته گذشته، دانش‌آموزان مدارس ابتدایی در شهر کریمه در ایالت شمالی، در اعتراض به قطع برق برای چندین ماه در یک تابستان سوزان، تحصن مسالمت‌آمیزی برگزار کردند که منجر به فراخوانی معلمان توسط سازمان اطلاعات عمومی در کریمه در منطقه مروی در شمال سودان در روز دوشنبه شد، پس از مشارکت آنها در تحصن در اعتراض به قطع برق برای حدود 5 ماه در این منطقه. عایشه عوض، مدیر مدرسه عبیدالله حماد، به سودان تریبون گفت: «سازمان اطلاعات عمومی او و 6 معلم دیگر را احضار کرده است» و اظهار داشت که اداره آموزش در واحد کریمه، تصمیمی برای انتقال او و وکیل مدرسه، مشاعر محمد علی، به مدارس دیگری که در فواصل دور از واحد قرار دارند، به دلیل شرکت در این تحصن مسالمت‌آمیز، صادر کرده است، و توضیح داد که مدرسه ای که او و وکیل مدرسه به آن منتقل شده اند، برای رسیدن به آن روزانه به 5000 (واحد پول) برای جابجایی نیاز است، در حالی که حقوق ماهانه او 140 هزار (واحد پول) است. (سودان تریبون، 2025/08/11)

توضیح:


چه کسی مسالمت آمیز شکایت کند و با احترام در مقابل دفتر مسئول بایستد و پلاکاردها را بالا ببرد و خواستار ساده ترین عناصر زندگی شرافتمندانه شود، تهدیدی برای امنیت تلقی می شود، پس احضار می شود و مورد تحقیق قرار می گیرد و به طریقی مجازات می شود که طاقت آن را ندارد، اما چه کسی سلاح حمل کند و با خارجیان تبانی کند، پس بکشد و حریم ها را نقض کند و ادعا کند که می خواهد حاشیه نشینی را از بین ببرد، این جنایتکار مورد تکریم قرار می گیرد و وزیر می شود و سهمیه ها و سهم ها در قدرت و ثروت به او داده می شود! آیا در میان شما مرد رشیدی نیست؟! چه شده است شما را، چگونه قضاوت می کنید؟! این چه اختلالی در موازین است و این چه معیارهای عدالتی است که این افراد که ناگهانی بر کرسی های قدرت نشسته اند، دنبال می کنند؟


اینها هیچ ارتباطی با حکومت ندارند و هر فریادی را علیه خود می دانند و فکر می کنند که ترساندن رعیت بهترین راه برای تداوم حکومت آنهاست!


سودان از زمان خروج ارتش انگلیس، با یک نظام واحد با دو چهره حکومت کرده است، نظام سرمایه داری است و دو چهره آن دموکراسی و دیکتاتوری هستند، و هیچ یک از این دو چهره به آنچه اسلام رسیده است، نرسیده است، اسلامی که به همه رعایا؛ مسلمان و کافر، اجازه می دهد از سوء سرپرستی شکایت کنند، بلکه به کافر اجازه می دهد از سوء اجرای احکام اسلام بر او شکایت کند و رعیت باید حاکم را برای کوتاهی اش محاسبه کند، همانطور که باید احزاب را بر اساس اسلام برای محاسبه حاکم ایجاد کند، پس کجا هستند این متنفذین، که امور رعیت را با ذهنیت جاسوسانی که با مردم دشمنی می ورزند، اداره می کنند، از سخن فاروق رضی الله عنه: (خداوند رحمت کند کسی را که عیب هایم را به من هدیه دهد)؟


و با داستانی از خلیفه مسلمین معاویه به پایان می برم تا برای امثال اینها که معلمان را به خاطر شکایتشان مجازات می کنند، باشد که چگونه خلیفه مسلمین به رعیت خود می نگرد و چگونه می خواهد آنها مرد باشند، زیرا قدرت جامعه قدرت دولت است و ضعف و ترس آن ضعف دولت است اگر بدانند؛


روزی مردی به نام جاریه بن قدامه سعدی بر معاویه وارد شد و او در آن زمان امیرالمومنین بود و سه وزیر از قیصر روم نزد معاویه بودند، معاویه به او گفت: "آیا تو با علی در تمام مواضعش تلاش نکردی؟" جاریه گفت: "علی را رها کن، خدا روی او را گرامی بدارد، ما از زمانی که او را دوست داشتیم از او متنفر نشدیم و از زمانی که به او نصیحت کردیم به او خیانت نکردیم". معاویه به او گفت: "وای بر تو ای جاریه، چقدر نزد خانواده ات خوار بودی که تو را جاریه نامیدند...". جاریه در پاسخ به او گفت: "تو نزد خانواده ات خوارتر هستی که تو را معاویه نامیدند، و او سگی است که جفت گیری کرد و زوزه کشید، پس سگ ها زوزه کشیدند". معاویه فریاد زد: "ساکت باش مادر نداشته باشی". جاریه پاسخ داد: "بلکه تو ساکت باش ای معاویه، مادری دارم که مرا برای شمشیرهایی به دنیا آورده است که با آنها با تو روبرو شدیم، و ما به تو گوش و اطاعت دادیم تا در میان ما بر اساس آنچه خداوند نازل کرده است، حکومت کنی، پس اگر وفا کنی، به تو وفا می کنیم، و اگر روی گردانی، پس ما مردانی سخت و زره هایی گشاده را ترک کرده ایم، آنها تو را رها نمی کنند که به آنها تعدی کنی یا آزارشان دهی". معاویه بر سر او فریاد زد: "خداوند امثال تو را زیاد نکند". جاریه گفت: "ای مرد، حرف خوبی بزن و ما را رعایت کن، زیرا بدترین چوپانان نابودگر هستند". سپس خشمگینانه بدون اجازه بیرون رفت.


سه وزیر به معاویه نگاه کردند، یکی از آنها گفت: "قیصر ما را هیچ یک از رعایایش جز در حالی که رکوع می کند و پیشانی اش را به پایه های تختش می چسباند، خطاب نمی کند، و اگر صدای بزرگترین خواصش بلند شود، یا نزدیکترین خویشاوندش را ملزم کند، مجازاتش قطعه قطعه کردن عضو یا سوزاندن است، پس چگونه این بادیه نشین جلف با رفتارش خشن است، آمده است تو را تهدید می کند، گویا سرش از سر توست؟". معاویه لبخندی زد، سپس گفت: "من مردانی را اداره می کنم که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند، و همه قوم من مانند این بادیه نشین هستند، در میان آنها کسی نیست که برای غیر خدا سجده کند، و در میان آنها کسی نیست که بر ستم سکوت کند، و من بر کسی فضیلتی ندارم مگر به تقوا، و من مرد را با زبانم آزار دادم، پس از من انتقام گرفت، و من آغازگر بودم، و آغازگر ستمکارتر است". بزرگترین وزیران روم گریست تا اینکه ریشش خیس شد، معاویه از او در مورد دلیل گریه اش پرسید، او گفت: "ما تا امروز خودمان را در بازدارندگی و قدرت همتای شما می دانستیم، اما اکنون که در این مجلس آنچه را که دیدم، می ترسم که روزی سلطنت خود را بر پایتخت پادشاهی ما بگسترانید...".


و آن روز در واقع فرا رسید، بیزانس زیر ضربات مردان فرو ریخت، گویی خانه عنکبوت بود. آیا مسلمانان دوباره مرد می شوند، که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند؟


فردا برای بیننده نزدیک است، زمانی که حکومت اسلام بازگردد، زندگی زیر و رو می شود و زمین با نور پروردگارش با خلافت راشده بر منهاج نبوت روشن می شود.

آن را برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر نوشتم
غاده عبد الجبار - ایالت سودان

منبع: الرادار