July 30, 2013

خبر وتعليق اتفاقية الشراكة عبر المحيط الهادئ (TPPA) لن تقود الحكومة ماليزيا إلى الإفلاس!

الخبر:


موار: إن الحكومة لن تقايض كرامة ماليزيا، وتؤدي إلى إفلاسها فيما يتعلق بمفاوضات اتفاقية الشراكة عبر المحيط الهادئ (TPPA) التي عقدت في كوتا كينابالو الأسبوع الماضي.


وقال نائب وزير التجارة الدولية والصناعة "داتوك حميم ساموري": "لن نبرم أي اتفاق دون النظر في آراء جميع الأطراف المعنية وضمان حقوق الشعب."
وقال في حفل إفطار وتقديم الزكاة إلى 120 يتيماً في مسجد بيكان بوكيت جامبير في ليلة الجمعة والذي أقيم برعاية بنك "إس إم إي" في إطار مشروع "مسئولية الشركات الاجتماعية" :"أن أرباح البلد من التجارة الدولية قد بلغت 200 بليون روبية ماليزية سنوياً". وأكد كذلك أنه لا يجب أن تكون المفاوضات مصدر قلق للناس وذلك لأنها لم تنته..


وأضاف: "باعتبارها دولة نامية وتعتمد على التجارة الدولية، لا يمكن لماليزيا أن تعزل نفسها ولكن يجب أن تشارك في هذه المفاوضات."


وفي الوقت نفسه، وصف حميم الاعتراضات من المنظمات غير الحكومية في كوتا كينابالو وكوالالامبور على المفاوضات بأنها ذات دوافع سياسية. - برناما. [المصدر: ستار أون لاين]


التعليق:


خلال الأسابيع القليلة الماضية، واستباقا للجولات المقبلة من المحادثات في كوالالامبور حول اتفاقية الشراكة عبر المحيط الهادئ، تعالت أصوات معارضة في ماليزيا على هذا الاتفاق المبهم الذي أنجب من قبل الولايات المتحدة والذي سيتم الاتفاق عليه من قبل 10 بلدان أخرى في منطقة المحيط الهادئ، ربما بحلول نهاية هذا العام. ويتم الاحتفاظ بكثير من المفاوضات والوثائق المتعلقة بهذا الاتفاق في إطار من السرية، وعلى الرغم من ذلك فقد تسرب بعضها. إن المعلومات غير الكاملة حول الاتفاقية أدت بدورها إلى العديد من النظريات والحجج المؤيدة والمعارضة لتوقيع ماليزيا للاتفاقية. ويقال أن الزيارة المرتقبة لباراك أوباما إلى ماليزيا في طريقه إلى بروناي هي أيضا من أجل تحفيز رغبة الحكومة الماليزية لتوقيع الاتفاقية مبدئياً في أكتوبر من العام الجاري.


ومن الواضح أن الاتفاقية ليست فقط حول التجارة فقد أظهرت الفصول التي تسربت أنه سوف يتم إشراك قطاعات مختلفة مثل الخدمات العامة، والمشتريات الحكومية، والملكية الفكرية...إلخ. إن الموافقة على اتفاقية التجارة الحرة تعني أن على القوانين والسياسات المحلية أن تخضع لتغييرات جذرية والتي سوف تؤثر بالتأكيد على الاقتصاد المحلي والمجتمع ككل.


من الواضح من المناقشات التي عقبت حول الاتفاقية هي مظهر من مظاهر القلق العام إزاء الشرور المتأصلة في الرأسمالية. إن الرأسمالية تحتوي على بطارية من التسلح لضمان بقائها. وأحد أسلحتها للبقاء الأكثر فعالية هو الترويج للتجارة الحرة. في الأصل، فإن التجارة الحرة لها دلالة إيجابية ولكنها في الرأسمالية، تصبح الأسلوب الأكثر فعالية وكفاءة لضمان السيطرة والهيمنة من قبل الاقتصادات الرأسمالية الكبرى على البلدان الأضعف اقتصاديا. في كثير من الأحيان، يتم الحديث عن التجارة الحرة كمنصة حيث جميع الدول المشاركة تكون قادرة على التجارة بحرية، وتحرير سوق ضخمة حيث يمكن إجراء صفقات تجارية عادلة وبطريقة مربحة للغاية لتوفير مثل هذا المنبر لـ11 بلدا المشاركة. هل هذا صحيح حقا؟ هل صحيح أنه من خلال التوقيع على اتفاقية التجارة الحرة، سيكون البلد قادرا على جني الفوائد الموعودة؟ في الواقع ما وعد ليس أكثر من واجهة.


إن اتفاقيات التجارة الحرة ليست شراكة على قدم المساواة ولا تقف من أجل تحقيق مكاسب متبادلة. بل هو اتفاق ملزم من جانب واحد ويحمي مصلحة الشركات المستثمرة الأجنبية، وخاصة من الولايات المتحدة، وتمكينهم من تقويض الدول الضعيفة وتعزيز هيمنتها على هذه البلدان.


اتفاقيات التجارة الحرة في جميع أنحاء العالم تسرد الأساطير والفخاخ المخفية التي تقع البلدان الضعيفة اقتصاديا فيها في الكثير من الأحيان. كثيرا ما يتم عرض هذه الاتفاقات كحافز للتنمية والاستقرار الاقتصادي. ولكن، ما حدث ويحدث للاقتصاد العالمي خلال العقدين الماضيين أثبت بالتأكيد هذا الخطأ. باسم العولمة، نحن نرى الأزمة الاقتصادية المتكررة، ونحن نرى البلدان التي جردت عارية، وغير قادرة على حماية نفسها من موجات من الهجمات المالية الأجنبية، ونحن نرى الثروات التي سرقت من أمام أعيننا من قبل الشركات الكبيرة والمضاربين الدوليين عديمي الضمير.


هذه هي الرأسمالية. إنه النظام الذي يحيا على أعمدة مبنية على الحرية، حرية تملك ما تشاء، وحرية قول ما تشاء، وحرية الاعتقاد في ما تشاء مما يشعرك بالراحة وحرية التعبير عما تشاء. هذا هو النظام الذي لا يضمن أبدا سبل العيش الأساسية للفرد ونظام يتجلى بوضوح ظلمه بطرق لا يمكن إنكارها منذ إنشائه حتى اليوم. وإلى الآن، لا يزال الإنسان يتمسك بهذا النظام، رغم علمه جيدا أن هذا هو النظام الذي يجلب الكثير من البؤس واليأس له. بالنسبة لماليزيا، فإن توقيع الاتفاقية يعني انفتاح البلاد على الرأسماليين عديمي الضمير العازمين على اغتصاب ثروات البلاد. ولكن في الواقع، فقد وقعت ماليزيا وبلدان أخرى مسلمة بالفعل على هذا "الاتفاق"، بقصد أو بدون قصد، من خلال الموافقة على تطبيق الرأسمالية والعيش بها. ونتيجة ذلك، فإنه عندما ينظر إلى جانب معين من الرأسمالية على أنه غير عادل، يتم البحث عن حل في إطار منظومتها، فقط للعثور على مزيد من الظلم ومزيد من الحزن وهذا هو ما يتوقعه المرء في النظام الذي أنشئ من قبل البشر. وقد حبا الله سبحانه وتعالى الإنسان نظاما مثاليا، وهو النظام الذي يحل جميع مشاكل البشرية. الإنسان، والمسلمون على وجه الخصوص، ينبغي أن يعتبروا وأن يتعلموا من مظاهر الرأسمالية الكارثية والضارة. ونظرة إلى التاريخ تبين لنا أن نظام الإسلام المثالي قد طبق من قبل وفقط من خلال إعادة تطبيق هذا النظام تحت مظلة الخلافة يمكن حقاً أن يتحقق النمو والاستقرار والمساواة الدائمة.



كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
الدكتور محمد / ماليزيا

More from اخبار

اظهارات نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" اعلان جنگ است که پیمان‌ها را لغو و به سبب آن ارتش‌ها به حرکت درمی‌آیند و غیر از آن خیانت است

بیانیه مطبوعاتی

اظهارات نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" اعلان جنگ است

که پیمان‌ها را لغو و به سبب آن ارتش‌ها به حرکت درمی‌آیند و غیر از آن خیانت است

این هم جنایتکار جنگی نتانیاهو که آن را به صراحت و بدون تأویلی که به نفع حاکمان عرب سازشکار و بلندگوهایشان باشد، اعلام می‌کند و در مصاحبه با کانال عبری i24 می‌گوید: «من در مأموریت نسل‌ها و با تفویض تاریخی و روحانی هستم، من به شدت به رؤیای اسرائیل بزرگ، یعنی رؤیایی که شامل فلسطین تاریخی و بخش‌هایی از اردن و مصر می‌شود، باور دارم.» پیش از او جنایتکار سموتریچ نیز با اظهارات مشابه بخش‌هایی از کشورهای عربی اطراف فلسطین از جمله اردن را ضمیمه کرده بود، و در همین راستا، دشمن اول اسلام و مسلمانان، رئیس جمهور آمریکا، ترامپ، به او چراغ سبز برای گسترش داد و گفت: «اسرائیل در مقایسه با این توده‌های عظیم زمینی، لکه کوچکی است و تعجب کردم که آیا می‌تواند زمین‌های بیشتری به دست آورد، زیرا واقعاً بسیار کوچک است.»

این اظهارات پس از اعلام رژیم یهود مبنی بر قصد خود برای اشغال نوار غزه پس از اعلام کنست مبنی بر الحاق کرانه باختری و گسترش شهرک سازی و بدین ترتیب، پایان دادن به راه حل دو دولتی در واقعیت، و همچنین اظهارات امروز سموتریچ در مورد طرح شهرک سازی عظیم در منطقه "E1" و اظهارات او در مورد جلوگیری از تشکیل دولت فلسطین است که به هر امیدی به یک کشور فلسطینی پایان می‌دهد.

این اظهارات به منزله اعلام جنگ است، این رژیم مسخره جرات انجام آن را نداشت اگر رهبرانش کسی را می‌یافتند که آنها را ادب کند و به تکبرشان پایان دهد و پایانی برای جنایات مستمر آنها از زمان ایجاد رژیمشان و گسترش آن با کمک غرب استعمارگر و خیانت حاکمان مسلمان بگذارد.

دیگر نیازی به بیانیه‌هایی نیست که دیدگاه سیاسی او را واضح‌تر از آفتاب در رابعه النهار نشان دهد، و آنچه در واقعیت در حال وقوع است با پخش مستقیم تجاوزات رژیم یهود در فلسطین و تهدید به اشغال بخش‌هایی از سرزمین‌های مسلمانان در اطراف فلسطین از جمله اردن، مصر و سوریه و اظهارات رهبران جنایتکار آن، تهدیدی جدی است که نباید ادعاهای بیهوده‌ای تلقی شود که تندروها در دولت او آن را پذیرفته‌اند و وضعیت بحرانی آن را منعکس می‌کند، همانطور که در بیانیه وزارت خارجه اردن آمده است که طبق معمول به محکوم کردن این اظهارات بسنده کرد، همانطور که برخی از کشورهای عربی مانند قطر، مصر و عربستان سعودی انجام دادند.

تهدیدات رژیم یهود، بلکه جنگ نسل کشی که در غزه مرتکب می‌شود و الحاق کرانه باختری و نیاتش برای گسترش، متوجه حاکمان اردن، مصر، عربستان سعودی، سوریه و لبنان است، همانطور که متوجه مردم این کشورهاست. اما حاکمان، امت حداکثر واکنش‌های آنها را که محکومیت و استنکار و درخواست از نظام بین‌المللی و همسویی با معاملات آمریکایی برای منطقه است، به رغم مشارکت آمریکا و اروپا در جنگ رژیم یهود علیه مردم فلسطین، شناخته‌اند و آنها جز اطاعت از آنها چیزی ندارند و عاجزتر از آن هستند که بدون اجازه یهود قطره‌ای آب به کودک در غزه برسانند.

اما مردم خطر و تهدیدات یهود را واقعی می‌دانند و نه اوهام بیهوده‌ای که وزارت خارجه اردن و عربی برای شانه خالی کردن از پاسخ واقعی و عملی به آن ادعا می‌کنند و حقیقت وحشیگری این رژیم را در غزه می‌بینند، پس برای این مردم و به ویژه اهل قدرت و بازدارندگی در آن و به طور خاص ارتش‌ها جایز نیست که در پاسخ به تهدیدات رژیم یهود حرفی نداشته باشند، اصل در ارتش‌ها همانطور که روسای ستاد آنها ادعا می‌کنند این است که برای حفاظت از حاکمیت کشورشان هستند، به ویژه هنگامی که می‌بینند حاکمانشان با دشمنانشان که کشورشان را به اشغال تهدید می‌کنند، همدستی می‌کنند، بلکه باید از 22 ماه پیش به یاری برادران خود در غزه می‌شتافتند، مسلمانان یک امت واحد هستند بدون مردم که مرزها و تعدد حاکمان آنها را از هم جدا نمی‌کند.

خطابه‌های مردمی جنبش‌ها و عشایر در پاسخ به تهدیدات رژیم یهود، تا زمانی که پژواک خطابه‌هایشان باقی بماند باقی می‌ماند و سپس به سرعت از بین می‌رود، به ویژه هنگامی که با واکنش‌های محکومیت توخالی وزارت خارجه و حمایت از نظام همسو شود، اگر نظام برای انجام اقدامی عملی که منتظر دشمن در خانه خود نباشد، بلکه خود برای نابودی آن و کسانی که بین او و آنها حائل می‌شوند حرکت کند، مهار نشود، خداوند متعال فرمود: ﴿وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ﴾ و کمترین کاری که کسی که ادعا می‌کند در کمین رژیم یهود و تهدیدات آن است، می‌تواند انجام دهد این است که با لغو پیمان خائنانه وادی عربه و قطع همه روابط و توافقنامه‌ها با آن، نظام را مهار کند، در غیر این صورت خیانت به خدا و رسول و مسلمانان است، با این حال، راه حل مسائل مسلمانان برپایی دولت اسلامی آنها بر منهج نبوت است، نه تنها برای از سرگیری زندگی اسلامی، بلکه برای نابودی استعمارگران و حامیان آنها.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ

دفتر رسانه‌ای حزب التحریر

در ولایت اردن

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

الرادار شعار

2025-08-14

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

به قلم استاد/غاده عبدالجبار (ام اواب)

هفته گذشته، دانش‌آموزان مدارس ابتدایی در شهر کریمه در ایالت شمالی، در اعتراض به قطع برق برای چندین ماه در یک تابستان سوزان، تحصن مسالمت‌آمیزی برگزار کردند که منجر به فراخوانی معلمان توسط سازمان اطلاعات عمومی در کریمه در منطقه مروی در شمال سودان در روز دوشنبه شد، پس از مشارکت آنها در تحصن در اعتراض به قطع برق برای حدود 5 ماه در این منطقه. عایشه عوض، مدیر مدرسه عبیدالله حماد، به سودان تریبون گفت: «سازمان اطلاعات عمومی او و 6 معلم دیگر را احضار کرده است» و اظهار داشت که اداره آموزش در واحد کریمه، تصمیمی برای انتقال او و وکیل مدرسه، مشاعر محمد علی، به مدارس دیگری که در فواصل دور از واحد قرار دارند، به دلیل شرکت در این تحصن مسالمت‌آمیز، صادر کرده است، و توضیح داد که مدرسه ای که او و وکیل مدرسه به آن منتقل شده اند، برای رسیدن به آن روزانه به 5000 (واحد پول) برای جابجایی نیاز است، در حالی که حقوق ماهانه او 140 هزار (واحد پول) است. (سودان تریبون، 2025/08/11)

توضیح:


چه کسی مسالمت آمیز شکایت کند و با احترام در مقابل دفتر مسئول بایستد و پلاکاردها را بالا ببرد و خواستار ساده ترین عناصر زندگی شرافتمندانه شود، تهدیدی برای امنیت تلقی می شود، پس احضار می شود و مورد تحقیق قرار می گیرد و به طریقی مجازات می شود که طاقت آن را ندارد، اما چه کسی سلاح حمل کند و با خارجیان تبانی کند، پس بکشد و حریم ها را نقض کند و ادعا کند که می خواهد حاشیه نشینی را از بین ببرد، این جنایتکار مورد تکریم قرار می گیرد و وزیر می شود و سهمیه ها و سهم ها در قدرت و ثروت به او داده می شود! آیا در میان شما مرد رشیدی نیست؟! چه شده است شما را، چگونه قضاوت می کنید؟! این چه اختلالی در موازین است و این چه معیارهای عدالتی است که این افراد که ناگهانی بر کرسی های قدرت نشسته اند، دنبال می کنند؟


اینها هیچ ارتباطی با حکومت ندارند و هر فریادی را علیه خود می دانند و فکر می کنند که ترساندن رعیت بهترین راه برای تداوم حکومت آنهاست!


سودان از زمان خروج ارتش انگلیس، با یک نظام واحد با دو چهره حکومت کرده است، نظام سرمایه داری است و دو چهره آن دموکراسی و دیکتاتوری هستند، و هیچ یک از این دو چهره به آنچه اسلام رسیده است، نرسیده است، اسلامی که به همه رعایا؛ مسلمان و کافر، اجازه می دهد از سوء سرپرستی شکایت کنند، بلکه به کافر اجازه می دهد از سوء اجرای احکام اسلام بر او شکایت کند و رعیت باید حاکم را برای کوتاهی اش محاسبه کند، همانطور که باید احزاب را بر اساس اسلام برای محاسبه حاکم ایجاد کند، پس کجا هستند این متنفذین، که امور رعیت را با ذهنیت جاسوسانی که با مردم دشمنی می ورزند، اداره می کنند، از سخن فاروق رضی الله عنه: (خداوند رحمت کند کسی را که عیب هایم را به من هدیه دهد)؟


و با داستانی از خلیفه مسلمین معاویه به پایان می برم تا برای امثال اینها که معلمان را به خاطر شکایتشان مجازات می کنند، باشد که چگونه خلیفه مسلمین به رعیت خود می نگرد و چگونه می خواهد آنها مرد باشند، زیرا قدرت جامعه قدرت دولت است و ضعف و ترس آن ضعف دولت است اگر بدانند؛


روزی مردی به نام جاریه بن قدامه سعدی بر معاویه وارد شد و او در آن زمان امیرالمومنین بود و سه وزیر از قیصر روم نزد معاویه بودند، معاویه به او گفت: "آیا تو با علی در تمام مواضعش تلاش نکردی؟" جاریه گفت: "علی را رها کن، خدا روی او را گرامی بدارد، ما از زمانی که او را دوست داشتیم از او متنفر نشدیم و از زمانی که به او نصیحت کردیم به او خیانت نکردیم". معاویه به او گفت: "وای بر تو ای جاریه، چقدر نزد خانواده ات خوار بودی که تو را جاریه نامیدند...". جاریه در پاسخ به او گفت: "تو نزد خانواده ات خوارتر هستی که تو را معاویه نامیدند، و او سگی است که جفت گیری کرد و زوزه کشید، پس سگ ها زوزه کشیدند". معاویه فریاد زد: "ساکت باش مادر نداشته باشی". جاریه پاسخ داد: "بلکه تو ساکت باش ای معاویه، مادری دارم که مرا برای شمشیرهایی به دنیا آورده است که با آنها با تو روبرو شدیم، و ما به تو گوش و اطاعت دادیم تا در میان ما بر اساس آنچه خداوند نازل کرده است، حکومت کنی، پس اگر وفا کنی، به تو وفا می کنیم، و اگر روی گردانی، پس ما مردانی سخت و زره هایی گشاده را ترک کرده ایم، آنها تو را رها نمی کنند که به آنها تعدی کنی یا آزارشان دهی". معاویه بر سر او فریاد زد: "خداوند امثال تو را زیاد نکند". جاریه گفت: "ای مرد، حرف خوبی بزن و ما را رعایت کن، زیرا بدترین چوپانان نابودگر هستند". سپس خشمگینانه بدون اجازه بیرون رفت.


سه وزیر به معاویه نگاه کردند، یکی از آنها گفت: "قیصر ما را هیچ یک از رعایایش جز در حالی که رکوع می کند و پیشانی اش را به پایه های تختش می چسباند، خطاب نمی کند، و اگر صدای بزرگترین خواصش بلند شود، یا نزدیکترین خویشاوندش را ملزم کند، مجازاتش قطعه قطعه کردن عضو یا سوزاندن است، پس چگونه این بادیه نشین جلف با رفتارش خشن است، آمده است تو را تهدید می کند، گویا سرش از سر توست؟". معاویه لبخندی زد، سپس گفت: "من مردانی را اداره می کنم که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند، و همه قوم من مانند این بادیه نشین هستند، در میان آنها کسی نیست که برای غیر خدا سجده کند، و در میان آنها کسی نیست که بر ستم سکوت کند، و من بر کسی فضیلتی ندارم مگر به تقوا، و من مرد را با زبانم آزار دادم، پس از من انتقام گرفت، و من آغازگر بودم، و آغازگر ستمکارتر است". بزرگترین وزیران روم گریست تا اینکه ریشش خیس شد، معاویه از او در مورد دلیل گریه اش پرسید، او گفت: "ما تا امروز خودمان را در بازدارندگی و قدرت همتای شما می دانستیم، اما اکنون که در این مجلس آنچه را که دیدم، می ترسم که روزی سلطنت خود را بر پایتخت پادشاهی ما بگسترانید...".


و آن روز در واقع فرا رسید، بیزانس زیر ضربات مردان فرو ریخت، گویی خانه عنکبوت بود. آیا مسلمانان دوباره مرد می شوند، که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند؟


فردا برای بیننده نزدیک است، زمانی که حکومت اسلام بازگردد، زندگی زیر و رو می شود و زمین با نور پروردگارش با خلافت راشده بر منهاج نبوت روشن می شود.

آن را برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر نوشتم
غاده عبد الجبار - ایالت سودان

منبع: الرادار