خبر وتعليق    غير المسلمين مستعدون للتضحية بحياتهم من أجل ما يؤمنون به - فماذا عنك عزيزي المسلم؟ (مترجم)
خبر وتعليق    غير المسلمين مستعدون للتضحية بحياتهم من أجل ما يؤمنون به - فماذا عنك عزيزي المسلم؟ (مترجم)

  الخبر: قبل بضعة أيام، قررت الحكومة الدنماركية الجديدة إيقاف عمل ما يُسمى "اللجنة المختصة بالشأن العراقي" والتي كان من المفترض أن تدرس الأسس القانونية التي استندت إليها الدنمارك عندما شاركت الولايات المتحدة في حربها على العراق عام 2003. وأثار هذا القرار المثير للجدل انتقادات ضخمة من قبل العديد من الجهات بعد أن كشفت هذه اللجنة عن سلسلة من الأكاذيب المتعلقة بالأساس القانوني للصفقات السرية مع شركات أمن خاصة مثل "بلاك ووتر". التعليق: رد فعل الدنمارك هذا ليس فريدا من نوعه، ففي الآونة الأخيرة شهدنا مطالب عامة في الدول الغربية عن تقديم مبرر "قانوني" و"أخلاقي" للمشاركة في الحروب المختلفة. وهكذا فعندما يصبح واضحا بأن سبب خوض الحروب اقتصاديٌ أكثر منه أيديولوجيا، فإن شعور الناس ومن ضمنهم الجنود بالتضليل بل بالغضب يكون طبيعيا. إن النقد الداخلي، والمطالبة بمبررات "قانونية" و"أخلاقية" لخوض الحرب مثير للاهتمام من زوايا عديدة، لكن الأصل أن نقف عند الأمر من زاوية أكثر أيديولوجية وأن نركز على نواح أساسية خاصة وأننا في هذا الشهر الكريم شهر رمضان المبارك، الذي هو أيضا شهر الجهاد والفتوحات. وعلى الرغم من أن الانتقادات ومشاعر الغضب تبدو نبيلة إلا أن على المرء أن يفكر مليا في الإجماع على خوض حروب لطالما قيل أنها تهدف "لجعل العالم مكانا أفضل" وهو ما يعني إجبار المسلمين على التعاطي مع الديمقراطية والحريات الزائفة. وكما قال أحد الجنود الدنماركيين: "لقد كنت دائما فخورا ببعثات بلادي، ولكن علي الاعتراف بأنني الآن أشعر بالمرارة. لقد كانت المثالية المحضة هي ما حملني على الذهاب. كنت أعتقد بأن السياسيين كانوا يقولون الحقيقة عن كوننا ذاهبين لنفعل الخير..." لهذا السبب فإنه من المفارقة والنفاق، أن يبرر غير المسلمين الذهاب لخوض الحرب وقتل الناس من أجل نشر أيديولوجيتهم الخاصة من جهة، ومن جهة أخرى يهاجمون مفهوم الجهاد وبأن الإسلام انتشر بحد السيف. وللأسف فهذا ليس أسوأ ما في الأمر، كون التناقض والنفاق هو جزءاً لا يتجزأ من الفكر الليبرالي وقيمه الغربية العلمانية. أما الأمر الأسوأ فهو أن بعض المسلمين يتساقطون أمام هذه الروايات الكاذبة ومن ثم يبدؤون بالاعتذار ومحاولة تغيير أو حتى إلغاء مفهوم الجهاد. وكما نعلم جميعا، فإن الجهاد واجب إسلامي على درجة كبيرة من الأهمية وهو جزء من السياسة الخارجية للدولة الإسلامية كما أنه الطريقة التي شرعها الله لنشر الإسلام. لكن وعلى النقيض مما عند الغرب، فإن هذا لا يعني إجبار الناس على المفاهيم والقيم التي نتبناها والتي تكون مناقضة لما يحملون من معتقدات. فقد جاء الإسلام رحمة للعالمين، ونحن المسلمين أنعم الله علينا بنعمة الإسلام العظيمة لكنها أيضا مسؤولية في رقابنا عظيمة عن هذا الدين العظيم. إن علينا أن نقف لكل رواية كاذبة حتى لو كانت من أناس لا يفقهون شيئا إذا ما تعرض الأمر للمفاهيم والأفكار الصحيحة الحقيقية، فنحن مَنْ عندنا الوحي الإلهي الذي يحتم علينا إظهار الإسلام كما هو بقوة وفخر واعتزاز. يجب أن يذكرنا شهر رمضان بمواصلة الجد والسعي الدؤوب. ولولا تضحية وبذل المسلمين الأوائل ودعوتهم وجهادهم، لربما ما كان كثير منا اليوم مسلمين. إن شهر رمضان ليس شهر صلاة وصيام فحسب، بل هو شهر فتوحات أيضا. وإن هناك ملايين الملايين من الناس في العالم الذين يعيشون حياتهم بل ويخاطرون بها من أجل قيم ومفاهيم كفر خاوية. إنهم جميعا بحاجة إلى الإسلام، وهذه هي مهمة دولة الخلافة الإسلامية على منهاج النبوة التي ستحمل الإسلام كرسالة للعالم بالدعوة والجهاد. أخي المسلم العزيز، ما هو موقفك؟     كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحريريونس كوكالممثل الإعلامي لحزب التحرير في اسكندينافيا

0:00 0:00
Speed:
July 11, 2015

خبر وتعليق غير المسلمين مستعدون للتضحية بحياتهم من أجل ما يؤمنون به - فماذا عنك عزيزي المسلم؟ (مترجم)

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان