خبر وتعليق   حكوماتٌ ترعى شؤونَها وتحمِّلُ المواطنَ تكاليفَ وجودِها الجبري
August 15, 2014

خبر وتعليق حكوماتٌ ترعى شؤونَها وتحمِّلُ المواطنَ تكاليفَ وجودِها الجبري


الخبر:


"شنّ الأمينُ العامُ لجمعيةِ حمايةِ المستهلكِ د. ياسر ميرغني هجوماً على معتمدِ محليةِ الخرطوم اللِواء عمر نمر، واتهمَه بما سماه تنظيفِ وشفطِ الشوارعِ الرئيسةِ التي يمرُ بها الرئيسُ والوزراءُ والمسؤولون فقط. وفي سياق مختلفٍ أكد تقريرٌ لجمعيةِ مواطني منطقةِ الصالحة بمدينةِ أم درمان، عدمَ زيارةِ أي مسؤولٍ للمنطقةِ، والوقوفِ على حجمِ الأضرارِ التي أوقعها الخريف" (صحيفة الانتباهة).


"كما توقعَ مديرُ الإدارةِ العامةِ للطبِ الوقائي بوزارةِ الصحةِ بولايةِ الخرطوم أمجد العبيد سيد أحمد، ازديادَ نسبةِ الأمراضِ المرتبطةِ بفصلِ الخريفِ والمتمثلةِ في أمراضِ الدوسنتاريا والتيفوئيد والإسهالات، مشيراً إلى توفيرِ الأدويةِ المعالجةِ في كلِ المستشفياتِ والمراكزِ الصحيةِ الحكومية.


وطالب المواطنين بالمساعدة في الحفاظِ على الصحةِ العامةِ من خلال تحريكِ مياهِ الأمطارِ من المنازلِ والشوارعِ داخلَ الأحياءِ لمحاربةِ توالدِ الحشراتِ الناقلةِ للأمراضِ." (قناة الشروق الفضائية).

التعليق:


إن السياسةَ هي رعايةُ الشؤون ولكن في زمانٍ عزَّ فيه رُعاةُ الشؤون أصبحتِ السياسةُ مجرد تلاعبٍ بالألفاظِ، وضحكاً على الذقون، ففي وقتِ التطورِ الذي يغزو العالمَ من تجميعٍ لمياهِ الأمطارِ للاستفادةِ منها إلى مدنٍ ذات بنى تحتيةٍ تعُج بالتصريفِ الذى يُصور أرقى درجاتِ التطورِ العمراني نجدُ الخرطومَ الحزينةَ دوماً بساستِها الذين انعدمت فيهم سمةُ الرعايةِ نجدُها في ثيابِ مدن ما قبلِ العصرِ الحديث تُشطفُ طرقاتها بمياه الصهاريجِ بل تشلُّ الحركةَ في كبرى الحلفايا 24 ساعة لأنه تحولَ إلى بركةِ سباحة، تناقلت وسائطَ الإعلامِ صورَ من وجدوها فرصةً لتبريدِ أجسامِهم النحيلةِ من همومِ المعيشةِ في بلدٍ تنشئُ وتعمرُ لراحة المقاولينَ والمصممينَ الذين يعملون بلا قياساتٍ ولا دراسةِ جدوى ليقبضوا ويَشقَى المواطنُ ليرتاحَ من تُشطفُ لهم الطرقاتُ لمرورِ عرباتِهم الفارهةِ التي يُخشى عليها من مياهِ الأمطارِ، بينما المواطنون يشكون من عدم تفقدِ المسؤولين وهم يفقدونَ كلَ ما يملكونَ فليتهم يعلمون أن هؤلاء المسؤولين مجردُ مسؤولينَ عن أنفسِهم فقط..


أما عن توفر الأدويةِ المعالجةِ فهو محضُ كذبٍ وتضليلٍ يكفي لدحضهِ إغلاقُ مركز غسيلِ الكلى بمستشفى الخرطوم وإفراغهِ من المرضى والماكينات بقوةِ الشرطةِ المدججةِ بالسلاحِ في منظرٍ مأساويٍ لا يقلُ عما يحدثُ في مستشفياتِ غزة الآن، لأن مرضَ الكلى دون غسيلٍ يعني الموت بالبطء.


وكان على طبيب مثل مديرِ إدارةِ الطبِ الوقائي أن يسهبَ في موضوعِ الوسائلِ المبتكرةِ من دائرتهِ لمكافحةِ أمراضِ الخريفِ لكنْ ما كان منه غير أن أشركَ المواطنَ بل تركَ له كلَ المعالجةِ، فمطلوبٌ من المواطنِ تحريكُ المياهِ من داخلِ البيوتِ والشوارعِ أيضا لمحاربةِ توالدِ الحشراتِ لكنه لم يعط المواطنَ بفلسفتِه العبقرية تلك أية وسيلةٍ مقترحةٍ لتحريكِ المياه أهي بأيديهم أم بأرجلِهم أم بنفخها حتى يحركها تيارُ هواءٍ من أفواهِهم؟ فماذا ترك لحكومتِه المتفرجةِ على جراحاتِ وآلامِ المواطنِ الغلبان الذى يحملُ خطاياهم ويدفعُ نفَسَه ثمناً لتسديدِ فاتورةِ سياساتِ الإنقاذِ التي دمرت كلَ شيء؟!


إن الأصلَ في ساسةِ الأمةِ الحقيقيين أنهم باعوا أنفسَهم خدمةً للأمةِ مبتغينَ الأجرَ من رب العالمين وليس خوفاً على وظائفِهم الدنيوية، فيسعون ويتقصون لترتاح أعينُ الناسِ ولسانُ حالهم يقولُ واللهِ لو عثرت بغلةٌ بالعراقِ لسألني اللهُ عنها لم لم تسوِّ لها الطريقَ يا عمر. نِعمَ رعاة الشؤونِ هم، ونِعمَ دولتهم دولةُ الخلافه الراشدة التي أظل زمانُ رجوعِها، ونِعم حالُ من عملَ لإعادتِها مستبشراً بنصرِ اللهِ ينصرُ من يشاء.


كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
أم أواب / غادة عبد الجبار

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان