January 05, 2015

خبر وتعليق كيف ستحلُّ دولة الخلافة مشكلة الاختناقات المرورية (مترجم)


الخبر:


بحلول موسم الأعياد في كانون الأول، تكدس آلاف النيروبيين أثناء توجههم عائدين لمنازلهم في الأرياف للاحتفال بهذا الموسم مع أسرهم وأصدقائهم. الآخرون الذين تمكنهم ظروفهم الاقتصادية توجهوا إلى مدينة مومباسا الساحلية ليحصلوا على هدوء بعد صخب عام مثير مضى. ويعتبر الخروج من المدينة في الكريسميس تقليداً متبعاً بدقة في البلاد. إنه واحد من التقاليد التي تتميز بها كينيا بل ويجعل منها "كينيا" فالناس تتبع تقليد عيد الميلاد هذا بدقة والتزام. والحمد لله، فهو الوقت الوحيد في السنة الذي تتحرر فيه المدينة من الاختناقات المرورية وما تسببه من إحباط وصخب وضوضاء. وهي المرة الوحيدة التي يتمكن فيها أونجاتا رونجاي المعروف في بعض الأوساط بـ"الشتات"، من الوصول لنيروبي خلال نصف ساعة لا ساعتين كما هو المعتاد في رحلة منهكة اعتدنا عليها في غير هذا الوقت من العام. (المصدر: ستاندرد)


التعليق:


إنه لمن الواضح، بل مما لا شك فيه الآن أن كل الدول المتقدمة والنامية ودول العالم الثالث قد فشلت جميعها في محاولاتها حل مشكلة الاختناقات المرورية المتزايدة والتي حولت طرقنا إلى ما يشبه صالات العرض صباح مساء وخاصة في المواسم الاحتفالية هذه. إن هذه الازدحامات المرورية لا تكلف الحكومة الكينية فحسب بل دول العالم أجمع مليارات الدولارات كل عام.


وهي مأساة متوقعة في النظام الرأسمالي الذي تُحل فيه المشاكل وفقا لمعايير تحقيق مصلحة القلة الرأسمالية على حساب حل مشكلة المواطن. وفيما يلي توضيحٌ لأسباب الاختناقات المرورية والكيفية التي ستتعامل بها دولة الخلافة لحلها:


- تستثمر غالبية الحكومات الرأسمالية بل كلها معظم مواردها في المدن فحسب وتهمل المناطق الريفية وهذا يدفع معظم سكان الريف إلى الانتقال إلى المدن للبحث عن فرص عمل أفضل، ففرص العمل في المدن أفضل، والمرافق التعليمية والصحية أفضل، والمعاملات والوثائق الرسمية أفضل كذلك ما أدى إلى زيادة سكانية في المدن. فضلا عن كونه يؤدي إلى استخدام مزيد من الأشخاص ذات الطرق المؤدية للمدن ما يتسبب باختناقات مرورية. أما الخلافة فستعمل على استثمار كل مناطق الدولة ريفها ومدنها من أجل التأكد من توفير حاجات رعاياها المختلفة في أقرب الأماكن بالنسبة إليهم.


- سياسات العمل المتعلقة بما يقارب 90% من العاملين في الشركات الرأسمالية واحدة فهم يبدأون العمل الساعة الثامنة ويغادرون أماكن عملهم الساعة الخامسة. وهذا يعني بأن الساعات التي يتواجد فيها الناس في الشارع هي الثامنة والخامسة من كل يوم، وهذا ما يجعلك بالكاد ترى اختناقات مرورية خلال ساعات الغداء. أما في دولة الخلافة فستكون سياسات العمل مبنية على أساس ثماني ساعات في الأربع والعشرين ساعة. وهذا ما سيضمن التقاء عدد أقل من الناس معا على الشارع في أوقات مختلفة من اليوم.


- إن الطبيعة الفردية للنظام الرأسمالي تشجع كل فرد على امتلاك سيارته الخاصة والابتعاد عن المشاركة مع الآخرين. فعشرون موظفا يعملون في الشركة ذاتها ويقطنون المنطقة ذاتها يستقل كل منهم سيارته الخاصة أي أنهم يحضرون للعمل بعشرين سيارة لكل واحد منهم. ولو أنهم استخدموا سيارة أو سيارتين لهم جميعا لقللنا من الازدحامات المرورية. أما دولة الخلافة فهي قائمة على أساس المشاركة ومساعدة الأخ لأخيه ما سيجعل الناس تتقاسم الخير والنفع مع بعضهم البعض فيتشاركون في سيارة واحدة تقلهم جميعا للعمل.


- إن تتفيه وتحقير النظام الرأسمالي لبعض المهن كالزراعة مثلا يجعل معظم الناس تتجنب العمل الزراعي وتنتقل إلى المدن للحصول على وظائف ذوي الياقات البيضاء. وما نراه عند هذه الأنظمة من جعل يوم للعمال ويوم للمزارعين ساهم في ترك انطباع بأن الزراعة ليست من ضمن الوظائف والأعمال ما أدى لترك الناس لها واتجاههم لوظائف أخرى لا تتواجد في الأرياف. في ظل دولة الخلافة ستسهل الدولة على رعاياها الحصول على الأرض وستزودهم بالبذور والأسمدة اللازمة للزراعة كما ستوفر أعمالا يدوية أخرى تتناسب وطبيعة المناطق الريفية وتتوفر فيها.


- الفارق في المستوى التعليمي بين المدارس العامة والخاصة يختلف كثيرا في ظل الحكومات العلمانية، وهناك فشلٌ ذريعٌ في قدرة المدارس الحكومة العامة على منافسة تلك الخاصة ما أفقد الأهل الثقة بالمدارس الحكومية العامة وجعلهم يتجنبون إرسال أبنائهم إلى هذه المدارس القريبة من بيوتهم والتي يستطيعون الوصول إليها مشيا. وهذا ما يجعل الطلاب يستخدمون السيارات ذاتها للذهاب والعودة من المدارس في الساعة الثامنة صباحا والخامسة مساء ما يزيد من عدد مستخدمي الطرق.


- احتكر عدد قليل من الأغنياء في ظل النظام الرأسمالي التكنولوجيا الحديثة فباعوا منتجاتهم من طائرات وقوارب وسيارات وموتورات بأسعار عالية جدا فلا يستطيع عامة الناس تحمل تكلفتها. ولو أن هذه الوسائل كالموتورات والطائرات والقوارب كانت رخيصة الثمن لاستخدم الناس طرقا مختلفة بحرية وجوية وحتى الأرصفة للتنقل ولساهم ذلك في التقليل من الازدحام في الطرق.


- يعيش بعض الموظفين في مناطق قريبة من أماكن عملهم لكن نظرا لانعدام الأمن المطرد يفضل هؤلاء استخدام الحافلات عوضا عن المشي لتجنب التعرض للسرقة وهم يمشون في طريقهم للمنزل. الأخوة في دولة الخلافة ستعيد الأمن والسلام وستجعل أمثال هؤلاء الموظفين الذين يعملون قريبا من منازلهم يمشون إلى أعمالهم عوضا عن استخدامهم للحافلات.


- إن تزايد أعداد الأمهات العازبات في البلاد جعل النساء مضطرات للخروج للعمل لإعالة أطفالهن عوضا عن البقاء في المنزل للعناية بهم. وهذا يزيد من عدد الأفراد الذين يستخدمون الحافلات على الطرق ما يؤدي في نهاية المطاف إلى اختناقات مرورية على الطرق.


النظام الوحيد الذي سيقضي على هذه الآفة هو نظام الخلافة الراشدة على منهاج النبوة الذي سيكون همها الأساسي رعاية شؤون رعاياها لا الاستفادة منهم كما في النظام الرأسمالي.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
بكاري محمد
عضو حزب التحرير في شرق أفريقيا

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان