September 13, 2013

خبر وتعليق ما الذي سيمنعُ أن يصبحَ الأطفالُ في سوريا جيلاً ضائعًا


الخبر:


في يوم 8 سبتمبر، نشرت وكالة أنباء "إن بي سي" مقالا بعنوان: "كل ما يمكنهم القيام به هو الصراخ" التي ناقشت إجهاد ما بعد الصدمة الشديدة التي تؤثر على أطفال سوريا بسبب ما عانوا خلال الحرب الوحشية التي شنها الطاغية بشار ضد المسلمين المخلصين في الشام.


التعليق:


مما لا شك فيه، أن أطفال سوريا هم أحد الضحايا الرئيسيين لهذه الحرب، بعد أن شهدوا وخاضوا تجربة أهوالها التي لا توصف ولا ينبغي أن يشهدها أو يعانيها أي طفل. وقتل الآلاف في الغوطة في المجزرة الأخيرة، وكان معظم الضحايا من النساء والأطفال. وقد تم تعذيب واغتصاب العديد منهم في حين شهد الآخرون القتل وسفك الدماء، وحتى شهد بعض الضحايا قتل آبائهم وأمهاتهم أمام أعينهم. وبالإضافة إلى ذلك، تلقت الجمعية الخيرية "سيف ذا شيلدرن فند" أو "صندوق إنقاذ الطفولة" تقارير عن أطفال يموتون على قارعة الطريق، أو اضطروا إلى لعق الرطوبة من العشب وأوراق الشجر في محاولة يائسة لمنع العطش في درجات الحرارة المرتفعة خلال "رحلات الموت" المحفوفة بالمخاطر واليائسة للفرار من القتال.


ومع ذلك، فإن الأطفال المصابين بصدمات نفسية في سوريا لا يحملون فقط الندوب الجسدية والنفسية للحرب، بل إنهم يواجهون بعد مرحلة أخرى من المشقة، والنضال، والقهر عند التماس اللجوء في البلدان المجاورة كما تناولته أيضا مقالة وكالة أنباء "إن بي سي" ومقطع نشرته قناة الجزيرة في 3 سبتمبر الذي ناقش الفقر والاستغلال وسوء المعاملة التي تواجه الأطفال اللاجئين السوريين في الدول المجاورة مثل لبنان أو الأردن. ووفقًا للأمم المتحدة، هناك مليون طفل لاجئ من سوريا، ثلاثة أرباعهم يقدرون بأنهم تحت 11 سنة. وقد يُتّم العديد منهم وتُركوا وحدهم ليكافحوا من أجل البقاء على قيد الحياة، أو وضعوا في مخيمات فقيرة مع نقص في الغذاء والرعاية الطبية، والمياه النظيفة، والصرف الصحي، والكهرباء مما أدى إلى انتشار الأمراض، وسوء التغذية المزمن، وحتى إلى الموت.

وقد اضطر الآلاف من الأطفال اللاجئين السوريين، وخصوصا الأيتام أن يعيلوا أنفسهم وعائلاتهم نتيجة للفقر المدقع في الدول المضيفة بسبب الحكومات والحكام الذين تخلوا عن مسؤولياتهم في رعايتهم وسد احتياجاتهم. ففي لبنان، التي لديها أكبر عدد من اللاجئين السوريين، يقدر أن خمسين ألفًا إلى سبعين ألف طفل يعملون في الشوارع، وذلك في أعمال البناء بشكل رئيسي، وفي المحلات التجارية، والزراعة، أو كخدم في المنازل. وهم يواجهون ظروف عمل يرثى لها، وساعات عمل طويلة، وتدنيًا في الأجور، إلى جانب مواجهة خطر العنف الجسدي أو الجنسي أو الاستغلال في الشوارع. وفي الأردن هناك حوالي ثلاثين ألف طفل سوري يعملون حاليا في البلاد. وعلاوة على ذلك، فإن الأطفال اللاجئين السوريين في لبنان لا يملكون أي شكل رسمي لتحديد الهوية، وبالتالي يعاملون على أنهم "غير أشخاص" من قبل الدولة ويمنعون من الحصول على أي نوع من التعليم الرسمي، بينما فقط نسبة صغيرة من الأطفال اللاجئين في بلدان أخرى يحصلون على التعليم. كل هذا دفع عددًا من وكالات الإغاثة للحديث عن نشوء "جيل ضائع" من الأطفال السوريين.


بالفعل، لقد دفع أبناء سوريا وعائلاتهم ثمنا باهظا في نضالهم النبيل من أجل إزالة الديكتاتورية العلمانية القمعية والنظام في أرضهم واستبدال الرعاية تحت حكم الإسلام الذي تطبقه دولة الخلافة به. والآن، مع تصعيد الحكومات الغربية خطابها للتدخل العسكري في سوريا، فإنه بصفتنا مسلمين يجب علينا رفض أي شكل من أشكال التدخل الغربي بشدة، ليس فقط لأن الله سبحانه وتعالى قد حرم ذلك بشكل جازم، ولكن لأن هذا التدخل له هدفان رئيسان: أولا، تثبيت نظام العميل المقبل في البلاد، الائتلاف الوطني السوري، الذي سينفذ النظام العلماني الغربي ويخدم مصالح الحكومات الغربية وليس مصالح الشعب، وثانيا، لمنع إقامة دولة الخلافة. هذا ليس تدخلاً عسكريًّا يدفعه قلق حقيقي من أجل أطفال سوريا، ففي النهاية فإن الولايات المتحدة هي النظام الذي يسعى لمواصلة سياسة هجمات الطائرات بدون طيار في أفغانستان وباكستان التي أودت بحياة المئات من الأطفال المسلمين. ولذلك فإن دعم التدخل العسكري الغربي هو خيانة للتضحيات الكبيرة التي قام بها المسلمون في سوريا في هذه الثورة من أجل الإسلام ويؤدي إلى تحقيق التبوء "بالجيل الضائع" من الأطفال السوريين الذين سيتم التخلي عنهم للعيش ما تبقى من طفولتهم، إن لم يكن حياتهم، في ظل هذه الظروف البائسة. وسيتم حرمانهم من الحق في العيش في ظل حماية القيادة الإسلامية ونظام الخلافة التي من شأنها أن ترعاهم وتسد احتياجاتهم، وتوفر التعليم الجيد كما أمر الله (سبحانه وتعالى) والتي ذكرها النبي (صلى الله عليه وسلم) عندما قال: "من ترك مالا فلورثته، ومن ترك كلا فإلينا".


إن الدعوة يجب أن تكون للجيوش المسلمة فقط للتدخل العاجل في هذه الحرب لحماية دماء أمتهم وإعطاء النصرة لحزب التحرير لإقامة الخلافة؛ فهي وحدها ستنقذ أطفال سوريا وجميع المسلمين في العالم من المآسي التي يواجهونها.


ستكون هذه الدعوة واحدة من العديد من الرسائل التي سنوجهها في مسيرة كبيرة للأطفال والنساء والتي ستعقد في لندن يوم 22 سبتمبر وسيحضرها النساء من جميع أنحاء المملكة المتحدة. وقد تم تنظيمها من قبل النساء في حزب التحرير اللاتي يسعين لحشد النساء المسلمات من أجل الوقوف تضامنا ودعمًا للنضال الإسلامي لأخواتهن في سوريا اللاتي يضحين بحياتهن وحياة أطفالهن من أجل إقامة حكم الإسلام في أرضهن وهو وحده الذي يحمل الوعد بمستقبل أكثر إشراقا لأبناء هذه الأمة.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
د. نسرين نواز
عضو المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from اخبار

اظهارات نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" اعلان جنگ است که پیمان‌ها را لغو و به سبب آن ارتش‌ها به حرکت درمی‌آیند و غیر از آن خیانت است

بیانیه مطبوعاتی

اظهارات نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" اعلان جنگ است

که پیمان‌ها را لغو و به سبب آن ارتش‌ها به حرکت درمی‌آیند و غیر از آن خیانت است

این هم جنایتکار جنگی نتانیاهو که آن را به صراحت و بدون تأویلی که به نفع حاکمان عرب سازشکار و بلندگوهایشان باشد، اعلام می‌کند و در مصاحبه با کانال عبری i24 می‌گوید: «من در مأموریت نسل‌ها و با تفویض تاریخی و روحانی هستم، من به شدت به رؤیای اسرائیل بزرگ، یعنی رؤیایی که شامل فلسطین تاریخی و بخش‌هایی از اردن و مصر می‌شود، باور دارم.» پیش از او جنایتکار سموتریچ نیز با اظهارات مشابه بخش‌هایی از کشورهای عربی اطراف فلسطین از جمله اردن را ضمیمه کرده بود، و در همین راستا، دشمن اول اسلام و مسلمانان، رئیس جمهور آمریکا، ترامپ، به او چراغ سبز برای گسترش داد و گفت: «اسرائیل در مقایسه با این توده‌های عظیم زمینی، لکه کوچکی است و تعجب کردم که آیا می‌تواند زمین‌های بیشتری به دست آورد، زیرا واقعاً بسیار کوچک است.»

این اظهارات پس از اعلام رژیم یهود مبنی بر قصد خود برای اشغال نوار غزه پس از اعلام کنست مبنی بر الحاق کرانه باختری و گسترش شهرک سازی و بدین ترتیب، پایان دادن به راه حل دو دولتی در واقعیت، و همچنین اظهارات امروز سموتریچ در مورد طرح شهرک سازی عظیم در منطقه "E1" و اظهارات او در مورد جلوگیری از تشکیل دولت فلسطین است که به هر امیدی به یک کشور فلسطینی پایان می‌دهد.

این اظهارات به منزله اعلام جنگ است، این رژیم مسخره جرات انجام آن را نداشت اگر رهبرانش کسی را می‌یافتند که آنها را ادب کند و به تکبرشان پایان دهد و پایانی برای جنایات مستمر آنها از زمان ایجاد رژیمشان و گسترش آن با کمک غرب استعمارگر و خیانت حاکمان مسلمان بگذارد.

دیگر نیازی به بیانیه‌هایی نیست که دیدگاه سیاسی او را واضح‌تر از آفتاب در رابعه النهار نشان دهد، و آنچه در واقعیت در حال وقوع است با پخش مستقیم تجاوزات رژیم یهود در فلسطین و تهدید به اشغال بخش‌هایی از سرزمین‌های مسلمانان در اطراف فلسطین از جمله اردن، مصر و سوریه و اظهارات رهبران جنایتکار آن، تهدیدی جدی است که نباید ادعاهای بیهوده‌ای تلقی شود که تندروها در دولت او آن را پذیرفته‌اند و وضعیت بحرانی آن را منعکس می‌کند، همانطور که در بیانیه وزارت خارجه اردن آمده است که طبق معمول به محکوم کردن این اظهارات بسنده کرد، همانطور که برخی از کشورهای عربی مانند قطر، مصر و عربستان سعودی انجام دادند.

تهدیدات رژیم یهود، بلکه جنگ نسل کشی که در غزه مرتکب می‌شود و الحاق کرانه باختری و نیاتش برای گسترش، متوجه حاکمان اردن، مصر، عربستان سعودی، سوریه و لبنان است، همانطور که متوجه مردم این کشورهاست. اما حاکمان، امت حداکثر واکنش‌های آنها را که محکومیت و استنکار و درخواست از نظام بین‌المللی و همسویی با معاملات آمریکایی برای منطقه است، به رغم مشارکت آمریکا و اروپا در جنگ رژیم یهود علیه مردم فلسطین، شناخته‌اند و آنها جز اطاعت از آنها چیزی ندارند و عاجزتر از آن هستند که بدون اجازه یهود قطره‌ای آب به کودک در غزه برسانند.

اما مردم خطر و تهدیدات یهود را واقعی می‌دانند و نه اوهام بیهوده‌ای که وزارت خارجه اردن و عربی برای شانه خالی کردن از پاسخ واقعی و عملی به آن ادعا می‌کنند و حقیقت وحشیگری این رژیم را در غزه می‌بینند، پس برای این مردم و به ویژه اهل قدرت و بازدارندگی در آن و به طور خاص ارتش‌ها جایز نیست که در پاسخ به تهدیدات رژیم یهود حرفی نداشته باشند، اصل در ارتش‌ها همانطور که روسای ستاد آنها ادعا می‌کنند این است که برای حفاظت از حاکمیت کشورشان هستند، به ویژه هنگامی که می‌بینند حاکمانشان با دشمنانشان که کشورشان را به اشغال تهدید می‌کنند، همدستی می‌کنند، بلکه باید از 22 ماه پیش به یاری برادران خود در غزه می‌شتافتند، مسلمانان یک امت واحد هستند بدون مردم که مرزها و تعدد حاکمان آنها را از هم جدا نمی‌کند.

خطابه‌های مردمی جنبش‌ها و عشایر در پاسخ به تهدیدات رژیم یهود، تا زمانی که پژواک خطابه‌هایشان باقی بماند باقی می‌ماند و سپس به سرعت از بین می‌رود، به ویژه هنگامی که با واکنش‌های محکومیت توخالی وزارت خارجه و حمایت از نظام همسو شود، اگر نظام برای انجام اقدامی عملی که منتظر دشمن در خانه خود نباشد، بلکه خود برای نابودی آن و کسانی که بین او و آنها حائل می‌شوند حرکت کند، مهار نشود، خداوند متعال فرمود: ﴿وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ﴾ و کمترین کاری که کسی که ادعا می‌کند در کمین رژیم یهود و تهدیدات آن است، می‌تواند انجام دهد این است که با لغو پیمان خائنانه وادی عربه و قطع همه روابط و توافقنامه‌ها با آن، نظام را مهار کند، در غیر این صورت خیانت به خدا و رسول و مسلمانان است، با این حال، راه حل مسائل مسلمانان برپایی دولت اسلامی آنها بر منهج نبوت است، نه تنها برای از سرگیری زندگی اسلامی، بلکه برای نابودی استعمارگران و حامیان آنها.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ

دفتر رسانه‌ای حزب التحریر

در ولایت اردن

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

الرادار شعار

2025-08-14

الرادار: چه کسی مسالمت‌آمیز شکایت کند مجازات می‌شود و چه کسی سلاح حمل کند و بکشد و حریم‌ها را نقض کند، قدرت و ثروت برای او تقسیم می‌شود!

به قلم استاد/غاده عبدالجبار (ام اواب)

هفته گذشته، دانش‌آموزان مدارس ابتدایی در شهر کریمه در ایالت شمالی، در اعتراض به قطع برق برای چندین ماه در یک تابستان سوزان، تحصن مسالمت‌آمیزی برگزار کردند که منجر به فراخوانی معلمان توسط سازمان اطلاعات عمومی در کریمه در منطقه مروی در شمال سودان در روز دوشنبه شد، پس از مشارکت آنها در تحصن در اعتراض به قطع برق برای حدود 5 ماه در این منطقه. عایشه عوض، مدیر مدرسه عبیدالله حماد، به سودان تریبون گفت: «سازمان اطلاعات عمومی او و 6 معلم دیگر را احضار کرده است» و اظهار داشت که اداره آموزش در واحد کریمه، تصمیمی برای انتقال او و وکیل مدرسه، مشاعر محمد علی، به مدارس دیگری که در فواصل دور از واحد قرار دارند، به دلیل شرکت در این تحصن مسالمت‌آمیز، صادر کرده است، و توضیح داد که مدرسه ای که او و وکیل مدرسه به آن منتقل شده اند، برای رسیدن به آن روزانه به 5000 (واحد پول) برای جابجایی نیاز است، در حالی که حقوق ماهانه او 140 هزار (واحد پول) است. (سودان تریبون، 2025/08/11)

توضیح:


چه کسی مسالمت آمیز شکایت کند و با احترام در مقابل دفتر مسئول بایستد و پلاکاردها را بالا ببرد و خواستار ساده ترین عناصر زندگی شرافتمندانه شود، تهدیدی برای امنیت تلقی می شود، پس احضار می شود و مورد تحقیق قرار می گیرد و به طریقی مجازات می شود که طاقت آن را ندارد، اما چه کسی سلاح حمل کند و با خارجیان تبانی کند، پس بکشد و حریم ها را نقض کند و ادعا کند که می خواهد حاشیه نشینی را از بین ببرد، این جنایتکار مورد تکریم قرار می گیرد و وزیر می شود و سهمیه ها و سهم ها در قدرت و ثروت به او داده می شود! آیا در میان شما مرد رشیدی نیست؟! چه شده است شما را، چگونه قضاوت می کنید؟! این چه اختلالی در موازین است و این چه معیارهای عدالتی است که این افراد که ناگهانی بر کرسی های قدرت نشسته اند، دنبال می کنند؟


اینها هیچ ارتباطی با حکومت ندارند و هر فریادی را علیه خود می دانند و فکر می کنند که ترساندن رعیت بهترین راه برای تداوم حکومت آنهاست!


سودان از زمان خروج ارتش انگلیس، با یک نظام واحد با دو چهره حکومت کرده است، نظام سرمایه داری است و دو چهره آن دموکراسی و دیکتاتوری هستند، و هیچ یک از این دو چهره به آنچه اسلام رسیده است، نرسیده است، اسلامی که به همه رعایا؛ مسلمان و کافر، اجازه می دهد از سوء سرپرستی شکایت کنند، بلکه به کافر اجازه می دهد از سوء اجرای احکام اسلام بر او شکایت کند و رعیت باید حاکم را برای کوتاهی اش محاسبه کند، همانطور که باید احزاب را بر اساس اسلام برای محاسبه حاکم ایجاد کند، پس کجا هستند این متنفذین، که امور رعیت را با ذهنیت جاسوسانی که با مردم دشمنی می ورزند، اداره می کنند، از سخن فاروق رضی الله عنه: (خداوند رحمت کند کسی را که عیب هایم را به من هدیه دهد)؟


و با داستانی از خلیفه مسلمین معاویه به پایان می برم تا برای امثال اینها که معلمان را به خاطر شکایتشان مجازات می کنند، باشد که چگونه خلیفه مسلمین به رعیت خود می نگرد و چگونه می خواهد آنها مرد باشند، زیرا قدرت جامعه قدرت دولت است و ضعف و ترس آن ضعف دولت است اگر بدانند؛


روزی مردی به نام جاریه بن قدامه سعدی بر معاویه وارد شد و او در آن زمان امیرالمومنین بود و سه وزیر از قیصر روم نزد معاویه بودند، معاویه به او گفت: "آیا تو با علی در تمام مواضعش تلاش نکردی؟" جاریه گفت: "علی را رها کن، خدا روی او را گرامی بدارد، ما از زمانی که او را دوست داشتیم از او متنفر نشدیم و از زمانی که به او نصیحت کردیم به او خیانت نکردیم". معاویه به او گفت: "وای بر تو ای جاریه، چقدر نزد خانواده ات خوار بودی که تو را جاریه نامیدند...". جاریه در پاسخ به او گفت: "تو نزد خانواده ات خوارتر هستی که تو را معاویه نامیدند، و او سگی است که جفت گیری کرد و زوزه کشید، پس سگ ها زوزه کشیدند". معاویه فریاد زد: "ساکت باش مادر نداشته باشی". جاریه پاسخ داد: "بلکه تو ساکت باش ای معاویه، مادری دارم که مرا برای شمشیرهایی به دنیا آورده است که با آنها با تو روبرو شدیم، و ما به تو گوش و اطاعت دادیم تا در میان ما بر اساس آنچه خداوند نازل کرده است، حکومت کنی، پس اگر وفا کنی، به تو وفا می کنیم، و اگر روی گردانی، پس ما مردانی سخت و زره هایی گشاده را ترک کرده ایم، آنها تو را رها نمی کنند که به آنها تعدی کنی یا آزارشان دهی". معاویه بر سر او فریاد زد: "خداوند امثال تو را زیاد نکند". جاریه گفت: "ای مرد، حرف خوبی بزن و ما را رعایت کن، زیرا بدترین چوپانان نابودگر هستند". سپس خشمگینانه بدون اجازه بیرون رفت.


سه وزیر به معاویه نگاه کردند، یکی از آنها گفت: "قیصر ما را هیچ یک از رعایایش جز در حالی که رکوع می کند و پیشانی اش را به پایه های تختش می چسباند، خطاب نمی کند، و اگر صدای بزرگترین خواصش بلند شود، یا نزدیکترین خویشاوندش را ملزم کند، مجازاتش قطعه قطعه کردن عضو یا سوزاندن است، پس چگونه این بادیه نشین جلف با رفتارش خشن است، آمده است تو را تهدید می کند، گویا سرش از سر توست؟". معاویه لبخندی زد، سپس گفت: "من مردانی را اداره می کنم که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند، و همه قوم من مانند این بادیه نشین هستند، در میان آنها کسی نیست که برای غیر خدا سجده کند، و در میان آنها کسی نیست که بر ستم سکوت کند، و من بر کسی فضیلتی ندارم مگر به تقوا، و من مرد را با زبانم آزار دادم، پس از من انتقام گرفت، و من آغازگر بودم، و آغازگر ستمکارتر است". بزرگترین وزیران روم گریست تا اینکه ریشش خیس شد، معاویه از او در مورد دلیل گریه اش پرسید، او گفت: "ما تا امروز خودمان را در بازدارندگی و قدرت همتای شما می دانستیم، اما اکنون که در این مجلس آنچه را که دیدم، می ترسم که روزی سلطنت خود را بر پایتخت پادشاهی ما بگسترانید...".


و آن روز در واقع فرا رسید، بیزانس زیر ضربات مردان فرو ریخت، گویی خانه عنکبوت بود. آیا مسلمانان دوباره مرد می شوند، که در راه حق از سرزنش سرزنش کنندگان نمی ترسند؟


فردا برای بیننده نزدیک است، زمانی که حکومت اسلام بازگردد، زندگی زیر و رو می شود و زمین با نور پروردگارش با خلافت راشده بر منهاج نبوت روشن می شود.

آن را برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر نوشتم
غاده عبد الجبار - ایالت سودان

منبع: الرادار