October 24, 2014

خبر وتعليق تصرفات الحكومة تجاه مظاهرات حزب العمال الكردستاني (مترجم)


الخبر:


بدأ حزب العمال الكردستاني مظاهرات شعبية، وذلك بعد محاصرة "تنظيم الدولة الإسلامية" لكوباني، وجاءت المظاهرات هذه، والتي أدت إلى مقتل العديد من الناس، بعد تصريحات أحد زعماء الحزب صلاح الدين ديمرتاس.

التعليق:


لم تتعجل الحكومة في اتخاذ إجراءات ضد الاحتجاجات وأعمال القتل كنتيجة لهذه الاحتجاجات، وكانت قد اتخذت قرارات بعد أن أثرت الأحداث على كامل تركيا، وكان السبب وراء عدم تعجل الحكومة في التصرف لإظهار عدم قدرة حزب الاتحاد الديمقراطي الكردي، الذراع السوري لحزب العمال الكردستاني في سوريا، على مقاومة "تنظيم الدولة الإسلامية"، والتقليل من صورة حزب العمال الكردستاني، كما تسعى تركيا إلى كسب تعاطف الشعب عن طريق السماح لـ200 ألف شخص كردي بدخول تركيا، وكان رئيس الوزراء التركي داود أوغلو قد حاول بعد الاحتجاجات خلق فهم أن هذه الاحتجاجات لحزب العمال الكردستاني لم يقبلها الشعب الكردي، وذلك من خلال تعبيرات له مثل: "أنهم يعرفون كيف يدمرون، ونحن نعرف كيف نبني" بالإضافة لتعبيرات أخرى، كما أن رد الفعل المتأخر ضد الاحتجاجات من قبل الحكومة خلق تصورا لدى العامة بأن البلد سيعود إلى سنوات الفوضى والاضطراب من تسعينات القرن العشرين في حال لم يتخذ قرار عاجل، كما أن زيادة تواجد الشرطة وتنفيذ حالة الطوارئ وإرسال الجنود إلى المدن أبدى اهتماما ورغبة من قبل الناس نحو الحل.


إن تسلط الحكومة والرئيس أردوغان على حزب العمال الكردستاني وجناحه السياسي، بينما تجري هذه الاحتجاجات في البلاد، وإصدار التصريحات بالعزم على مواصلة العمل نحو الحل، جنبا إلى جنب مع محاولة الحكومة قلب الأمور لصالحها، تشير إلى عزم الحكومة مواصلة العمل نحو الحل، بالإضافة إلى أن أفعال الحكومة هذه أضعفت حزب العمال الكردستاني وجناحه السياسي حزب السلام والديمقراطية، فيما أعدت الجمعية الوطنية الكبرى في تركيا مشروعا فيما يتعلق بعملية الحل والتي تهدف من خلاله إعادة إشراك الحزب مرة أخرى في العملية السياسية.


عانى حزب العمال الكردستاني جنبا إلى جنب مع حزب السلام والديمقراطية ومن الضياع خلال هذه الاحتجاجات، وعم الاستياء بين الشعب الكردي بسبب ذبح المسلمين بناء على معتقداتهم، وما دار بين القوميين والعلمانيين بسبب الهجمات التي شنت على العلم والتماثيل النصفية لمصطفى كمال، وبين الشعب بأكمله والرأي العام التركي بسبب أعمال النهب والاعتداءات، ومع ذلك لا يجب أن ننسى بأن جميع هذه الاحتجاجات أخذت مكانها بعد محادثات صلاح الدين ديمتريس مع الولايات المتحدة الأمريكية أولاً، ومن ثم كوبان وأخيراً مع الحكومة، أما التقليل من ردود الفعل على الاحتجاجات من خلال البيانات التي أدلى بها ديمتريس وبعد التدخل من عبد الله أوجلان، فضلا عن تصريح ديمتريس 'أننا لم نقصد أن نفعل ذلك'، ينبغي اعتبار ذلك كله صراعاً لصلاح الدين ديمتريس من أجل تصحيح الأخطاء التي اقترفها، ومن ناحية أخرى وخلافا لتصريحات جميل بيك الذي قال أن عملية الحل قد انتهت فإن التصريحات الصادرة من قبل ديمتريس بأن الشعب لديه تحفظات بشأن عملية الحل وقوله 'ينبغي أن نواصل' وأن العملية حساسة، بالإضافة لتأكيده بأنه يقف مع هذه العملية، وأنه لا يكون ممكناً الخروج من جانب واحد؛ وكما أن عبد الله أوجلان تحول إلى بطل بأقواله، كل هذه أدلة على أن عملية الحل سوف تستمر.


تهدف محاولات الحكومة، بالإضافة إلى كل ما سبق، إلى إنشاء التصور بأن الفئات داخل تلك المنطقة ستقاتل ضد بعضها البعض، والهدف وراء ذلك لجلب الناس هناك إلى جانبها في عملية الحل، وإقناعهم بأن أي إنهاء لعملية الحل يعني صراعا جديدا بين حزب الله وحزب العمل الكردستاني، إن حزب الله تصرف فقط كدفاع عن النفس من أجل حماية نفسه وممتلكاته، على الرغم من أن هذه الهجمات كانت تتبعها هجمات من جانب حزب العمال الكردستاني وملحقاته، وهو ما حال دون مواصلة تصعيد الاحتجاجات.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
يلماز شيلك

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان