خیانت کشورهای عربی: صادرات مواد غذایی به دشمن غاصبی که مردم غزه را گرسنه نگه میدارد!
در صحنهای که دلها را به درد میآورد و چشمها را میگریاند، مردم غزه از گرسنگی و بمباران کشته میشوند، در حالی که کشورهای عربی سبزیجات، میوهها و روغنها را به رژیم غاصب صادر میکنند و درهای تجاری خود را به روی آن باز میکنند، و سوخت و غذای لازم برای ادامه تجاوزاتش را تامین میکنند و آن را از کودکان غزه که از گرسنگی، بیماری و تشنگی فریاد میزنند، دریغ میورزند! این تصویری از تجلی خیانت بزرگ در برجستهترین اشکال آن است.
گزارشهای رسمی مستند از منابع بینالمللی متعدد مانند (COMTRADE، Middle East Eye، Morocco world news) نشان داد که چندین کشور عربی - مهمترین آنها مصر، مراکش، امارات و اردن - به صادرات محصولات غذایی به رژیم یهودی در اوج تجاوز آن به غزه ادامه میدهند. مصر به تنهایی آمادهسازیهای غذایی به ارزش میلیونها دلار در ماه صادر میکند، مراکش آبمیوهها و قندها را ارسال میکند، امارات کالاهای مختلف را از طریق کریدور زمینی صادر میکند، در حالی که گذرگاهها بسته میشوند و از رسیدن کمکها به مردم محاصره شده ما در غزه جلوگیری میشود.
چه خیانتی بزرگتر از این که مسلمان گرسنه نگه داشته شود و دشمن تغذیه شود؟! چه ننگی است که سبزیجات مصری و مراکشی در بازارهای یهودیان عرضه میشود، در حالی که خانوادههای غزه یک دانه گوجه فرنگی یا یک کیسه آرد پیدا نمیکنند؟!
رژیم یهودی یک رژیم غاصب برای سرزمین مسلمانان است، وجود آن در فلسطین از نظر شرعی حرام است، و دشمنی است که باید با آن جنگید نه گفتگو کرد، و باید ریشهکن شود نه با آن همزیستی کرد. آنچه در فلسطین رخ میدهد تجاوز به سرزمین اسلام و کشتار برادران مسلمان ما است و وظیفه شرعی در قبال آن نه بیانیه است، نه محکوم کردن و نه صادرات سبزیجات، بلکه حرکت دادن ارتشها برای جنگیدن با آن و ریشهکن کردن آن از ریشه است. و هرگونه رابطه؛ چه تجاری، چه سیاسی یا امنیتی با رژیم یهودی خیانت به خدا و رسولش است، و نقض عقیده اسلامی و دوستی با کافران است، پیامبر ﷺ فرمود: «مسلمان برادر مسلمان است، نه به او ستم میکند و نه او را تسلیم میکند»، پس چگونه نظامها برادران ما در غزه را تسلیم میکنند در حالی که از گرسنگی ذبح میشوند، در حالی که دشمن را با غذا تغذیه میکنند؟!
دیگر پنهان نیست که این نظامها نه تنها غزه را محاصره میکنند، بلکه کل امت را محاصره میکنند. در حالی که گذرگاه رفح به روی مجروحان و کمکها بسته میشود، گذرگاههای تجاری به روی محصولات رژیم یهودی و روابط اطلاعاتی باز میشود. و هنگامی که از این نظامها خواسته میشود اجازه عبور کاروانهای انسانی را بدهند، تعلل میکنند و بهانهتراشی میکنند، اما عبور محصولات به بندر حیفا را تسهیل میکنند!
در حالی که از ورود کیسههای شیر برای کودکان غزه جلوگیری میشود، کامیونهای شکر و آبمیوه به بازارهای اشغالگران ارسال میشود، در صحنهای که حتی دشمن را از سخاوت این نظامها متعجب میکند، و اعتراف میکند - همانطور که در روزنامه عبری "The Marker" آمده است - که مصر در صدر فهرست کشورهای عربی قرار دارد که صادرات خود را به رژیم یهودی علیرغم تجاوز به غزه دو برابر کردهاند. پس چه ننگی بزرگتر از این که خود دشمن به دلیل حمایت اقتصادی نظامهای عربی در بحبوحه جنگ سپاسگزار باشد؟!
امروز وظیفه شرعی بر عهده ارتشهای مسلمان است که فوراً برای آزادسازی کل فلسطین، از رودخانه تا دریا، و سرنگونی نظامهایی که عادیسازی میکنند، خیانت میکنند و درها را به روی خون مسلمانان میبندند و به روی دشمن باز میکنند، اقدام کنند. فلسطین با مذاکره آزاد نمیشود، نه با کمک، بلکه با زور، و آنچه امروز در غزه رخ میدهد تحملناپذیر است، و هر مسلمانی که قادر است باید در برابر نظامهای خیانت حرکت کند، و از ارتشها بخواهد که علیه حاکمان تسلیمشده خود کودتا کنند، و خلافت راشده را برپا کنند که امت را متحد میکند و رژیم یهودی را ریشهکن میکند.
عادیسازی، تبادل، توافقنامههای تجارت آزاد، کریدورهای زمینی... همه نامهای فریبنده برای یک حقیقت هستند: ائتلاف با دشمن اشغالگر علیه امت. و توجیه این روابط با منافع اقتصادی یا توافقنامههای بینالمللی جایز نیست، زیرا هر آنچه مخالف حکم خدا باشد باطل است. ﴿و هیچ مرد و زن مؤمنی را نرسد که چون خدا و پیامبرش کاری را فیصله دهند، برای آنان در کارشان اختیاری باشد﴾ و نصوص قطعی در حرمت تبادل با دشمن جنگی، و حرمت تسلیم کردن آنچه او را تقویت میکند یا به او در ظلم کمک میکند، قابل تاویل نیست. بلکه دین ما فروش انگور به کسی که آن را شراب میسازد حرام میکند، پس چگونه است حال کسی که غذا و دارو را به کسی میفروشد که اهل اسلام را میکشد؟!
ای مسلمانان، ای مردم کنانه، ای مردم مغرب، ای مردم شام، ای مردم خلیج... آنچه در غزه میگذرد امتحانی بزرگ است، و امت امروز لحظهای سرنوشتساز را تجربه میکند، یا برای سرزمین و دین خود پیروز میشود و مقدسات خود را آزاد میکند، یا به زیر بار خیانت و ذلت ادامه میدهد.
ارتشهایی که قدرت دارند قادر به تصمیمگیری هستند و سکوت آنها در مورد یاری فلسطین جنایت است و مشارکت آنها در صادرات غذا به دشمن خیانت بزرگ است. پیامبر ﷺ فرمود: «هر کس از شما منکری را دید، باید آن را تغییر دهد...». و بزرگترین منکرات امروز باقی ماندن رژیم یهودی، حمایت از دشمن اشغالگر با مواد غذایی، گرسنه نگه داشتن مردم غزه و خیانت حاکمان همدست است.
و با وجود این واقعیت تاریک و آنچه در آن است، امت نمرده است، و مردم مسلمان میدانند که دشمنشان کیست و چه کسی به آنها خیانت کرده است، و منتظر لحظهای هستند که به طاغوتها و مزدوران حمله کنند، و سلطنت اسلام را بازگردانند، و خلافت راشده را بر اساس روش پیامبری برپا کنند، که به این مسخرهبازی پایان میدهد، و مسجد الاقصی را آزاد میکند، و کل فلسطین را به آغوش امت باز میگرداند.
پس فریاد ما این باشد:
گرسنگی مردم غزه را جز حرکت ارتشها پاسخگو نیست، نه صادرات غذا به یهودیان.
یاری فلسطین با مذاکرات نیست، بلکه با سلاح و خون و فداکاری است.
روابط با رژیم یهودی خیانت است، هر چقدر هم که با نامها رنگ عوض کند.
ارتشها به سوی الاقصی، به سوی آزادسازی مقدسات و یاری مستضعفان.
﴿سبکبار و گرانبار بسیج شوید و با اموال و جانهایتان در راه خدا جهاد کنید. این برای شما بهتر است اگر بدانید﴾
نوشته شده برای رادیو دفتر رسانهای مرکزی حزب التحریر
محمود اللیثی
عضو دفتر رسانهای حزب التحریر در ولایت مصر
