شکستن محاصره غزه فقط با اقدامات جنگی امکان پذیر است
خبر:
رسانه های جهان صحنه های یورش نیروهای اشغالگر به کشتی حنظله را به طور زنده پخش کردند که حامل فعالانی از ملیت های مختلف بود و در تلاش برای شکستن محاصره غزه به سمت آن حرکت می کرد.
نظر:
این اقدام قابل پیش بینی بود، بلکه سناریوی دیگری غیر از این قابل انتظار نبود، چه چیزی باعث می شود که کیان یهود که با همکاری رژیم های موجود در منطقه و در راس آنها رژیم مصر، محاصره غزه را از حدود هفده سال پیش اعمال می کند و از حدود بیست و دو ماه پیش جنگ نسل کشی مستمری را علیه مردم غزه به راه انداخته است، چه چیزی باعث می شود که اجازه دهد یک کشتی غیرنظامی حامل فعالان به غزه نزدیک شود؟ و چگونه از جلوگیری از آن کوتاهی می کند در حالی که رژیم مصر پیش از این از نزدیک شدن یک کاروان همبستگی عربی به غزه جلوگیری کرده بود؟ و چه چیزی او را از بردن و دستگیری سرنشینان آن و تبعید آنها باز می دارد در حالی که چیزی نمی یابد که او را از جنایات فجیعی که نه تنها در غزه، بلکه در سراسر فلسطین و سایر کشورهای منطقه مرتکب می شود، باز دارد؟
نکته قابل توجه، بازی رسانه ای بود که این رژیم قبل از حمله به کشتی انجام داد، زیرا دقایقی قبل از آن از اجرای آتش بس بشردوستانه ای خبر داد که از صبح روز یکشنبه تا ساعات عصر شامل مناطق پرجمعیت از جمله شمال غزه می شود، همچنین از تعیین گذرگاه های امن برای کاروان های سازمان ملل و سازمان های امدادی برای رساندن غذا و دارو خبر داد، و این فقط برای فریب افکار عمومی است.
به هر حال، تلاش انجام شده از سوی شرکت کنندگان در راه اندازی کشتی حنظله از دو جهت قابل تقدیر است:
اول از این نظر که یک اقدام همبستگی است، هرچند که به هیچ وجه بر روند جنگ نسل کشی تأثیری ندارد.
اما جنبه دیگر - که مهم است - این است که این صحنه نشان می دهد که شکستن محاصره غزه و کمک به مردم آن و یاری آنها با کاروان هایی از فعالان مدنی امکان پذیر نیست، بلکه به نیروی نظامی نیاز دارد.
آنچه در غزه از کشتار با بمباران، گرسنگی و محاصره می گذرد، اقدامات نظامی است که ارتش رژیم با استفاده از پیشرفته ترین سلاح ها و فن آوری های خود که غرب در اختیار آن قرار می دهد، انجام می دهد، همراه با تمام پوشش رسانه ای و دیپلماتیک لازم، علاوه بر به خدمت گرفتن مزدوران خود از رژیم های موجود در کشورهای مسلمان، تا همگی شرکای فعالی در جنگ نسل کشی غزه باشند. آیا می توان جنگی به این شکل را با یک کشتی حامل فعالان متوقف کرد؟ مسلما خیر، بلکه با طوفانی زمینی، هوایی و دریایی که این رژیم را از بین ببرد و وسوسه های شیطان را از یاد ببرد، به طوری که ندانند از کجا از خود دفاع کنند، و پناهگاه و غاری نیابند که به آن پناه ببرند و فرار کنند. و چنین طوفانی شایسته بهترین امتی است که برای مردم پدید آمده است، و شایسته نیست که منتظر نتیجه تلاش های فعالان خارجی باشد، و آن قطعا خواهد آمد، پس خوشا به حال کسی که در آن بادی ویرانگر، برقی سوزان و سیلی ویرانگر باشد.
نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر
عامر ابوالریش - سرزمین مبارک (فلسطین)
