لا احتفال بخيانة الانتصارات!
لا احتفال بخيانة الانتصارات!

الخبر:   أصدر الرئيس أردوغان رسالة تهنئة بمناسبة يوم النّصر في 30 آب/أغسطس، قال فيها: "على حدّ تعبير غازي مصطفى كمال، فإن نصر 30 آب/أغسطس هو "عمل عظيم حدّد مرةً أخرى في التاريخ القوة العليا والبطولة للجيش التركي والضباط الأتراك وهيئة الأركان". وبهذا النّصر، الذي هو النّصب الخالد لفكرة الحرية والاستقلال للأمة التركية، أعلنت أمتنا للعالم أجمع أنها لن تسمح بإخضاع إرادتها، وبهذه المناسبة، أتذكر مرةً أخرى غازي مصطفى كمال، مؤسّس جمهوريتنا، القائد الأعلى، قائد الهجوم الكبير ورفاقه في السلاح بالشّكر، وأدعو الله أن يرحم جميع شهدائنا وقدامى المحاربين". (وكالات، 2023/08/2023م)

0:00 0:00
Speed:
September 16, 2023

لا احتفال بخيانة الانتصارات!

لا احتفال بخيانة الانتصارات!

(مترجم)

الخبر:

أصدر الرئيس أردوغان رسالة تهنئة بمناسبة يوم النّصر في 30 آب/أغسطس، قال فيها: "على حدّ تعبير غازي مصطفى كمال، فإن نصر 30 آب/أغسطس هو "عمل عظيم حدّد مرةً أخرى في التاريخ القوة العليا والبطولة للجيش التركي والضباط الأتراك وهيئة الأركان". وبهذا النّصر، الذي هو النّصب الخالد لفكرة الحرية والاستقلال للأمة التركية، أعلنت أمتنا للعالم أجمع أنها لن تسمح بإخضاع إرادتها، وبهذه المناسبة، أتذكر مرةً أخرى غازي مصطفى كمال، مؤسّس جمهوريتنا، القائد الأعلى، قائد الهجوم الكبير ورفاقه في السلاح بالشّكر، وأدعو الله أن يرحم جميع شهدائنا وقدامى المحاربين". (وكالات، 2023/08/30م)

التعليق:

الجمهورية التركية، التي تأسست على أنقاض دولة الخلافة العثمانية، هي دولة العطلات الرسمية. إن النظام الجمهوري العلماني، الذي قام رغم أنهم مسلمون يؤمنون بالله، ولم يحقق أي نجاح يذكر ضد الدول الكافرة المعادية لتركيا منذ تأسيسه، يحتفل بالنصر من خلال الاستيلاء على قصص بطولات المسلمين في التاريخ بالكذب والتحريف. ويعد يوم النّصر 30 آب/أغسطس، الذي جُرّد من معناه وروحه، أحد هذه الأعياد ويتم الاحتفال به رسمياً منذ عام 1935.

مما لا شك فيه أنه لا يمكن الكشف عن الوجه الحقيقي للتاريخ في مقال قصير، ولكن من المعلوم أن كل الحروب التي خاضتها الخلافة، حتى إعلان الجمهورية، كانت من أجل الإسلام. فقد تحرّرت أراضي الأناضول التي احتلتها دول الحلفاء بقيادة بريطانيا نتيجة مقاومة الأمة الإسلامية المكونة من العديد من الشعوب من الشرق والغرب. وفي هذه الحرب، التي يطلق عليها "حرب الاستقلال" التي استمرت حوالي أربع سنوات، تصرّف المسلمون بروح الإسلام وقاتلوا الكفار بفهم الجهاد. وشواهد القبور في النصب التذكاري لشهداء تشاناكالي مع أسمائهم ومسقط رأسهم لا تزال شواهد حية.

إنّ الحلقة الأخيرة من هذا الصراع، المعركة المعروفة باسم معركة القائد الأعلى الميدانية، دارت ضد اليونانيين تحت سيطرة البريطانيين، بدأ الهجوم في 26 آب/أغسطس 1922 ضد اليونانيين الذين احتلوا إزمير وضواحيها. وفي 30 آب/أغسطس، تراجع اليونانيون عن طريق تدمير الأماكن التي مرّوا بها. بعد ذلك، غادروا أراضي الأناضول بالكامل. في هذه الحرب، بالإضافة إلى النضال الصادق للجنود، كانت هناك لعبة متعمدة لبريطانيا. فمن ناحية، أرادت حرمان فرنسا وإيطاليا واليونان التي دخلت معهم الحرب، وأن تكون لها الكلمة المنفردة على البقية العثمانية، ومن ناحية أخرى، أرادت الاستيلاء على مصطفى كمال، الذي شارك في هذه الحرب كقائد أعلى، من جانبها بإشراقه. ولذلك فإن انسحاب اليونانيين كان بطلب من بريطانيا نفسها.

ومع ذلك، حتى لو كان هناك خداع، فهناك انتصار. وإذا كان يجب إحياء ذكراه، فيجب أن يكون ذلك وفقاً لروحه. لكن هذا النصر، مثل انتصار غاليبولي وغيره، قد انحرف عن روحه وهدفه. بادئ ذي بدء، يُعزى كل النجاح فيه تقريباً إلى مصطفى كمال والكادر المؤسس للجمهورية، وهو ما كان مقصوداً في ذلك اليوم. ثانياً، إن المسلمين الذين قاتلوا وضحّوا بحياتهم في هذه الحروب لم يكونوا أتراكاً فقط. ثالثا، المسلمون الذين ضحّوا بحياتهم في الجبهات والأشخاص الذين قدموا كل أنواع الدعم خلف الجبهات، ناضلوا بروح الإسلام ومن أجل القيم الإسلامية. لكن في كتب التاريخ وفي ذكرى هذا النصر يبرز الثناء على الكادر المؤسس للجمهورية والقومية التركية. بل يتمّ التأكيد على أنّ المعركة لم تخض إلاّ بالروح التركية ومن أجل الجمهورية والعلمانية.

وتستخدم رسالة أردوغان هذا العام اللغة المضللة نفسها، حيث يمتدح ضباط وأفراد قيادة الجيش التركي، لكنه لم يذكر الإسلام والخلافة التي حارب المسلمون واستشهدوا من أجلها. إن ما يفعله أردوغان هو خداع صريح للمسلمين الذين دعموه من أجل التحرر من الأفكار والإملاءات الكمالية. وكما قال رسول الله ﷺ: «مَنْ غَشَّنَا فَلَيْسَ مِنَّا» وقال ﷺ أيضا: «مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْتَرْعِيهِ اللهُ رَعِيَّةً يَمُوتُ يَوْمَ يَمُوتُ وَهُوَ غَاشٌّ لِرَعِيَّتِهِ إِلَّا حَرَّمَ اللهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ».

وأخيراً، واستناداً إلى عبارات "الجيش المجيد" و"الجيش القوي" التي يتمّ تسليط الضوء عليها في كل احتفالات يوم 30 آب/أغسطس، فمن الضروري أن نطرح الأسئلة التالية: إذا كنا نتحدث حقاً عن جيش مجيد وقوي، وهو كذلك، فلماذا لا ينصر هذا الجيش المسلمين؟! وماذا يفعل هذا الجيش والمسلمون يذبحون في فلسطين وسوريا وكشمير وتركستان الشرقية وأراكان وغيرها؟! وكيف يمكن أن يحتفظ بمكانته كـ"بيت نبي"؟! وكيف يمكن لهذا الجيش الذي يوصف جنوده بـ"مهمتشيك" (الجندي التركي) أن يكون جزءا من الناتو الصليبي الكافر؟!

إن الإجابة على هذه الأسئلة يجب البحث عنها في بنية النظام الجمهوري الكاذب الذي قام على دماء المسلمين وخيانة الحكام الذين يحرسونه. لأنه مهما كنت قويا، طالما أن الكفار ممسكون بحبلك، فلن يكون المجد إلاّ مصدر فخر باق في صفحات التاريخ الجميلة، وستكون قوتك ضدّ المسلمين، وليس لهم.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

محمد أمين يلدريم

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان