ما الذي يعنيه قرار المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان؟
ما الذي يعنيه قرار المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان؟

الخبر: طلبت الغرفة الكبرى المكونة من 17 قاضياً، والتي تعمل كهيئة استئناف للمحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان (ECHR)، طلبت من تركيا اتخاذ التدابير اللازمة للإفراج الفوري عن دميرطاش، الرئيس المشارك السابق لحزب الشعوب الديمقراطي والذي لا يزال قيد الاحتجاز. (حريات)

0:00 0:00
Speed:
January 01, 2021

ما الذي يعنيه قرار المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان؟

ما الذي يعنيه قرار المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان؟
(مترجم)


الخبر:


طلبت الغرفة الكبرى المكونة من 17 قاضياً، والتي تعمل كهيئة استئناف للمحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان (ECHR)، طلبت من تركيا اتخاذ التدابير اللازمة للإفراج الفوري عن دميرطاش، الرئيس المشارك السابق لحزب الشعوب الديمقراطي والذي لا يزال قيد الاحتجاز. (حريات)

التعليق:


بعد رفع الحصانة البرلمانية، تمّ رفع دعوى قضائية ضد رئيس حزب الشعوب الديمقراطي السابق صلاح الدين دميرطاش، مع الطلب بسجنه لمدة تصل إلى 142 عاماً بتهم مثل "إنشاء وإدارة منظمة إرهابية"، "دعاية تنظيم"، "مدح المجرم والجريمة"، كجزء من التحقيق الذي تم في ديار بكر في تشرين الثاني/نوفمبر 2016. وفي 2 أيلول/سبتمبر 2019، قررت المحكمة إطلاق سراح صلاح الدين دميرطاش، المحتجز على ذمة المحاكمة في المحكمة الجنائية العليا التاسعة عشرة في أنقرة، بكفالة. ومع ذلك، استمر اعتقاله بسبب ملف آخر. خلال هذه الفترة، تقدم دميرطاش بطلب إلى المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان، وفي 20 تشرين الثاني/نوفمبر 2018 أصدرت المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان أول قرار استئناف وطلب إطلاق سراحه. لكن المحاكم المحلية لم تفرج عن دميرطاش لأسباب مختلفة. وأخيراً، في 22 كانون الأول/ديسمبر 2020، قررت الغرفة الكبرى للمحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان أن اعتقال دميرطاش ينتهك خمس مواد من الاتفاقية الأوروبية لحقوق الإنسان، ويجب الإفراج عنه على الفور.


في تركيا، انتقد أعضاء الحكومة، خاصة الرئيس التركي أردوغان، قرار المحكمة قائلا: "إنّ هذه الخطوات سياسية بالكامل، ونعرف سبب ذلك". وقال وزير الداخلية صويلو: "إنّ دميرطاش إرهابي، والقرار الذي اتخذته المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان هو قرار فارغ، ليس له معنى. إن هذا واضح ومباشر للغاية".


يمكن تقييم القرارات التي اتخذتها المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان وتصريحات المسؤولين الحكوميين على النحو التالي:


1- كما هو معروف، منذ سنوات عديدة، تحدث توترات بأحجام مختلفة بين تركيا والاتحاد الأوروبي. من ناحية أخرى، كانت السياسات التي اتبعها حزب الشعوب الديمقراطي حتى الآن موجهة بشكل أساسي إلى بريطانيا. لذلك، فإن القرارات التي اتخذتها المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان هي انعكاسات لذلك بأبعاد أخرى.


2- فيما يتعلق بالسياسة الداخلية لتركيا، يُرى أن أردوغان وحزبه سيواجهون مشكلة خطيرة إذا أجريت الانتخابات في وقت مبكر. على الرّغم من أن أردوغان وحزبه عملوا في عام 2020 على تقسيم حزب الشعوب الديمقراطي والحصول على بعض أصواته إلى جانبه، إلاّ أنهم لم ينجحوا. لم يخضع سياسيو حزب الشعوب الديمقراطي للاعتقالات والتهديدات التي طرحها أردوغان ولم يغيروا أساليبهم. أخيراً، جاءت قرارات المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان في هذا السياق. ومع ذلك، وعلى الرغم من هذه الحقيقة، فقد أدلى كل من أردوغان وصويلو بتصريحات قاسية. كانت هناك أيضاً مناقشات على شاشات التلفزيون حول إغلاق حزب الشعوب الديمقراطي. وكان الهدف إعطاء مظهر خطير للغاية للتهديد الموجّه ضد حزب الشعوب الديمقراطي من خلال طرح هذه المسألة على جدول الأعمال، وخاصةً من جهة دولت بهجلي.


3- لكن من ناحية أخرى، أعطى أردوغان، خلال خطابه في حفل افتتاح معبر مدينة أنقرة جولباشي، نوعاً من الضوء الأخضر بقوله: "إن أي تطور في العالم يؤكّد قوة تركيا. ليس لدينا أي مشكلة معينة أو مشكلة غير قابلة للحل مع أوروبا أو أمريكا أو روسيا أو الصّين أو أي دولة أخرى في منطقتنا".


4- ونتيجة لذلك، فإن القرارات التي اتخذتها المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان، إلى جانب كونها انعكاساً للصراع التركي الأوروبي من الماضي إلى الحاضر، هي في الأساس أداة ضغط ضد حكم أردوغان الذي يمرّ بأوقات عصيبة بسبب الاقتصاد والتصويت المحتمل. لأن أردوغان سيكون مرشحاً رئاسياً مرةّ أخرى في الانتخابات المقرر إجراؤها في عام 2023. إلاّ أن الإحصائيات الحالية تظهر أن أردوغان لن يفوز في الانتخابات. لهذا السبب فهو يركّز بشكل خاص على الأصوات الكردية ويعمل على الحصول على أصواتهم. لهذا السبب، عقد الأسبوع الماضي اجتماعاً مع رئيس حزب هدى.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
محمد حنفي يغمور

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان