ماذا بقي من شعاراتكم الإسلامية بعد أن صوتّم لصالح رئاسة كيان يهود للجنة القانونية بالأمم المتحدة؟!
ماذا بقي من شعاراتكم الإسلامية بعد أن صوتّم لصالح رئاسة كيان يهود للجنة القانونية بالأمم المتحدة؟!

الخبر:   نشر عدد من المواقع الإلكترونية في 6/25 ومنها موقع هسبريس بيان مجموعة العمل الوطنية من أجل فلسطين بالمغرب‎ بمناسبة ما تم تداوله إعلامياً من ظهور اسم المغرب ضمن المصوتين لفائدة رئاسة كيان يهود للجنة القانونية في هيئة الأمم المتحدة، حيث طالبت الحكومة بإصدار توضيح رسمي في شأنه.

0:00 0:00
Speed:
June 27, 2016

ماذا بقي من شعاراتكم الإسلامية بعد أن صوتّم لصالح رئاسة كيان يهود للجنة القانونية بالأمم المتحدة؟!

ماذا بقي من شعاراتكم الإسلامية

بعد أن صوتّم لصالح رئاسة كيان يهود للجنة القانونية بالأمم المتحدة؟!

الخبر:

نشر عدد من المواقع الإلكترونية في 6/25 ومنها موقع هسبريس بيان مجموعة العمل الوطنية من أجل فلسطين بالمغرب‎ بمناسبة ما تم تداوله إعلامياً من ظهور اسم المغرب ضمن المصوتين لفائدة رئاسة كيان يهود للجنة القانونية في هيئة الأمم المتحدة، حيث طالبت الحكومة بإصدار توضيح رسمي في شأنه.

ورصدت المجموعة تصويت بلاد عربية وإسلامية لفائدة رئاسة كيان يهود للجنة السادسة بهيئة الأمم المتحدة، معتبرة أن هذا التصويت "خيانة عظمى لثوابت الأمة، وتحريض صريح، بل ودعم مباشر للإرهاب الصهيوني وجرائمه ضد شعب وأرض ومقدسات فلسطين"، مطالبة المنتظم الدولي بـ"إلغاء القرار".

وفيما ألحت المجموعة، على ضرورة إخراج مقترح قانون تجريم التطبيع في المغرب إلى الوجود، حذرت من المنحى التصاعدي الذي تأخذه ما وصفتها بـ"مخططات اختراق النسيج الوطني المغربي، التي يستعمل فيها كأدواتٍ خُدَّامُ الأعتاب الصهيونية"، كما عبرت عن رفضها "الابتزاز بقضايانا الوطنية، وفي مقدمتها قضية الوحدة الترابية المغربية، من أجل تسويغ التطبيع".

وتوقفت المجموعة عند مظاهر ما قالت إنها "محاولة لتنويع مجالات الاختراق الإسرائيلي للمغرب"، ذاكرة أن "أبرزها فضيحة التمور الصهيونية المنتجة في الأراضي الفلسطينية المغتصبة، والتي عمل الصهاينة بمختلف الوسائل على أن تغزو السوق المغربية بمناسبة شهر رمضان المبارك"، مضيفة أنها ما زالت تنتظر ردا من الحكومة المغربية، خاصة وزارتَي العدل والداخلية، على الرسالة المفتوحة التي وجهت لهما من طرف المجموعة في هذا الشأن، "وإخبار الرأي العام عن نتائج البحث الذي قاما به في هذا المجال".

وانتقد البلاغ "احتفال صهاينة وعملائهم بمراكش، علناً وبدون خجل، مع رفع العلم الصهيوني في الذكرى 68 لنكبة اغتصاب فلسطين"، و"ظهور آليات طبية وانتشار تجهيزات فلاحية واردة من الكيان الصهيوني في الأسواق المغربية، والتي وصل تحدي أصحابها درجة عرض منتجاتهم في المعرض الفلاحي الأخير بمكناس"، إلى جانب "تنظيم رحلات للكيان الصهيوني الغاصب تحت ذريعة زيارة القدس، بدأت جد محتشمة وتكاد تكون سرية، وأصبح الأمر يتسع إلى درجة الإعلان عن تنظيمها، كما هو الشأن بالنسبة لعدد من الوكالات السياحية".

التعليق:

مرة أخرى تظهر الحكومة بكل وضوح تراجعها عن وعودها، واحداً تلو الآخر، فحتى قضية فلسطين التي كانت تعتبر خطاً أحمر وكانت ولا تزال موضوع الندوات واللقاءات الجماهيرية التي ينظمها حزب العدالة والتنمية وذراعه حركة التوحيد والإصلاح والتي يتم فيها تجييش الناس وإلهاب مشاعرهم بالشعارات، حتى هذه القضية، تراجعت فيها الحكومة وسارت فيها على خطى من سبقها من دول التطبيع بل والتشجيع. فالتصويت لصالح رئاسة كيان يهود للجنة القانونية في الأمم المتحدة ليس مجرد تطبيع بل تشجيع وتنسيق ومباركة. وكان موقع تحرير نيوز قد أكد في 2016/06/16، أن ما يزيد عن ثماني دول عربية ممن توصف "بدول الاعتدال" صوتت لكيان يهود، وأن من ضمن الدول التي تأكد تصويتها لصالح كيان يهود، الإمارات ومصر والأردن والمغرب.

أي تفسير يمكن أن تقدمه الحكومة لهذه الفعلة الشنعاء؟ هل ستلجأ إلى الصمت كعادتها؟ أم أنها ستتحجج بأن العلاقات الخارجية لا تدخل ضمن اختصاصاتها وأنها موكولة إلى الملك وحاشيته؟

لقد أصبحت هذه الحجة ممجوجة مستهلكة، كلما أطلت فضيحة تلو فضيحة وآخرها تلك المتعلقة بوثائق بنما وتهريب الأموال، قيل لنا هذا ليس من اختصاصنا، وأن العفاريت والتماسيح لا تزال آخذة بمفاتيح الأمور.

إذا استشرى الفساد وتضخم الفاسدون قيل لنا ليس لنا من الأمر شيء، وإذا اعتدى الأمن على الناس ونكل بالمحتجين، قيل لنا لم نُستشر في ذلك، وإذا استأسد العلمانيون ودعاة التغريب والإفساد، قيل لنا الأمر أكبر منا، وإذا انتهكت الأحكام الشرعية جهاراً نهاراً قيل لنا ما لتطبيق الشرع قَدِمنا، الشام تستغيث ولا من مجيب، الفلوجة تحترق ولا من معين، أهل فلسطين يُقنصون يوميا ولا من نصير... قولوا لنا بربكم، ما الفائدة من وجودكم في الحكم إن كانت كل الكبائر ترتكب باسمكم وتمرر من تحت عباءتكم؟

يا أعضاء وكوادر حزب العدالة والتنمية،

إنكم لتعلمون أننا لا ننافسكم على مقاعد في البرلمان أو الحكومة، وأننا لسنا في سباق معكم حول نصيب من كعكة الحكم، وأنه إنما يحركنا حب الإسلام والحرص على مصالح المسلمين، وها أنتم ترون كيف يمعن قادتكم في مسايرة النظام الذي طالما تغنوا بمعارضته، وتحت ستار وأد الفتنة وتجنب ما آلت إليه دول الربيع العربي، يتم تبرير السكوت عن الفساد والظلم والنهب والقمع ومحاربة الإسلام و... وحتى الشعار البراق، شعار اليد النظيفة الذي لطالما كان رمزاً لكم، يبدو أنه في أفول أيضاً بعد تصريحات بنكيران عن وجوب المرسيدس للوزير وسيارات الدفع الرباعية للنواب السبعة لرئيس جهة درعة تافيلالت، إلى غير ذلك...

إن استمرار حزبكم في هذه الطريق، طريق التي لا ترد يد لامس، يجعله يسير في طريق الانتحار السياسي، تماماً كما فُعل بالحزب الإسلامي العراقي وحزب النهضة في تونس وحزب النور في مصر، فلا تكونوا كالتي نقضت غزلها من بعد قوة أنكاثاً. شُدُّوا على أيدي قادتكم، وأعيدوهم إلى جادة الصواب، وألزموهم شرع الله، ولتكن مصلحة الإسلام أحب إليكم من مصلحة الحزب، فإن سكوتكم عليهم هو تفويضٌ مفتوحٌ لهم، ومدعاةٌ لهم لمزيد من التنازل والمسايرة للظالمين، قال الشاعر:

بني تميمٍ، ألا فَانْــهَوْا سَفِيهَكُمْ          إنَّ السَّفِيهَ إذا لم يُـــنْـــهَ مَأْمُور

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

محمد عبد الله

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان