ماذا يحصل في أوكرانيا؟
ماذا يحصل في أوكرانيا؟

الخبر: الغزو الروسي لأوكرانيا... التعليق: قبل غزو روسيا لأوكرانيا، شاركت الولايات المتحدة بنشاط في الإعلان العام عن التطورات المتعلقة بالأزمة الروسية الأوكرانية، وكانت تدرك جيداً خطة روسيا لغزو أوكرانيا، حتى ومتى سيحدث ذلك. في مناسبات عديدة، أشار الرئيس بايدن إلى أن الغزو الروسي لأوكرانيا كان وشيكاً وأعد المجتمع الدولي لهذه الحرب القادمة. اللافت للنظر أن أمريكا لم تتخذ أية إجراءات احترازية كبرى لردع غزو قوة نووية توسعية على حدود "حليفتها" أوروبا، بخلاف التهديد بفرض عقوبات.

0:00 0:00
Speed:
March 01, 2022

ماذا يحصل في أوكرانيا؟

ماذا يحصل في أوكرانيا؟

(مترجم)

الخبر:

الغزو الروسي لأوكرانيا...

التعليق:

قبل غزو روسيا لأوكرانيا، شاركت الولايات المتحدة بنشاط في الإعلان العام عن التطورات المتعلقة بالأزمة الروسية الأوكرانية، وكانت تدرك جيداً خطة روسيا لغزو أوكرانيا، حتى ومتى سيحدث ذلك. في مناسبات عديدة، أشار الرئيس بايدن إلى أن الغزو الروسي لأوكرانيا كان وشيكاً وأعد المجتمع الدولي لهذه الحرب القادمة. اللافت للنظر أن أمريكا لم تتخذ أية إجراءات احترازية كبرى لردع غزو قوة نووية توسعية على حدود "حليفتها" أوروبا، بخلاف التهديد بفرض عقوبات.

في الواقع، أججت الولايات المتحدة قبل التصعيد التوترات الحالية بين أوروبا وروسيا من خلال إجراء سلسلة من التدريبات العسكرية واسعة النطاق في أوروبا الشرقية مع شركائها في الناتو. في عام 2019، أعلن الجيش الأمريكي أن تمرينه "Defender Europe" سيكون أكبر اختبار لنشر القوات الأمريكية في أوروبا منذ ربع قرن. ولولا "كوفيد" لكان التمرين يضم 20.000 من أفراد الخدمة الأمريكية الذين كانوا سينتقلون من قواعد في أمريكا الشمالية "إلى مواقع في جميع أنحاء أوروبا، بما في ذلك بولندا ودول البلطيق وبعض دول الشمال وألمانيا". وفي العام التالي تم نشر 9.000 جندي في أوروبا.

لذلك، يبدو أن الولايات المتحدة لم تكن على استعداد فقط لمنع الغزو القادم، بل عززته أيضاً من خلال استفزاز روسيا في أوروبا الشرقية مع أوكرانيا. ومن ثم فقد أعطت إذنا بالموافقة على دخول روسيا إلى أوكرانيا.

بالنسبة لروسيا، فإن ضم أوكرانيا هو مجرد جزء من خطة أوسع لاستعادة مكانتها المهمة على المسرح الدولي كما فعلت من قبل. فبعد انهيار الاتحاد السوفيتي، قالت وزيرة الخارجية الأمريكية السابقة مادلين أولبرايت في عام 2000 عن الرئيس بوتين: "إنه يشعر بالأسف لما حدث لبلده وهو مصمم على استعادة عظمتها". ومنذ ذلك الحين، تُحكِم روسيا قبضتها على الجمهوريات السوفيتية السابقة. ففي عام 2008 ضمت أجزاء من جورجيا، وفي عام 2014 ضمت شبه جزيرة القرم - جنوب أوكرانيا، وها هي الآن تحاول ضم شرق أوكرانيا بالقوة.

من أجل وقف هذا الانجراف التوسعي، واجهت الولايات المتحدة روسيا مع الاتحاد الأوروبي في أوكرانيا. خطب بوتين على شاشة التلفزيون الوطني حيث أعلن رؤيته العظيمة لروسيا عظيمة وأعمال المتابعة التي قام بها من الاستعداد للحرب وغزو أوكرانيا أخيراً استُخدمت بشغف لخلق رأي عام ضد بوتين ومثله العليا. وأصبح تجسيداً لداعية حرب خطير وهتلر جديد وخطر على السلام والعالم الحر. ما أدى إلى قائمة طويلة من العقوبات الشديدة من أمريكا وبريطانيا والاتحاد الأوروبي واليابان وأستراليا ونيوزيلندا وتايوان لمعاقبة روسيا وعزلها. وكما قالت رئيسة المفوضية الأوروبية أورسولا فون دير لاين: "يجب أن يفشل الرئيس الروسي فلاديمير بوتين وسيفشل". قد لا يكون لهذه العقوبات تأثير مباشر في المستقبل القريب، لكن سيكون لها بالتأكيد تأثير على روسيا على المدى الطويل وتضعف موقفها، وهو بالضبط الموقف الذي تريد أمريكا أن تكون فيه روسيا.

من ناحية أخرى، استغلت الولايات المتحدة أيضاً هذه الأزمة على الحدود الشرقية لأوروبا للضغط على الاتحاد الأوروبي لإعادتها إلى دائرة النفوذ الأمريكية. منذ إدارة ترامب وهزيمته في أفغانستان، فقد الاتحاد الأوروبي ثقته في الولايات المتحدة وبدأ في السير في مساره الخاص. تريد الولايات المتحدة عكس هذا التطور من خلال خلق مشكلة لأوروبا لا يمكنها التعامل معها بمفردها. هذا العجز عن العمل ضد التهديد الروسي الأخير هو بالضبط ما شهدناه في الاتحاد الأوروبي. فالاتحاد الأوروبي منقسم وليس لديه قوة عسكرية ضاربة قوية. وكما قالت وزيرة الدفاع الألمانية السابقة أنيغريت كرامب كارينباور: "أنا غاضبة جداً من أنفسنا، لأننا فشلنا تاريخياً. بعد جورجيا وشبه جزيرة القرم ودونباس، لم نجهز أي شيء يمكن أن يردع بوتين حقاً. لقد نسينا الدرس المستفاد من شميدت وكول من أن المفاوضات لها الأولوية دائماً، ولكن في الوقت نفسه يجب أن تكون قوياً عسكرياً بحيث لا يمكن أن يكون عدم التفاوض خياراً للطرف الآخر". لذلك، تم تذكير الاتحاد الأوروبي مرة أخرى بضعفه وأنه لا يزال بحاجة إلى القوة والنفوذ العسكري للولايات المتحدة.

مستفيداً من الوضع الضعيف في أوروبا، تدخل بايدن في القضايا المحلية لأوروبا. فعلى سبيل المثال، سارع إلى فرض عقوبات على خط أنابيب الغاز نورد ستريم 2 الذي عارضته الولايات المتحدة بشدة منذ البداية لكنه لم يكن قادراً على إيقافه، والآن هو كذلك.

لذا، يبدو أن الولايات المتحدة تستفيد من الحرب في أوكرانيا. يتم استغلال أوكرانيا والتخلي عنها من الناتو والاتحاد الأوروبي، وفي أفضل السيناريوهات، سيتعين عليها التنازل عن مناطقها الشرقية لروسيا. من المحتمل أن تتمكن روسيا من ضم الجزء الشرقي من أوكرانيا إلى شبه جزيرة القرم وتنصيب نظام موالٍ لها. الخطة هي أن روسيا ستضعف بسبب العقوبات والعزلة الدولية المفروضة على المدى الطويل، ما لم تتحسن العلاقة والتعاون بين روسيا والصين. وعجز الاتحاد الأوروبي مرة أخرى يعيده إلى حضن أخيه الأكبر الولايات المتحدة.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

أوكاي بالا

الممثل الإعلامي لحزب التحرير في هولندا

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان