مجلس الإدارة يملأ جيوبه ويماطل المستهلك
مجلس الإدارة يملأ جيوبه ويماطل المستهلك

تحصّل مجلس إدارة شركة فولكس فاجن في ألمانيا والمكون من تسعة أشخاص على ما يقارب 50 مليون يورو فيما كان نصيب رئيس مجلس الإدارة السيد ماتياس موللر Matthias Müller 9.5 مليون يورو وهي مجموع الرواتب والمنح لعام 2017 بزيادة 10.5 مليون دولار عن العام الماضي. [مجلة شبيغل]

0:00 0:00
Speed:
March 15, 2018

مجلس الإدارة يملأ جيوبه ويماطل المستهلك

مجلس الإدارة يملأ جيوبه ويماطل المستهلك

الخبر:

تحصّل مجلس إدارة شركة فولكس فاجن في ألمانيا والمكون من تسعة أشخاص على ما يقارب 50 مليون يورو فيما كان نصيب رئيس مجلس الإدارة السيد ماتياس موللر Matthias Müller 9.5 مليون يورو وهي مجموع الرواتب والمنح لعام 2017 بزيادة 10.5 مليون دولار عن العام الماضي. [مجلة شبيغل]

التعليق:

لا يزال عدد كبير من مالكي سيارات الديزل من ماركة فولكسفاجن وأودي يعانون من أزمة الديزل التي تسببت بها شركة فولكسفاجن الألمانية. حيث كشفت التحقيقات عن استعانة الشركة ببرنامج إلكتروني يزوّر نتائج فحص الغازات الناجمة عن احتراق الديزل في محرك السيارة ليعطي نتائج إيجابية لا تضر بالبيئة ظاهريا، ويعتبر هذا مروقاً على قوانين البيئة بعد تشديدها حماية للبيئة بتحديد كميات الغازات العادمة المسموح بها لمعالجة عملية الاحتباس الحراري وخطره على البيئة.

عملية الغش هذه كشفت عن خداع ملايين المستهلكين الذين دفعوا أموالا زائدة في أثمان السيارات لحرص بعضهم على البيئة أو بسبب الامتيازات التي كانت الدولة قد خصصتها لمستخدمي سيارات الديزل النظيفة.

بموجب قانون البيئة المعمول به في أوروبا، يتحتم على بعض المدن أن تمنع دخول سيارات الديزل إلى مجالها البيئي بسبب عمليات الاختناق البيئي حين ترتفع نسبة غازات الكربون عن حد معين، وهذا ما يسبب قلقا لمالكي سيارات الديزل وخسارة مادية تصل أحيانا إلى اضطراره الاستغناء عن سيارته دون تعويض أو بيعها بخسارة باهظة، للتمكن من دخول بعض المدن وخاصة إذا كان يعمل فيها أو له مصالح هناك.

كذلك من وجهة نظر الرأسمالية فإن الخسارة على دافعي الضرائب المترتبة على عملية الغش هذه لن يتم تعويضها، فالدولة كانت تقدم تسهيلات ضريبية لتشجيع شراء السيارات النظيفة، والتي تبين أنها لم تكن كذلك، بل كانت تتسبب بضرر بيئي أكبر.

لم تكن فولكسفاجن وحدها من قام بعملية الغش هذه، بل تكشف أن شركات أخرى قامت بنفس العملية أو ما يشبهها. ومحاولات الحكومة الألمانية إلزام هذه الشركات بإصلاح هذا الخلل أو تعديله كانت باهتة وغير موفقة، لأن اللوبي الصناعي يتجاوز القوانين ولا يعبأ بالنتائج، حيث يهدد مثل هذا التصليح أو التعويض مصير الشركات التي قد تصل إلى الإفلاس أو هجر أماكن التصنيع في أوروبا والرحيل إلى بلاد الأيدي العاملة الرخيصة، الأمر الذي يتسبب بزيادة البطالة وما يترتب عليها من خسارة اقتصادية.

المبدأ إذن في دوامة ويدور في حلقة مفرغة، والمستهلك هو المتضرر في كل الأحوال، وفي هذه الأثناء يتقاضى من تسبب بالجريمة أجورا خيالية كأنه يكافئ نفسه بكل وقاحة على جريمته. وهو غير معني حتى بالبحث عن مبررات لأعماله، فمن غير المتوقع بل لا يرد في حساب أحد من هؤلاء أن يقوم بالتنازل عن شيء من "مستحقاته" أو ثروته على الأقل إظهارا لحسن النوايا أو دفاعا عن موقفه الشخصي ومسؤوليته، وهذا هو حال مجالس الإدارة في كل الشركات المساهمة، وهذا الأمر تعززه قوانين الرأسمالية واللوبي الرأسمالي الذي يجانب الحق محافظة على المكاسب الاقتصادية الفورية، على مذهب "أنا ومن بعدي الطوفان".

في الإسلام يضمن المتسبب بالضرر شخصيا ولا يفلت من الحق بحجة مبنية على النفعية. والدولة لا تخضع لمثل هذه اللوبيات والضغوط، ولا يجوز أن تعرض حياة الناس للخطر بحجة مكاسب مادية. بل هي راعية ومسؤولة عن رعيتها، ورحم الله عمر بن الخطاب حين قال: "لو أن شاة عثرت في أرض العراق لخفت أن يسألني الله عنها يوم القيامة لِمَ لَمْ تمهد لها الطريق يا عمر".

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

م. يوسف سلامة – ألمانيا

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان