من الذي سينقذ أطفال مضايا من الموت جوعًا؟ (مترجم)
من الذي سينقذ أطفال مضايا من الموت جوعًا؟ (مترجم)

الخبر:   انتشرت في وسائل الإعلام الدولية ووسائل التواصل خلال الأيام القليلة الماضية صور تخلع القلوب من الصدور من شدة ألمها لمسلمي مضايا الجوعى من الرجال والنساء والأطفال وقد بدوا مثل الهياكل العظمية. فقد كانت البلدة ترزح تحت حصار نظام الأسد الوحشي وغيره من القوى الموالية له منذ تموز/يوليو والتي منعت الغذاء والدواء والاحتياجات الأساسية الأخرى من الدخول إليها.

0:00 0:00
Speed:
January 11, 2016

من الذي سينقذ أطفال مضايا من الموت جوعًا؟ (مترجم)

من الذي سينقذ أطفال مضايا من الموت جوعًا؟

(مترجم)

الخبر:

انتشرت في وسائل الإعلام الدولية ووسائل التواصل خلال الأيام القليلة الماضية صور تخلع القلوب من الصدور من شدة ألمها لمسلمي مضايا الجوعى من الرجال والنساء والأطفال وقد بدوا مثل الهياكل العظمية. فقد كانت البلدة ترزح تحت حصار نظام الأسد الوحشي وغيره من القوى الموالية له منذ تموز/يوليو والتي منعت الغذاء والدواء والاحتياجات الأساسية الأخرى من الدخول إليها. ونتيجة لذلك خيمت أزمة إنسانية مرعبة عليها، وقد أظهرت تقارير حجم سوء التغذية الحاد ووفيات ناجمة عن الجوع راح ضحيتها حتى الرضع. وأفادت منظمة أطباء بلا حدود أن 23 مريضًا قد لقوا حتفهم نتيجة الجوع في مركز صحي واحد فقط من ضمن المراكز التي تقع تحت إشرافها وذلك منذ الأول من شهر كانون الأول/ديسمبر. وقد اقتصر غذاء الأطفال على العشب أو أوراق الأشجار للبقاء على قيد الحياة، بينما قام آباؤهم بالبحث في القمامة للعثور على أي شيء للحفاظ على حياة أسرهم. وقد أفادت تقارير أيضًا أن الآباء يقومون بإطعام أطفالهم من لحوم القطط والكلاب للحفاظ على حياتهم، وأن الأمهات يعانين من سوء التغذية ولم يعدن قادرات على تقديم حليب الرضاعة لأطفالهن. ومع بداية فصل الشتاء ساءت الظروف، فاضطر الناس إلى أكل التراب لأنه لم يتبق شيء صالح للأكل بسبب موت جميع النباتات بسبب الثلوج. فقد قالت أم محمد، وهي من سكان مضايا وتبلغ من العمر 52 عامًا، التي لم تتناول وجبة طعام منذ شهور: "لقد أصبح حلمي الوحيد هو الحصول على قطعة من الخبز". وقد حاصر النظام السوري مضايا أيضًا بالألغام والقناصة لمنع أي شخص من مغادرة المدينة.

التعليق:

على الرغم من هذه المشاهد المؤلمة للأطفال الجوعى وقد بدوا مثل الهياكل العظمية من شدة الجوع، إلا أن المجتمع الدولي والأنظمة القائمة في العالم الإسلامي قد اكتفوا بالمراقبة حيال هذه الجريمة البشعة، غير راغبين في اتخاذ أي إجراء لوضع حد لمعاناة أطفال المسلمين. وهو ما يعكس طبيعة مشاعرهم الميتة وافتقارهم التام لأدنى القيم الإنسانية. ويبدو أن الصور المؤلمة التي تعكس مشاهد معسكرات الاعتقال النازية، أو أن الاستخدام المتكرر للجوع كسلاح حرب من قبل نظام أسد المجرم، والتي تنتهك بشكل صارخ كافة قوانينهم واتفاقياتهم الدولية ليست كافية لتحركهم لإنقاذ أطفال مضايا الذين يموتون جوعًا. إنه مما لا شك فيه أن حماية الأبرياء من الموت البطيء ليست ضمن خططهم تجاه سوريا لأنها لا تحقق أي منفعة للدول الغربية أو للأنظمة القائمة في العالم الإسلامي أو للأمم المتحدة.

وقالت الأمم المتحدة يوم الخميس 7 كانون الثاني/يناير أنها قد حصلت على إذن من النظام السوري لإيصال مساعدات غذائية إلى مضايا تكفي لإعانة سكان المدينة البالغ عددهم 40000 شخص لمدة شهر واحد، وكأن هذه المساعدات ستقضي بشكل حقيقي على المعاناة التي لا توصف لمسلمي مضايا الذين لا يرون نهاية لكابوسهم في أي وقت قريب. تحت أي عنوان يمكن تصنيف هذا العمل الإنساني – الحفاظ على حياة أهل مضايا لعدة أسابيع، ثم التخلي عنهم مرة أخرى وجعلهم يقاسون لأشهر أخرى جوعًا شديدًا ويأسًا على يد نظام أسد؟ وعلاوة على ذلك، فقد مُنحت الأمم المتحدة ممرًا آمنًا، في شهر تشرين الأول/أكتوبر، لنقل مساعدات إلى مدينة مضايا، فنقلوا إليها شحنة من البسكويت "المتعفن والفاسد" والذي انتهت صلاحيته ولم يعد صالحًا للاستخدام البشري، ما تسبب بتسمم غذائي على نطاق واسع. كيف يمكن أن نعلق أي أمل على الإطلاق على هذه المنظمة العاجزة المتآمرة لإنقاذ أطفال مضايا الذين يموتون جوعًا أو غيرهم من المسلمين؟ وعلاوة على ذلك، فإنه أمر مستهجن تمامًا أن الأنظمة القائمة في العالم الإسلامي يمكنها أن تشكل ائتلافًا يضم 34 دولة لمحاربة ما يسمى بـ "المنظمات الإرهابية" لكنها عاجزة عن اتخاذ أي إجراء لإنقاذ مسلمي مضايا أو بقية سوريا من إجرام أحد أعظم الإرهابيين الذين عرفهم هذا العالم، والذي تلطخت يداه بدماء مئات الآلاف من المسلمين الأبرياء. إن كل هذا يجب أن يكون تذكيرًا صارخا بأنه لا يمكن أن يأتي أي خير على الإطلاق لمسلمي سوريا من أي مبادرة أو حل من الأمم المتحدة وأمريكا أو أي من هذه الأنظمة التي لا تحرك ساكنًا، مما يعطي المجال لأسد لارتكاب جرائمه ضد المسلمين الأبرياء في سوريا.

إذن، من هو القادر على وضع حد للجرائم التي ترتكب ضد أطفال مضايا وتوفير الحماية لهم؟ إن هذا الفرض العظيم يقع على عاتق هذه الأمة الكريمة وخاصة جيوشها. إن كل لحظة جوع تمر على هؤلاء الأطفال وكل ظلم يتعرض له إخواننا وأخواتنا على يد هذا الفرعون تشكل بالتأكيد إثمًا عظيمًا على أعتاقنا ما لم نعمل بشكل جدي وعاجل لإيجاد حل يضع حدًا لمعاناتهم. والخلافة الراشدة على منهاج النبوة وحدها من تستطيع أن تقضي على كل طاغية في بلادنا وأن تبدل الخوف والظلم بالأمن والعدل تحت حكم يستند إلى كتاب الله سبحانه وتعالى وسنة نبيه e.

لذلك نسأل القادة والضباط وجنود الإيمان في جيوش المسلمين: كيف يمكنكم أن تتحملوا مشاهدة هذه المشاهد المروعة لتجويع إخوانكم وأخواتكم دون أن تتحركوا للدفاع عنهم؟ ألا تؤرقكم هذه المشاهد وتطاردكم حتى في منامكم؟ كيف ستجيبون الله سبحانه وتعالى على تقاعسكم عن حماية المؤمنين عندما كانوا يستصرخونكم لإنقاذهم من آلامهم؟

قوموا الآن إلى واجبكم للدفاع عن أمتكم وأعطوا النصرة لحزب التحرير لإقامة دولة الخلافة الراشدة دون تأخير، لأن كل يوم يمر على معاناة إخوانكم وأخواتكم بسبب غياب هذه الدولة سيزيد من أوزاركم التي ستحملونها يوم القيامة لتقاعسكم عن نصرة إخوانكم. قال النبي e: «‏المسلم أخو المسلم لا يظلمه ولا يسلمه‏، من كان في حاجة أخيه كان الله في حاجته، ومن فرج عن مسلم كربة فرج الله عنه بها كربة من كرب يوم القيامة، ومن ستر مسلمًا ستره الله يوم القيامة‏».

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. نسرين نواز

مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان