از طریق تطبیق شریعت اسلامی می توان به رفاه دست یافت و بر تمایل به تجزیه غلبه کرد
(مترجم)
خبر:
در اوایل ژوئن 2025، اختلافات بین دولت منطقه آچه و دولت منطقه سوماترا شمالی رخ داد. این اختلاف مربوط به فرمان وزارت کشور شماره 300.2.2-2138 صادر شده در آوریل 2025 بود که چهار جزیره متعلق به منطقه آچه را در منطقه اداری سوماترا شمالی قرار داد. وزارت کشور در تصمیم خود قاطع بود. دولت منطقه آچه به مطالبه بازگرداندن چهار جزیره به آچه ادامه داد. همچنین، ساکنان آچه تظاهراتی را برای مطالبه بازگشت جزایر خود سازماندهی کردند. در همین حال، دولت سوماترا شمالی به حمایت از تصمیم وزارت کشور ادامه داد و این اختلاف تشدید شد. سرانجام، رئیس جمهور پرابوو مداخله کرد. رئیس مجمع مشترک (فوربس) برای مجالس نمایندگان و سنا در آچه، ت. آ. خالد در 15 ژوئن 2025 گفت: "همه اعضای مجالس نمایندگان و سنا در جمهوری آچه توافق دارند و موضع ما یکسان است. چهار جزیره باید بدون هیچ قید و شرطی بازگردانده شوند. آچه آماده است تا برای دفاع از خود از آنها دفاع کند." در 17 ژوئن 2025، رئیس جمهور تصمیم گرفت چهار جزیره را به دولت منطقه ای آچه بازگرداند. همچنین، وزیر کشور، پراسیتیو هادی، در یک کنفرانس مطبوعاتی که در کاخ ریاست جمهوری در جاکارتا در روز سه شنبه 17 ژوئن 2025 برگزار شد، گفت: "چهار جزیره، یعنی جزیره پانجانگ، جزیره لیبان، مانگکیر گادانگ و مانگکیر کیتیک، بر اساس اسناد دولتی، از نظر اداری متعلق به منطقه آچه هستند."
تفسیر:
1- اختلاف مداوم بین دولت منطقه آچه و دولت منطقه سوماترا شمالی را نمی توان از نفوذ سیاسی و اقتصادی رژیم سابق جدا کرد. از نظر سیاسی، فرماندار فعلی سوماترا شمالی، بوبی ناسوتیون است که داماد رئیس جمهور سابق جوکو ویدودو است. از سوی دیگر، وزیر کشور فعلی، تیتو کارناویان است که در زمان ریاست جمهوری جوکو ویدودو، وزیر کشور بود. بنابراین، تعجب آور نیست که مردم انتقال چهار جزیره متعلق به منطقه آچه به سوماترا شمالی را به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از منافع سیاسی رژیم سابق می دانند. از سوی دیگر، چهار جزیره دارای پتانسیل اقتصادی عظیمی هستند. مسلم ایوب، عضو مجلس نمایندگان آچه، اظهار داشت: "یک انگیزه تجاری در انتقال مدیریت چهار جزیره به سوماترا شمالی وجود دارد. چهار جزیره غنی از نفت و گاز هستند. و یک طرح سرمایه گذاری عظیم از امارات متحده عربی در چهار جزیره وجود دارد." علاوه بر این، این مسیر نه تنها برای ماهیگیران محلی، بلکه برای حمل و نقل تجاری و حرکات استراتژیک دریایی نیز مهم است. بنابراین، تلاش ها برای تحویل چهار جزیره مملو از منافع سیاسی و اقتصادی رژیم سابق است.
2- از سوی دیگر، اختلافات بین دولت های منطقه ای می تواند فتنه اختلافات منطقه ای را شعله ور کند یا روحیه تجزیه طلبی را تشدید کند. همانطور که می دانیم، آچه منطقه ای است که دارای تاریخ "تلخی" در رابطه با اندونزی است. در گذشته، آچه یک منطقه عملیات نظامی بود. فرهنگ اسلامی آن بسیار ریشه دار است. در واقع، آچه از استقلال در تطبیق شریعت اسلامی در سطح محلی برخوردار است. در 21 آوریل 2025، گروهی از افراد که مشکوک به اتباع اندونزیایی با لباس های سنتی بودند، تصویری را در حالی که کاغذی را با عنوان "آزادی برای مالوکو، آزادی برای پاپوا، آزادی برای آچه" در بیست و چهارمین جلسه مجمع دائمی سازمان ملل متحد در مورد مسائل مردم بومی، در سالن دادگاه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک حمل می کردند، ثبت کردند. این نشان می دهد که ایده جدا شدن آچه از اندونزی به طور کامل از بین نرفته است. و اگر مالکیت چهار جزیره متعلق به آچه واقعاً به سوماترا شمالی منتقل شود، ممکن است ناامیدی مردم آچه نسبت به دولت در جاکارتا را افزایش دهد. بنابراین، باید از این امر جلوگیری شود و باید درک شود که این تلاش ها با هدف تقسیم این کشور اسلامی اندونزی انجام می شود.
3- اسلام به منابع طبیعی، مانند نفت و گاز، به عنوان مالکیت عمومی می نگرد. پیامبر ﷺ فرمود: «مسلمانان در سه چیز شریک هستند: آب، مرتع و آتش، و قیمت آن حرام است» (رواه ابن ماجه). و دولت مسئول مدیریت آن به نفع مردم و رفاه آنهاست. نفت و گاز متعلق به یک منطقه خاص نیست، بلکه متعلق به همه مردم است. بنابراین، دولت باید مدیریت آنها را به صورت متمرکز بر عهده بگیرد. اگر مدیریت منابع طبیعی به هر منطقه واگذار شود، ظلم بر کسانی که در مناطقی فاقد آن هستند، وارد می شود. بنابراین، باید تغییری اساسی در مدیریت منابع طبیعی مطابق با شریعت اسلامی ایجاد شود. اما این امر تنها از طریق حاکمی که شریعت اسلامی را به طور کامل تطبیق می کند، امکان پذیر است، زیرا از طریق تطبیق شریعت اسلامی می توان به رفاه دست یافت و در عین حال می توان بر تمایل به تجزیه غلبه کرد.
نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر
محمد رحمة کورنیا - اندونزی