از کاروان شکستن محاصره تا کاروان شکستن محدودیت ها و به حرکت در آوردن ارتش ها
خبر:
کاروان کمک ها از تونس روز دوشنبه 9 ژوئن به راه افتاد تا از لیبی و مصر عبور کند و سپس در گذرگاه رفح فرود آید.
تفسیر:
رویدادها در کشورهای مسلمان سرعت می گیرند. در سایه رنج هایی که برادرانمان در غزه از آن رنج می برند و محاصره ای که ماه هاست اعمال شده است، کاروان کمک ها برای شکستن محاصره خارج می شود. این کاروان با حمایت و استقبال فراوان مسلمانان مواجه شد، زیرا از حاکمان و احزاب جدا شده است، مردمانی که عقیده و احساسات یکسانی دارند اما مرزهای سست و حاکمانی که حافظ رژیم یهود هستند، آنها را از هم جدا می کنند. یاری مسلمان واجب است و ویران کردن کعبه نزد خداوند عزوجل آسان تر از ریختن خون یک مسلمان است، پس چه برسد به هزاران شهیدی که دشمن آنها را شکنجه کرده و خونشان را مباح کرده است تا جایی که شهدا صرفاً آمار و ارقامی می شوند که خوانده و ثبت می شوند؟!
نسل ها با این مسئله پرورش یافته اند و دغدغه آن را داشته اند، اما حلقه گمشده این است که چگونه غزه را یاری کنیم؟ ما مسلمان هستیم و این سخن که این تونسی است و این فلسطینی و این لیبیایی... این سخن درست نیست... بلکه ما یک امت هستیم و فلسطین عضوی از اعضای این پیکر است، پس چگونه پیکر سالم باشد در حالی که هر عضوی از آن درد می کشد؟!
طوفان الاقصی زشتی های خائنان و منافقان را آشکار کرد و به وضوح نشان داد که:
1- پیروزی به کمیت متکی نیست، ما امتی هستیم که قدرتش در اخلاص برای خداوند عزوجل است ﴿چه بسا گروه اندکی که به اذن خدا بر گروهی بسیار پیروز شدند، و خدا با صابران است﴾، پس پیروزی با قلت همراه است، پس اندک مخلصانی رژیم یهود را به وحشت انداخته و تلخی را به آن چشانده اند و آنچه از سردرگمی می بینیم واکنشی هیستریک به دیوانه ای است که کنترل اعصاب خود را از دست داده است.
2- تظاهرات و راهپیمایی ها راه تغییر نیستند، بلکه ابزاری برای فشار بر حاکمان برای به حرکت درآوردن ارتش ها هستند، پس بین کسی که هدف از به حرکت درآوردن مردم را تعیین می کند و کسی که صرفاً برای سر دادن شعارهایی که سودی ندارند، تظاهرات می کند، تفاوت وجود دارد، بلکه زیان آن می تواند بیشتر از سودش باشد! احساس باید با فکر در یک فضای ایمانی همراه باشد، یعنی تظاهرات برای شعارهای کلی و مبهم و نامشخص برگزار شود، این هدف نیست، فلسطین مسئله همه مسلمانان است و با مهربانی یا دست دادن با کافران به آغوش امت باز نمی گردد، آنچه با زور غصب شده است جز با زور، زور ارتش ها باز نمی گردد. اما برخی می گویند این ارتش ها ضعیف هستند و قادر به رویارویی یا ایستادگی در برابر سران کفر نیستند. و این سخن دور از واقعیت است، امت اسلامی طبق آمارها قوی ترین ارتش های جهان را در اختیار دارد و یک ارتش قادر است رژیم یهود را نابود کند، اما مانع اصلی در برابر آن حاکمان هستند.
3- نقش خبیثانه حاکمان مسلمان، که محدود به محکوم کردن و ابراز انزجار است و حداکثر کاری که انجام می دهند مطالبه آتش بس یا راه حل دو دولتی است که اعتراف ضمنی به این است که رژیم یهود دولت و مرزهایی دارد! و اینجاست که عقب گردی که با گذشت زمان از بین نرفته است، نهفته است؛ این حاکمان هستند که به یهودیان کمک می فرستند و دست یاری به سوی آنها دراز می کنند و با آنها عادی سازی می کنند و سپس برای فلسطین اشک می ریزند تا مردم خود را با سخنرانی ها و عبارات مسموم مانند ملی گرایی، عربیت و صلح رام کنند تا اینکه فلسطین در شبی سیاه از بین رفت!
کاروان پایداری، السیسی و تاج و تخت او را در معرض خطر قرار خواهد داد، یا به آن اجازه عبور می دهد و این او را در مخمصه ای با اربابانش قرار می دهد، یا کاروان را متوقف می کند و این بقای او را تهدید می کند و نه تنها در رویارویی با مردمش خواهد بود، بلکه جرقه ای برای آتشی خواهد بود که عناوین را در منطقه و در جهان به طور کلی تغییر خواهد داد.
هر وسیله و ابزاری که بر حاکمان فشار می آورد و افکار عمومی را روشن می کند و آگاهی را در بین امت گسترش می دهد، گامی مثبت است، تغییر جز با وجود افکار عمومی مبتنی بر آگاهی عمومی در امت صورت نمی گیرد، آنگاه مولفه های تشکیل یک دولت وجود دارد و مشعل به مخلصان اهل قدرت و صلابت سپرده می شود تا محدودیت ها را شکسته و این حکومت جائرانه را از بین ببرند تا خلافت بر اساس روش پیامبری باشد.
﴿خدا به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند وعده داده است که آنان را در زمین جانشین [دیگران] قرار دهد، همان گونه که کسانی را که پیش از آنان بودند جانشین [دیگران] قرار داد، و دینشان را که برای آنان پسندیده است، برایشان استوار سازد و ترسشان را به ایمنی دگرگون کند، مرا می پرستند و چیزی را با من شریک نمی گردانند و کسانی که پس از آن کفر ورزند، آنان همان فاسقانند﴾
نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر
زینب بن رحومه
