من سيتحمل المسؤولية؟ (مترجم)
من سيتحمل المسؤولية؟ (مترجم)

الخبر: يتعرض الآن الآلاف من مسلمي الروهينغا الذين فروا من ميانمار إلى بنغلادش لهجوم قوات الأمن البنغالية، وتقوم السلطات البنغالية كذلك بطردهم، وذلك وفقًا لمنظمة العفو الدولية. والذين لم يتمكنوا منهم من الوصول إلى المخيمات المؤقتة في مدينة كوكس بازار يواجهون نقصًا في الغذاء والماء والبعض منهم يعانون من سوء تغذية حاد. [المصدر: صحيفة الغارديان]

0:00 0:00
Speed:
December 01, 2016

من سيتحمل المسؤولية؟ (مترجم)

من سيتحمل المسؤولية؟

(مترجم)

الخبر:

يتعرض الآن الآلاف من مسلمي الروهينغا الذين فروا من ميانمار إلى بنغلادش لهجوم قوات الأمن البنغالية، وتقوم السلطات البنغالية كذلك بطردهم، وذلك وفقًا لمنظمة العفو الدولية.

والذين لم يتمكنوا منهم من الوصول إلى المخيمات المؤقتة في مدينة كوكس بازار يواجهون نقصًا في الغذاء والماء والبعض منهم يعانون من سوء تغذية حاد. [المصدر: صحيفة الغارديان]

التعليق:

قالت الأمم المتحدة إن عدد مسلمي الروهينغا الذين تركوا منازلهم في ميانمار هربًا من أعمال العنف الجارية يصل إلى 30000 وذلك بعد أن اقتحمت القوات العسكرية القطاع الضيق الذي يعيشون فيه خلال وقت سابق من هذا الشهر. وتعتبر أقلية مسلمي الروهينغا أكثر أقلية تتعرض للاضطهاد على مستوى العالم. وذلك في عالم تحظى فيه الحيوانات والنباتات المهددة بالانقراض بالاهتمام والحماية، وقد سلطت وسائل الإعلام الرئيسية وكذلك وسائل التواصل الإلكتروني الضوء على واقع محنتهم الذي يعتبر رعبًا تامًا. وتنشر الآن تقارير عن حالات الاغتصاب والعنف وحرق المنازل وتجويع الأطفال يوميًا على وسائل التواصل الإلكتروني.

والحمد لله، أخذت الأصوات تتعالى للمطالبة بحل هذه المشكلة في العالم الإسلامي وغير الإسلامي على حد سواء. فالمسلمون في العديد من البلاد التي يشكلون فيها أغلبية قد نزلوا إلى الشوارع وطالبوا بالقيام فعليًا بحل المشكلة، وقد شهدت بنغلاديش وإندونيسيا وماليزيا وتايلاند خروج الناس دعمًا لإخوانهم المسلمين. إن محنة المسلمين في ميانمار ليست جديدة، فقد بثت وسائل الإعلام عنها تقارير مختلفة مرات عديدة. وبدلًا من الشعور بالضيق، يجري بث التقارير ومن ثم الانتقال بشكل طبيعي إلى عنوان الخبر التالي، وبالتالي لا بد أن نتساءل من الذي يتحمل المسؤولية؟ ومن الذي سيدافع عن المظلومين؟ ومن الذي يستطيع فعلًا أن يفعل شيئًا؟

أما أونغ سان سو كيي رئيسة حكومة ميانمار، والحائزة على جائزة نوبل للسلام، وبطلة الديمقراطية عدة مرات، فقد التزمت الصمت بشأن هذه المسألة حتى قامت الأمم المتحدة مؤخرًا بالإعلان عن "إبادة" في ميانمار. ويتم قياس تصرفاتها الجيدة وفقًا للمعايير الغربية، حتى نرى الخير فيما يراه الغرب خيرًا وحتى نعتبر أن الديمقراطية هي ذروة العظمة. والحكومة في ميانمار لا توفر لهذه المجموعة أية حقوق، وتتعامل معهم مثل اللاجئين وتنظر إليهم بأكثر الطرق إهانة.

إن الكثير ممن تمكنوا من الهرب من ميانمار اتجهوا نحو بنغلادش على متن القوارب. وفي مقابلة مع قناة الجزيرة في عام 2012 أوضحت الشيخة حسينة في بنغلاديش بأن هذا الوضع لا يعني بنغلاديش بأي شيء. إن تفكيرها الوطني العلماني هو الذي جعلها تتصرف بهذا الشكل.

ولو جبنا العالم وسألنا من الذي يمكنه تقديم المساعدة؟ فسنعلم أن حكام البلاد الإسلامية لن يقوموا قطعًا بالتحرك ولو قليلًا لمساعدة هذه الأمة. فقد تحركت تركيا بسرعة لمساعدة كيان يهود لإطفاء الحرائق، وباكستان لن تقدم أية مساعدة لمسلمي كشمير سوى المشاركة في المفاوضات ومؤتمرات القمة، ويجري الآن تسوية حلب بالأرض، ومع ذلك تقف جميع الأنظمة العربية لا تحرك ساكنًا. واليوم، لن يتحرك أي طرف من الأطراف التي يمكنها أن تفعل شيئًا!

إن الأمر الآن منوط بأبناء هذه الأمة الصادقين، رجالًا ونساء، الذين يتظاهرون ويتفاعلون بمشاركاتهم ويدعون لإخوانهم ويسألون عمّا يحدث. ويمكننا أن نرى الأمل في أنفسنا فقط. ويجب على الأمة ألا تكون ضحية بعد الآن، وألا تطالب بالقيام بأعمال لا تسمن ولا تغني من جوع! بل عليها المطالبة بعمل واضح وحاسم وهو إعادة إقامة الكيان الذي سيتولى حماية المسلمين في ميانمار وكافة بلاد المسلمين. إن هذا الكيان هو الوحيد القادر على توحيد المسلمين، والوحيد الذي يمكنه القضاء على الأنظمة العلمانية المجرمة. إنه الكيان الوحيد الذي سيحرك الجيوش للدفاع عن المسلمين، وهو الكيان الوحيد الذي ستخشاه قوى الكفر. لقد حان الآن الوقت لانضمام كل الطاقات للعمل لإقامة دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة. ويجب علينا جميعًا الاستماع لصرخات الثكالى والمظلومين ونصرتهم كما ينبغي. يقول الله سبحانه وتعالى: ﴿رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَـذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا﴾ [ّالنساء: 75]

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

نادية رحمان

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان