من سيوفر ملجأ حقيقياً لمسلمي الروهينجا اليائسين؟
من سيوفر ملجأ حقيقياً لمسلمي الروهينجا اليائسين؟

الخبر:   في الرابع من حزيران/يونيو، جرف قارب يحمل 81 لاجئاً من الروهينجا، بينهم 49 امرأة و11 طفلاً، على شواطئ جزيرة إيدامان، قبالة ساحل مقاطعة أتشيه الإندونيسية، بعد أن انجرف لأكثر من 100 يوم في البحر. وتوفي تسعة على متن القارب خلال رحلته الخطرة. لقد غادر مسلمو الروهينجا اليائسون مخيمات اللاجئين المكتظة والقذرة والمليئة بالأمراض في بنغلادش بحثاً عن حياة أفضل في بلد مجاور. ومع ذلك، فقد مُنعوا من دخول الهند وماليزيا والعودة إلى بنغلادش. بعد الوصول إلى الجزيرة الإندونيسية، أفيد أيضاً أن الشرطة المحلية حثت اللاجئين على العودة إلى قاربهم ومغادرة المياه الإندونيسية، لكنهم رفضوا. وهم ينتظرون الآن قرار السلطات الإندونيسية لتقرير مصيرهم، فيما إذا كان بإمكانهم البقاء أو إعادتهم إلى البحر. حتى لو حصلوا على إذن بدخول البلاد، فلن يُسمح لهم بالعمل أو الاستقرار بشكل دائم وفقاً للسياسات والقوانين القومية اللاإنسانية التي ينفذها النظام الإندونيسي.

0:00 0:00
Speed:
June 13, 2021

من سيوفر ملجأ حقيقياً لمسلمي الروهينجا اليائسين؟

من سيوفر ملجأ حقيقياً لمسلمي الروهينجا اليائسين؟

(مترجم)

الخبر:

في الرابع من حزيران/يونيو، جرف قارب يحمل 81 لاجئاً من الروهينجا، بينهم 49 امرأة و11 طفلاً، على شواطئ جزيرة إيدامان، قبالة ساحل مقاطعة أتشيه الإندونيسية، بعد أن انجرف لأكثر من 100 يوم في البحر. وتوفي تسعة على متن القارب خلال رحلته الخطرة. لقد غادر مسلمو الروهينجا اليائسون مخيمات اللاجئين المكتظة والقذرة والمليئة بالأمراض في بنغلادش بحثاً عن حياة أفضل في بلد مجاور. ومع ذلك، فقد مُنعوا من دخول الهند وماليزيا والعودة إلى بنغلادش. بعد الوصول إلى الجزيرة الإندونيسية، أفيد أيضاً أن الشرطة المحلية حثت اللاجئين على العودة إلى قاربهم ومغادرة المياه الإندونيسية، لكنهم رفضوا. وهم ينتظرون الآن قرار السلطات الإندونيسية لتقرير مصيرهم، فيما إذا كان بإمكانهم البقاء أو إعادتهم إلى البحر. حتى لو حصلوا على إذن بدخول البلاد، فلن يُسمح لهم بالعمل أو الاستقرار بشكل دائم وفقاً للسياسات والقوانين القومية اللاإنسانية التي ينفذها النظام الإندونيسي.

التعليق:

في هذه الأثناء، وفي الأول من حزيران/يونيو، تعرض مسلمو الروهينجا في جزيرة باسان شار المهجورة التي نقلهم إليها نظامُ بنغلادش من مخيم كوكس بازار للاجئين، تعرضوا للضرب على أيدي شرطة بنغلادش أثناء محاولتهم الاحتجاج على ظروفهم المعيشية المروعة أمام مسؤولي الأمم المتحدة خلال زيارة المستوطنة. وقالت المفوضية السامية للأمم المتحدة لشؤون اللاجئين في بيان إنها تلقت تقارير عن وقوع إصابات خلال الحدث، من بينهم نساء وأطفال.

باسان هي جزيرة طينية معرضة للأعاصير والفيضانات في خليج البنغال حيث يعيش اللاجئون الروهينجا في ظروف شبيهة بالسجن مع إمكانية الوصول إلى المواد الغذائية الأساسية فقط التي لا تشمل الخضروات أو اللحوم أو الأسماك، وبدون إمكانية الوصول إلى العمل أو المرافق مثل المدارس المناسبة وتوفير الرعاية الصحية.

نقلت سلطات بنغلادش بالفعل 18000 من الروهينجا إلى الجزيرة من مخيمات اللاجئين في البر الرئيسي، من أصل 100000 مخطط لها، مع وعود بأنهم سيكونون قادرين على العمل والزراعة والصيد في موقعهم الجديد الذي تبين أنه كذبة مطلقة. يمكن تقدير حجم ظروفها الفظيعة من خلال حقيقة أن سكان الجزيرة قد وصفوا الحالة الضيقة والقذرة لمخيم كوكس بازار للاجئين في البر الرئيسي لبنغلادش، وهو موطن لحوالي مليون لاجئ من الروهينجا، بأنه أفضل ألف مرة من باسان شار. تم إلقاء القبض على العديد من اللاجئين وضربهم لمحاولتهم مغادرة الجزيرة، بما في ذلك النساء والأطفال، كما وردت أنباء عن التعذيب والانتهاكات على أيدي القوات البنغالية في الجزيرة. وفقا لهيومن رايتس ووتش، تمت معاقبة الأطفال لمجرد خروجهم من المناطق المخصصة لهم. وفي نيسان/أبريل من هذا العام، على سبيل المثال، أفيد أن بحاراً من بنغلادش ضرب 4 أطفال من الروهينجا بأنبوب بلاستيكي لأنهم تركوا أماكنهم للعب مع الأطفال اللاجئين في منطقة أخرى.

إن معاناة وبؤس ويأس مسلمي الروهينجا لا هوادة فيها. لم يتم تصنيفهم على أنهم عديمو الجنسية فحسب لأنهم حُرموا من الجنسية في ميانمار، وهي الأرض التي كانوا يعيشون فيها هم وعائلاتهم منذ أجيال، ولكن لا توجد أرض اليوم حيث يمكنهم التمتع بحياة كريمة محمية؛ لا أرض مستعدة أن تقدم لهم ملاذاً كريماً؛ لا أرض حيث يمكنهم الاتصال بالمنزل. هؤلاء هم المسلمون الذين عانوا بالفعل من أفظع الجرائم التي لا توصف كضحايا للإبادة الجماعية، وهو ما وصفته الأمم المتحدة بأنه "نموذج مثالي للتطهير العرقي". ومع ذلك، وبدلاً من الترحيب بهم باعتبارهم إخوتهم وأخواتهم المسلمين ومنحهم مكاناً آمناً للعيش والازدهار كما أمر الله تعالى، فإن هذه الأنظمة عديمة الإنسانية القائمة في بلاد المسلمين، تعتبرهم بمثابة عبء على اقتصادهم ومطاردة هؤلاء المسلمين الروهينجا اليائسين من شواطئهم، ووضعهم في معسكرات الموت، أو حرمانهم من الحقوق الأساسية، على الرغم من أن الرسول ﷺ قال بوضوح: «الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يَخْذُلُهُ».

اليوم، في ظل غياب نظام الخالق؛ الخلافة على منهاج النبوة، وصي ودرع المؤمنين ومسلمي الروهينجا وغيرهم من المسلمين الفارين من الإبادة الجماعية والاضطهاد كما في سوريا وتركستان الشرقية، تواجه احتمال عيش حياة بائسة دائمة تحت شعار "وضع اللاجئ"، مرفوضاً من الأراضي التي يبحثون فيها عن ملاذ، وبدون منزل حقيقي يمكن أن يشعروا فيه بالرعاية والأمان. أما الخلافة فهي دولة تنبذ القومية وترفضها، فقد قال النبي ﷺ: «لَيْسَ مِنَّا مَنْ دَعَا إِلَى عَصَبِيَّةٍ وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ قَاتَلَ عَلَى عَصَبِيَّةٍ وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاتَ عَلَى عَصَبِيَّةٍ». بدلاً من ذلك، ستوفر حقوق التابعية المتساوية لأولئك الذين يرغبون في العيش تحت حكمها، بغض النظر عن المعتقد الديني أو العرق أو الإثنية، كما يوجب الإسلام الترحيب بأولئك الذين يطلبون اللجوء داخل أراضيها، ومعاقبة أولئك الذين يسيئون معاملتهم، وتوحيد وإيجاد الانسجام بين مختلف الشعوب في مجتمعه من خلال سياسته الداخلية الإسلامية التي هي مثال للإنسانية. ولهذا ليس من المستغرب أن يكتب الكاتب البريطاني إتش جي ويلز عن الخلافة: "لقد أسسوا تقاليد عظيمة من التسامح العادل. إنها تلهم الناس بروح الكرم والتسامح، وهي إنسانية وعملية. لقد أنشأوا مجتمعاً إنسانياً كان من النادر رؤية القسوة والظلم الاجتماعي فيه، على عكس أي مجتمع جاء قبله". بعد أن فهمنا كل هذا، أليست إقامة هذه الدولة حاجة ملحة في عصرنا؟

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. نسرين نوّاز

مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان