مستقبل العلاقات الأمريكية التركية بعد الانتخابات الرئاسية الأمريكية
مستقبل العلاقات الأمريكية التركية بعد الانتخابات الرئاسية الأمريكية

الخبر: أفيد بأن المرشح الديمقراطي جو بايدن فاز في الانتخابات الرئاسية التاسعة والخمسين التي أجريت في الولايات المتحدة يوم 3 تشرين الثاني/نوفمبر. ووفقاً لبيانات وكالة أسوشيتيد برس، حصل بايدن على 49.6 بالمائة من الأصوات وحصل على 20 مندوباً في الولاية. وهكذا، زاد عدد المندوبين من 253 إلى 273، وأصبح بايدن الرئيس المنتخب للولايات المتحدة. (وكالة الأناضول)

0:00 0:00
Speed:
November 30, 2020

مستقبل العلاقات الأمريكية التركية بعد الانتخابات الرئاسية الأمريكية

مستقبل العلاقات الأمريكية التركية بعد الانتخابات الرئاسية الأمريكية
(مترجم)


الخبر:


أفيد بأن المرشح الديمقراطي جو بايدن فاز في الانتخابات الرئاسية التاسعة والخمسين التي أجريت في الولايات المتحدة يوم 3 تشرين الثاني/نوفمبر. ووفقاً لبيانات وكالة أسوشيتيد برس، حصل بايدن على 49.6 بالمائة من الأصوات وحصل على 20 مندوباً في الولاية. وهكذا، زاد عدد المندوبين من 253 إلى 273، وأصبح بايدن الرئيس المنتخب للولايات المتحدة. (وكالة الأناضول)

التعليق:


كما هو معروف، فإن الانتخابات الرئاسية الأمريكية التي جرت في تشرين الثاني/نوفمبر نوقشت بإسهاب، على غير المعتاد. وكان ترامب قد قال قبل الانتخابات إنه سيكون هناك تزوير في الانتخابات، خاصةً أن الأمر سيحدث مع التصويت بالبريد، وأنه سيرفع الأمر إلى القضاء. ومع ذلك، ونتيجةً لذلك، أصبح من المؤكد أن بايدن فاز في الانتخابات وقبلها ترامب عن غير قصد.


ومع ذلك، في الأشهر التي سبقت الانتخابات، كان هناك ميل نحو ترامب في وسائل الإعلام التركية، وعلى وجه الخصوص، انتقد المعلقون بايدن باستمرار لتصريحاته ضد تركيا. لقد أدلوا بتعليقات تعني أنه في حال فوز بايدن في الانتخابات، فإن تركيا تتوقع أياماً صعبة. لكن، ومن المفارقات، بعد أيام قليلة من الانتخابات، عندما أظهرت البيانات فوز بايدن، بدأوا في تغيير لحنهم، فأصبحت التعليقات السابقة ضد بايدن أكثر اعتدالاً، وبدأوا بالإدلاء بتصريحات تفيد بأن العلاقات بين أمريكا وتركيا لن تكون مختلفة في الفترة الرئاسية لبايدن عما كانت عليه خلال عهد ترامب.


هناك بعض القضايا التي تجب معرفتها بخصوص العلاقات الأمريكية التركية وكذلك السياسة الخارجية لأمريكا. بشكل عام، من الممكن تلخيصها على النحو التالي:


1- إنّ السياسات الداخلية والخارجية لجميع الدّول المستعمرة، وخاصة الولايات المتحدة، تقوم على المصالح كمبدأ عام، فإن السياسة الخارجية بشكل خاص تقوم كلياً على المصالح. لذلك، فإن السياسة الخارجية لا تتغير مع تغيير الرؤساء، إنها تختلف فقط في المصالح المتبعة في السياسة الخارجية أو الأولويات التي تعتبر من بين المصالح.


2- إنّ السياسة في أمريكا لا يحدّدها الرئيس أو البيت الأبيض فقط، هناك بعض المؤسسات التي تحدد السياسة الأمريكية مثل البنتاغون والبيت الأبيض ومجلس الشيوخ ومراكز الفكر، فهي مؤسسات فعالة في تحديد السياسة الأمريكية. لهذا السبب، ومن حيث المبدأ، لن تتغير السياسة الخارجية الأمريكية تجاه تركيا في فترة بايدن التي ستتبع عهد ترامب لأنها لم تتغير في فترة ترامب التي جاءت بعد انتهاء ولاية أوباما. إنّ الشيء الوحيد الذي سيتغير هو مصالح أمريكا، وستكون أولويات مؤسسات صنع القرار الأمريكية في السياسة الخارجية حاسمة.


بالنظر إلى الموضوع من هذا المنظور، ولا سيما أن العلاقات بين أردوغان وأمريكا سيكون لها تأثير أيضاً على السياسة الخارجية، فإنه قبل زيارة الرئيس أردوغان الأخيرة إلى أمريكا، في 29 تشرين الأول/أكتوبر 2019، تمّ تمرير القرار الذي ينص على فرض عقوبات على تركيا بنسبة 403 إلى 16 في مجلس النواب. "في القرار المكون من 16 مادة، يُطلب أيضاً التحقيق في أصول الرئيس رجب طيب أردوغان" (بي بي سي)، ومع ذلك، فإن قرارات العقوبات المُتخذة في مجلس النواب قبل الزيارة لم تكن كافية، وبعد الزيارة، في 11 كانون الأول 2019، تم تثبيت القرارات بقرارات جزائية جديدة صدرت في مجلس النواب.


كل هذا يدل على أنه خلال فترة بايدن، كما كان الحال في فترة ترامب، سيكون أردوغان متماشياً بالكامل مع السياسة الأمريكية وستُعطى الأولوية لمصالح أمريكا بدلاً من مصالح تركيا؛ لأنه في عهد أردوغان، ركزت أمريكا على الحرب بالوكالة بدلاً من استخدام قواتها في العمليات العسكرية ونفذت عمليات في سوريا وليبيا عبر تركيا. لهذا السبب، فإن أردوغان وحزبه، باتباع السياسات نفسها في فترة بايدن، كما فعلوا مع علاقاتهم مع ترامب، سيُقدمون كل قوتهم لتلبية مطالب أمريكا بالكامل فيما يتعلق بحياتهم ومصالحهم ومن هم قريبون منه.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
محمد حنفي يغمور

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان