قرغيزستان تقرر منع إقامة صلاة عيد الفطر في الساحات العامة
قرغيزستان تقرر منع إقامة صلاة عيد الفطر في الساحات العامة

  الخبر: أعلنت الإدارة الدينية لمسلمي قرغيزستان عن برنامج عيد الفطر، مؤكدة أن صلاة العيد ستقام في المساجد يوم 30 آذار/مارس. كما حدد مفتي قرغيزستان موعد عيد الفطر قائلا إن عيد الفطر سيكون يوم الأحد الموافق 30 آذار/مارس. وكان المفتي قد صرح رسميا في تصريحاته السابقة بتحديد بداية شهر رمضان أو عيد الفطر بأنه من الممكن أن يكون هناك تغيير في يوم واحد، إلا أنه لم يفعل ذلك هذه المرة.

0:00 0:00
Speed:
March 30, 2025

قرغيزستان تقرر منع إقامة صلاة عيد الفطر في الساحات العامة

قرغيزستان تقرر منع إقامة صلاة عيد الفطر في الساحات العامة

الخبر:

أعلنت الإدارة الدينية لمسلمي قرغيزستان عن برنامج عيد الفطر، مؤكدة أن صلاة العيد ستقام في المساجد يوم 30 آذار/مارس. كما حدد مفتي قرغيزستان موعد عيد الفطر قائلا إن عيد الفطر سيكون يوم الأحد الموافق 30 آذار/مارس.

وكان المفتي قد صرح رسميا في تصريحاته السابقة بتحديد بداية شهر رمضان أو عيد الفطر بأنه من الممكن أن يكون هناك تغيير في يوم واحد، إلا أنه لم يفعل ذلك هذه المرة.

التعليق:

في الواقع إن تحديد بداية شهر رمضان ويوم العيد مسبقاً مخالف للشريعة الإسلامية. لا يجب صوم رمضان والإفطار شرعا إلا برؤية الهلال فقط. قال الله تعالى: ﴿فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ ٱلشَّهۡرَ فَلۡيَصُمۡهُ﴾، وقال النبي ﷺ أيضاً: «صُومُوا لِرُؤْيَتِهِ وَأَفْطِرُوا لِرُؤْيَتِهِ، فَإِنْ غُبِّيَ عَلَيْكُمْ فَأَكْمِلُوا عِدَّةَ شَعْبَانَ ثَلاَثِينَ».

وقد أوجب القرآن والسنة الصيام برؤية الهلال، فإن كان في السماء غيم والهلال لا يرى فإن الشارع يأمر أن لا يبدأ الصوم. ولذلك يجب على المسلم أن يعمل برؤية الهلال فقط عند بدء الصيام أو الإفطار، والحسابات الفلكية لا تؤخذ بعين الاعتبار هنا؛ لأن الشريعة تشترط رؤية الهلال عند بدء الصيام أو الإفطار. وبالإضافة إلى ذلك، كانت هناك حالات لم تتطابق فيها الحسابات الفلكية مع رؤية الهلال، بفضل الله. على سبيل المثال، كانت هناك حالات حيث يقال إن الهلال يرى في يوم كذا وفقاً للحسابات الفلكية ولكن الهلال لم ير. لذلك يجب على المسلمين أن يتبعوا الشريعة في هذا الأمر، فيبدأوا ويفطروا صيامهم برؤية الهلال. قال النبي ﷺ: «لَا تَصُومُوا حَتَّى تَرَوُا الْهِلَالَ، وَلَا تُفْطِرُوا حَتَّى تَرَوْهُ، فَإِنْ غُمَّ عَلَيْكُمْ فَاقْدُرُوا لَهُ». رواه البخاري.

لكن إذا لم تكن رؤية الهلال ثابتةً أو كانت السماء مغيمة، وجاء مسلم بخبر صحيح عن رؤية الهلال، وجب على المسلمين اتباعه. كما في هذا الحديثِ، حيثُ يقولُ أبو عُميرِ بنُ أنسِ بنِ مالكٍ: حَدَّثني عُمومتي مِن الأنصارِ من أصحابِ رسولِ اللهِ ﷺ، قالوا: «أُغْمِيَ علينا هِلالُ شوَّالٍ، فأصبَحْنا صِياماً، فجاء ركْبٌ مِن آخرِ النَّهارِ، فشهِدُوا عند النَّبيِّ ﷺ أنَّهم رأَوُا الهِلالَ بالأمسِ، فأمَرَهم رسولُ اللهِ ﷺ أنْ يُفْطِروا مِن يومِهم، وأنْ يَخرُجوا إلى عيدِهم مِن الغَدِ». رواه أحمد.

في عهد نبينا ﷺ كان المسلمون - على الرغم من اختلاف مناطقهم - يصومون في يوم واحد ويفطرون في يوم واحد. فإذا كان هذا هو الحال في عصر قد كانت فيه الإبل والخيول هي أفضل وسائل التواصل فماذا يمكن أن نقول عن عصر الاتصالات المتطورة اليوم؟ في عصر الإنترنت اليوم، يستطيع كل شخص في أمريكا - على سبيل المثال - التواصلَ مع شخص في إندونيسيا في غضون ثوانٍ دون أية حواجز أو صعوبات. ولذلك ينبغي للمسلمين - أينما كانوا في العالم - أن يصوموا في يوم واحد وأن يفطروا في يوم واحد. إن هذه الممارسة تؤدي إلى الوحدة بين المسلمين في جميع أنحاء العالم وتعزز التعاطف المتبادل ومشاعر الأخوة بين المسلمين، بالإضافة إلى كونها أحد متطلبات الشريعة الإسلامية.

أما منع السلطات القرغيزية صلاة العيد في الساحات العامة فهو إحدى الطرق لمنع المسلمين من العبادة والسيطرة عليهم؛ لأن عدد المسلمين الذين يحضرون صلاة العيد في السنوات الأخيرة في قرغيزستان شهد زيادة كبيرة مقارنة بإجمالي عدد السكان. وحضور مئات الآلاف من المسلمين الصلاة في العاصمة وحدها يثير غضب المسؤولين المناهضين للإسلام داخل النظام القرغيزي. علاوة على ذلك، أصبحت صلاة العيد، التي تقام مرتين في السنة، مؤشراً على مدى الصحوة الإسلامية. ولا شك أن هذا المؤشر يثير قلق النظام القرغيزي، وكذلك أسياده المستعمرين والمنظمات الدولية التي أصبح بيدقا في أيديهم. ولهذا السبب قدمت هذه المنظمات ملايين الدولارات لقرغيزستان لمنع انتشار الإسلام في المجتمع.

وفي الختام فإن الحذر لا يعني ترك الفرض. إن منع الصلاة في الساحات العامة ليس إلا نفاقاً، خاصة أن عشرات الآلاف من الناس يتجمعون دون عائق في مناسبات ترفيهية ومهرجانات الكفر والشرك. إن إقامة صلاة العيد في المساجد بدلا من الساحات المركزية لن تحل مشكلة الأمن. وهذا يدل على أن الأمن هو مجرد ذريعة لمنع توسع الإسلام. وبالتالي فإن المسؤولين الحكوميين يفشلون في القيام بمسؤولياتهم ويرتكبون إثماً بفرض القيود على أداء صلاة العيد. ولذلك يجب علينا أن نطالب المسؤولين الحكوميين بالقيام بواجباتهم وأن لا نسمح لهم بالدوس على القيم والأحكام الإسلامية.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

هارون عبد الحق

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان