رعاية المسنين عبء في المجتمع الرأسمالي ولكنها شرف بالنسبة للمسلمين (مترجم)
رعاية المسنين عبء في المجتمع الرأسمالي ولكنها شرف بالنسبة للمسلمين (مترجم)

الخبر:   من المقرر على كل من تزيد أعمارهم على 40 عاماً البدء في المساهمة في تكلفة الرعاية الصحية والاجتماعية التي سيحصلون عليها في وقت لاحق من الحياة، في ظل خطط جذرية تتم دراستها من وزراء بريطانيا لإنهاء أزمة الرعاية الاجتماعية، كما تكشف الجارديان. وبموجب الخطة، سيتعين على من هم أكثر من 40 عاماً دفع المزيد في الضرائب أو التأمين الوطني، أو إجبارهم على تأمين أنفسهم لسد الفواتير الضخمة للرعاية عندما يكبرون. وسيتم استخدام الأموال التي تم جمعها بعد ذلك لدفع تكاليف المساعدة التي يحتاجها كبار السن الضعفاء، مثل النظافة وتوفير الملابس وغيرها من الأنشطة، في حال وجودهم في المنزل، أو لتغطية إقامتهم في دار الرعاية. ...

0:00 0:00
Speed:
July 29, 2020

رعاية المسنين عبء في المجتمع الرأسمالي ولكنها شرف بالنسبة للمسلمين (مترجم)

رعاية المسنين عبء في المجتمع الرأسمالي ولكنها شرف بالنسبة للمسلمين

(مترجم)

الخبر:

من المقرر على كل من تزيد أعمارهم على 40 عاماً البدء في المساهمة في تكلفة الرعاية الصحية والاجتماعية التي سيحصلون عليها في وقت لاحق من الحياة، في ظل خطط جذرية تتم دراستها من وزراء بريطانيا لإنهاء أزمة الرعاية الاجتماعية، كما تكشف الجارديان.

وبموجب الخطة، سيتعين على من هم أكثر من 40 عاماً دفع المزيد في الضرائب أو التأمين الوطني، أو إجبارهم على تأمين أنفسهم لسد الفواتير الضخمة للرعاية عندما يكبرون. وسيتم استخدام الأموال التي تم جمعها بعد ذلك لدفع تكاليف المساعدة التي يحتاجها كبار السن الضعفاء، مثل النظافة وتوفير الملابس وغيرها من الأنشطة، في حال وجودهم في المنزل، أو لتغطية إقامتهم في دار الرعاية.

يتم فحص الخطط من جانب فرقة العمل الجديدة للرعاية الصحية والاجتماعية، بقيادة رئيس الوزارء بوريس جونسون مع وزارة الصحة والرعاية الاجتماعية. وهم يحصلون على الدعم كإجابة للحكومة على السؤال المحفوف بالمخاطر سياسياً عمن ينبغي أن يدفع تكاليف هذه الرعاية.

والنظام الذي يفكر فيه المسئولون هو نسخة معدلة من كيفية تمويل اليابان وألمانيا للرعاية الاجتماعية، وكلاهما يحظى بالإعجاب على نطاق واسع لأنه خلق طريقة مستدامة لتمويل الرعاية الاجتماعية للتعامل مع الاحتياجات المتزايدة التي يجلبها السكان كبار السن.

ومن شأن اعتماد نهج مماثل أن يسمح لجونسون بأن يقول إنه أنهى الوضع الذي بموجبه يعتبر بعض أصحاب المعاشات، الذين يعتبرون أثرياء جداً لدرجة أنهم غير مؤهلين للحصول على رعاية ممولة من المجلس المحلي لبيع منازلهم، لدفع تكاليف منزل الرعاية، والتي يمكن أن تتجاوز 1400 جنيه إسترليني في الأسبوع.

وقالت كارولين أبراهامز، مديرة المؤسسة الخيرية في Age UK: "قد ينظر بعض كبار السن في الأمر إلى فكرة دفع أكثر من 40 عاماً فقط لتمويل نظام رعاية وطني جديد. ومع ذلك، إذا كان هذا هو ما تفكر حكومتنا في احتضانه هنا مما قد يكون صفقة جيدة، لأن هذا النظام يقدم مستوى من الاطمئنان والطمأنينة يمكننا فقط أن نحلم به هنا في الوقت الحالي... يمكن القول إنه عمل ملائم من التكفير الوطني بعد الخسارة الكارثية في الأرواح التي شهدناها في دور الرعاية أثناء الوباء". (صحيفة الجاريان)

التعليق:

بالنسبة لمجتمع رأسمالي حيث يعتقد الكثير من الناس أن تلبية حاجاتهم الشخصية تأتي فوق كل الاعتبارات الأخرى، فإن العناية بالضعفاء والمسنين تعتبر عبئاً وليست مسؤولية وشرفاً. ويتوقع في كثير من الأحيان أن يعيش الأقارب المسنون بمفردهم في دور الرعاية، بدلا من البقاء في منزل الأسرة. وقد اعترف وزير الصحة البريطاني في عام 2013 بأن المجتمعات الآسيوية لديها نظام أفضل يمكن لبريطانيا أن تتعلمه منهم؛ "في تلك البلدان، عندما لا يعود العيش وحيدا ممكناً، فإن دور الرعاية هي خيار أخير وليست خياراً أول. والعقد الاجتماعي أقوى لأنه عندما يرى الأطفال كيف يتم الاعتناء بأجدادهم، فإنهم يطورون توقعات أعلى حول كيفية معاملتهم أيضاً عندما يشيخون".

ومع ذلك، فبينما تهيمن القيم العلمانية الأنانية، وينظر إلى جميع المشاكل على أنها اقتصادية بطبيعتها، فإن رعاية الآخرين ستتدهور حتماً وسيظل اعتبار المسنين عبئاً؛ سواء من حيث الإنفاق عليهم أو الوقت.

لقد عالج الإسلام هذه المشكلة الإنسانية بشكل مختلف، قال تعالى: ﴿وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ * وَإِن جَاهَدَاكَ عَلَى أَن تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفاً وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ﴾.

يذكّر القرآن البشرية بأنهم مدينون بامتنانهم أولاً لله، ثم لوالديهم الذين قدموا الكثير من التضحيات من أجلهم عندما كانوا صغاراً. وحتى لو رفضوا الإسلام وحاولوا أن يتبعهم أولادهم في ذلك، فإن على المسلم أن يبقى صبوراً معهم وأن يستمر في مصاحبتهم بالعطف.

وروي أن رسول الله ﷺ قال: «مَنْ لَمْ يَرْحَمْ صَغِيرَنَا وَيَعْرِفْ حَقَّ كَبِيرِنَا فَلَيْسَ مِنَّا»، ويقول عليه الصلاة والسلام: «مَا أَكْرَمَ شَابٌّ شَيْخاً لِسِنِّهِ إِلاَّ قَيَّضَ اللَّهُ لَهُ مَنْ يُكْرِمُهُ عِنْدَ سِنِّهِ».

ومن هنا، فإن المجتمع الذي يطبق الإسلام في الحياة سيطور احترام المسنين والعمل معاً، صغاراً وكباراً، لإرضاء الله، ولا ينظر إلى أي منهما على أنه عبء على الآخر. إن الشريعة الإسلامية تجعل الأسرة مسؤولة في المقام الأول عن رعاية كل شخص فيها، في حين إن دور الدولة هو ضمان حصول ذلك، أو التدخل عندما يكون ذلك غير ممكن. يقول الله تعالى: ﴿وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ﴾.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

يحيى نسبت

الممثل الإعلامي لحزب التحرير في بريطانيا

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان