رواندا تحاول أن تغرد خارج السرب
رواندا تحاول أن تغرد خارج السرب

الخبر: تزامن الأول من تموز/يوليو مع الذكرى الستين لاستقلال رواندا من الانتداب البلجيكي ولكن أعياد الاستقلال كانت مختلفة وتخللها الصمت إذ قرر الرئيس الرواندي أن لا يحيي ذكرى الاستقلال وأن يقتصر الأمر على عطلة رسمية ليوم واحد. لم تزين الشوارع ولم يحتف الإعلام المحلي بهذه الذكرى. وقد تزامن تقليل النظام من شأن الاستقلال عن بلجيكا تسليطه الأضواء على ذكرى يوم التحرير في الرابع من تموز/يوليو. وتمثل هذه الذكرى هزيمة نظام الإبادة الجماعية على يد الجبهة الوطنية الرواندية في عام 1994 ويُنظر إليه باعتباره يوما أحق بالاحتفال. (Allafrica news – DW)

0:00 0:00
Speed:
July 06, 2022

رواندا تحاول أن تغرد خارج السرب

رواندا تحاول أن تغرد خارج السرب

الخبر:

تزامن الأول من تموز/يوليو مع الذكرى الستين لاستقلال رواندا من الانتداب البلجيكي ولكن أعياد الاستقلال كانت مختلفة وتخللها الصمت إذ قرر الرئيس الرواندي أن لا يحيي ذكرى الاستقلال وأن يقتصر الأمر على عطلة رسمية ليوم واحد. لم تزين الشوارع ولم يحتف الإعلام المحلي بهذه الذكرى. وقد تزامن تقليل النظام من شأن الاستقلال عن بلجيكا تسليطه الأضواء على ذكرى يوم التحرير في الرابع من تموز/يوليو. وتمثل هذه الذكرى هزيمة نظام الإبادة الجماعية على يد الجبهة الوطنية الرواندية في عام 1994 ويُنظر إليه باعتباره يوما أحق بالاحتفال. (Allafrica news – DW)

التعليق:

أرسل قادة العالم برقيات تهنئة إلى الرئيس الرواندي وشعبه يتمنون لهم عيد استقلال سعيداً، ولكن عيد الاستقلال ارتبط في ذاكرة الروانديين بوحشية الاستعمار البلجيكي ونهب واستغلال ثروات البلاد، ارتبط بسياسة فرق تسد التي انتهجتها بلجيكا ضد الهوتو والتوتسي، كما ارتبطت هذه الذكرى بخروج غير آمن وغير مدروس لم يضع حقن دماء البشر كأولوية، فقد خرجت بلجيكا من رواندا وخلفت وراءها نذر حرب أهليه بشعة. لم يخلف الاستقلال المزعوم أي أمن وأمان، إذ بدأ عهد الاستقلال في عام 1962 بتشريد 120000 شخص أغلبهم من أبناء التوتسي، هربوا فور هيمنة الهوتو على السلطة في البلاد. ولم يُوجد علم الاستقلال أي وحدة في رواندا بل استمرت التوترات بين التوتسي والهوتو لعقود عدة، واندلعت أكثرها شهرة في الإبادة الجماعية عام 1994 حيث قتل نحو 800 ألف شخص خلال مئة يوم فقط من المذابح الجماعية، كما استخدم الاغتصاب كأداة حرب على نطاق واسع. نشر المتطرفون من قبائل الهوتو الذين استهدفوا أفراد أقلية التوتسي الذعر في البلاد كما عاد المسلحون من التوتسي من البلاد المجاورة للانتقام.

لم يكن الاستقلال في رواندا حقيقيا ولم تسلم البلاد من عبث الدول الغربية قبل الاستقلال المزعوم ولا بعده. لم يكن هذا الاستقلال إلا تبديلاً لأقنعة المستعمر الغربي وتكيفاً مع الواقع السياسي الجديد.

لقد انتقلت الدول الغربية من التدافع على أفريقيا في القرن الثامن عشر من أجل نهب ثرواتها وضخ المواد الخام لخدمة الثورة الصناعية في أوروبا. ثم انتقلت إلى ترسيخ الاستعمار في تلك البلاد واحتلالها في القرن التاسع عشر، ثم لجأت إلى الانسحاب الصوري الممنهج مع بقاء نفوذ الدول المستعمرة في القرن العشرين. ولم يكن لهذه التغيرات صلة بإرادة الشعوب ناهيك عن أمنهم ورفاهيتهم. وقد ألقى رئيس الوزراء البريطاني هارولد ماكميلان خطاب "رياح التغيير" في جنوب أفريقيا في شباط/فبراير 1960، حيث تحدث عن "رياح التغيير التي تهب عبر هذه القارة"، وأراد ماكميلان بشكل عاجل الدعوة لتبديل واجهة الاستعمار والتخلص من العبْء المادي المصاحب للاحتفاظ بالمستعمرات في ظل معاناة الدول المستعمرة من التكلفة الباهظة للحرب العالمية الثانية. هذا من جهة، ومن جهة أخرى أرادت بريطانيا وغيرها من الدول الغربية تجنب الحرب الاستعمارية التي كانت فرنسا تخوضها في الجزائر. وتنفيذا لسياسة التخلي عن المستعمرات حصلت 17 دولة أفريقية على استقلالها من فرنسا وبريطانيا وبلجيكا، بما في ذلك دولتان عربيتان، هما موريتانيا والصومال في عام 1960. بل المفارقة أن شهر آب/أغسطس من عام 1960 شهد استقلال ثماني دول أفريقية.

أفبعد هذا تتحدثون عن الاستقلال وتحيون ذكراه؟!

﴿وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

هدى محمد (أم يحيى)

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان