شاغل أردوغان الأساسي ليس حرق المصحف بل استخدام هذا الحدث كمادة انتخابية!
شاغل أردوغان الأساسي ليس حرق المصحف بل استخدام هذا الحدث كمادة انتخابية!

  الخبر:  بعد اجتماع مجلس الوزراء اليوم، تحدث رئيس حزب العدالة والتنمية ورئيس الدولة أردوغان لأول مرة عن قيام راسموس بالودان بحرق المصحف أمام السفارة التركية في ستوكهولم. وقال في رده على الحكومة السويدية: "من الواضح أن أولئك الذين تسببوا في مثل هذا العار لم يعد بإمكانهم توقع أي دعم منا فيما يتعلق بطلباتهم للانضمام إلى عضوية الناتو".

0:00 0:00
Speed:
January 26, 2023

شاغل أردوغان الأساسي ليس حرق المصحف بل استخدام هذا الحدث كمادة انتخابية!

شاغل أردوغان الأساسي ليس حرق المصحف بل استخدام هذا الحدث كمادة انتخابية!

الخبر:

 بعد اجتماع مجلس الوزراء اليوم، تحدث رئيس حزب العدالة والتنمية ورئيس الدولة أردوغان لأول مرة عن قيام راسموس بالودان بحرق المصحف أمام السفارة التركية في ستوكهولم. وقال في رده على الحكومة السويدية: "من الواضح أن أولئك الذين تسببوا في مثل هذا العار لم يعد بإمكانهم توقع أي دعم منا فيما يتعلق بطلباتهم للانضمام إلى عضوية الناتو".

وأكد أردوغان أن هناك تعريفاً بسيطاً جداً لحقوق الإنسان والحريات في الديمقراطيات الحديثة وأن حدود الحقوق والحريات الفردية تنتهي عند النقطة التي تبدأ فيها حقوق الآخرين وحرياتهم، وقال: "وفقاً لهذا الفهم لا يحق لأي فرد إذلال أو مضايقة المقدسين من المسلمين أو الأديان والمعتقدات الأخرى وخاصة حرية التصرف في هذا الاتجاه. هذا المبدأ الذي يخضع لعقوبات شديدة كجرائم كراهية وتمييز هو نهج مناسب في رأينا".

وفي إشارة إلى طلب السويد الانضمام إلى الناتو، صرح أردوغان أن تركيا لن تعطي الضوء الأخضر بعد هذه الإجراءات وقال: "ستنهض، تحت حماية الشرطة الخاصة بكم سوف يرتكب هذه الخيانة والفظاظة والوقاحة والاحتشام والخداع، وسيقول تحت حمايتهم "ماذا فعلنا بالمسلمين؟" أولئك الذين تسببوا في مثل هذا العار أمام سفارتنا يجب ألا يتوقعوا أي إحسان منا فيما يتعلق بطلبات العضوية في الناتو. لن تري مثل هذا الدعم منا لعضوية الناتو". (وكالات، 2023/1/23)

التعليق:

الميزة الأكثر وضوحا التي هي شاغل أردوغان الأساسي ليست حرق المصحف بل تطبيق النظام الديمقراطي بتجاهل أحكام القرآن والتأكيد على حدود حقوق الفرد وحرياته في الديمقراطيات وهو نظام لعنة، رداً على حرق المصحف، معبراً عن أن "حدود الحقوق والحريات الفردية تنتهي عند النقطة التي تبدأ فيها حقوق الآخرين وحرياتهم. وفقاً لهذا الفهم لا يحق لأي فرد إذلال أو مضايقة المقدسين من المسلمين أو الأديان والمعتقدات الأخرى وخاصة حرية التصرف في هذا الاتجاه". بل إنه عزز إيمانه بحقوق وحريات الفرد في الديمقراطيات بقوله: "هذا المبدأ الذي يخضع لعقوبات شديدة كجرائم كراهية وتمييز هو نهج مناسب في رأينا". في الواقع بهذه الكلمات، يدعو أردوغان المسلمين إلى الرد ضمن إطار ديمقراطي ضد كل أنواع الاعتداءات على الإسلام. لذلك فإن رد فعل أردوغان هذا هو انعكاس للكلمات التالية للمبشر تاجلي: "يجب أن نستخدم القرآن. إنه سلاح القضاء على الإسلام. مرة أخرى، سوف نستخدم الإسلام ضد الإسلام. حتى ذلك الحين يمكننا تدمير الإسلام تماماً. نحتاج أن نوضح للمسلمين أن ما هو حقيقي في القرآن ليس جديداً، والجديد فيه ليس صحيحاً". فمع رد الفعل هذا، ألا يقوم أردوغان بالدعاية للديمقراطية باستخدام القرآن؟ ألا يتلاعب بمشاعر المسلمين بالتظاهر بالدفاع عن القرآن رغم أن أحكام القرآن منفصلة تماماً عن الحياة؟ ثم بالتشديد على مغالطة حقوق الفرد وحرياته، ألا يكشف عن صحة قيم الديمقراطية وليس أحكام القرآن؟

أما رد فعل أردوغان للناتو على السويد؛ فكما هو معروف، تأسس الناتو مباشرة بعد الحرب العالمية الثانية وهو تحالف من 30 دولة. تركيا هي ثاني أكبر قوة عسكرية فيه بعد أمريكا. عندما تتقدم دولة جديدة بطلب الانضمام إلى الناتو يجب أن يوافق عليها أعضاء الحلف بالإجماع. وهنا تكمن أهمية معارضة تركيا لانضمام السويد للناتو. ومع ذلك منذ أن أصبحت عضواً في الحلف قبل 70 عاماً دعمت تركيا رسمياً توسيع الناتو. فلماذا يعارض الآن انضمام السويد إليه؟ هل حقا لأنها سمحت بحرق المصحف؟ أم أن هناك أسبابا أخرى لذلك؟ لا يمكن القول إن رد الفعل هذا كان بسبب حرق المصحف. لأنه في السابق، كانت فرنسا والدنمارك وهولندا وألمانيا قد أساءت للقرآن ولرسولنا ﷺ وكان أردوغان يكتفي بإدانة وانتقاد هذه الأعمال. باختصار أهم أسباب رد فعله على عضوية السويد في الناتو هي:

• جهود للبقاء في السلطة في بيئة الأزمة الاقتصادية الحالية. في الواقع، يطرح هذا الوضع مشكلة كبيرة لأردوغان قبل الانتخابات. فقد كان موقف أردوغان ضعيفاً نوعاً ما منذ وصوله إلى السلطة قبل ما يقرب من 20 عاماً. لذلك من خلال إظهار أنه ضد مشاركة السويد في الناتو فإنه يأمل في الحصول على مساعدات اقتصادية وعسكرية من دول الحلف ما سيحسن شعبيته قبل الانتخابات مع الضغط الذي يمارسه على الناتو.

• يأمل أردوغان في استخدام مسألة عضوية السويد في الناتو كفرصة لتحقيق هدفه القديم المتمثل في إنشاء منطقة عازلة على الحدود التركية السورية خالية من الجماعات المسلحة الكردية. لهذا السبب وضع خططه لعملية عسكرية ضد سوريا على جدول الأعمال. وهكذا كان أردوغان ببيانه عن العملية يهدف إلى كسب دعم القوميين في وقت كان يستعد فيه للانتخابات الصعبة المقبلة. ومن المعروف أن العمليات العسكرية عبر الحدود زادت من دعم أردوغان في الماضي.

• قطع الدعم الذي يقدمه الغرب للجماعات الكردية المسلحة وضمان استسلام أعضاء جماعة غولن.

كما يمكن رؤيته، فإن معارضة أردوغان لمشاركة السويد في حلف الناتو ليست بالتأكيد نابعة من صدقه مع القرآن ولكنها محاولة لزيادة قدرته على جمع الأصوات قبل الانتخابات المقبلة للبقاء في السلطة. طالما أن حكام المسلمين لا يخضعون لقيم القرآن والإسلام، بل لقيم الديمقراطية الفاسدة، فلن يتمكنوا أبداً من إظهار موقف إسلامي، وكما في السابق فإن هجوم السويد الكافرة على القرآن لن يجد رداً إسلامياً حقيقياً. يجب على جميع المسلمين في العالم بما في ذلك تركيا، إدراك هذه الحقيقة في أسرع وقت ممكن والعمل الجاد لإقامة دولة الخلافة التي ستظهر الموقف الإسلامي الحقيقي تجاه الكفار.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

رمضان أبو فرقان

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان