سواحل بنغلادش تغرق بمياه الفيضانات المختلطة باليورانيوم من الهند
سواحل بنغلادش تغرق بمياه الفيضانات المختلطة باليورانيوم من الهند

الخبر: وقعت كارثة بيئية خطيرة في مساحات شاسعة من مستنقعات منطقة سونامجانج وبعض المناطق الشمالية الشرقية الأخرى فى بنغلادش؛ بعد أن اجتاحتها مياه الفيضانات القادمة من الحدود الهندية. وبعد غرق الأراضي بالأمطار المستمرة والفيضانات في موسم الحصاد السنوي للمزارعين، بدأت الأسماك والطيور والحيوانات المائية والأبقار بالموت بسبب تلوث مياه الأراضي الرطبة. الفيضانات ليست شيئًا جديدًا على الناس هناك، فهي تحصل في كل عام وتبقى الحيوانات على قيد الحياة، ولكن الجديد هو التلوث غير المسبوق للمياه من مناجم اليورانيوم المفتوحة التابعة لشركة الهند المحدودة (أوسيل) في ولاية ميغالايا الهندية التي لا تبعد سوى 3 كم من الحدود مع بنغلادش.

0:00 0:00
Speed:
May 07, 2017

سواحل بنغلادش تغرق بمياه الفيضانات المختلطة باليورانيوم من الهند

سواحل بنغلادش تغرق بمياه الفيضانات المختلطة باليورانيوم من الهند

الخبر:

وقعت كارثة بيئية خطيرة في مساحات شاسعة من مستنقعات منطقة سونامجانج وبعض المناطق الشمالية الشرقية الأخرى فى بنغلادش؛ بعد أن اجتاحتها مياه الفيضانات القادمة من الحدود الهندية. وبعد غرق الأراضي بالأمطار المستمرة والفيضانات في موسم الحصاد السنوي للمزارعين، بدأت الأسماك والطيور والحيوانات المائية والأبقار بالموت بسبب تلوث مياه الأراضي الرطبة. الفيضانات ليست شيئًا جديدًا على الناس هناك، فهي تحصل في كل عام وتبقى الحيوانات على قيد الحياة، ولكن الجديد هو التلوث غير المسبوق للمياه من مناجم اليورانيوم المفتوحة التابعة لشركة الهند المحدودة (أوسيل) في ولاية ميغالايا الهندية التي لا تبعد سوى 3 كم من الحدود مع بنغلادش.

التعليق:

تسببت الفيضانات الناجمة عن الأمطار الغزيرة والمدفوعة من المياه القادمة من تلال (ميغالايا) بتدمير حصاد 371,381 هكتارًا من الأراضي الزراعية؛ وقد تضرر حوالي 300 ألف مزارع في هذه المقاطعات المنخفضة في معيشتهم التي تعتمد على زراعة الأرز والاستزراع السمكي، حيث تمت خسارة أكثر من 50,081 مليون تكا من الأرز والأسماك والعلف. وفي الوقت الراهن يعاني أكثر من تسعة ملايين شخص في المناطق المتضررة من ندرة الغذاء، علاوة على ذلك، وبسبب النقص الحاد في الأغذية للماشية، لجأ المزارعون الفقراء لبيع حيواناتهم الزراعية بأسعار رخيصة.

إن ضخامة الكارثة تحتاج لخمس سنوات على الأقل للتعافي من خسائرها، وعلى الرغم من ذلك لم تعلن حكومة حسينة تلك المناطق مناطق منكوبة، والمساعدات الحكومية والدعم هي جيدة على الورق فقط ولكنها على أرض الواقع عكس ذلك تمامًا، والمسؤولون الحكوميون والسياسيون المدعومون من الحزب الحاكم يحققون أرباحًا من المساعدات الحكومية والإغاثية. إن عدم اهتمام الحكومة ببؤس الناس ومعاناتهم بعد الفيضانات يزيد من بؤسهم، وقد تناولت الأخبار معاناة الناس في القرى النائية الذين لا يتلقون أية مساعدة حكومية على الإطلاق، في حين تبيع المتاجر والمطاعم المحلية الأرز المخصص من قبل الحكومة لصالح المتضررين من الفيضانات. إن الافتقار إلى الإرادة السياسية من جانب الحكومة لرفع معاناة الناس ليس مفاجئًا، بل هو المتوقع الوحيد من السياسيين الرأسماليين في الديمقراطية التي وضعها البشر، وكيف لا وقد فشلت جميع النظم الفاسدة السابقة في بلدنا في معالجة الأزمات المحلية، وفي رعاية الفقراء وتركتهم لحتفهم المحتوم.

لكن رد فعل الشيخة حسينة فيما يتعلق بالمياه المختلطة باليورانيوم المنحدرة من التلال الهندية جعل الجميع يفكرون بأن خطأ حدث على الجانب الهندي تريد حسينة إخفاءه عن الناس. من المعروف للجميع أن شركة (أوسيل) لليورانيوم في الهند واصلت عمليات التنقيب على نطاق واسع، وقامت بتجارب التعدين في "تلال غرب خاسي" على بعد 3 كم من الحدود البنغالية، حتى إن (الاتحاد الطلابي الهندي) والسكان المحليين كانوا يحتجون عليها، فقد تم الإبلاغ عن تغيرات غامضة في لون الأنهار المحلية وعن موت الأحياء المائية. وبعد تلوث المياه في بنغلادش، نشرت وسائل الإعلام الرئيسية في بنغلادش تقارير عن احتمال وجود صلة بين الهند والحفريات المفتوحة لمناجم اليورانيوم والتي وصلت إلى مياه الأنهار، لكن حسينة قامت على الفور بإسكات هذه القنوات الإعلامية وحظرتها من نشر أخبار "مضللة" عن الهند؛ لأنها لا تريد انتشار أية مشاعر سلبية ضد سيدتها (الهند)، ولكنها تجد صعوبة في التعامل مع المشاعر القوية المعادية للهند بين الناس، وخصوصًا بعد عقد المعاهدات العسكرية مع الهند التي يعارضها الناس، وقد تسبب الربط بين الهند ومياه الفيضانات المختلطة وأحداث الكارثة، تسبب بتعقيد الأمور على حسينة أكثر فأكثر، وخوفًا من ذلك خطت حسينة خطوة للأمام من خلال الإنكار التام لحجم الفوضى في المناطق المنكوبة، مدعية أن وسائل الإعلام قد ضخمت من حجم الكارثة، وقالت إنها ترفض المبالغة في ردة الفعل بسبب الأخبار التي "لا يمكن الاعتماد عليها"، وحتى في هذه اللحظة نلاحظ التعتيم الإعلامي من قبل وسائل الإعلام الرئيسية على أية صلة هندية بالكارثة.

نظرًا لفشل وخيانة القادة السياسيين في البلاد، من الذين فُرضوا علينا ضد إرادتنا بعد إسقاط دولة الخلافة، نظرًا لذلك تمكنت دولة محاربة جبانة مثل الهند من جعل بنغلادش حاوية لنفاياتها الكيميائية. وبالنظر إلى التأثير السلبي الذي لا رجعة فيه على الطبيعة والإيكولوجيا، تخلت الهند عن محطة توليد الكهرباء القائمة على الفحم في منطقة سونداربان المحاذية لبنغلادش، وأنشأت الشركة الهندية نفسها المصنع المذكور بجانب سونداربان لإيذاء بنغلادش والبيئة.

إن بنغلادش بحاجة إلى زعيم شجاع مثل (اختيار الدين محمد بختيار خيلجي) يحرر أهل بنغلادش من زعماء الهند. إن هذه الأرض الإسلامية المباركة تحتاج إلى أن تعود مرة ثانية تحت القيادة المخلصة والشجاعة للخلافة الراشدة على منهاج النبوة، والتي من شأنها ضمان أن تتحول بنغلادش إلى قوة عسكرية إقليمية، حيث يحشد جيش الخلافة فيها نحو الهند لوقف اعتداءاتها على البلدان الإسلامية وغير المسلمة المجاورة.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عماد الدين الأمين

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في ولاية بنغلادش

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان