تقارب وتصالح، ولكن مهما فعلتم لن ننسى
تقارب وتصالح، ولكن مهما فعلتم لن ننسى

الخبر:   صرح ميخائيل بوغدانوف نائب وزير الخارجية الروسي، بأن نواب وزراء خارجية تركيا وروسيا وإيران ونظام أسد سيجتمعون في العاصمة الكازاخستانية أستانة يوم 21 حزيران/يونيو الجاري. وأوضح في تصريح صحفي، أن هذا الاجتماع، سيكون لتطبيع العلاقات بين أنقرة ودمشق. وأضاف بوغدانوف "مشروع روسيا بشأن خريطة الطريق جاهز. مهمتنا هي التشاور مع شركائنا والمضي قدما في (التطبيع بين تركيا وسوريا). آمل أن نحرز تقدما جادا في أستانة".

0:00 0:00
Speed:
June 19, 2023

تقارب وتصالح، ولكن مهما فعلتم لن ننسى

تقارب وتصالح، ولكن مهما فعلتم لن ننسى

الخبر:

صرح ميخائيل بوغدانوف نائب وزير الخارجية الروسي، بأن نواب وزراء خارجية تركيا وروسيا وإيران ونظام أسد سيجتمعون في العاصمة الكازاخستانية أستانة يوم 21 حزيران/يونيو الجاري. وأوضح في تصريح صحفي، أن هذا الاجتماع، سيكون لتطبيع العلاقات بين أنقرة ودمشق. وأضاف بوغدانوف "مشروع روسيا بشأن خريطة الطريق جاهز. مهمتنا هي التشاور مع شركائنا والمضي قدما في (التطبيع بين تركيا وسوريا). آمل أن نحرز تقدما جادا في أستانة".

التعليق:

إن تناست الأنظمة العميلة وتجاهلت المنظمات الحقوقية ووسائل الإعلام العالمية جرائم بشار الطاغية إلا أن المظلوم لا ينسى ظلم ظالمه، وصاحب القضية العظيمة لا ينسى غايته، وصاحب الحق سلطان لا يخاف أحداً.

أستعرض بعضا من مجازر هذا النظام البعثي المتهالك لكي لا ينسى أحد ما سجله التاريخ الأسود لمرتكبي الجرائم البشعة في حق من ثار ضد الظلم وضد من طغى وتجبر.

فلنستذكر معا فقط المجازر التي ارتكبها الطاغية بشار على مدى 13 سنة بحق المدنيين العزل ولم يتحرك المجتمع الدولي لمحاسبته بل تجاهلوا وتناسوا ثم مدوا السجاد الأحمر في القمم والمؤتمرات لاستقبال الجزار وكأن شيئا لم يكن، من هذه المجازر:

مجزرة جمعة أطفال حماة: وقعت يوم 3 حزيران/يونيو 2011، راح ضحيتها أكثر من 70 مدنيا وهي أول مجزرة حصلت مع انطلاق الثورة في سوريا بعد هجوم شبيحة الأسد على المتظاهرين بالرصاص الحي في ساحة العاصي بمدينة حماة. ثم تلتها مجزرة أخرى بعد شهرين تقريبا وفي المكان نفسه خلفت أكثر من 200 قتيل وذلك بعد اعتصامهم ضد القتل والاعتقال الذي حدث في مجزرة جمعة الأطفال.

مجزرة جبل الزاوية: بين 19 و20 كانون الأول/ديسمبر 2011، قتل فيها 200 شخص منهم 70 جنديا منشقا عن الجيش النظامي السوري.

مجزرة وسط حمص: في شباط/فبراير 2012، قتل فيها أكثر من 230 مدنيا في ليلة واحدة جراء القصف المتواصل عليهم وكان معظمهم من الأطفال والنساء.

مجزرة بابا عمرو: في شباط/فبراير 2012، قتل فيها أكثر من 4 آلاف شخص وأبيدت عائلات بكاملها على مدى يومين قبل اقتحام البلدة.

مجزرة الحولة: في 25 أيار/مايو 2012، ولمدة 10 ساعات من القصف المكثف المتواصل قتلت قوات النظام السوري 109 مدنيا بينهم 49 طفلا و32 امرأة.

مجزرة القبير: في 6 حزيران/يونيو 2012، قتل فيها 100 مدني بينهم 20 امرأة و20 طفلا لم يتجاوزوا السنتين.

مجزرة التريمسة: في 12 تموز/يوليو 2012، قتل أكثر من 200 شخص طعنا بالخناجر وبعضهم تعرض للحرق حيا.

مجزرة العقرب: في 11 كانون الأول/ديسمبر 2012، احتجز شبيحة الأسد حوالي 500 امرأة وفتاة واتخذوهن دروعا بشرية، قتل منهن 130 رهينة.

مجزرة المخبز: في 23 كانون الأول/ديسمبر، قتل أكثر من 100 مدني بعد استهداف الطيران الحربي لمستشفى ميداني وتجمعا كبيرا أمام أحد المخابز في مدينة تلبيسة بمحافظة حمص.

مجزرة الجامعة: في 15 كانون الثاني/يناير 2013، قتل فيها 87 شخصا بعدما استهدفت الطائرات الحربية بصاروخين دوار كلية هندسة العمارة في جامعة حلب.

مجزرة الثلاثاء الأسود: في 15 كانون الثاني/يناير 2013، تم إعدام الرجال في منطقة الحصوية بريف حمص رميا بالرصاص حيث قتل وقتها 108 مدنيا بينهم 25 طفلا و17 امرأة.

مجزرة نهر قويق: في 29 كانون الثاني/يناير 2013، استيقظ أهالي حي بستان القصر ليجدوا 230 جثة عائدة لمعتقلين بالفروع الأمنية مرمية على طرفي نهر قويق بمدينة حلب.

مجزرة داريا: حدثت في منتصف العام 2012، حيث عثر على جثث النساء والأطفال في منازل وأقبية البلدة وحولها وفي المساجد، وقد أكد المجلس المحلي للبلدة أن عدد القتلى بلغ 700 مدني، تم توثيق حوالي 500 شخص منهم لشدة تشويه الجثث وقتها.

مجزرة جديدة الفضل: في نيسان/أبريل 2013، استمرت هذه المجزرة على مدار 4 أيام حيث أسفرت عن مقتل 566 مدنياً جلهم من الأطفال والنساء، قتلوا حرقا وذبحا بالسكاكين.

مجزرة الكيماوي في غوطة دمشق: وقعت فجر 21 آب/أغسطس 2013، حيث قتل النظام بالغازات السامة أكثر من 1400 شخص وقد وصفت حينها من أكثر المجازر وحشية في الشرق الأوسط...

وغيرها الكثير من المجازر التي لا يسعنا ذكرها كلها هنا، كمجزرة دوما باستخدام غاز السارين، ومجزرة ما يعرف بحاجز علي الوحش، ومجزرة حي التضامن التي كشف عنها مؤخرا. هذا وقد وثقت الشبكة السورية لحقوق الإنسان 49 مجزرة تحمل صبغة طائفية قامت بها قوات النظام السوري وأعوانه في عموم سوريا منذ العام 2011 وحتى العام 2015، قتل فيها 3074 شخصا منها 5 مجازر في ريف دمشق قتل فيها 686 شخصا بينهم 113 امرأة و120 طفلا.

مجازر موثقة من منظمات حقوقية ووسائل إعلام عالمية أسفرت عن مئات آلاف القتلى بمتوسط 83 شخصا يوميا من بينهم 17 طفلا. هذا بالإضافة إلى مجازر البراميل المتفجرة التي استهدفت أحياء كاملة سوتها بالأرض كمدينة حلب حيث استهدفها النظام بين شهري شباط/فبراير 2014 وأيار/مايو 2015 بأكثر من 130 برميلاً متفجراً تسبب في مقتل ما يزيد على 470 مدنيا وإجلاء ما يزيد على 10 آلاف شخص وقتها.

والله لا تسعنا العديد من المقالات لذكر جرائم بشار وأعوانه البشعة خلال الثورة في سوريا والتي ذكرنا منها القليل القليل ناهيك عن الأعداد المهولة في إحصاء ما خلفته هذه الحرب الهمجية من النازحين واللاجئين والمفقودين والمعتقلين والمصابين واليتامى والأرامل والثكالى والكثير الكثير بما خلفه هذا النظام الذي أبدع وتفنن بقتل المدنيين الأبرياء باستخدام الصواريخ والراجمات والبراميل المتفجرة والسلاح الكيماوي المحرم دوليا.

أبَعْدَ هذا، وما خفي أعظم، تفتح له أبواب القصور بدل السجون؟! إننا على يقين أن إحقاق الحق ومعاقبة المجرمين لن يكون إلا بميزان العدل وبشريعة الإسلام لا بميزان هذا المجتمع الدولي الظالم.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

رنا مصطفى

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان