تركيا بحاجة إلى دستور إسلامي وليس إلى دستور مرقع من وضع البشر
تركيا بحاجة إلى دستور إسلامي وليس إلى دستور مرقع من وضع البشر

الخبر:   قال رئيس البرلمان التركي مصطفى شنطوب في لقاء حي أجرته معه قناة سي إن إن: "باعتقادي فإن النقاش للدستور الجديد هو مثير للحماس بحق حيث ولد نقاشات عديدة في تركيا والأحكام المستنبطة ضمن الدستور بحكم ما تحتويه هذه المؤسسات". (حريت، 2021/02/03)

0:00 0:00
Speed:
February 07, 2021

تركيا بحاجة إلى دستور إسلامي وليس إلى دستور مرقع من وضع البشر

تركيا بحاجة إلى دستور إسلامي وليس إلى دستور مرقع من وضع البشر

الخبر:

قال رئيس البرلمان التركي مصطفى شنطوب في لقاء حي أجرته معه قناة سي إن إن: "باعتقادي فإن النقاش للدستور الجديد هو مثير للحماس بحق حيث ولد نقاشات عديدة في تركيا والأحكام المستنبطة ضمن الدستور بحكم ما تحتويه هذه المؤسسات". (حريت، 2021/02/03)

التعليق:

بعد حضوره اجتماعا لمجلس الوزراء في يوم الاثنين الأول من شباط 2021 يكون رئيس الجمهورية أردوغان قد أوجد نقاشا جديدا في السياسة، حيث قال خلال مؤتمره الصحفي: "ربما يكون الوقت الآن قد حان لفتح نقاش عن دستور جديد لتركيا. ففي حالة توصلنا إلى رؤية مشتركة مع حليفنا في التحالف الجمهوري فإنه من المرجح أن نتحرك خلال الفترة القادمة باتجاه دستور جديد".

لقد فسرت أحزاب المعارضة صعود أردوغان على أنه تغيير الأجندة وزيادة سلطته وخفض هذا المعدل في الدستور من أجل كسب التأييد لـ50 زائد 1. لذلك فإن الدعوة التي تطلقها أحزاب المعارضة بعيدة كل البعد عن المصداقية وهي تتميز بالمراوغة ليس إلا. ومهما يكن من أمر فإن أردوغان يحتاج إلى تصويت المعارضة على التعديل الدستوري المدني الجديد سواء من خلال الاستفتاء أو بأغلبية الثلثين. فكما أن العودة إلى النظام البرلماني هي خط أحمر للمعارضة الموالية لبريطانيا كذلك فإن النظام الرئاسي هو أيضا خط أحمر لأردوغان الموالي لأمريكا. في النظام الجديد هناك حاجة إلى 400 صوت في البرلمان لإجراء التعديلات الدستورية دون استفتاء و360 صوتا للاستفتاء. ونظرا لأن تحالف الشعب لديه إجمالي 337 مقعدا في البرلمان فإن حزب العدالة والتنمية يحتاج إلى أصوات من المعارضة لإجراء التعديل الدستوري الجديد.

وبناء على ذلك فإنه يتعين على أردوغان التنازل مع المعارضة أو قُل شراء النواب من أجل تقديم الدستور الجديد للاستفتاء أو تمريره عبر البرلمان. ونظرا لاختلاف الخطوط الحمراء للدول (بريطانيا وأمريكا) التي تخدمها كل من المعارضة والحزب الحاكم فإن المصالحة بين تحالف الأمة وتحالف الشعب تبدو وهمية ما لم يتنازل أحد الفريقين. لهذا السبب قام أردوغان من خلال حراكه حول الدستور الجديد بسحب الورقة الرابحة الدستورية للمعارضة التي تستعد لتشكيل لجنة دستورية مشتركة للانتقال إلى نظام برلماني بقيادة المعارضة وبالتالي ممارسة الضغط على المعارضة لوضع دستور مدني جديد يحمي النظام الرئاسي بقيادة تحالف الجمهورية بل إنه يهدف إلى إحداث تشققات بين الدستور المدني وكتلة المعارضة.

إنه مما لا شك فيه أنه وبغض النظر عن الدافع فإن الدستور الجديد الذي يتحدث عنه أردوغان هو من صنع البشر ولن يكون قادرا على حل مشاكل تركيا الاجتماعية والاقتصادية والسياسية المتراكمة كالجبال. إذ إن الدستور الحالي قد تحول إلى ثوب مرقع، وإن أي دستور جديد أو قطعة مرقعة لن تقوى على حل المشاكل المتراكمة وستستمر هذه المشاكل بالظهور كما هي الآن.

علاوة على ذلك فإن مقولة الدستور الجديد تعني في الواقع الاعتراف بأن الدستور الحالي عفا عليه الزمن ويحتاج إلى تحديث، لأن الدساتير الوضعية التي هي من نتاج عقل الإنسان المحدود تتعامل مع مشاكل العصر بشكل مؤقت ولا تخوض في أساسها وطبيعتها؛ لذلك لا يوجد حل للمشاكل المتجددة وهذا هو السبب الذي يجعلها تتصف بالترقيع.

نعم إن الجميع يعلم أن تركيا بحاجة إلى دستور جديد ولكن ليس إلى دستور من وضع البشر بل إلى دستور رباني مستنبط من القرآن والسنة، وإن حزب التحرير يمتلك دستورا إسلاميا عبارة عن أحكام شرعية، فإذا كان أردوغان صادقا في دعوته إلى دستور جديد فعليه أن يأخذ بهذا الدستور ويضعه موضع التطبيق فورا. حينئذ يكون أمر الترقيع والتحديث قد انتهى وإلى الأبد، لكننا نعتقد أن أردوغان ليس صادقا في دعوته هذه إلى دستور جديد، وحتى لو افترضنا أنه صادق في ذلك فإن الدستور الذي يريده هو دستور من وضع البشر وليس دستورا إسلاميا بالتأكيد.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

أرجان تكين باش

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان