﴿وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ﴾
﴿وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ﴾

الخبر: نقلت جريدة الصباح العراقية بتاريخ 2017/5/18 تصريحاتٍ لرئيس مجلس النواب العراقيّ (سليم الجبوريّ) في كلمة له بمؤتمر (مستقبل التركمان في عراقٍ مُوحَّد) الذي عُقِدَ في العاصمة بغداد تضمنت الآتي:...

0:00 0:00
Speed:
May 20, 2017

﴿وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ﴾

﴿وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا

وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ

الخبر:

نقلت جريدة الصباح العراقية بتاريخ 2017/5/18 تصريحاتٍ لرئيس مجلس النواب العراقيّ (سليم الجبوريّ) في كلمة له بمؤتمر (مستقبل التركمان في عراقٍ مُوحَّد) الذي عُقِدَ في العاصمة بغداد تضمنت الآتي:

- وَصْفُ مَسَاعِي البَعض لتقسيم العراق بأنها «طموحاتٌ مَريضة»، مؤكداً أن العراقيين لن يتنازلوا عن أي شبر من أرض العراق لصالح المشاريع «العدوانية الخارجية مهما كان الثمن»، وأنَّ «العراقَ كلٌّ لا يتجزأ ومَن يسعى إلى العَيش ‏خارج إطار هذه الدولة فليبحث عن وطن آخر.

- لسنا ضد أيِّ استحقاقٍ نصَّ عليه الدستورُ، ولكننا في الوقت ذاته سنضع في حساباتنا مصلحة البلاد العليا ووحدتها تجاه أي مشروع نشاز يَمَسُّ بالوطن».

- وأضاف: «سندافع عن ذلك بكل ما أوتينا من قوة ولن نسمح بتطبيق فكرة التجزئة والتقسيم والتفكيك ‏تحت أي تبرير أو تبويب يُسَوِّقهُ هذا الطرفُ أو ذاكَ مُوظِفاً الدستورَ ومُختبئا خلفهُ لتمرير طموحاتِه ‏المريضة في تحويل العراق إلى دُوَيلاتٍ صغيرة تعيش تحت رحمة ذئاب المنطقة».

التعليق:

لا بُدَّ لفهمِ تصريحاتٍ تصدُرُ من أعلى منصبٍ - حسب النظام الديمقراطيّ الكافر - كرئاسة مَجلس النواب العراقيَّ وفي ظرفٍ استثنائيٍّ عصفَ بالعراق وذهبَ بقوَّتهِ ومكانتهِ، ومزَّقهُ شرَّ مُمَزَّقٍ حتى باتَ من أوائل الدُوَل الفاشلة على جميع المُستَويات...! لا بُدَّ لفهم كلام (الجبوريّ) من التوقف عند مِحْوَرَين:

الأول: أنَّ هذا الرجلَ ينحدرُ من محافظة (ديالى) المتاخمة للحدود الإيرانية، ويزعمُ أنَّهُ (إسلاميُّ) المَشرَب والتَّوَجُّه، وعضوٌ في الحزب (الإسلاميِّ) العراقيّ، وقد اختير فعلاً - عام 2011 - نائباً لأمينهِ العام، وأسَّسَ كُتلةً أسماها (ديالى هَوِيَّتُنا) بدلا من اتخاذ الإسلام هويَّة له...! وقد حَرص كل الحرص منذ العام 2005على عضوية ورئاسة المجلس، وتوسَّل بكل وسيلةٍ للحفاظ على منصبهِ ذاك، ولو بتقديم التنازلات المُرَّةِ للأحزاب الشيعيَّةِ ومرشد إيران (خامنئي) متناسياً ما أصاب أهلهُ في (ديالى) مِن عُسفِ المليشيات الطائفية بالخطفِ والقتل والتَّهجير والتغيير الديموغرافيّ، بل وفقد (اثنينِ) من أشقائهِ هناك، وصار - فيما بعد - تابعاً (للمالكيّ) يميلُ معهُ حيثُ مال، رغم طائفيَّة الأخير المَقيتةِ التي أضَرّت بالعراق... كلُّ ذلك حِرصاً على الدنيا وزخرُفِها. فهو ينتمي أصلاً لكتلة (التوافق) السُّنِّيَّةِ من جِهَةٍ، ويُسايِرُ التجمعَ الشيعيَّ الطائفيّ من جِهةٍ أخرى، أيْ إنَّهُ اعتادَ النفاقَ وإظهارَ خلافِ ما يُبطِن...!

الثاني: أنَّهُ تظاهرَ بمُعارضة (تقسيم العراق) على أيِّ صورة كان، كالذي يدعو إليه الأكرادُ الذين يُصِرُّونَ على (الانفصال) عن العراق باعتبار ذلك حقاً ثابتاً منحَهُم إياهُ الدستورُ الأعوجُ الذي جاءت به أمريكا الغازِيَة، ويرَدِّدُونَ إصرارَ شَعْبِهم على (تقرير المصير)، هذا من جهة، ومن جهَةٍ أخرى حاولَ مجاملةً (التُركُمان) الدَّاعينَ لذلك المؤتمَر، وهم - في الوقت ذاته - من دُعاة التقسيم والمطالبين بجعل مناطقهم: (كركوك وما جاورها) إقليما مستقِلاً للتُّركمان...! فهم إذَن ليسوا بأبرياء من تلك الجريمة كالأكراد. ونَسِيَ (الجُبوريُّ) أو تناسَى أنهُ كانَ أحدَ كُتَّاب الدُّستور - باعتبارهِ أستاذاً للقانون - فلو كان صادقاً في كلامه هذا، لمَحَى فقرة (الإقليم) من الدُّستور أو اقترحَ محوَها أو تعديلها...!

ومن جِهةٍ ثالثةٍ أراد إرضاءَ الشيعةَ المُمسكينَ بزمام الأمر في العراق منذ أيام الاحتلال الأولى، وحتى قبل ذلك - كما في مؤتمر لندن - الذين طالما تَشدَّقوا - كذِباً ونفاقاً - بمُعارَضَتِهِم لمشاريع التقسيم، التي جاء بها أسيادُهُم الأمريكان الكفار. ولو دققنا النظر في سلوك (الشيعة) المُشاركينَ في حكم البلاد بعد 2003 لوجدنا أنَّهم وأذرُعَهُمُ المليشياويَّةِ سَعَوا بكل ما أوتوا من قوة ومَكرٍ سيِّئ لإيصال شعب العراق إلى مُحَصِّلةٍ تجزمُ باستحالة التَّعايُش بين إخوة الأمس من كل الأطياف، حتى بات الجميع يُنادي بالانفصالِ تارة، أو بالفِدراليةِ أخرى.

وأما مُمَثِّلو (السُّنَّةِ) من النواب والسَّاسةِ المنافقين، فهم في أحسنِ أحوالهم شهودُ زورٍ على كل ما حلَّ بالبلاد والعِباد من نكباتِ، بائعين جماهيرهُم - الذين ارتقوا فوق أكتافهم ومُستقبلِهِم - بثمَنٍ بَخسٍ وصولاً لحيازة مناصبَ حقيرةٍ، مغَمَّسةٍ بالذُلِّ والتَّهميش والاستحقار... والجزاء - سبحانَ اللهِ تعالى - من جنس أعمالِهِمُ الرَّديئةِ ليَصْدُقَ فيهم قولهُ عزَّ وجلَّ: ﴿وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ﴾، وقوله سبحانه: ﴿قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا * وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا﴾، وما دَرى أولئك الظالِمونَ من كلِّ الأطراف أنَّ اللهَ تعالى لهُم بالمِرصاد، فإنما ابتلاهُم بتلك المناصب ليَنظر كيف يعملون. خابوا وخسروا، فإنَّ الله عزَّ وجلَّ يُعطي الدنيا لمن يحبّ ولمن لا يحِب. أما الآخرة فهي من نصيبِ من يُحِبُّهُم ويرفَع مقامَهم عنده. نسأل اللهَ العليَّ القدير - ونحن في أجواء أشْهُرٍ مباركةٍ - أن يَمُنَّ علينا والأمةِ جمعاء بنَصرهِ القريب لتعلو راية الحقِّ في ظلِّ دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة وما ذلك على الله بعزيز.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عبد الرحمن الواثق – العراق

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان