وحدت امت جز بر اساس اسلام محقق نمی شود
و امنیت آن با به حرکت درآوردن ارتش ها حاصل می شود نه با سخن گفتن
خبر:
روزنامهٔ «السیاسة» کویت، چهارشنبه ۶ اوت ۲۰۲۵ میلادی، اعلام کرد که عبدالفتاح السیسی، رئیسجمهور مصر، در جریان بازدید از آکادمی نظامی در پایتخت اداری جدید، نسبت به تلاشها برای ایجاد تفرقه بین مردم عرب از طریق رسانهها هشدار داد و خواستار عبور از اختلافات و تقویت وحدت صفوف عربی شد و بر پیوند امنیت مصر با امنیت عربی و مخالفت با هرگونه مداخله خارجی که ثبات منطقه را متزلزل کند، تأکید کرد. وی اشاره کرد که شرایط استثنایی در منطقه از سال ۲۰۱۱ آغاز شده است، نه فقط پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، و این نشاندهنده درستی سیاستهای مصر مبتنی بر توازن و عدم مداخله است. او همچنین به تأثیرپذیری کانال سوئز از جنگ غزه اذعان کرد، اما بر تداوم مسیر اصلاحات اقتصادی تأکید کرد و آنچه در غزه میگذرد را «تخریب بیسابقه» توصیف کرد و به تداوم تلاشهای مصر برای توقف جنگ و رساندن کمکهای بشردوستانه، علیرغم آنچه «کمپینهای تحریف و گمراهسازی علیه نقش آن» خواند، اشاره کرد.
تبصره:
السیسی تلاش میکند خود را به عنوان نگهبان وحدت عربی موهوم معرفی کند و نسبت به آنچه «ایجاد تفرقه بین مردم عرب از طریق رسانهها» میخواند، هشدار میدهد و خواستار «عبور از اختلافات» بین کشورهای عربی میشود. اما هر کس که در ماهیت سخنان و جایگاه گوینده و نقش سیاسی او تأمل کند، درمییابد که آنچه مطرح شد، چیزی جز پوششی لفظی برای سیاستهای خبیثی نیست که با منافع امت در تضاد است و به طور اساسی با احکام و مقاصد اسلام مغایرت دارد.
دعوت به «عبور از اختلافات» در بافت سیاسی معاصر، دعوتی است به پنهان کردن حقیقت درگیری با دشمنان امت و سرپوش گذاشتن بر خیانت حاکمان، به ویژه در سایه واقعیت دردناکی که نظامهای عربی، از جمله نظام مصر، در آن شریک هستند؛ یعنی در رها کردن مردم غزه و محاصره آنها و تبانی با کیان یهود، بلکه تثبیت موجودیت آن از طریق هماهنگی امنیتی و عادیسازی روابط.
عربیت، قومیت و ملیت از جمله مواردی نیستند که مردم بتوانند بر آن متحد شوند یا رابطهای بین آنها ایجاد کنند، بلکه تنها پیوند آنها عقیده اسلامی است، و با این وجود، این چه وحدت عربی است که میخواهند مژده آن را بدهند، در حالی که گذرگاه رفح به روی کودکان گرسنه بسته میشود، و از رسیدن کمکها به محاصرهشدگان جلوگیری میشود، و گذرگاهها با اشغالگران هماهنگ میشود، و هر کسی که خواستار حرکت ارتشها برای آزادسازی سرزمین غصبشده شود، مجرم شناخته میشود؟! این چه وحدتی است که میخواهند آن را تثبیت کنند، در حالی که نظامهای عربی علناً یا ضمناً با کیان غاصب در جنگ وحشیانهاش علیه مردم غزه همراهی میکنند؟! چه امیدی به وحدت از نظامهایی میرود که سیاستهای خود را از واشنگتن میگیرند و ارتشهای خود را برای خدمت به آن به حرکت درمیآورند، نه در راه خدا؟!
اختلاف واقعی در کشورهای عربی بین مردم نیست، بلکه بین مردم و این نظامهاست، بین کسانی که دغدغه امت را دارند و برای آزادسازی فلسطین تلاش میکنند و خواهان حاکمیت اسلام هستند، و بین حاکمانی که برای خود راضی شدهاند که وکلای استعمار و نگهبانان مرزهایی باشند که سایکس و پیکو ترسیم کردهاند و خدمتگزار منافع آمریکا، انگلیس و صهیونیسم باشند.
سپس السیسی از «عدم مداخله در امور کشورهای دیگر» سخن میگوید، انگار نه اینکه نظام او در حمایت از کودتاها، و همراهی با انقلابهای متقابل، و مداخلات اطلاعاتی در لیبی و سودان، در چارچوب دستورکارهایی که جز به پروژههای تجزیه امت و باقیماندن آن به عنوان گروگان وابستگی سیاسی، اقتصادی و نظامی خدمت نمیکند، دست نداشته است. و این دعوت که ظاهرش احترام به حاکمیت است، و باطنش تثبیت نظامهای سرکوب و حفاظت از نقشههای استعماری، در واقع تثبیت تجزیه امت اسلامی است، که اسلام تقسیم آن را به رسمیت نمیشناسد، بلکه وحدت آن را در یک کیان واحد، زیر یک پرچم و یک خلیفه واجب میکند.
اما سخن او درباره جنگ در غزه و اینکه «تخریب کنونی بیسابقه است»، با وجود اذعان به هولناکی کشتارها، از سقف محکومیت لفظی فراتر نرفت، بلکه به تأکید بر نقش مصر در توقف جنگ و رساندن کمکها ادامه داد، و این همان سخنانی است که آشکار و تکراری شده است، زیرا با بستن واقعی گذرگاهها، و شروط امنیتی خفهکننده، و هماهنگی دائمی با اشغالگران، بلکه گمراهسازی رسانهای که هر کسی را که خواستار تحرک نظامی برای یاری غزه شود، شیطانی جلوه میدهد، همراه است.
جای تعجب نیست که او از «کمپینهای تحریف و گمراهسازی که نقش محوری مصر را هدف قرار میدهند» سخن میگوید، زیرا طاغوتها همیشه از انتقاد به تنگ میآیند و آن را تحریف میدانند، و از ثبات سخن میگویند، در حالی که کشورشان در آتش فقر، ذلت و بردگی برای استعمارگران میسوزد. و واقعیت این است که تحریف واقعی همان کاری است که دستگاههای رسانهای و سیاسی نظام در گمراه کردن مردم، و مخدوش کردن چهره جهاد و مجاهدان، و ترویج صلح با دشمن، و از بین بردن هرگونه دعوت به آزادسازی فلسطین انجام میدهند.
اما اشاره به اینکه آنچه از سال ۲۰۱۱ در منطقه میگذرد «درستی سیاستهای مصر مبتنی بر توازن را ثابت میکند»، قرائتی وارونه از واقعیت است. آنچه از آن سال رخ داد، انقلابهایی بود که امت طی آن تلاش کرد از چنگ نظامهای سرکوبگر رهایی یابد، اما توطئههایی که چیده شد، و حمایت خارجی از نظامها، و خیانت داخلی، همان عواملی بودند که آن جنبشها را از بین بردند. و نظام مصر در صف مقدم کسانی بود که انقلاب متقابل را رهبری کردند، و نه الگویی برای توازن، بلکه برای تسلیم کامل در برابر قدرتهای بینالمللی بود.
راه واقعی برای عبور از «اختلافات»، نه در سازش با خائنان است، و نه در پنهان کردن حقایق، بلکه در ریشهکن کردن این نظامهاست که اولین مانع در برابر وحدت امت، و آزادسازی فلسطین، و اجرای شریعت خدا هستند. و این محقق نخواهد شد، مگر با برپایی دولت اسلامی؛ خلافت راشده بر منهج نبوت، که پراکندگی مسلمانان را جمع میکند، و صفوف آنها را متحد میکند، و برای آزادسازی سرزمین مبارک و تمام کشورهای مسلمان آماده میشود، و دست استعمارگران و مزدوران را قطع میکند، و پرچم لا إله إلا الله را بر فراز دیوارهای قدس، دمشق، بغداد و هر پایتختی که در دست نظامهای سایکس پیکو اسیر بوده است، به اهتزاز درمیآورد.
ای سربازان کنانه، ای بهترین سربازان: آنچه امت را حقیقتاً متحد میکند، ریشهکن کردن این نظامهاست، و بستن سفارتهای غرب و قطع دستهایش که در کشورهای ما فساد میکنند، و رهایی کامل از وابستگی نکبتبار به آن است، و اوج همه اینها برپایی خلافت راشده بر منهج نبوت بر ویرانههای این تختهایی است که موریانه در آنها لانه کرده است، و شما ای سربازان کنانه، سربازان امت و مردان بزرگ آن، شایسته این امانت هستید و حماسه بزرگ و جاودانی در انتظار شماست که در آن برای اسلام، شریعت و امتش پیروز میشوید، پس آیا کسی هست که آن را برای خدا بگوید و آن را خشم در راه او اعلام کند تا نظامهای خیانت را ریشهکن کند و امت را متحد کند و سلطنت غصبشده آن را بازگرداند؟
ما شما را در برابر وظیفه شرعی قرار میدهیم که خداوند بر شما واجب کرده است و در مورد آن در روز قیامت از شما سؤال خواهد شد و مردم مصر و سرزمین مبارک، بلکه امت به طور کلی، به گردن شما آویزان خواهند شد اگر از یاری آن دست بردارید و به آن نپیوندید و کسانی را که برای برپایی دولت آن و بازگرداندن سلطنت آن تلاش میکنند، یاری نکنید، پس بشتابید که فرصت در دستان شماست و خیر شما را فرا میخواند، و دستان خود را در دست مخلصان و تلاشگران برای تطبیق اسلام و بازگرداندن سلطنت آن از نو بگذارید، باشد که خداوند گناهان گذشته شما را ببخشد و خیر را به دست شما بنویسد، پس دولتی به دست شما برپا شود که امت در انتظار آن است و خداوند سبحان وعده آن را داده و پیامبرش ﷺ را به آن بشارت داده است؛ خلافتی راشده بر منهج نبوت.
﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾
نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر
سعید فضل
عضو دفتر رسانه ای حزب التحریر در ایالت مصر
