ولایت تونس: انتشار شماره 550 روزنامه التحریر
ولایت تونس: انتشار شماره 550 روزنامه التحریر
ولایت تونس: انتشار شماره 550 روزنامه التحریر
تلویزیون الواقیه: چه باشکوه است اسلام!
آنچه در العریش رخ می دهد، کاربرد مستقیم نظام سرمایه داری در زشت ترین اشکال آن است و نقض آشکار احکام اسلام در مال، مالکیت و قدرت است. دولت در این نظام، مردم را جز ارقام نمی بیند و زمین را جز فرصت سرمایه گذاری نمی بیند و "توسعه" را بر کرامت و حقوق مقدم می دارد. بیرون راندن مسلمانان از خانه هایشان و تخریب اموالشان بدون رضایت آنها، هرچند طبق نظام مصر قانونی به نظر برسد، اما شرعاً حرام است، بلکه جنایتی سیاسی محسوب می شود زیرا ظلم و تعدی به حرمت مسلمانان است.
سرزمین مبارک: درس مسجد "دین ابراهیمی!"
عبدالفتاح البرهان، رئیس شورای حاکمیتی، روز دوشنبه 19/05/2025، فرمانی مبنی بر انتصاب کامل ادریس، مسئول سابق سازمان ملل، به عنوان نخست وزیر صادر کرد تا دولت تکنوکرات را تشکیل دهد. البرهان همچنین در همان روز فرمانی مبنی بر لغو دستورالعمل قبلی صادر کرد که به نظارت اعضای شورای حاکمیتی بر وزارتخانههای فدرال و واحدهای دولتی مربوط میشد. با پیگیری تشکیل دولت با تعیین وزرا به صورت مرحلهای در طول دو ماه کامل، متوجه میشویم که دولت پوست انداخته است، از دولت تکنوکرات که نخست وزیر از آن سخن گفت، به دولت دورگه؛
این آیه روش پیامبر ﷺ و کسانی را که در راه او قدم برداشته اند، خلاصه می کند؛ راهی یگانه که در آن ابهامی نیست؛ دعوت به سوی خدا بر پایه علم و یقین است، نه بر اساس احساسات یا بی پروایی. دعوتی که خداوند پیامبرش را به آن امر کرده است، دعوتی است برای برپایی دینش، حاکمیت شریعتش و رساندن رسالتش به جهانیان.
در حالی که رژیم مصر از "توسعه بندر العریش" و تبدیل آن به یک بندر بین المللی و اتصال آن به پروژه راهروی اقتصادی جدید صحبت می کند، جنایتی واقعی در حق ساکنان محله الریسه در العریش رخ می دهد، جایی که مردم مجبور به خروج از خانه های خود زیر ضربات بولدوزرها می شوند و خانه هایشان به بهانه منافع عمومی بر خلاف میلشان تخریب می شود، با فشارهای روانی و معاملاتی که شایسته کرامت انسانی نیست، علاوه بر این که مخالف احکام اسلام است.
فرستاده آمریکا به سوریه تاکید میکند که نتانیاهو شروط خود را به دولت شرع تحمیل میکند
درخت و سنگ از وحشت آنچه به ما رسیده به سخن درآمدند؛ سینههایمان خون و درد میزاید، کودکانمان از گرسنگی و تشنگی به خود میپیچند، زنانمان غیرت مؤمنان را فریاد میزنند. پس کسی که با بمباران نمیرد، از گرسنگی و تشنگی میمیرد. اما درد خذلان، سختتر از بمباران و گرسنگی و تشنگی بر ما اثر میگذارد. برادرانتان در غزه سرگردان و بیخانمانند، و صدایشان از ناتوانی گرسنگی و تشنگی قطع شده است، پس از آنکه امیدشان از اینکه کسی جز خداوند متعال به فریادشان برسد، قطع شد، فریاد میزنند: کجاست امت اسلام؟ کجاست غیرت دین؟ کجاست یاری مؤمنان؟
با قرآن کریم - سوره کهف