
2025-09-17
رادار: د مستعمرو ارادې سره سم د خپل برخلیک ټاکلو حق!
په مسلمانانو هېوادونو کې د کافرو استعمارګرو غرب نفوذ وکړ، هېواد یې ټوټه ټوټه کړ، او څو برخې یې ترې جوړې کړې، او داسې یې وګرځاوه چې غړي یې پرې شوي وو، څنډې یې ماتې وې، یوه برخه یې دلته وه او بله هلته؛ په عراق کې چې د قومي فدرالي نظام له امله څه وشول، په پاکستان کې چې ختیځ له لوېدیځ څخه جلا شو، په انډونیزیا کې چې ختیځ تیمور له هغه هېواد څخه بېل شو، او په سوډان کې چې جنوب له شمال څخه جلا شو، تر دې چې د مسلمانانو ټوټه شوی هېواد د لا ټوټه کېدو او وېش په لور روان دی.
زموږ اسلامي هېوادونه د امریکا او اروپا تر منځ د شتمنۍ او نفوذ د کشمکش ډګر ګرځېدلی، او د افسوس ځای دا دی چې د دې کشمکش ځینې وسایل د همدې امت بچیان دي، که په حکومت کې وي او که په یاغي ډلو کې، لکه څنګه چې دا نن ورځ په سوډان کې روان دي، په داسې حال کې چې په دې کشمکش کې یوازینی زیانمن بې ګناه او بې وسه خلک دي.
کافرو غرب په سوډان کې د خپلو وېشونکو موخو د ترلاسه کولو لپاره بېلابېلې ناوړه لارې چارې وکارولې او یو پلان یې وروسته بل پلان جوړ کړ، قومي، جغرافیایي او قبیلوي تعصبونه یې راوپارول او د "خپل برخلیک ټاکلو حق" مفکورې ته یې وده ورکړه، چې دا د نړیوال سیاست په ژبه کې د جلا کېدو او وېش لپاره یوه نرمه اصطلاح ګرځېدلې ده.
د وېش لړۍ په 1882 کال کې د مصر له اشغال سره پیل شوه، کله چې برتانیې د خپلو پلانونو سره سم چې د اسلامي هېوادونو لپاره یې جوړ کړی و، د هغه هېواد د وېشلو لپاره کار پیل کړ. امریکا او برتانیې دواړو د جلا کېدو مفکورې منلو ته د عامه افکارو د چمتو کولو لپاره په 1953 کال کې یو تړون لاسلیک کړ چې د سوډان خلکو ته یې د "خپل برخلیک ټاکلو حق" ورکړ او د نړیوالې څارنې لاندې یې ټولپوښتنه ترسره کړه، نو دا تړون له مصر څخه د جلا کېدو او په 1956 کال کې د سوډان جمهوریت اعلانولو ته لاره هواره کړه.
د برتانیې چل او فریب تر دې ځایه ونه درېد، بلکې دا موضوع د سوډان په دوو هېوادونو د وېشلو ته ورسېده، یو یې په شمال او بل یې په جنوب کې. دې هېواد د لومړۍ نړیوالې جګړې له پای ته رسېدو وروسته، یعنې په 1922 کال کې د دې پلان د پلي کولو هڅې پیل کړې او د شمال او جنوب د جلا کولو سیاست یې غوره کړ. دې د جنوب په سیمو (استوایی، بحر الغزال او اعالي النیل) کې د اسلام د خپرېدو په وړاندې سخت بندیزونه ولګول او د شمالي وګړو سره تړلي هر ډول دودونه او رواجونه یې منع کړل، او سویلي وګړو ته یې د شک او بې باورۍ په سترګه کتل. په 1930 کال کې برتانیې یو پرېکړه لیک صادر کړ چې سویلي وګړي یې د شمالي وګړو څخه بېل وګڼل، او مبلغین او تبلیغاتي ډلې یې واستول ترڅو د یاغیانو ملاتړ وکړي، جاسوسي وکړي، فتنې راوپاروي، د سرغړونې او بغاوت روحیه خپره کړي او د مسلمانانو په وړاندې دښمنانه او مغرضانه نظریات خپاره کړي. له سوډان څخه د وتلو دمخه برتانیې ډېر داسې ګامونه او تدابیر ونیول چې په مستقیم یا غیر مستقیم ډول د خپلو ګاونډیو مستعمرو کې د خپلو اجنټانو له لارې د شمالي او سویلي وګړو ترمنځ واټن رامنځته کړي.
د برتانیې له لاس څخه د امریکا لاس ته د نفوذ له بدلېدو سره، امریکا د وېش مفکوره خپله کړه، مګر په خپلو ځانګړو لارو چارو او وسایلو سره. په سوډان کې د امریکایي ګټو او د برتانیې د ګټو ترمنځ د توپیر سره سره، د ګټې اخیستنې له نظره چې سرمایه داري اصول یې ورباندې تپي، خو د سویلي سیمې له شمالي څخه جلا کول او د سوډان وېشل، د دوی ترمنځ په دې اړه کوم اختلاف نه و. دا ورته والی په ځینو نړیوالو مسایلو کې هم لیدل کیږي، لکه څنګه چې په اسلامي هېوادونو کې دی.
د کفر هېوادونو، امریکا او برتانیې، د سویلي سوډان له شمالي سوډان څخه د جلا کولو لپاره په ډېرو خطرناکو لارو چارو کې یوه لاره دا وه چې دا مسله یې نړیواله کړه، یعنې دا مسله یې د خپلو مالکینو له لاس څخه د لویو هېوادونو لاس ته ورکړه ترڅو د خپلو غوښتنو او ګټو سره سم یې حل او تصفیه کړي. د سویلي سوډان په اړه هم همداسې وشول، ځکه چې په دې مسله کې د ډېرو نړیوالو اړخونو د لاسوهنې له امله، دا داسې ښکارېده لکه غیر سوډاني او په ځانګړې توګه غیر اسلامي وي! سویلي سوډان د مبلغینو او تبلیغاتي ډلو لپاره پرانستل شو چې شمېر یې پنځه دېرش ډلو ته رسېده، او همدارنګه د هغو سازمانونو لپاره چې ظاهراً د بشردوستانه انګېزو او د هغه څه ساتلو لپاره چې دوی یې د بشري حقونو په نوم یادوي او د خپل شتون د توجیه کولو لپاره مالي مرستې وړاندې کوي او تر دې پلمې لاندې ورانکاري کوي! ځکه چې سوډان د دوی مرستو ته اړتیا نه لري، سوډان په حقیقت کې یو بډای هېواد دی چې خدای (ج) بې شمېره طبیعي شتمنۍ ورکړي دي، دا د هغه څه برعکس دی چې ویل کیږي ګنې دا د نړۍ تر ټولو بې وزله هېواد دی!
دولت او یاغیانو ترمنځ تړونونه لاسلیک شول او دا مسله داسې ښکاره شوه لکه په جنوب کې د افریقایي عیسایانو او په شمال کې د مسلمانو عربو ترمنځ یوه ژوره او لرغونې شخړه وي، نو دوی هغه څه تصویب کړل چې دوی یې "د اصولو اعلامیه" وبلله، چې سویلي وګړو ته یې د "خپل برخلیک ټاکلو حق" ورکړ، ترڅو دا مفکوره یو ځل بیا راژوندۍ شي او د ټولپوښتنې ترسره کولو وروسته جلا کېدل د دوی په وړاندې یو خلاص انتخاب وګڼل شي.
او همداسې وشول، د 2011 کال د جولای په 9مه نېټه په رسمي ډول د سویلي سوډان جلا کېدل اعلان شول او یو هېواد شو، په دې توګه برتانیې او امریکا هغه څه ترلاسه کړل چې دوی یې غوښتل، او د سوډان جمهوري ریاست او د وزیرانو شورا په رسمي ډول د سویلي سوډان د خپل برخلیک ټاکلو ټولپوښتنې پایلې ومنلې (چې مخکې له مخکې معلومه وه) او د جلا کېدو په حق کې 98.83٪ رایې وې او د سویلي سیمې د یو کوچني دولت رامنځته کېدل (د کافرو غرب خوب) رښتیا شو او په هغه وخت کې امریکایي ولسمشر اوباما هغو کسانو ته مبارکي وویله چې هغه د سویلي سوډان خلک وبلل د دې پایلې له امله چې په ډېر هوښیارۍ او چل سره پلان شوې وه، او واکمنانو او سیاستوالانو په ډېره بې عقلي سره عملي کړه!!
او نن ورځ د سویلي سوډان هېواد د کورنۍ جګړې په کندې کې دی، ځکه چې له میاشتو راهیسې د واک د دوو شریکانو ترمنځ، ولسمشر سلواکیر میارډیت او د هغه لومړی مرستیال ریاک مشار ترمنځ دوامداره نظامي او سیاسي کړکېچونه روان دي، چې په وروستیو اونیو کې د نظامي نښتو بیا پیل ته ورسېدل. اوسنۍ شخړه چې له ډېرو کلونو راهیسې روانه ده، په ډېری مواردو کې د ډینکا او نویر د قبیلو ترمنځ سیالي ده، چې د ډېرو نظامي نښتو لامل شوې ده، په شمول د کورنۍ جګړې چې د 2013 او 2018 کلونو ترمنځ یې پنځه کاله دوام وکړ او شاوخوا 400 زره کسان یې ووژل او د 2018 کال په یوه ماتېدونکي سوله پای ته ورسېده.
دا د هغو هېوادونو برخلیک دی چې د قبیلوي، توکمیزو او یا سیمه ییزو موافقو پر بنسټ جوړیږي، او د سوډان د وېش لړۍ تر دې دمه روانه ده او د اوسنۍ شخړې په ترڅ کې، په افق کې داسې نښې نښانې لیدل کیږي چې ښایي دارفور سیمه له سوډان څخه جلا شي، وروسته له هغې چې چټکو ځواکونو مصر ته د دارفور سیمې له هغو سیمو څخه چې د دوی تر کنټرول لاندې دي، صادرات بند کړل. د چټکو ځواکونو د قوماندان سلاکار، الباشا محمد طبیق څرګنده کړې چې چټک ځواکونه د خپلو کنټرول لاندې سیمو کې د یو حکومت جوړولو ته اړتیا لري، ځکه چې دا یوه سخته اړتیا ده، او دا ګام باید د نړیوالې ټولنې له خوا په فوري توګه وستایل شي او په رسمیت وپېژندل شي ترڅو د سوډان د متحد دولت بقا وساتل شي.
د دې ترڅنګ، په سوډان کې چټکې میداني پېښې یوې خوا ته روانې دي، او هغه دا چې پوځ د سوډان په ډېرو سیمو بیا کنټرول ترلاسه کړي او لوېدیځه سیمه، په ځانګړې توګه دارفور، چټکو ځواکونو ته پرېږدي، او که دا لاره بشپړه شي، نو هېواد د واقعي وېش په لور روان دی.
داسې ښکاري چې د امریکا ګټې دارفور د سویلي سوډان په څېر په چټکۍ سره د جلا کولو ته نږدې شوې دي، ځکه چې پخوا به یې د دارفور د ستونزې د حل لپاره د سیاسي حل لارو په اړه سترګې پټولې، ځکه چې نه غوښتل یې په یو وخت کې د سویلي او دارفور دواړو دوسیې ته پام وکړي، نو ځکه یې د دارفور دوسیه تر هغه وخته پورې تاوده پرېښوده. یوازې یې بشردوستانه او امنیتي دوسیې او د بې ځایه شویو خلکو موضوع پرته له کوم جدي حل څخه په پام کې نیولې، او هڅه یې کوله چې هر ځل د اروپا له خوا تاوده شوي حالات ارام کړي او نړیوالې ټولنې ته ډاډ ورکړي چې په سیمه کې حالات ارام دي، په داسې حال کې چې په دارفور کې د حالاتو د تاوتریخوالي په اړه یې پوره معلومات درلودل، ځکه چې دا معلومه ده چې په اصل کې په دارفور کې شخړه یوازې ساده دودیزې ستونزې وې چې معمولا د قبیلو ترمنځ رامنځته کېدې، چې د کرنې، اوبو لګولو، څړځایونو او د اوبو د راټولولو ځایونو په اړه وې، او دا ستونزې به ډېر ژر د قبیلو د مشرانو له لارې حل کېدې. دا معلومه ده چې دا ډول ستونزې په ټولو قبیلوي سیمو کې یو عادي خبره ده، او دا د طبیعي اختلافاتو له ډلې څخه دي چې په خوځنده قبیلوي ټولنو کې رامنځته کیږي، خو اروپا د امریکا د ځان غوښتنې په پایله کې د سویلي سوډان په اړه پرته له دې چې خپل ځانګړی رول ورکړي – په ځانګړې توګه برتانیې او فرانسې ته – په دارفور کې یې د عربو قبیلو او د افریقایي قبیلو ترمنځ اور بل کړ، او دا ټول مسلمانان دي. اروپا د امریکا د شرمولو او په هغه وخت کې د امریکا پلوي البشیر د حکومت د کمزوري کولو لپاره د دارفور ستونزې ته په نظامي، سیاسي او رسنیزه توګه ډېره پاملرنه وکړه، ترڅو امریکا په جنوب کې خپلې ښکار ته خوشحاله نه شي او اروپا په سوډان کې د ځان لپاره ځای ومومي.
اوس د دوسیې د سمبالولو وخت رارسېدلی دی، او اوس امریکا دا کار کوي. په دې توګه سوډان د امریکا په لاس کې یو داسې لوبوټ وګرځېد چې څه وغواړي هغه ورسره کوي، په سوډان کې د روانې شخړې او په دارفور کې د ستونزې لپاره به د امریکا حل د هغو سناریوګانو په څېر وي چې امریکا د سویلي سیمې د جلا کولو لپاره کارولې، او په دې توګه به هغه څه ترلاسه کړي چې غوښتل یې، یعنې د سوډان ټوټه ټوټه کول، خو د خپلو بچیانو په لاس چې برخه اخلي، عملي کوي، جوړجاړی کوي او یا چوپ پاتې کیږي!
د سوډان خلک باید د دې دسیسو او شخړو په وړاندې کوم دریځ غوره کړي او د سوډان د سیمو د غورځېدو مخه ونیسي، هغه دا چې نور باطل ته دوام ورنه کړي او د تسلیمۍ په سیاست کې دوام ورنه کړي او دا ونه مني چې موږ د شطرنج مهره یو چې زموږ دښمنان موږ په هره هغه خندق کې کېږدي چې دوی وغواړي، او همدارنګه موږ باید د هېواد د مسایلو په حل کې په مجرمې امریکا باندې تکیه ونه کړو، او خپل هېواد د امت د دښمنانو ترمنځ د جګړې ډګر ونه ګرځوو، ځکه چې دا کار اسلام نه مني، او هېواد لوی مصیبت ته وړي؛ د ذلت او کمزورۍ، تفرقې او تیت پرکوالي، ورانۍ او د خدای، د هغه د رسول او مومنانو سره د خیانت څخه ډک یو مصیبت. کفار خلک وژني، شتمنۍ لوټ کوي، حقوق غصب کوي او د مسلمانانو په هېوادونو کې ګرځي راګرځي، د دوی لپاره د فلسطین او عراق، اندونیزیا او افغانستان او سوډان او د مسلمانانو د نورو هېوادونو ترمنځ هیڅ توپیر نشته.
څنګه به امت راویښ شي او خپل دښمنان وپېژني، ترڅو دوی ته د دې پوهې پر بنسټ ځواب ورکړي، او د دوی وسایل وپېژني او داسې یې وغورځوي لکه چې زړي غورځوي، او د خپل عزت او کرامت لپاره په دې لاره کې کار وکړي چې یوازې اسلام د پرمختګ او نجات لاره ده، او دا د خدای د شریعت په پلي کولو او د هدایت د پیغمبر محمد ﷺ په هر سیاسي او نورو ژوند کې په کوچنیو او لویو چارو کې په پیروي سره ترسره کیږي؟ لوی او برتر خدای فرمایي: ﴿نه، ستا په رب قسم چې دوی ایمان نه راوړي تر هغه چې دوی تا د خپلو شخړو په اړه قاضي وټاکي، بیا په خپلو زړونو کې له هغه څه چې تا پرېکړه کړې ده، خفګان ونه مومي او په بشپړه توګه تسلیم شي﴾، او هغه سبحانه وتعالی فرمایي: ﴿که تاسو په کوم شی کې اختلاف وکړئ، نو هغه خدای او رسول ته وسپارئ، که تاسو په خدای او وروستۍ ورځې ایمان لرئ، دا غوره ده او ښه پایله لري﴾، نو په دې کې لویه بریا ده ﴿ای هغو کسانو چې ایمان یې راوړی دی! د خدای او رسول بلنه ومنئ کله چې هغه تاسو ته هغه څه ته بلنه درکوي چې تاسو ته ژوند درکوي﴾، ایا تاسو ځواب ویونکي یاست؟
#د_سوډان_بحران
#SudanCrisis
د استادې/رنا مصطفی په قلم
سرچینه: رادار
