الوصاية الدولية على جنوب السودان... استعمار قبيح مفضوح!!!
الوصاية الدولية على جنوب السودان... استعمار قبيح مفضوح!!!

الخبر:   نشرت صحيفة الفاينانشال تايمز، اقتراح المبعوث الأمريكي الأسبق إلى السودان وجنوب السودان، السفير برينستون ليمان في مقاله المشترك مع كيت الميكوست مديرة مركز أفريقيا للدراسات الاستراتيجية، بإنشاء إدارة مشتركة من الأمم المتحدة والاتحاد الأفريقي تتولى حكم (دولة) جنوب السودان، لمدة تترواح بين (10-15) عاماً،

0:00 0:00
Speed:
July 29, 2016

الوصاية الدولية على جنوب السودان... استعمار قبيح مفضوح!!!

الوصاية الدولية على جنوب السودان... استعمار قبيح مفضوح!!!

الخبر:

نشرت صحيفة الفاينانشال تايمز، اقتراح المبعوث الأمريكي الأسبق إلى السودان وجنوب السودان، السفير برينستون ليمان في مقاله المشترك مع كيت الميكوست مديرة مركز أفريقيا للدراسات الاستراتيجية، بإنشاء إدارة مشتركة من الأمم المتحدة والاتحاد الأفريقي تتولى حكم (دولة) جنوب السودان، لمدة تترواح بين (10-15) عاماً، إلى حين وجود مؤسسات سياسية فاعلة، باعتبار أن ذلك هو السبيل الوحيد لحماية جنوب السودان واستعادة سيادته، وجاء في التوصية إلى دول الترويكا التي تضم الولايات المتحدة، بريطانيا، والنرويج، أن تضع الإدارة التنفيذية التي ستحكم الجنوب يدها على عائدات نفط البلاد... وأشار الكاتبان إلى أن الإدارة الدولية قد استخدمت من قبل في كوسوفا وتيمور الشرقية وبلدان أخرى.

التعليق:

برينستون ليمان، هو رئيس وفد أمريكا في مفاوضات نيفاشا التي أدت إلى انفصال جنوب السودان، وهو نفسه صاحب فكرة ما يسمى بالحوار الوطني في السودان، الحوار الذي تملأ به حكومة السودان العالم ضجيجاً وجعجعة بلا طحين، فجعلته الأساس في حل مشاكل البلاد. ولقبوله وإنفاذه تجتمع المعارضة السودانية في عواصم العالم وتنفضُّ.

ليمان هذا سطر رؤيته (الأمريكية) لجمع الوسط السياسي في شمال السودان؛ حكومة ومعارضة؛ ليبصموا على علمنة السودان وتشرذمه، عبر حواره الأمريكي بامتياز، الذي ضمنه في ورقة معهد السلام الأمريكي موجز سلام رقم 155، في آب/أغسطس 2013م، وذلك قبل خطاب الوثبة الذي ألقاه عمر البشير يوم الاثنين 27 كانون الثاني/يناير 2014م، مبشرا بهذا الحوار، ومبعوث الرئيس الأمريكي بوث هذه الأيام جعل من السودان مستقرا وسكنا مواصلا ضغوط الولايات المتحدة على الوسط السياسي في السودان (حكومة ومعارضة)، لقبول خارطة الطريق لهذا الحوار وفق الرؤية الأمريكية آنفة الذكر!

ولا تستحي أمريكا أن تقترح وضع جنوب السودان تحت الوصاية الدولية، ليكون لقمة سهلة امتدادا لنفوذها الاستعماري، لتنهب موارد الجنوب الغزيرة، بمباركة دولية، بل طالب الكاتبان (ليمان وكيت) في مقالهما بكل وقاحة، طالبا بخروج آمن لسلفاكير ومشار، وتقديم الحصانة لهما من الملاحقة القضائية، وتوفير ملاذ آمن لخروجهما، رغم الدماء التي أراقوها، والأرواح التي أزهقوها، والجرائم المروعة التي ارتكبوها في حق أهل الجنوب؛ حتى يضمن هؤلاء المستعمرون سكوت سلفاكير ومشار، على نهبهم للجنوب على مرأى ومسمع من العالم.

هذه ليست المرة الأولى التي يطالب فيها دبلوماسيون أمريكيون بوضع جنوب السودان تحت الوصاية الدولية، فقد اقترح المساعد السابق لوزير الخارجية الأمريكي للشؤون الأفريقية (1989-1993) هيرمان كوهين بوضع الجنوب تحت الوصاية الأممية، بتكوين حكومة بمؤسساتها التنفيذية المختلفة؛ من جيش وشرطة، وخدمة مدنية، وقضاء، من الأمم المتحدة، كما حدث في جمهورية الكونغو الديمقراطية عام 1960م على حد زعمه، بل وقد دفعت أمريكا بمشروع قرار في عام 2014م لمجلس الأمن لفرض وصاية دولية على الجنوب بحجة افتقار جوبا للنخبة صاحبة الخبرة والفعالية السياسية التي تستطيع أن تقود البلد إلى بر الأمان، ويتضمن مشروع القرار تولي الأمم المتحدة إدارة البلاد بشكل كامل؛ اقتصادياً وسياسياً، على أن تدفع بموظفين مدنيين وقوات أممية لحفظ الأمن كما حدث في تيمور الشرقية وكوسوفا.

مشكلة الجنوب كانت خطة طويلة المدى وضعها الاستعمار لفصله عن الشمال ومن ثم نهبه، وساعدهم على إكمال فصولها نظام البشير الضعيف الذي سلَّم أهل الجنوب، بل كل السودان، بأهله وكامل ثرواته لأمريكا عبر اتفاق نيفاشا، ليكون أهل الشمال والجنوب كلهم تحت (رحمة!) أمريكا، وليعيشوا واقعا مأساويا بعد الانفصال المقيت، تمثل في انهيار الاقتصاد، بعد خروج النفط من الميزانية، مع تدمير الزراعة، وما سبقها من دمار غيرها من المجالات الاقتصادية الحيوية التي ينعم بها السودان، عبر سياسات الحكومة التي أقل ما يمكن وصفها بها أنها ظالمة، فأصبح السودان، رغم ثرواته الهائلة، يتسول الدعم من الملوك والأمراء في الخليج، ويحترق بحرب الله ورسوله r، بتحليل برلمانه للربا مرات ومرات.

إذاً مشكلة الجنوب هي مشكلة السودان كله، الذي ظل ينزف منذ عقودٍ، لرهن وسطه السياسي (حكومة ومعارضة) البلدَ للمستعمر الحاقد سواء الإنجليز أو الاستعمار الجديد (أمريكا)، وكل ذي لب يعلم علم اليقين أنه لو لم تقطع أيادي الطامعين المستعمرين، لما هدأت حرب، ولا انتشر أمن ولا سلام!! وأمريكا بوصفها اللاعب الأساس في هذا الخراب الذي يحدث في الجنوب وفي غيره من بلاد المسلمين، دولة مبدئية، لها أهدافها ومصالحها، ولا تستطيع مواجهتها إلا دولة مبدئية، تتقوى بمبدئها، وتنطلق على أساسه، فتصنع رجالا عظماء كعظمة مبدئهم، رجالاً لا تستهويهم العمالة، ولا يغريهم شراء الذمم؛ بل جباههم تناطح الثريا، وقلوبهم معلقة بالسماء، فلا يرضون إلا بالعلياء، هكذا كانت الأمة الإسلامية، لما استندت إلى مبدئها، فحافظت على دولته، الخلافة، الدولة التي تصنع السياسيين المبدئيين الذين لا يرتمون في أحضان الكافر المستعمر، ولا يستوردون منه الحلول ولا المعالجات للمشاكل. لقد آن الأوان لتقيم الأمة دولتها، لتقطع بها أيادي أمريكا العابثة في بلادنا، وتخرجها من بلاد المسلمين منكسرة ذليلة؛ ليعيش العالم كله في أمن وأمان.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

محمد جامع (أبو أيمن)

مساعد الناطق الرسمي لحزب التحرير في ولاية السودان

More from خبرونه او تبصرې

ترکیه او عربي رژیمونو له حماس څخه د وسلو ایښودلو غوښتنه وکړه

ترکیه او عربي رژیمونو له حماس څخه د وسلو ایښودلو غوښتنه وکړه

(ژباړل شوی)

خبر:

د جولای په 29 او 30 نیټو د فرانسې او سعودي عربستان په مشرۍ په نیویارک کې د ملګرو ملتونو یو لوړ پوړی نړیوال کنفرانس د "فلسطین قضیې ته د سوله ایزې حل لارې موندل او د دوو دولتونو د حل لارې پلي کول" تر عنوان لاندې جوړ شو. د غونډې په تعقیب، چې موخه یې د فلسطین د دولت په توګه په رسمیت پیژندل او په غزه کې د جګړې پای ته رسول وو، یو ګډه اعلامیه لاسلیک شوه. د اروپايي اتحادیې او د عرب دولتونو لیګ ترڅنګ، ترکیې هم د 17 نورو هیوادونو تر څنګ په اعلامیه لاسلیک وکړ. په دې اعلامیه کې، چې له 42 مادو او یو ضمیمې څخه جوړه شوې وه، د حماس لخوا د الاقصی طوفان عملیات وغندل شول. ګډونوالو هیوادونو له حماس څخه وغوښتل چې وسلې کیږدي او خپل مدیریت د محمود عباس رژیم ته وسپاري. (وکالات، د جولای 31، 2025).

تبصره:

هغو هیوادونو ته په کتو چې کنفرانس یې اداره کاوه، د امریکا شتون په ښکاره ډول څرګند دی، او که څه هم دوی د پریکړو کولو واک یا نفوذ نلري، د سعودي رژیم، د دوی خدمتګار، د فرانسې سره ملتیا تر ټولو ښکاره ثبوت دی.

په دې اړه، د فرانسې ولسمشر ایمانویل ماکرون د جولای په 24 مه وویل چې فرانسه به په سپتمبر کې په رسمي توګه د فلسطین دولت په رسمیت وپیژني، او دا به د G7 هیوادونو څخه لومړنی هیواد وي چې دا کار کوي. د سعودي عربستان د بهرنیو چارو وزیر فیصل بن فرحان آل سعود او د فرانسې د بهرنیو چارو وزیر جان نويل بارو په کنفرانس کې یو مطبوعاتي کنفرانس جوړ کړ او د نیویارک د اعلامیې موخې یې اعلان کړې. په حقیقت کې، د کنفرانس وروسته په خپره شوې اعلامیه کې، د یهودو د رژیم قتل عامونه وغندل شول پرته له دې چې د دوی په وړاندې کوم مجازات ونیول شي، او له حماس څخه وغوښتل شول چې وسلې کیږدي او د غزې اداره محمود عباس ته وسپاري.

د منځني ختیځ په نوې ستراتیژۍ کې چې امریکا د ابراهیم تړونونو په اساس د پلي کولو هڅه کوي، د سلمان رژیم د برید مشري کوي. له جګړې وروسته به له سعودي عربستان سره د یهودو له رژیم سره عادي اړیکې پیل شي. بیا به نور هیوادونه هم تعقیب کړي، او دا څپه به له شمالي افریقا څخه تر پاکستان پورې په یو ستراتیژیک ایتلاف بدله شي. همدا ډول د یهودو رژیم ته به د دې ایتلاف د یوې مهمې برخې په توګه امنیتي تضمین ورکړل شي. بیا به امریکا دا ایتلاف د چین او روسیې په وړاندې خپله جګړه کې د سونګ په توګه وکاروي، او ټوله اروپا به تر خپلو وزرونو لاندې راولي، او البته، د خلافت دولت د جوړیدو احتمالاتو په وړاندې به یې وکاروي.

د دې پلان په وړاندې اوسنی خنډ د غزې جګړه او بیا د امت غوسه ده، چې مخ په زیاتیدو ده او د چاودنې په حال کې ده. له همدې امله، متحده ایالاتو غوره وګڼله چې اروپايي اتحادیه، عربي رژیمونه او ترکیه د نیویارک په اعلامیه کې د نوښت مشري وکړي. داسې انګیرل کیږي چې په اعلامیه کې د پریکړو منل به اسانه وي.

خو د عربي رژیمونو او ترکیې دنده دا ده چې امریکا راضي کړي او د یهودو رژیم وساتي، او د دې اطاعت په بدل کې، خپل ځانونه د خپلو خلکو له غوسې څخه وساتي او د واک د ارزانه پات شونو سره ذلیل ژوند وکړي تر څو چې وغورځول شي او یا د اخرت په عذاب اخته شي. د اعلامیې په اړه د ترکیې تحفظ، د دوو دولتونو د حل په نوم د پلان د پلي کولو په شرط، یوازې د اعلامیې د اصلي هدف پټولو او د مسلمانانو د ګمراه کولو هڅه ده، او هیڅ ریښتینی ارزښت نلري.

په پای کې، د غزې او ټول فلسطین د آزادولو لاره د یوه خیالي دولت له لارې نه ده چې یهودان پکې ژوند کوي. د فلسطین لپاره اسلامي حل په غصب شوې ځمکه کې د اسلام حکومت دی، او دا د غاصب سره جګړه ده، او د مسلمانانو لښکرې د دې لپاره بسیج کول دي چې یهودان له دې مبارکې ځمکې څخه وباسي. او دایمي او بنسټیز حل د خلافت د راشد دولت جوړول او د خلافت په سپر سره د اسراء او معراج د مبارکې ځمکې ساتنه ده. ان شاء الله، هغه ورځې لرې نه دي.

رسول الله ﷺ وفرمايل: «قيامت به تر هغه وخته نه راځي، تر څو چې مسلمانان له يهودانو سره جګړه ونه کړي، مسلمانان به دوی ووژني، تر دې چې يهودي د ډبرې او ونې تر شا پټ شي، نو ډبره يا ونه به وايي: اې مسلمانه، اې د الله بنده، دا يو يهودي زما تر شا دی، راشه هغه ووژنه» (رواه مسلم)

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

محمد امین یلدریم

هغه څه چې امریکا یې غواړي د یهودو په وجود رسمي اعتراف دی، حتی که وسلې هم پاتې شي

هغه څه چې امریکا یې غواړي د یهودو په وجود رسمي اعتراف دی، حتی که وسلې هم پاتې شي

خبر:

د لبنان ډېری سیاسي او امنیتي خبرونه د هغې وسلې په اړه دي چې د یهودو وجود په نښه کوي، له بلې هېڅ وسلې پرته او د ډېری سیاسي شنونکو او خبریالانو لخوا پرې تمرکز کیږي.

تبصره:

امریکا غواړي هغه وسلې چې د یهودو سره یې جګړه کړې، لبنان پوځ ته وسپارل شي او د ټولو خلکو په لاس کې پاتې نورې وسلې ورته مهمې ندي چې په کور دننه کې کارول کیدی شي کله چې دوی ته پکې ګټه ښکاري یا په ګاونډیو هیوادونو کې د مسلمانانو ترمنځ.

امریکا چې زموږ د مسلمانانو تر ټولو لوی دښمن دی، دا په ښکاره، بلکې په بې شرمۍ سره وویل، کله چې د هغې استازي براک د لبنان څخه وویل چې هغه وسله باید د لبنان دولت ته وسپارل شي چې د فلسطین د غاصب یهودو په ضد کارول کیدی شي، او نورې هېڅ انفرادي یا منځنۍ وسلې نه، ځکه چې دا د یهودو وجود ته زیان نه رسوي، بلکې د مسلمانانو ترمنځ د جګړې لپاره د تکفیریانو، افراطیانو، رجعت پسندو یا وروسته پاتې په پلمه د امریکا او ټول لوېدیځ خدمت کوي، یا د نورو هغو صفاتو په پلمه چې دوی د مذهب، قومیت، نژاد یا حتی د مسلمانانو او نورو هغو کسانو ترمنځ چې له موږ سره یې سلګونه کاله ژوند کړی او له موږ څخه یې یوازې د عزت، مال او ځان ساتنه لیدلې، تغذیه کوي او موږ پر دوی هغه قوانین پلي کول چې پر ځانونو یې پلي کوو، د دوی لپاره هغه څه دي چې زموږ لپاره دي او د دوی په اړه هغه څه دي چې زموږ په اړه دي. شرعي حکم د مسلمانانو په منځ کې د حکومت اساس دی، که د دوی ترمنځ وي او که د دولت د نورو رعیتونو سره.

څرنګه چې زموږ تر ټولو لوی دښمن امریکا هغه وسلې له منځه وړل یا بې طرفه کول غواړي چې د یهودو وجود ته زیان رسوي، نو بیا ولې سیاستوال او خبریالان په دې باندې تمرکز کوي؟!

او ولې تر ټولو مهم موضوعات په رسنیو او د وزیرانو په شورا کې د امریکایی دښمن په غوښتنه وړاندې کیږي، پرته له دې چې په ژوره توګه وڅیړل شي او په امت باندې د هغې د خطرناکۍ اندازه څرګنده شي، او تر ټولو خطرناکه یې د یهودو له وجود سره د ځمکنیو پولو ترسیم دی، یعنې د دې غاصب وجود په رسمیت پیژندل، او په داسې توګه چې له هغې وروسته هیڅوک حق نلري چې وسلې، یعنې هره وسله د فلسطین لپاره پورته کړي، کوم چې د ټولو مسلمانانو ملکیت دی او یوازې د فلسطین د خلکو نه دی، لکه څنګه چې دوی هڅه کوي موږ قانع کړي لکه څنګه چې دا یوازې د فلسطین خلکو پورې اړه لري؟!

خطر په دې کې دی چې دا موضوع کله د سولې تر عنوان لاندې وړاندې کیږي، کله د روغې تر عنوان لاندې، او کله هم په سیمه کې د امنیت تر عنوان لاندې، یا د اقتصادي، سیاحتي او سیاسي سوکالۍ تر عنوان لاندې، او د هغه سوکالۍ په اړه چې دوی مسلمانانو ته د دې مسخ شوي وجود په رسمیت پیژندلو په صورت کې وعده ورکوي!

امریکا په ښه توګه پوهیږي چې مسلمانان هیڅکله د یهودو په وجود په رسمیت پیژندلو سره راضي کیدی نشي، او له همدې امله تاسو ګورئ چې دوی د نورو لارو څخه دوی ته ننوځي ترڅو دوی له ترټولو مهمې برخلیک ټاکونکې موضوع څخه بې لارې کړي. هو، امریکا غواړي چې موږ د وسلو په موضوع تمرکز وکړو، مګر دوی پوهیږي چې وسلې هر څومره هم قوي وي، هغه به ګټه ونکړي او د یهودو په وجود په وړاندې نشي کارول کیدی که چیرې رسمي لبنان له دوی سره د پولو په ترسیم کولو سره په رسمیت وپیژني، او په دې توګه به دوی د فلسطین د مبارکې ځمکې په اړه د دوی حق په رسمیت پیژني، د مسلمانانو د حاکمانو او د فلسطین د واکمنۍ په پلمه.

د یهودو په وجود دا اعتراف د الله، د هغه د رسول او مومنانو سره خیانت دی، او د شهیدانو د ټولو هغو وینو سره خیانت دی چې د فلسطین د آزادۍ لپاره تویې شوې او لا هم توییږي، او له دې ټولو سره سره موږ لا هم په خپل امت کې د خیر هیله لرو چې ځینې یې په غزه هاشم او فلسطین کې جګړه کوي، او دوی موږ ته په خپلو وینو وایي: موږ به هیڅکله د یهودو وجود په رسمیت ونه پیژنو، حتی که دا موږ ته دا ټول او نور هم قیمت ولري... نو ایا موږ به په لبنان کې د یهودو په وجود په رسمیت پیژندلو سره موافقه وکړو، پرته له دې چې شرایط څومره سخت وي؟! او ایا موږ به له دوی سره د پولو په ترسیمولو سره موافقه وکړو، یعنې په دوی اعتراف، حتی که وسلې له موږ سره پاتې شي؟! دا هغه پوښتنه ده چې موږ باید د ناوخته کیدو دمخه ځواب ورکړو.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

ډاکټر محمد جابر

په لبنان ولایت کې د حزب التحریر د مرکزي اړیکو کمیټې مشر