د دعوت وړونکی او د رسولانو پیغام
November 17, 2025

د دعوت وړونکی او د رسولانو پیغام

د دعوت وړونکی او د رسولانو پیغام

د اسلامي ژوند بیا پیل ته د دعوت ریښتینی بار، ټوکې یا عیش نه دی، بلکې یوه لویه امانت دی او د هغه چا لپاره یو فرض دی چې د دې بار وړلو ته توفیق ورکړل شوی وي. د دعوت وړونکی باید منصفانه او پوه وي، په خدای توکل وکړي، د حق د کلمې د لوړولو او د ژوند په ټولو برخو کې د اسلام د لارې د ښودلو لپاره کوښښ وکړي، نه د مقام او نه د ځان ښودنې په لټه کې وي، بلکې د خپل رب رضا او د هغه په وړاندې حساب کتاب غواړي. د دعوت وړونکي اجر په الله باندې دی او هغه د خپل رب له خوا په بصیرت سره دعوت کوي او رب یې د هغه ساتنه کوي.

هغه ازمایښت چې د دعوت وړونکی ورسره مخ کیږي نوی نه دی؛ پیغمبرانو او رسولانو ته سپکاوی او عذاب ورکړل شو او زندانونو ته واچول شول، خو دوی کمزوري او بې وسه نه شول، بلکې دوی صبر او په خدای توکل غوره کړل. بیا څوک چې دا پیغام په رضایت، صبر او احتساب سره زغمي، هغه د الله په ساتنه او حفاظت کې دی، هر څومره چې حالات بدل شي.

خلافت: د یووالي او د حکومت د وحدت چتر

د نبوت پر منهج خلافت هغه دولت دی چې مسلمانان په سیاسي لحاظ سره متحد کوي او د شریعت د تطبیق لپاره شرعي چوکاټ جوړوي؛ په دې سره خلک د یوه امام تر مشرۍ لاندې راټولیږي چې د الله په نازل شوي قانون حکومت کوي او د امت حقوق، عزت، سیاسي، اقتصادي او ټولنیزه ازادي بیرته ترلاسه کیږي. د امت دښمنانو د دې حقیقت خطر درک کړ، نو هغوی د نړیوالو بنسټونو، قوانینو او داسې بنسټیزو جوړښتونو له لارې د امت د ټوټه کولو، د تعصباتو، فرقه پالنې او مصنوعي پولو د خپرولو لپاره کار وکړ چې خپل اصلي ماهیت پټوي: تسلط او واکمني.

د خلافت د جوړولو لپاره د دعوت حق

د خلافت له ړنګولو او د اسلامي هیوادونو د "قومي پولو" او "ملي نظامونو" په بهانه له اشغال وروسته، د خلافت بیا جوړول په هغه چا باندې شرعي فریضه ده چې ایمان یې سم وي او د امت د تفرقې او د واک د ماتیدو خطر وویني. د مسلمانانو د واک د بیا راګرځولو لپاره دعوت یو شرعي حکم دی او د هغه احکامو د تطبیق لپاره دعوت دی چې په کتاب او سنت کې راغلي او امت ژغوري او خپل مقام بیرته ورکوي. الله تعالی د مومنانو سره وعده کړې ده چې دوی به په ځمکه کې خلیفه وګرځوي او دا د هغو کسانو لپاره وعده ده چې ایمان یې راوړی او نیک عملونه یې کړي دي، لکه څنګه چې په نبوي احادیثو کې د نبوت په منهج د خلافت راتلل ذکر شوي دي.

د دعوت وړونکي صفات او د کار کولو څرنګوالی

د دعوت وړونکی: مخلص دی، سوداګري او پلور یې د الله له ذکر څخه نه غافل کوي؛ مومن او ثابت دی، د خلکو په منځ کې کار کوي ترڅو حق بیان کړي، پوهه ورکړي، روزنه ورکړي او تنظیم کړي، د شخصي مقام یا د دنیاوي لذتونو په لټه کې نه دی. لاره ډېره سخته او له ستونزو ډکه ده، خو د هغه چا لپاره اسانه ده چې په الله توکل وکړي او د هغه رضا غوره کړي. د دعوت وړونکی باید سیاسي پوهه ولري او منظم فکر ولري، نړۍ ته د اسلامي عقیدې له نظره وګوري او د یوه سیاسي پروژې د جوړولو لپاره ځان په فکري او عملي توګه چمتو کړي چې په اسلامي منهج ولاړه وي.

الله تعالی رسولان خلکو ته واستول ترڅو حق وپیژني او پیروي یې وکړي او له باطل څخه ځان وساتي، نو هغه پیغمبر او رسول خپل قوم ته د خلکو د رحم لپاره لیږه ترڅو دوی حق له باطل څخه درک کړي. الله تعالی رسولان په پرله پسې توګه خلکو ته واستول لکه څنګه چې رب العالمین په لوی کتاب کې بیان کړی دی ﴿ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْراً﴾.

نو خلکو ته د دعوت وړل په حقیقت کې د پیغمبرانو کار دی، دوی راغلل ترڅو خلک په هغه څه سره اداره کړي چې الله تعالی نازل کړي دي، هغه خالق چې دوی یې پیدا کړي او په دنیا او اخرت کې د دوی په ګټه ښه پوهیږي. دوی ته زیانونه، سپکاوی، ملنډې، عذابونه، بندونه، ښکنځلې او هر ډول ازمایښتونه ورسیدل، خو دوی د الله په لاره کې کمزوري نه شول او نه هم بې وسه شول. د دوی دښمنانو پیسې، زور، واک او ټولې رسنۍ او اقتصادي وسایل لرل او د نفوذ، چل، فریب او نفاق خاوندان وو لکه څنګه چې موږ یې په خپل وخت کې وینو.

د رسولانو او پیغمبرانو وسله صبر، په الله ښه توکل او په دې ایمان وو چې هغه به خپل دین پوره کوي او خلکو ته به یې رسوي، که څه هم هر څه وي. دوی خپل پیغامونه ورسول او خپلو قومونو ته یې خبرداری ورکړ.

الله سبحانه وتعالی په خپل کتاب کې د هر وخت او هر ځای د مسایلو او مشکلاتو لپاره ټول حلونه بیان کړي دي ﴿وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَاناً لِكُلِّ شَيْءٍ﴾، ﴿مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِنْ شَيْءٍ﴾.

زموږ دښمنانو د خلافت خطر درک کړ، ځکه چې دا یو داسې ځواک دی چې امت متحد کوي، راټولوي او د هغه قوت سره یوځای کوي، نو هغوی د مسلمانانو د ټوټه کولو لپاره د هغه په ړنګولو کار وکړ؛ ځکه چې دا هغه چتر دی چې دوی سره متحد کوي او راټولوي، نو دوی نړیوال کنفرانسونه جوړ کړل او د نړیوال قانون، نړیوال امنیت، روغتیا، علوم، کلتور او له هیوادونو سره د مرستې په نوم یې نړیوال بنسټونه او جوړښتونه جوړ کړل. خو د دې ټولو موخه په ټولو هیوادونو او په ځانګړې توګه په اسلامي هیوادونو باندې تسلط او نفوذ و.

د مسلمانانو د واک د بیا راګرځولو لپاره دعوت یو شرعي فریضه ده زموږ د خلافت له ړنګولو وروسته او د لومړنۍ جاهلیت د کرکې وړ تعصباتو، قومیتونو او وطنپالنې لپاره د ټوټه ټوټه ځمکو د امیرانو له ټاکلو وروسته، چې د مسلمانانو د دښمنانو په سترګو کې او د دوی تر څارنې او مشرۍ لاندې په کفر حکومت کوي.

الله تعالی موږ ته د هغه څه تکلیف نه دی راکړی چې زموږ په وس کې وي او زموږ د توان سره سم وي.

په دې ورځو کې امت له سختو او دردناکو پیښو سره مخ دی، په کومو کې چې داسې رسوايي، مزدوري او خیانت شته چې غرونه یې هم نشي زغملی او هوښیار هم پکې حیران پاتې کیږي. نو ایا د دې ټولو سختو او خطرناکو حالاتو لپاره داسې کسان شته چې خپل ځانونه یې د الله په لاره کې خرڅ کړي، داسې کسان چې رب العالمین د هغوی په اړه ویلي دي: ﴿رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللهِ﴾، داسې سخت زړي مومنان چې رب العالمین د هغوی په اړه ویلي دي: ﴿رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللهَ عَلَيْهِ﴾؟

موږ مومن ځوانان غواړو او مومن نارینه او ښځینه، چې د مقام، شهادت یا فاني دنیا لپاره کار نه کوي.. هغه کسان چې د الله په لاره کې د ملامتونکي له ملامتۍ څخه نه ویریږي او له الله څخه ویریږي او له هغه پرته له بل چا نه ویریږي، مومن مسلمانان چې په رښتینې کلمه سره بدلون راولي او په باطل یې ولي ترڅو هغه له منځه یوسي، زړونه یې د خپل رب او رسول په عظمت ډک وي او په دین کې کمزورتیا ته نه تسلیمیږي. نو ستاسو په اړه څه فکر دی که چیرې دا رباني منهج د الله په ځمکه نه پلي کیږي، بلکې د هغه په کتاب او رسول باندې د مخلوق تر ټولو کمزوری او د الله په وړاندې تر ټولو بې ارزښته ملنډې وهي.

ای د قوت خاوندانو، ای د الله بندګانو، ای د مسلمانانو په لښکرو کې د رتبو خاوندانو، ای هغو کسانو چې د امت د ځمکې او د هغې د خلکو په ساتنه کې لاس لرئ: تاسو د حقوقو په بیرته ترلاسه کولو، د ظلمونو په ختمولو او داسې دولت په جوړولو کې چې په شریعت حکومت کوي او عدالت څرګندوي، لوی رول لرئ. امت ستاسو څخه تمه لري چې تاسو د دین په نصرت کې د ضمیر پاکوالی او زړورتیا ښکاره کړئ او د هغه له بندګانو څخه مصیبت لرې کړئ. او تاسو وینئ لکه څنګه چې موږ ګورو چې د الله دښمنان په هر ځای کې د مسلمانانو په ځمکو کې ډیر مصیبتونه کوي، موږ په تاسو کې ستاسو لمونځونه، تسبیحات، استغفارونه او خپل رب ته دعاګانې غواړو. د هغه لپاره ستاسو پرته بل څوک نشته؟ موږ په بشپړ ډول پوهیږو او تاسو هم پوهیږئ چې دا یوه سخته دنده ده، مګر د هغه چا لپاره اسانه ده چې په الله توکل وکړي او د هغه څخه مرسته وغواړي. او موږ د ځمکې، د هغې د منځ، هوا، سمندرونو او سیندونو د کنټرول لپاره ټول امکانات لرو، دا ځکه چې موږ د الله په فضل سره د بریا او واک ټول لاملونه او اسباب لرو او په دې ځمکه کې موږ یو امت وو، یو امام او یوه لښکر مو درلود.

امت د رسوایۍ، مزدورۍ او د حقوقو د ضایع کیدو په یوه سخته مرحله کې تیریږي، خو دا لاره د هغه چا لپاره سخته نه ده چې حق غوره کړي او د الله په رضا راضي وي، دوی پیغام د مخکینیو په څیر ورساوه او خلک یې د بندګانو له عبادت څخه د بندګانو د رب عبادت ته راوویستل، نو دا ستره بریا ده.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا للهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ

د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د خپرونو لپاره لیکل شوی

محمود سعید – د مصر ولایت

More from null

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی

د الفاشر سقوط د دارفور د جلا کولو لپاره د امریکا د پلان ګړندی کول

د الفاشر سقوط د دارفور د جلا کولو لپاره د امریکا د پلان ګړندی کول

د چټک ملاتړ ځواکونو د یکشنبې په سهار د 2025/10/26 اعلان وکړ چې دوی پر فاشر کنټرول ترلاسه کړی، له یو کال څخه د ډیرې مودې محاصرې وروسته، او دا په دې مانا ده چې دوی د دارفور په ټولو پنځو ایالتونو کې خپل نفوذ پراخوي، او هیواد په ختیځ کې ویشل کیږي چې د سوډان پوځ لخوا کنټرولیږي او لویدیځ د چټک ملاتړ ځواکونو تر کنټرول لاندې دی. په دې توګه، دا څرګندیږي چې په الفاشر باندې د چټک ملاتړ ځواکونو کنټرول د ښار په جګړه کې له بریا څخه لوی دی، بلکې دا په ښکاره توګه په ټوله سیمه کنټرول دی.

په صحنه کې دا پرمختګ د سوډان د پوځ له وتلو وروسته د فاشر له سقوط سره هممهاله و، په داسې حال کې چې امریکا په واشنګټن کې د دواړو خواوو، حکومت او د چټک ملاتړ ځواکونو د استازو ترمنځ د اوربند په موخه خبرې اترې کولې. څرګنده ده چې امریکا دواړو خواوو ته امر کړی دی چې الفاشر ته د چټک ملاتړ ځواکونو د ننوتلو او د پوځ د وتلو د پلان په چټکۍ سره د سوډان د ویشلو لپاره د امریکا پلان ګړندی کړي!

د امریکا په هغه سند کې چې د امریکا د پخواني ولسمشر جورج بوش جونیر په غونډه کې په 2005 کال کې د خپلې دویمې دورې په پیل کې له خپلو سلاکارانو سره د منځني ختیځ په اړه د کاري سند د څېړلو لپاره بحث شوی و، په دې سند کې د سوډان او د راتلونکي لپاره د دریو سناریوګانو په اړه خبرې شوې وې، چې د سوډان ویش په دریو هېوادونو کې نه ردوي، په لاندې ډول:

* مصر د دوی په شمال کې له یو سره تړاو لري.

* او امریکا په سویل کې له بل سره ستراتیژیک تړاو لري.

* او د یهودو وجود له هغه هیواد سره تړاو لري چې د سوډان په لویدیځ (دارفور) کې رامینځته کیدی شي

نو په منځني ختیځ کې وړاندیز شوې ستراتیژي او امریکایی ډیپلوماسي دا وه چې نظریات چمتو او تنظیم شي، بیا د منځني ختیځ د هیوادونو مشران او مشران سپینې ماڼۍ ته راوغوښتل شي ترڅو د هغې د څېړلو یا بدلولو پر ځای تصویب کړي، او اړینه ده چې په سیمه کې له مشرانو سره د دې سیاسي نظریاتو یا ډیپلوماتیکو نوښتونو د پلي کولو لپاره غوره لار یا طریقه په دوه اړخیزه او بیا په ډله ایزه توګه د پخوانیو مشورو په چوکاټ کې موافقه وشي. دا په عامه توګه د مسلمانانو او په ځانګړې توګه د سوډان په وړاندې د امریکا پالیسي ده؛ د وینې د پولو د ټوټې کولو پلانونه جوړول او د واکمنانو او سیاسي حلقو له لارې د دوی د پلي کولو او رسنیو ته د بازار موندلو لپاره کار کول.

له همدې امله د امریکا امرونه روښانه وو چې د الفاشر د نیولو او نسکورولو لپاره د چټک ملاتړ ځواکونو د کنټرول لپاره هرڅه وکارول شي، له همدې امله دغو ځواکونو بې وسلې خلک ووژل او د الفاشر په ځمکه او د سوډان په نورو ښارونو کې یې ډیره وینه توی کړه، په داسې حال کې چې د پوځ مشرتابه د الفاشر او د هغې د خلکو د ساتنې لپاره په خپله دنده کې پاتې راغلل او د چټک ملاتړ مجرم ځواکونو ته یې پرېښودل چې په ناوړه انځورونو یې غصب کړي، او له امریکا او سیمه ییزو او سیمه ایزو وسایلو څخه د الفاشر د قتل عام په اړه هر ډول څرګندونې او خواشینۍ د حقیقت او موافقه شوې توطیې په اړه د سترګو د پټولو لپاره دي.

له عامو سوډانیانو څخه غوښتل شوي چې د امریکا او د هغې د سیمه ییزو او سیمه ایزو وسیلو حقیقت او وحشت ته خبر شي، کوم چې د سولې سندرې وايي، په داسې حال کې چې دوی په حقیقت کې د وینې د حدودو د پلان په پلي کولو کې د مسلمانانو هیوادونو ته ویجاړتیا او وژنه راوړي.

او همدارنګه د امریکا او د لویدیځ د استعماري شیطاني پلانونو څخه د خلاصون پروژې ته پام کول؛ د خلافت پروژه چې د دولت او امت په وحدت ولاړه ده او له حزب التحریر سره یوځای کار کول هغه مخکښ ګوند دی چې خلکو ته دروغ نه وایي چې دا کار کوي او شپه او ورځ یې سره یوځای کړي او د مختلفو منبرونو له لارې په لوړ غږ چیغې وهي، بلکې د دوو میاشتو څخه د ډیرې مودې لپاره یې یو لوی کمپاین پیل کړی دی او د فاشر له نسکوریدو څخه یې خبرداری ورکړی او د امریکا هدف ترلاسه شوی دی.

 د حزب ځوانان او مشران به د خدای لپاره خپل کار ته دوام ورکولو څخه ستړي نه شي تر هغه چې د خدای سبحانه وتعالی ژمنه او زموږ د محبوب محمد ﷺ زیری پوره شي؛ ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾، او امام احمد په مسند کې له حذیفه څخه روایت کوي، چې رسول الله ﷺ وفرمایل: «په تاسو کې به نبوت وي تر څو چې خدای وغواړي، بیا به یې پورته کوي کله چې وغواړي چې پورته یې کړي، بیا به د نبوت پر منهج خلافت وي، تر څو چې خدای وغواړي، بیا به یې پورته کوي کله چې وغواړي چې پورته یې کړي، بیا به ظالم بادشاهي وي، تر څو چې خدای وغواړي، بیا به یې پورته کوي کله چې وغواړي چې پورته یې کړي، بیا به جبري بادشاهي وي، تر څو چې خدای وغواړي، بیا به یې پورته کوي کله چې وغواړي چې پورته یې کړي، بیا به د نبوت پر منهج خلافت وي».

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

عبدالله حسین (ابو محمد الفاتح)

د سوډان په ولایت کې د حزب التحریر د مرکزي اړیکو کمیټې همغږی کوونکی